VSSM always remains grateful to its donors for helping bring change in lives of individuals like Natubhai...

Mittal Patel meets Natubhai in his grocery shop

Natubhai runs a small grocery shop in the remote village of Morikha in Banaskantha’s Suigaum block.

The shop helped suffice the daily needs of the family but saving for a rainy day was not possible through that meager income. Moreover, Natubhai needed capital to stock up the shop, which would also come with a heavy interest rate. Hence, he did not bother to stir the normal.

When Natubhai met VSSM’s Bhagwanbhai he learned about the organization’s Swavlamban initiative. “Will you loan me some money?” he asked hesitantly. Natubhai was concerned we might question his loan repayment capacity as he owned a kuchha house and had nothing much to act as a guarantee. However, VSSM considers such individuals ideal loanees, and we loaned him Rs. 30,000.

Natubhai paid timely installments and paid off the loan. I had the opportunity to meet him when I was in his region recently.

“What difference did the loan of Rs. 30,000 bring in  your life?”  I asked.

“The loan helped me stock up the shop and increase earnings and profit. My wife had a stroke recently, and I managed to afford her treatment of Rs. 90,000 thanks to the earnings. I also rebuild the house from kuccha to puccca. If it weren’t for the loan, I would not have managed to spend on all these expenses.” Natubhai narrated. The reply brought me so much joy.

“What more do you wish to achieve!” I asked.

“If you trust me and loan me some more money, I wish to renovate my shop into a puccca one,” Natubhai replied to my question.

Since Natubhai had paid timely installments, there was no question we would refuse another loan.

VSSM has supported 6200 such individuals, most of whom have turned their ventures into successful ones. We pray to the almighty for their continued success and thank all our well-wishing donors for their trust in us.  

મોરીખા સૂઈગામ તાલુકાનું અંતરિયાળ ગામ.

નટુભાઈ ત્યાં નાનકડી દુકાન ચલાવે. રોજીંદો ખર્ચો એમાંથી નીકળી જાય પણ ઝાઝુ ભેગુ ન થાય. પૈસા મળે તો દુકાનમાં વધારે સામાન ભરાવી શકાય. પણ પૈસા આપે કોણ? વ્યાજવા લાવે તો વ્યાજ તોડી નાખે... એટલે જેમ ચાલતુ હતું એ ચલાવે રાખ્યું.

આવામાં નટુભાઈને અમારા કાર્યકર ભગવાનભાઈનો પરિચય થયો ને સંસ્થા થકી લોન મળે છે તેવો ખ્યાલ આવ્યો. એમણે સંકોચ સાથે મને લોન આપશો એમ કહ્યું. મૂળ ઘર પણ પાકકુ નથી ગેરંટી માટેનો એવો કોઈ આધાર નથી એટલે એમને ડર લાગતો. પણ અમે તો આવા જ પરિવારોને ભગવાન માનીએ.

એટલે ત્રીસ હજાર લોન પેટે આપ્યા.

નિયમીત હપ્તો ભરીને એમણે લોન પુરી કરી. હમણાં ત્યાં જવાનું થયું તો નટુભાઈ મળ્યા. અમે પુછ્યું. "ત્રીસ હજારથી જીવનમાં શું બદલાવ આવ્યો?" જવાબમાં એમણે જે કહ્યું એ સાંભળી રાજી થવાયું.

એમણે કહ્યું, 

"મારી ઘરવાળીને લકવા થકી ગ્યો તે 90,000ની દવા આ દુકાનમાં સામાન વધારે ભરાવ્યો હતો તેમાંથી કમાઈને જ કરાવી શક્યો. મારુ કાચુ ઘર પાક્કુ બાંધ્યું અને હાલેય નફો તો સારો જ મળે છે.."

કેવો હરખ થાય આવું સાંભળીયે ત્યારે.મે પુછ્યું, બીજી કોઈ એષણા તો એમણે કહ્યું, "આ દુકાન પાક્કી કરવી છે. જો તમે ભરોષો કરી લોન આપો તો."

નટુભાઈના ના પાડવાનો પ્રશ્ન નહોતો મૂળ એમણે વ્યવહાર બરાબર સાચવ્યો હતો.. 

આવા 6200 થી વધુ પરિવારોને અમે લોન આપી છે. જેમાંના મોટાભાગના આજે બે પાંદડે થયા છે. બસ ઈશ્વર એમને ખુબ તાકાત આપે ને એ ખુબ તરક્કી કરે તેવી શુભભાવના. આ કાર્યમાં અમને મદદ કરનાર સ્વજનોનો પણ ઘણો આભાર.

#MittalPatel #vssm #સ્વાવલંબન

 

Mukeshbhai considers VSSM’s money blessed with the goodwill of people who have wished good for others...

Mittal Patel meets Mukeshbhai who took interest free loan
from VSSM to purchase a cow

Imagine a third grader taking up a job as a farm worker, which means he must have been eight years old then and had to give up school to earn a living! Tough to comprehend why he was required to do so. This is the story of Mukeshbhai from  Banaskantha’s Ruppura, whose father’s illness compelled him to give up his education and join the workforce. Who employs an eight-year-old would be an obvious question, but that is a discussion for another time.

At this young age, Mukeshbhai had decided to free himself from this bondage, but the conditions never turned favourable. He continued to work as a bhagiya labor even after getting married. One day he learned about VSSM’s interest-free loan initiative to support small-scale independent business ventures. Mukeshbhai knew VSSM’s Pareshbhai; he requested a loan to purchase a cow. He bought a cow from Rs. 30,000 we loaned. The couple worked hard to earn a decent living.

It has been five years since the first loan, and Mukeshbhai has continued to repay and take new loans. Today, five years later, he has five cows, an auto rickshaw, a motorbike, and much more.

Mukeshbhai considers VSSM’s money blessed with the goodwill of people who have wished good for others. Hence, according to him, the progress he made was but obvious.

It is not just the excellent money but his intent to repay the loan and be regular with instalments that have brought him success.

I am glad our team members practice caution and identify not just deserving but honest individuals.

The interest-free loan initiative has helped 6200 families until now, many of whom have raised their independent businesses to successful ventures.

We are grateful for the continued support of our well-wishing donors whose contribution has strengthened the lives of thousands of families.

ત્રીજા ધોરણમાં ભણતો વ્યક્તિ કોઈ ખેડૂતના ત્યાં સાથી કે ભાગિયા તરીકે નોકરીએ લાગી જાય! 

આ વાત વિચારવી પણ અઘરી પડે ને?  એ વખતે એ વ્યક્તિની ઉંમર 8 વર્ષની થાય. આટલી નાની ઉંમરમાં એણે મહેનત મજૂરીના કામમાં ભણવાનું પડતું મુકી કેમ જોડાવવું પડ્યું એ પ્રશ્ન સાહજિક થાય.

વાત બનાસકાંઠાના રૃપપુરાના મુકેશભાઈની..પિતાની બિમારીના લીધે એમને નાની ઉંમરથી કામે લાગવું પડ્યું. સવાલ આવડા નાના છોકરાને કામે રાખનાર સામે પણ થાય પણ ખેર એ પાછો જુદો વિષય.

પણ મુકેશભાઈએ એ વખતે જ મનમાં ગુલામીમાંથી મુક્ત થવાનો નિર્ધાર કરી રાખેલો. જો કે સંજોગો સાથ નહોતો આપતા. મોટા થયા, લગ્ન થયા પછી પણ એ ભાગિયા તરીકે જ કામ કરતા. 

ત્યાં અચાનક એમને VSSMમાંથી સ્વતંત્ર ધંધો કરવાની ખેવના રાખનારને લોન આપતા હોવાની ખબર પડી. અમારા કાર્યકર પરેશના એ પરિચયમાં. એમણે પરેશ પાસે ગાય ખરીદવા લોન માંગી. અને અમે ત્રીસ હજાર આપ્યા. એ એક ગાય લાવ્યા. પતિ પત્ની બેઉએ મહેનત કરવા માંડી. 

અમે આ લોન પાંચ વર્ષ પહેલાં આપેલી. એ પછી એ એક પછી એમ લોન લેતા ગયા પણ એમણે વ્યવહાર બરાબર સાચવ્યો. આજે પાંચ વર્ષના અંતે એમની પાસે પાંચ ગાયો, રીક્ષા, બાઈક ને બીજુયે ઘણું...

મુકેશભાઈને સંસ્થાનો પૈસો બરકતનો લાગે. એ કહે, એમાં કેટલાય લોકોની શુભભાવના ભળેલી એટલે પ્રગતિ થઈ.

મને લાગે બરકતનો પૈસો તો ખરો પણ એ બધામાં એમની મહેનત અને લીધેલા પૈસા સમયસર પરત આપવાની એમની દાનતના લીધે એ સફળ થયા. 

અમારા કાર્યકર પરેશે આવા મહેનતકશ લોકોને શોધ્યા એનો આનંદ.. 

અત્યાર સુધી અમે 6200 થી વધુ પરિવારોને લોન આપી છે. જેમાંના ઘણા ખરા સ્વતંત્ર ધંધો કરી સરસ આવક રળતા થઈ ગયા..બસ આ કાર્યમાં મદદ કરનાર સ્વજનોનો આભાર ને જેમને લોન મળી છે તે પરિવારોને સુખી થાવની શુભભાવના...

#mittalpatel #vssm

Mittal Patel with VSSM's cordinator Paresh Raval 
Mukeshbhai and his wife

With the help from VSSM Mukeshbhai has five cows,
 an auto rickshaw, a motorbike, and much more.

We are glad to stop the distress migration for eight families...

Mittal Patel with Malabhai and his family members

“I was eating stones; if you hadn’t helped me, I would still be eating stones.”

The statement surprised me as much as it did to you. Malabhai smirked at our confusion and continued, “we cannot find work here throughout the year. The farmland we own is small and unirrigated, giving us an option for rainfed agriculture only. So, after monsoons, we leave for Palanpur and progress towards Ahmedabad, Surat, or where ever our labor is required to load stone in trucks. Hence, I told you I ate stone!”

Malabhai lives in Banaskantha’s Khatisitaram village of Amirgadh block. It is a predominantly hilly and tribal region. The hilly areas experience abundant monsoon, but post-winters, water resources become scarce. The communities here cannot afford to drill borewells, so drawing water from the well is the only option. And wells, too, are an expensive option because deepening wells on rocky terrain is a challenging task.

Malabhai, Punmabhai, and eight others had 10 feet deep wells whose waters dried after monsoons. These families wanted to deepen their lakes to take a couple more seasons in crops. Mustukhan, works for the welfare of these families. So he recommended we give them loans to deepen wells.

We always look forward to supporting families that work hard; we provided loans of Rs. 30,000 each. The amount helped repair and deepen the wells. The direct impact of this is seen in their crop.

Recently, I had the opportunity to meet these families. “What do your dream for the future?” I inquired. “Will think after we pay off the loan!” they responded.

We still want to deepen the lake further and invest in cattle wealth so that we can earn enough hand not to move to Palanpur!

Such humble and god-fearing humans they are. Even their dreams are limited. We are glad to stop the distress migration for eight families.   Mustukhan, you have been instrumental in this shift. We wish Malabhai, Punmabhai, and our other loanees all the best with their future.

 'હું તો પથરા ખાતો તો. આ જુઓ તમે મદદે ન આવ્યા હોત તો હાલેય પથરા જ ખાતો હોત..'

કોઈના મોંઢે આવુ સાંભળીએ તો નવાઈ લાગે ને? મનેય લાગી. માલાભાઈ અમારી મૂંઝવણ સમજ્યા એટલે હસીને કહ્યું, અમારે અહીંયા બારેમાસ કામ ન હોય. ખેતીની જમીન નાની. પાછુ પાણી ચોમાસા પૂરતુ જ મળે. જો બારેમાસ મળે તો ખેતીની ત્રણ સીઝન લઈ શકીએ પણ પાણી નહીં એટલે ચોમાસુ ખેતી પછી પાલનપુર નાહી(જતા) જઈએ. ત્યાંથી અમદાવાદ, સુરત માટે પથ્થરની ગાડીઓ ભરાય એમાં કામ કરીએ. એટલે પથરા ખાતો એમ કહ્યું.

માલાભાઈ #બનાસકાંઠાના #અમીરગઢતાલુકાના ખાટીસીતરાગામમાં રહે. આખો વિસ્તાર પહાડી. આદિવાસી સમુદાયની વસતિ. 

આમ પણ પહાડોમાં ચોમાસુમાં ખુબ વરસાદ પડે પણ ચોમાસા પછી શિયાળો ઉતરતા પાણીની તંગી દેખાવાનું શરૃ થઈ જાય. બોરવેલ બનાવવાના પૈસા આ લોકો પાસે નહીં. એટલે કૂવાગાળી એનાથી ખેતી કરે. પણ કૂવામાંય પથ્થર ઘણા એને ગાળવા ખર્ચ સારો એવો થાય. 

માલાભાઈ, પૂનમાભાઈ ને એમના જેવા બીજા છ મળી કુલ 8 લોકોના કૂવા 10 ફૂટના. જે ચોમાસા પછી ખાલી થઈ જતા. આ પરિવારોના કૂવા ઊંડા થાય તો તેઓ ખેતીની ત્રણે સીઝન લઈ શકે માટે તેમને કૂવા ગાળવા લોન આપવા આ પરિવારોના કલ્યાણનું કામ કરતા મુસ્તુખાને કહ્યું. 

મહેનતકશ લોકોને મદદ કરવી તો ગમે. અમે 30,000ની લોન આપી. જેમાંથી કૂવા ગળાવ્યા ને વરસાદથી સરસ ભરાયા. ખેતી પણ સરસ થઈ રહી છે.

હમણાં આ પરિવારોને મળવા ગયા ત્યારે એમને આગળનું સ્વપ્ન શું છે એ પુછ્યું. એમણે કહ્યું, આ લોન પતે પછી આગળ વિચારીશું. 

થોડી વધારે વાતો કરતા એમણે કહ્યું, હજુ વધારે ઊંડો કૂવો ગાળવો છે. અને પશુપાલન પણ કરવું છે જેથી અહીંયા જ કાયમ રહી શકાય. પાલનપુર નાહવું ના પડે. 

મજાના લોકો.. વધારે લેતાય ડરે. વળી લાંબા સ્વપ્નો પણ નહીં... 

અમને રાજીપો આઠ પરિવારોનું સ્થળાંતર રોકી શક્યાનો... મુસ્તુખાન તમે નિમિત્ત બન્યા. 

બાકી માલાભાઈ અને પૂનમાભાઈ જેવા અમારા લોન ધારકોને સફળ થાવની શુભભાવના... 

👉🏼Full video link: https://appopener.com/yt/edurw61zd

#MittalPatel #vssm #Banaskantha

Mittal Patel meets these families

Mittal Patel meets these families 

Anyone reading this post of our Swavlamban intitative can help us with this intent of ours...

 

Mittal Patel meets Bajaniya community who is experiencing
debt-free living after taking interest free loan from VSSM

‘Loan you offered helped me set up my business; I saved well and married off my daughter without borrowing a single rupee from a private money lender!’ an elated Govindbhai Bajaniya shared.

Around 25 people in Banaskantha’s Kankrej exchanged/sold fashion accessories and likes against the naturally fallen hair of women. However, they lacked the capital to procure and stock goods in bulk. As a result, they needed to borrow money from private lenders at a very high-interest rate. It means their ability to save money got compromised.

VSSM offered these individuals interest-free loans, enabling them to buy goods wholesale. These men who either walked or cycled to collect hair managed to make good profits from their rejenuvated business, which helped each of them buy a motorbike to help them scale more regions.

Recently, I met these young Bajaniya men. Since the motorbikes also double up as stores, we decided to upgrade the design of the bikes to mobile kiosks to help them showcase their products better and attract more customers.

Anyone reading this post can help us with this intent of ours.

The youth from Patan’s Sirval village also requested for the same, a modified motorbike.

We will help them with efficiently designing a motorbike. VSSM also plans to improvise their goods procurement system. Most of these families buy goods from the local level and pay a higher price for the same. We plan to link them with the Tankshal market in Ahmedabad. It will provide them options to buy the latest products and wholesale rates and make better profits. Our team members Nisha and Amibahen will help them with this nitty-gritty.

Ishwarbhai, our team member in Banaskantha helps identify deserving candidates for interest-free loan initiative. VSSM takes immense pride in its hardworking team at the realm of  various initiatives.

We are glad the families are economically flourishing and experiencing the joys of debt-free living.

'તમે લોન આપી એમાંથી ધંધો સરસ ગોઠવાયો. બચત થઈ એમાંથી મારી દીકરીના લગ્ન કર્યા. એક રૃપિયો પણ વ્યાજવો લાવવો ન પડ્યો.'

ગોવિદભાઈ બજાણિયાએ આ વાત હરખ સાથે કહી.

બનાસકાંઠાના કાંકરેજના ગામોમાં રહેતા લગભગ 25 વ્યક્તિઓ કાંસકામાં ઊતરીને આવતા વાળના બદલામાં કટલરી વેચવાનું કામ કરતા. પણ એમની પાસે કટલરીનો ઝાઝો સામાન લાવવા મૂડી નહીં. વ્યાજવા પૈસા લાવી એ ધંધો કરતા પણ એમાં બચત ન થાય. 

અમે લોન આપી એમાંથી તેઓ ધીમે ધીમે હોલસેલમાં સામાન લાવતા થયા. પગપાળા કે સાઈકલ પર ધંધો કરનાર સૌએ ધંધામાંથી નફો કરીને બાઈક વસાવ્યું. એક લોન પતી ને પછી બીજી પણ લીધી. 

હમણાં આ યુવાનોને મળવાનું થયું. એ બાઈક પર ધંધો કરે તે બાઈક પર એમની દુકાન સરસ ગોઠવાય તેવું અલગ બાઈક ડીઝાઈન કરવાનું નક્કી કર્યું છે. જેથી જો દીખતા હૈ વો બીકતા હૈ જેવું થઈ શકે.

આવા બાઈકની ડીઝાઈનમાં પણ કોઈ વ્યક્તિ મદદ કરી શકે.

પાટણના સરવાલમાં રહેતા યુવાનોની પણ આજ વિનંતી હતી.  

હરતી ફરતી સરસ દુકાન બનાવી આપીશું. સાથે આ બધા સ્થાનીક સ્તરેથી સામાન ખરીદે છે તેની જગ્યાએ અમદાવાદ ટંકશાળથી વિવિધ પ્રકારનો આજના સમયમાં ચલણી હોય તેવો સામાન ખરીદે તેવું ગોઠવવાનો પ્રયત્ન છે જેથી તેમનો નફો વધે..અમારી નિશા અને અમીબહેન આમાં મદદ કરશે.

બનાસકાંઠામાં અમારો ઈશ્વર આ પરિવારોને ખુબ મદદ કરે. યોગ્ય વ્યક્તિ શોધી તેને લોન આપવાનું એના થકી થાય. આવા સરસ કાર્યકરો VSSM પાસે હોવાનું ગર્વ છે. 

પણ આનંદ બધાનો ધંધો સરસ ગોઠવાયાનો ને સૌ ડાયરીમાંથી મુક્ત થયા એનો.

#MittalPatel #VSSM #livelyhood #loanapproval #jwellery

Dalpatbhai is a wise man; we wish he soon realizes his dreams...

Dalpatbhai Bharthari came to meet Mittal Patel to show his 
Fixed Deposit receipt of Rs 15,000/- 

“Ben, look, I have got an FD (fixed deposit) done!”

I was a little amazed listening to the word FD from Dalpatbhai, who has never been to school. Only to realise that this is the doing of our Nisha and Ambien. The duo is in charge of the Swavlamban initiative while Bhargawbhai, Madhubahen, Hiren, Sachin, and Dipen support them. Our team offers unsolicited advice to any loan applicant to cultivate the habit of regular savings.

And not all choose to follow it with dedication and promptness shown by Dalpatbhai.

“Ben, I am a Bharthari from Banaskantha living in Ahmedabad’s Kamod. The Ravanhattha I play doesn’t earn me much. I work hard, but my earnings remain meager. I collect scrap; how much can I carry on my shoulder? In a video shared by you, I saw how the Nathbawa  inn Surendranagar benefited from the paddle rickshaw you gave them; I also want to buy a paddle rickshaw.” Dalpatbhai spoke his mind at our office a few months ago. 

Although we were meeting Dalpatbhai for the first time, we know his community well. Hence, we asked him to write an application for the paddle rickshaw. “But I cannot read or write!” he responded, requesting Ambien and Nishaben to write an application. “But I don’t want it free; you loan me the money to buy it!” he added.

Dalpatbhai leads an itinerant life, and it is not sure how long he will remain in Kamod. Therefore, we had our apprehensions about his ability to pay installments regularly. 

“Please have faith in me, I don’t want charity. But, I will not let you down; loan me some money!” he requested after our queries.

Dalpatbhai’s intentions were noble, and we loaned him some amount. Within a month, he repaid Rs. 6000, and one day he came to our office to show FD receipt of Rs. 15000. “I want to collect more such receipts because I wish to buy a house.”  Dalpatbhai shared. He has bought separate paddle rickshaws for his wife and son. They, too, work independently and contribute to family income along with regular savings.

“I have to save Rs. 3000 a month if not more; you have taught me how to do it. Had I begun a little early, the amount would have been substantial enough to buy a house. ” Dalpatbhai shared.

Dalpatbhai is a wise man; we wish he soon realizes his dreams.

'આ લો બેન મે એફ.ડી કરાઈ લીધી...'

નિશાળનું એકેય પગથિયું ન ચડેલા દલપતભાઈના મોંઢે એફ.ડી. શબ્દ સાંભળીને નવાઈ લાગી. પછી ખ્યાલ આવ્યો આ કમાલ તો અમારી નિશા અને અમીબેનનો.. 

આ બેય vssm નો સ્વાવલંબન કાર્યક્રમ સંભાળે. ભાર્ગવભાઈ,મધુબહેન, હીરેન, સચિન, દીપેન એમને મદદ કરે. પણ જેમની પણ લોનની અરજી આવે એ લોકોને ફરજિયાત બચત કરવાની સલાહ અમારી ટીમ વણમાંગે આપે.. 

આમ તો બચત કરોનું અમારી સાથે સંકળાયેલા બધાને કહીયે પણ અમારી કહેલી વાતનું અક્ષરસહ પાલન એ પણ દલપતભાઈએ માની ન શકાય એ ઝડપે કર્યું.

થોડા મહિના પહેલાં દલપતભાઈ અમારી ઓફીસ પર આવ્યા ને કહ્યું,

'બેન મુ બનાસકોઠાનો ભરથરી. હવ રાવણહથ્થો વગાડવાનું કોય ચાલતુ નહીં. મેનત મજુરી કરુ પણ એમાં દાડો નહીં વળતો. અમદાવાદ કમોડમો રહુ હુ અન ભંગાર ભેગો કરી વેચવાનું કરુ હુ. પણ ખભા ઉપર કોથળો નોખી ચેટલું વેણી હકાય. માર્ પેડલ લેવી હ. તમે સુનગર(સુરેન્દ્રનગર)મો નાથબાવાન્ પેડલ આલી ને ઈમન ચેવો ફાયદો થ્યો એ બધુ મે તમારા વિડીયામો હોભળ્યું તે મારય્ પેડલ લેવી હ્.'

એકી શ્વાસે બોલી રહેલા દલપતભાઈને અમે પહેલીવાર મળી રહ્યા હતા. હા એમના આખા સમાજને જાણીયે એટલે અમે એમને પેડલ માટે મદદ કરોની અરજી લખી આપવા કહ્યું. એમણે કહ્યું, 'બુના મુ તો અંગુઠાસાપ સુ'

છેવટે અમીબેન અને નિશાને અરજી લખી આપવા કહ્યું.. 

પણ દલપતભાઈ ઊભા રહ્યા એમણે કહ્યું, 'બેન મારે મદદ ના જોવ. મન લોન આલો'

દલપતભાઈનું ઠેકાણું બદલાયા કરે. કમોડમાં છાપરુ કેટલો વખત રહેશે એ નક્કી નહીં. આવામાં લોન આપીયે અને ન ભરાય તો?  અમે અમારા મનની શંકા કહી.

સાંભળીને એમણે કહ્યું.. 'તમે એક ફેરા વિસવા કરો અન લોન આલો. ધર્માદાનું મન ના જોવ..'

કેવી ઉત્તમ ભાવના. અમે લોન કરી અને એક જ મહિનામાં એ 6000નો હપ્તો ભરી ગયા. 

બચત વિષે ટીમે એમને સમજાવેલું તે એક દિવસ 15,000ની એફડી લઈને આવ્યા અને કહ્યું, 'આવા કાગળિયા ઘૈઈક ભેગા કરવાહ્. માર ઘર લેવું હ્ ને એટલ...'

એમણે એમની પત્ની ને દિકરાને પણ અલગ પેડલ રીક્ષા લઈ આપી એ લોકો પણ પોતાની રીતે ધંધો કરે અને અલગ બચત કરે. 

દલપતભાઈ કહે, 'માર મહિનાના 3000 તો બચાબ્બાના જ.. વધાર થાય તો હારુ પણ આટલા તો કરવાના જ. બસ આ ત્રેવડ તમે હીખવી પણ જો પેલણથી કરી હોત તો આજે ઘરનું ઘર હોત..'

કેવી સરસ સમજણ... દલપતભાઈ સુખી થાય અને ઝટ ઘરવાળા થાય એમ ઈચ્છીએ...

#MittalPatel #vssm #FD #house #scrap #sbi

Dalpatbhai tells Mittal Patel that he wants to collect more such 
receipts because he wants to buy house

Dalpatbhai Bharthari with his Fixed Deposit Receipt

VSSM learned about the need and gave a handcart to Shantibahen under its tool-kit support program...

Shantibahen and Hasubhai shared their sentiments with Mittal 
Patel during their visit to collect the handcart

Shantibahen’s long battle with tuberculosis has taken a heavy toll on her body. The body has lost a lot of muscle and fat weight, and it is tired of fighting all these years. Shantibahen was a vegetable vendor and her husband Hasubhai rode a three-tiered paddle rickshaw. The couple worked hard, and life was good.  But the battle with TB stretched too long; it shattered her physical and mental strength; fight it out, and mental strength is a significant factor in fighting a disease like TB.

Hasubhai continued to boost Shantibahen’s spirits to keep fighting, but it didn’t help much. Hasubhai is wise; he knows work is the only therapy to keep his wife upbeat. He wanted Shantibahen to take up vegetable vending again but lacked the capital to buy a hand cart. VSSM learned about the need and gave a handcart to Shantibahen.

“I want to work and get better soon; I want to be there for my children, who are still small!” Shantibahen shared her sentiments while at our office to collect the handcart, 

We pray for Shantibahen’s speedy recovery, and a happy and peaceful future. We are also grateful to the generous support of our well-wishing donors who enable us to walk this path.

શાંતિબહેનનું શરીર સાવ જીર્ણ થઈ ગયું. એ ઘણા વખતથી ટીબીની બિમારીથી પીડાય. શરીર પણ હવે થાક્યું. પહેલાં એ શાકભાજીનો વેપાર કરતા અને એમના પતિ હસુભાઈ પેડલ રીક્ષા ચલાવે. પતિ પત્ની બેઉની મહેનતથી જીંદગી સરસ ચાલતી.

પણ ટીબીની લાંબી બિમારીથી એ મનથી એ સાવ ભાંગી પડ્યા. આમ પણ માણસ મનથી ભાંગી પડે પછી શરીર કાંઈ ઝાઝી ઝીક ઝીલી ન શકે.

હસુભાઈ શાંતિબહેનની આ હાલત જુએ એ હિંમત આપે પણ શાંતિબહેનના જીવનમાંથી જાણે શાંતિ જ હણાઈ ગયેલી. 

આવામાં શાંતિબહેન ફરીથી કામ પર લાગે તો મન વ્યસ્ત રહે તો ખોટા વિચારો આવવાના બંધ થાય. આવું હસુભાઈએ વિચાર્યું ને એમણે શાંતિબહેનને ફેર શાકભાજી વેચતા કરવાનું નક્કી કર્યું. પણ એ માટે જોઈતી લારી એમની પાસે નહીં. અમારા ધ્યાને આ વિગત આવી અને અમે એમને લારી આપી. 

અમારા કાર્યાલય પર એ લારી લેવા આવ્યા ત્યારે ખુબ રાજી થયા. એમણે કહ્યું, 'બસ ધંધો કરવો છે ને શરીર સારુ કરવું છે..' મૂળ એમના બાળકો નાના એમના માટે શાંતિબહેનને જીવવું છે..

શાંતિબહેન ધંધામાં સફળ થાય સાથે એમની તબીયત સારી થાય એવું ઈચ્છીએ VSSM ને આ કાર્ય કરવા માટે મદદ કરનાર સ્નેહીજનોનો આભાર.. 

The Swavlamban Livelihood initiative has been successful in providing support to Prakashbhai to revamp his livelihoods...

Mittal Patel meets Prakashbhai during her visit to Kheda

 “I wanted to study all the way to earn lots of money, but my father’s illness compelled me to drop out of school to earn money to meet his medical expenses. But I have not let go of the dream to earn lots of money!” The impoverished life Prakashbhai lives in Kheda’s Dabhaan villages justifies  his dream of earning well,

After working as menial labor for a very long time, Prakashbhai bought a second-hand auto rikshaw. Unfortunately, most of his daily earnings were spent on repairing the pre-owned vehicle. A new rickshaw would at least save him that expense. But he lacked the capital to buy a brand-new vehicle.

When VSSM’s Rajnibhai learned about Prakashbhai’s intention to buy a new rickshaw,  he offered him a loan to pay the down payment. The balance amount was borrowed from a bank. The hard work Prakashbhai put in became worthwhile as he now saved the money he spent on repairs.

After meeting the household expenses, Prakashbhai manages to spare Rs. 10,000 as EMI towards both his loans.

Prakashbhai now intends to buy another auto-rickshaw so that he can rent it to supplement his income. And the ability to work hard and the foresight he possesses will bring him success. Moreover, the discipline with which he repays his loan has convinced us to offer him another loan when required.

The Swavlamban Livelihood initiative has been successful in providing support to 6000 families to revamp their livelihoods. And we are glad this number keeps growing. 

We wish Prakashbhai all the very best with his future endeavors.

'મારે ભણીને ખૂબ પૈસા કમાવવા હતા પણ પિતા બિમાર પડ્યાને એમની સારવારના ખર્ચને પહોંચી વળવા ભણવાનું પડતુ મુકી મારે કામે લાગવું પડ્યું. પણ સ્વપ્ન તો આજેય ઘણા પૈસા કમાવવાનું.'

સતત અભાવમાં રહેલા ખેડાના ડભાણમાં રહેતા પ્રકાશભાઈ આ સ્વપ્ન જુએ તે વ્યાજબી પણ હતું.

એમણે પહેલાં જે મળે તે મજૂરી કરી પછી રીક્ષા ખરીદી. પણ જૂની રીક્ષામાં ખર્ચ ઘણો આવે. પ્રકાશભાઈ ખુબ મહેનત કરે. પણ કમાણીનો મોટોભાગ રીક્ષાના સમારકામમાં જાય. નવી રીક્ષા લે તો આ સમારકામના ખર્ચમાંથી બચી જવાય. પણ એ માટે પાસે મૂડી નહીં. 

અમારા કાર્યકર રજનીભાઈને આ અંગે ખ્યાલ આવ્યો ને એમણે પ્રકાશભાઈને રીક્ષા ખરીદવા ડાઉનપેમેન્ટ ભરવા લોન આપી. બાકીની રકમ એમણે બેંકમાંથી લોન પેટે લીધી. આમ નવી રીક્ષા આવી. મહેનતકશ તો પ્રકાશભાઈ હતા બસ રીપેરીંગનો ખર્ચ બચ્યો એમાંય એમને ઘણો લાભ થયો.

આજે બેંક અને VSSMનો લગભગ 10,000નો હપ્તો એ દર મહિને કાઢે એ સિવાય નાનીસી બચત પણ કરે. ને ઘર તો ચાલે એ જુદુ. 

એમની ઈચ્છા બીજી રીક્ષા ખરીદવાની જે ભાડેથી આપી શકાય. આમ આવક વધે... પ્રકાશભાઈમાં મહેનત કરવાની ઘગશ છે સાથે મહેનત કરવાની કુનેહ પણ છે એટલે એ સફળ જરૃર થશે. 

વળી અમારા પૈસા ભરવામાં એમને કોઈ દિવસ ચૂક નથી કરી આમ તેમનો વાટકી વ્યવહાર પણ બરાબર.. આમ જરૃર પડે અમે ફરી તેમની મદદે પણ ઊભા રહીશું.

અત્યાર સુધી VSSM એ સ્વાવલંબન કાર્યક્રમ અંતર્ગત 6000 થી વધુ પરિવારોને તેમને પગભર કરવા લોન આપી છે. બસ આ સંખ્યા વધી રહી છે અનો રાજીપો..

બસ પ્રકાશભાઈ ખુબ સુખી થાય ને તેમની મનોકામના કુદરત પૂર્ણ કરે તેવી પ્રાર્થના...

VSSM's swavlamban initiative helps Mahendrabhai to pay off the loan and restart his business.

Mittal Patel with VSSM's coordinator Rajnibhai meets
Mahendrabhai who took interest free loan from VSSM

"I had borrowed Rs. 15,000 from my employer, but that loan made me his slave," shared Mahendrabhai from Kheda's Dabhan village.

Although Mahendrabhai hasn't studied much, he is very enterprising. He traded plasticware and fashion accessories, but the business collapsed during the pandemic. The extended phase of the pandemic also ate into the family's savings. With no choice left, Mahendrabhai took up a job at a factory and borrowed Rs. 15,000 for household expenses. But the loan became a problem rather than a solution. 

The employer had agreed to pay a daily wage of Rs. 300, but at times he would not pay this amount on the pretext of the loan adjustment. Moreover, he was not allowed any leave; if Mahendrabhai took a break, the boss would come to his house and take him along.

Mahendrabhai was tired of his job but could not find a way to escape the debt clutches of the employer. "If someone lends me Rs. 15000, I will leave this job the next moment," he would think

Upon learning about Mahendrabhai's plight, our team member Rajnibhai spoke to us, and we offered him a loan of Rs. 30,000, from which he had to pay off the loan and restart his business.

The employer refused to take the money and let him go. It took lots of effort and pleading for Mahendrabhai to walk out of his enslaving job.

The remaining Rs. 15,000 helped him restart the business. Life is back on track, with saving tricking in. Hope his dream of a pucca house soon becomes a reality.

Employers acting in such a selfish manner is heart-breaking. With the hope that sanity prevails, we pray for the happiness and well-being of everyone.

15,000 નો ઉપાડ જે શેઠના ત્યાં કામ કરતો ત્યાંથી ઉપાડ્યો. પણ પછી મારી દશા ગુલામ જેવી થઈ. 

ખેડાના ડભાણમાં રહેતા મહેન્દ્રભાઈએ આ કહ્યું. મહેન્દ્રભાઈ ભણ્યા ઓછુ. પણ પહેલાંથી પોતાનો ધંધો કરવાની હોંશ. તે પ્લાસ્ટીકનો નાનો મોટો સામાન તેમજ કટલરીનો સામાન વેચવાનું એ કરે. પણ કોરોનામાં ધંધો બેસી ગયો. બચત ખતમ થઈ ગઈ. ના છૂટકે એક ફેક્ટરીમાં એ કામે લાગ્યા. ઘર ચલાવવા 15,000નો ઉપાડ લીધો. પણ આ પંદર હજારમાં તો એમની હાલત ખરાબ થઈ ગઈ.

ફેક્ટરીના માલીકે એમને દરરોજના કામના 300 આપવાનું નક્કી કરેલું પણ ક્યારેક આ પૈસા ઉપાડ સામે વાળવાના છે એમ કહીને ન પણ આપે. 

વળી રજા તો રખાય જ નહીં જો રજા રાખે તો માલીક ઘરે આવીને ઉપાડી જાય. 

મહેન્દ્રભાઈ સખત થાકેલા પણ ઉકેલ જડતો નહોતો. કોઈ 15000 આપે તો માલીકને આપી છુટા થઈ જવાનું એ અનેક વખત વિચારે પણ પૈસા નહોતા. 

અમારા કાર્યકર રજનીભાઈને મહેન્દ્રભાઈની સ્થિતિનો ખ્યાલ આવ્યો. એમણે અમને વાત કરીને અમે 30,000ની લોન આપવાનું નક્કી કર્યું જેમાંથી 15,000 માલિકીને પરત આપવાના અને 15,000માં ફરીથી ધંધો શરૃ કરવાનો.

મહેન્દ્રભાઈએ કબુલ્યું. 

લોન મળી અને 15,000 માલીકને આપવા ગયા. પણ માલીક પૈસા લેવા તૈયાર નહીં. મૂળ આવો કામદાર ક્યાં મળવાનો એટલે! મહેનદ્રભાઈ અને તેમના પત્નીએ હાથાજોડી કરી ત્યારે એ આ ગુલામીમાંથી છુટી શક્યા. જ્યારે બાકીના 15,000માંથી એમણે ધંધો ફેર શરૃ કર્યો. હવે એમના જીવને નિરાંત છે. નાની બચત પણ કરે છે. એમની ઈચ્છા પોતાનું પાક્કુ ઘર થાય તેવી. બસ અમે પણ પ્રાર્થના કરીએ એમની ઈચ્છા પૂર્ણ થાય તેવી...

પણ આવી સ્થિતિમાં માણસોને જોવું ત્યારે જીવ બળી જાય... 

બસ કુદરત સૌને સદબુદ્ધી આપે અને સૌનું કલ્યાણ કરે તેવી પ્રાર્થના...

#MittalPatel #vssm

Mahendrabhai restarted his buisness with the help of VSSM's
swavlamban initiative

Mahendrabhai's life is back on track, with saving tricking in

VSSM's swavlamban's initiative has helped nomadic individuals reinvent their livelihoods....

Mittal Patel with Mansa's Akashbhai and others who 
succeeded in breaking from their debt cycle

Ben, I can lead you to numerous individuals in our village who, after borrowing money from private money lenders, continue to pay instalments but cannot manage to pay interest. As a result, they have had to leave the village not to escape the demands of the money lender but make enough money to pay off the debt. They are not shying away from repaying their money; they need more money to pay off the huge interest. I have convinced and brought back two such individuals and got them to restart their vegetable cart." Manasa's Aakashbhai shared these details.

The small vendors trading fruits and vegetables need to purchase goods worth Rs. 5-6 thousand daily. But they do not have that kind of capital; hence, they take loans from private money lenders at hefty interest rates. Moreover, there is a penalty for missed or late instalments. They would even take away vegetables for free.

"No one likes the burden of debt. But, unfortunately, we have no choice but to borrow money at high-interest rates from these private money lenders," shared the young vegetable vendors of Mansa.

We had decided to free 12 such vegetable vendors from keeping an account of their debt and free them from their dairies. The efforts paid off. Not only did the 12 young men succeed in breaking free from the debt cycle, but they also adopted the habit of regular savings.

After they repaid one loan, they took another. Some of them invested in their businesses, while others repaired their homes. Akashbhai and other youth from the Mansa are working towards providing freedom to the individuals burdened under private debt.

We have agreed to help them achieve this goal.

We are grateful for our donors' financial support; this support has helped nomadic individuals reinvent their livelihoods. Even our loanees regularly donate a part of their income to the initiative. 

Click on the link below to view the above story...

https://www.youtube.com/watch?v=JxeQd0Nwtto&t=57s

ડાયરીમાંથી મુક્તિ..

"બેન અમારાગામના એવા કેટલાક લોકોને બતાવું જે લોકોએ કોઈ પાસેથી પૈસા લીધા પછી હપ્તા તો ભરે પણ વ્યાજ ન ભરી શકવાના કારણે એમને ગામ છોડીને બહાર જતું રહેવું પડ્યું હોય. જતા રહ્યા એટલે ભાગેડુ નહીં. એ જ્યાં જાય ત્યાંથી કમાઈને પૈસા તો પાછા ભરવાના જ..

આવા બે વ્યક્તિને તો હું સમજાવીને પાછો લઈ આવ્યો  અને શાકભાજીની લારી પર ફરી ધંધો શરૃ કરાવ્યો."

માણસાના આકાશભાઈએ આ વિગતો કહી..

શાકભાજીનો વેપાર કરતા પરિવારોને રોજનો પાંચ છ હજારનો સામાન ભરવાનો થાય. પણ આટલી મૂડી પાસે ન હોય એટલે વ્યાજે પૈસા આપતા વ્યક્તિ પાસેથી સૌ પૈસા લે અને ધંધો કરે. પણ વ્યાજમાં પૈસા ઘણા જાય. વળી હપ્તો ભરવામાં ચુક થાય તો પેનલ્ટી અને ક્યારેક તો એ વ્યક્તિ આવીને શાકભાજી પણ મફત લઈ જાય..

દેવું તો કોને ગમે પણ ન છૂટકે વખાના માર્યા કરવું પડે એવું શાકભાજીનો વેપાર કરતા માણસાના યુવાનોએ કહ્યું.

અમે 12  વ્યક્તિઓને આ રોજે રોજની ડાયરીમાંથી મુક્ત કરવાનું નક્કી કર્યું ને એમને અમે લોન આપી. લોન મળતા એમણે ડાયરી ત્યજી. સાથે બચત પણ કરતા થયા. 

એક વખત લોન લઈને ભર્યા પછી ફરીથી લોન લીધી. જેમાંથી કેટલાક પૈસા ધંધામાં નાખ્યા તો કેટલાકમાંથી ઘર સરખુ કરાવ્યું. 

આકાશભાઈ અને અન્ય યુવાનોનું સ્વપ્ન રાવળ સમાજના જે લોકો તગડ઼ા વ્યાજે પૈસા લઈને ધંધો કરે છે. તેમને ડાયરીમાંથી મુક્ત કરવાનું...

અમે તેમને આ સંકલ્પમાં મદદરૃપ થઈશું. 

અને હા સૌથી અગત્યનું આ બધા અમારા ડોનર છે. દર મહિને એ સંસ્થાને અનુદાન આપે છે. જો કે સંસ્થાનો દરેક લોનધારક અમને એમનાથી થાય તે નાની મોટી મદદ કરે. બસ સૌ સુખી થાય એવી શુભભાવના..

માણસના ડાયરીમુક્ત થયેલા વ્યક્તિઓની વાત આખી સાંભળવા નીચેની લીંક ક્લીક કરશો...

https://www.youtube.com/watch?v=JxeQd0Nwtto&t=57s

#MittalPatel #vssm

Mittal Patel with Mansa's loanees who are working towards 
providing freedom to the individuals burdened under private debt

Mittal Patel with Mansa's loanees who are working towards
providing freedom to the individuals burdened under private debt.

VSSM helped vegetable vendors from keeping
 an accountof their debt and free
 them from their dairies

VSSM helped vegetable vendors from keeping an account of
their debt and free them from their dairies

Will to succeed… VSSM helps Bhavesh & Bhavna begin their own venture…

Mittal Patel visits Bhavesh and Bhavna's shop during
her visit tio Sarwal 

Bhavesh and Bhavna are young but wise and hardworking beyond their age. Bhavesh practiced the traditional occupation most Bajaniya follow; collecting hair shed during everyday combing. But it required him to wander a lot while he yearned for a settled life that could allow his children to go to school and spare his tired legs.

In the meantime, he happens to speak to VSSM’s Mohanbhai about his struggle to find a solution. Mohanbhai suggested he start a small shop in the heart of the Bajaniya settlement in Patan’s Sarwal village. A neighbourhood shop would benefit both him and the community.

Bhavesh decided to go forward with the idea, he started a shop in one room of his house. VSSM offered him a loan to stock the goods. With time,  Bhavesh learned the tricks of the trade. While the first loan helped set up the business, the second loan enabled Bhaveshbhai to stock more goods. And with the business growing, his wife Bhavnaben too has joined the business. The couple has established their business well, are timely with their EMI payments, and makes a regular donation to the organization.

I had the opportunity to visit the shop during my recent visit to Sarwal.

“What more do you think needs to be added to your business?” I asked.

“I wish nobody from this settlement should experience the need to visit  Harij bazar. Hence, I want to convert this shop into a one-place shopping solution for my community.” Bhavesh replied.

I was impressed by Bhavesh-Bhavna's vision for their venture. Despite having little education, they had clarity and understanding of their work. And they were willing to put in the required hard work. I am sure they will realize their dreams.

VSSM’s Mohanbhai, with his understanding and foresight, plays a vital role in identifying the right individuals and bringing them the necessary support. We wish Bhavesh and Bhavna the very best in life. We are grateful for the help of our well-wishing donors for their unending generosity.

ભાવેશ અને ભાવના ઉંમરમાં નાના પણ બેઉની સમજણ અને કામ કરવાની ધગશ જબરી.

ભાવેશ પહેલાં બજાણિયા સમુદાયનો પરંપરાગત ધંધો કાંસકામાં ઉતરી આવતા વાળ એકત્રીત કરવાનો કરતો પણ એ માટે રઝળપાટ ખુબ કરવો પડતો. વળી એ પોતે બાળકોનું ભણવાનું સરસ થાય અને એના પગને પણ વિશ્રામ મળે ટૂંકમાં સ્થિરતા ઈચ્છતો. 

શું કરવું એની મથામણ હતી જે એમણે અમારા કાર્યકર મોહનભાઈને કહી. એ રહે પાટણ જિલ્લાના સરવાલગામમાં. તે મોહનભાઈએ એને બજાણિયા સમુદાયની વસતિની વચમાં દુકાન કરવા કહ્યું. ઘેર બેઠા ધંધો થાય ને શેરીના લોકોને પણ રાહત થાય.

ભાવેશે કરિયાણાની દુકાન કરવાનું નક્કી કર્યું ને સ્વાભાવીક રીતે એની પાસે પૈસા નહીં અમે લોન આપી ને એણે પોતાના ઘરમાં જ એક રૃમમાં સામાન ભરાવ્યો. ધીમે ધીમે ધંધાની ફાવટ થઈ ગઈ. બીજી લોન લીધી ને સામાન પણ વધતો ગયો. હવે તો ભાવેશ સાથે તેની પત્ની ભાવના પણ જોડાઈ. 

દુકાન પણ સરસ જામી ગઈ. અમારી લોનનો એ દર મહિને નિયમીત હપ્તો તો ભરે સાથે સંસ્થાને દોઢસો બસો નું અનુદાન પણ આપે,

હું સરવાલ ગઈ ત્યારે આ બેઉની દુકાન જોવા ખાસ ગઈ. મે પુછયું ભાવેશ ધંધામાં હજુ વધારે શું કરવું છે ને એણે કહ્યું, 

'મારી ઈચ્છા મારા મહોલ્લામાંથી કોઈ હારીજ હટાણું કરવા ન જાય એવી. માટે મારે એવડી મોટી ને બધી વસ્તુ અહીંયાથી જ મળી રહે તેવી દુકાન કરવાની.'

કેટલી સરસ વાત. ભાવેશ અને ભાવના ભણ્યા ઓછુ છે પણ કામ કરવાની ધગશ ગજબ છે. આ સ્વપ્ન સાકાર થશે જ એમાં શંકા નથી.. 

પણ મોહનભાઈ જેવા અમારા સમજુ કાર્યકરોની આમાં ઘણી મહેનત. યોગ્ય માણસોને શોધવા તેમના સુધી મદદ પહોંચાડવી બધુ એ લોકો થકી જ થાય.. 

ભાવેશ ભાવનાને સુખી થાવ ને એમના બધા સ્વપ્ન સાકાર થાયની શુભભાવના અને આ લોકોને બે પાંદડે કરવા તેમનો વ્યવસાય વધારવા મદદ કરનાર અમારા સ્વજનોનો ઘણો આભાર... 

#mittalpatel #vssm

Mittal Patel was impressed by Bhavesh-Bhavna's vision
for their venture

Bhavesh- Bhavna and their son 

VSSM extended helped Dashrathbhai procure products for the new venture...

Mittal Patel meets Dashrathbhai 

“It was impossible to meet everyone’s aspirations from just one business. Hence, I  had thought of a parallel venture but lacked the capital to start it. But your support changed my financial condition,” shares Dashrathbhai from Kheda’s Aantroli village. Dashrathbhai is skilled at repairing electric goods. He runs a repair shop in his village, but it does not fetch him enough income. It was impossible to meet his aspirations to build a good life couldn’t be completed on this income. Hence, to supplement the income, he contemplated stocking up fashion accessories and other daily needs goods at his shop but lacked the capital to buy these goods.

Dashrathbhai came into contact with VSSM’s Rajnibhai and requested a loan. The interest-free loan of Rs. 30,000  VSSM extended helped him procure products for the new venture.

As the news of his venture spread across the village, business picked up, and his income doubled. He now wishes to have a more extensive shop that stocks a wide range of products. The hard-working individual Dashrathbhai is, I am sure this too will soon become a reality.

The happiness we experience when small support transforms an individual’s life is matchless.

We are grateful to our well-wishers for their continued support and wish Dashrathbhai all the best with his future endeavours.

એક ધંધા પર બધા સ્વપ્ન પુરા થાય એમ નહોતું. બીજો ધંધો વિચારી રાખેલો પણ એ માટે પાસે મુડી નહોતી. પણ તમે મદદ કરીને મારી સ્થિતિ બદલાઈ ગઈ. 

ખેડાના આંતરોલીગામમાં રહેતા દશરથભાઈએ આ કહ્યું. આમ તો દશરથભાઈની આવડત ઈલેક્ટ્રીક સાધનોને રીપેર કરવાની. ગામમાં એમણે આ કરે. પણ એમાં બહુ મોટી આવક ન થાય. વળી સ્વપ્ન તો એ ઘણા મોટા જુએ. એમને થયું ગામમાં જ કટલરીનો સામાન વેચવાનું શરૃ કરી દઉ તો બેય ધંધા સરસ ચાલે. પણ કટલરીનો સામાન ખરીદવા પાસે પૈસા નહીં. 

દશરથભાઈ અમારા કાર્યકર રજનીભાઈના પરિચયમાં તે એમણે રજનીભાઈને મદદ કરવા કહ્યું અને પ્રથમ ત્રીસ હજારની લોન આપી. જેમાંથી દશરથભાઈએ દુકાનમાં સામાન ભરાવ્યો. 

ગામમાં થોડો પ્રચાર પ્રસાર કર્યોને દશરથભાઈની દુકાન તો સરસ ચાલવા માંડી. આવક બમણી થઈ. તેમની ઈચ્છા મોટી દુકાન અને વિવિધ પ્રકારના સામાન રાખવાની છે.. 

ઈશ્વર એય પૂર્ણ કરશે. મૂળ તો એ મહેનતકશ માણસ છે માટે...

પણ ધંધાની ઝંખના રાખનાર જ્યારે બે પાંદડે થાય ત્યારે જોઈને રાજી થવાય.... 

દશરથભાઈને ઘણી શુભેચ્છા અને તેમને બે પાંદડે કરવા મદદ કરનાર અમારા પ્રિયજનોનો પણ 

આભાર... #MittalPatel #vssm

VSSM's Swavlamban initiative shares positive stories of hundreds of individuals like Mahendrabhai...

Mittal Patel meets Mahendrabhai at his grocery Kiosk

Mahendrabhai lives in Kheda's Antroli village and runs a grocery kiosk in the same village. The income from his business is enough to meet his family's daily needs but does not offer the scope to create capital and expand the business.

Mahendrabhai had been looking at avenues to expand his business but lacked the capital to do so. The interest on loans from private money lenders is atrociously high; he feels it is an option one should never opt for. It is something he has learned from experience, and he is right.

Mahendrabhai contacted VSSM's Rajnibbhai and requested a loan to stock goods he otherwise could not.

We provided a loan of Rs. 30,000. "There is an obvious increase in the income and profit with the products I have stocked up using Rs. 30,000. The profit has doubled. I want to save all that money and start the cattle feed business." Mahendrabhai shared.

VSSM's Swavlamban initiative shares positive stories of hundreds of individuals like Mahendrabhai who have prospered even with a small loan of as less as Rs 10,000.

These interest-free loans have given them the strength to carry on.

The Swavlamban initiative supported 5500 individuals, and we hope for these numbers to keep growing. May it help them grow independent and happy.

મહેન્દ્રભાઈ #ખેડાના #આંતરોલીમાં રહે.. એમની કરિયાણી નાનકડી દુકાન.. એની આવકમાંથી ઘર ગુજારો થઈ જાય. પણ ધંધો મોટો ન થાય.. 

આમ પણ ધંધા માટે કહેવત છે ગોળ નાખીયે એટલું ગળ્યું થાય.. બસ મહેન્દ્રભાઈને પણ ધંધો મોટો કરવો હતો પણ પાસે મૂડી નહીં. વ્યાજવા લે તો એના વ્યાજમાં જ તૂટી જઈએ એવું એ કહે.. માણસ અનુભવે આ કહે ને એ વાત સાચી પણ ખરી.

અમારા કાર્યકર રજનીભાઈ સાથે એ સંપર્કમાં આવ્યા ને એમણે કરિયાણાની દુકાનમાં પોતે જે સામાન હજુ લાવીને નથી રાખી શકતા તે લાવવા લોન આપવા કહ્યું..અમે 30,000ની લોન આપી ને દુકાનમાં સામાન વધ્યો. 

મહેન્દ્રભાઈ કહે, "ત્રીસનો સામાન નાખ્યો તોય આવકમાં સીધો ફેર પડી ગયો. હાલ નફો વધ્યો છે. લગભગ ડબલ થયો. એ બધા પૈસા બચાવી મારે ખોળ પાપડીનો ધંધો કરવો છે."

માણસને નાનકડી મદદ સાથે હૂંફ મળે તો એના બાવળને બળ મળે બસ આવા અનેક કિસ્સાઓ અમે નીત જોઈએ છીએ..

અમારા સ્વાવલંબન કાર્યક્રમ અંતર્ગત લોન લેનાર વ્યક્તિની સંખ્યા 5500 ઉપર થઈ છે. બસ આ સંખ્યા વધતી રહે ને લોકો સ્વાવલંબી બની સુખી થાય એમ ઈચ્છીએ... 

#MittalPatel #VSSM #livelihood #financialplanning #kheda

VSSM’s interest free loan enables a dignified living to individuals like Lalabhai...

Mittal Patel meets Lalabhai

Every few days, I receive a call from Lalabhai from Dakor. “Ben, how are you doing? Do plan to come to Dakor for Ranchodrai’s darshan,” he would tell me during every call.

Lalabhai is a very hard-working individual. Although his early childhood was spent in a shanty, he had pledged not to let poverty keep him in its clutches. Lalabhai went to school until 10th grade, after which he dropped out.

His mother earned a living through selling fashion accessories, and he, too, had taken up the same trade. The business grew well, and he was required to rent two shops and build a small cabin near the Dakor temple.

The income enabled him to build a pucca house.

Two years back, Lalabhai suffered a heart attack; his treatment at a private hospital washed off all his savings. Usually, Lalabhai stocked his goods on credit from as far as Mumbai. But after the heart attack, his business collapsed, living no capital to buy goods.

After learning about their situation, we loaned him and his son some money. The amount was kept as a deposit at the merchant’s they bought the goods to restart their business. It has been quite a while since we loaned them the money. “Things are back on track,” Lalabhai had called to share.

I had the opportunity to visit his store on my recent trip to Dakor. I was astonished at the volume of goods stored in his shop. The wholesellers had put the same old trust in him; as a result, they had stocked Rs. 10 lac worth of goods. Around 200 vendors buy goods from Lalabhai.

“I now want to work in a way that I become instrumental in the happiness of others.” We hope Lalabhai succeeds and accomplishes his goal.

We are grateful for the support you have extended to Lalabhai. Your support enables us to reach individuals like Lalabhai.

ડાકોરથી લાલાભાઈનો ફોન દર થોડા દિવસે આવે. બેન તમે મજામાં.. ડાકોર આવો રણછોડરાયજીના દર્શનાર્થે એવું એ ભાવથી કહે...

લાલાભાઈ બહુ મહેનતુ વ્યક્તિ. ઝૂંપડામાં જન્મેલા પણ આખી જીંદગી હું ઝૂંપડાંમાં નહીં રહુ એવો એમણે નિર્ધાર કરેલો. એમના મા ટોપલામાં કાંસકીઓ, બોરિયા બકલ વેચવાનું કરતા. લાલાભાઈ દસ ચોપડી ભણ્યા પછી પરિસ્થિતિના લીધે ભણી ન શક્યા. એમણે પણ કટલરી વેચવાનું શરૃ કર્યું ને ધીમે ધીમે સરસ ઘંઘો સેટ કર્યો. બે દુકાન ભાડેથી લીધી અને એક નાનકડું કેબીન પણ રણછોડરાયજીના મંદિર તરફ એમણે બનાવ્યું.

પાક્કુ ઘર થયું. ટૂંકમાં એ બે પાંદડે થયા. 

બે વર્ષ પહેલાં અચાનક લાલાભાઈને હાર્ટ એટેક આવ્યો. ખાનગી હોસ્પીટલમાં સારવાર ને ખર્ચો ઘણો થયો. બચત ખતમ થઈ ગઈ. આમ તો દુકાનમાં ભરાવવાનો સામાન એ ઉધાર લાવતા. એમની શાખ એટલી સારી કે મુંબઈના વેપારી એમને સામાન આપતા. પણ હાર્ટ એટેક પછી બધુ સાવ ઠપ્પ ગયું.એમની પાસે સામાન લાવવા મૂડી ન રહી. 

એમની સ્થિતિનો અમને ખ્યાલ આવ્યો ને અમે એમને ને એમના દિકરાને લોન આપી. આ લોનને વેપારી પાસે થાપણ પેટે મૂકી ને ઉધારમાં ફરી સામાન લાવી એમણે  ધંધો શરૃ કર્યો. 

લોન આપ્યા ને વખત થયો. હવે બધુ બરાબર સેટ છે એવું એ ફોન પર કહેતા.

હમણાં ડાકોર ગઈ ત્યારે એમના ત્યાં ખાસ જવાનું થયું. એમની બે દુકાનો જોઈને દંગ થઈ જવાયું.

વેપારીઓએ ફરી એમના પર ભરોસો કર્યો એટલે એમની દુકાનમાં દસ લાખનો સામાન ભર્યો હતો. 200 જેટલા ફરિયા એમની પાસેથી સામાન લઈ જાય..

હાર્ટ એટેક પછી એમણે કહ્યું, હવે મારે લોકોના સુખમાં નિમીત્ત બની શકાય એવા કાર્યો કરવા છે.. બસ લાલાભાઈની એ ભાવના સફળ થાય એવી શુભેચ્છા આપી...

લાલાભાઈ જેવા વ્યક્તિઓને ફેર બેઠા કરવા મદદ કરનાર અમારા સ્વજનોનો આભાર... એમની મદદથી  આવા કાર્યો થાય...

#MittalPatel #vssm

Mittal Patel visits Lalabhai's store 

Mittal Patel visits store of Lalabhai on her recent visit to Dakor