VSSM's interest free loan gave Sitabahen Gadaliya the freedom from the hefty interest rates of private loans and provided opportunities to save money...

Sitabahen Kangasiya talked about her financial well-being
and growth to Mittal Patel

I have rented a shop in Chotila market at a monthly rent of Rs. 10000, with the help of little savings I had and some loans, I have built a house in society. The house has cost me Rs. 12.5 lacs. I will invite you for the house warming ceremony; you have to come.”

Chotila’s Sitabahen Kangasiya talked about her financial well-being and growth when I recently met her. Four years ago, Sitabahen and her husband wandered villages to sell hosiery and fashion accessories. They would never have enough capital to buy goods, hence were required to borrow money at hefty interest from private money lenders. 

Sitabahen aspired to expand her business but lacked financial backing.  Jagmalbapa, Sitabahen’s father  had long association with VSSM, he spoke to Chayabahen and Kanubhai for loan to Sitabahen. VSSM offered her loans of 10K, 30K and 50K after repayment of each loan; she might have taken four loans from VSSM. These loans gave her the freedom from the hefty interest rates of private loans and provided opportunities to save money. 

Recently, on my way to Gondal I decided to meet Sitabahen as Chayaben insisted for a very long time. She took me to see her shop; while their daughter looks after the shop, the couple continues to wader across the villages to sell their products. The business has expanded, and so has their income. “Not even in our wildest dreams had we thought that we are capable of paying rent of Rs. 10,000, and to be able to build a house feels so surreal. We did not rely on the government but our hard work to build this house.”

Education and economic well-being are enough to uplift human beings in difficult circumstances. The joy of building a fortune from our sweat and blood remains unparalleled.

I wished Sitabahen happiness and the ability to share her joy towards the betterment of her community. I insisted that happiness doubles when shared, “Of course, I will…” she responded.

'બેન મે ચોટીલાની બજારમાં મહિને દસ હજાર રૃપિયા ભાડેથી દુકાન રાખી  ને મારી બચત ને થોડી બેંકથી લોન લઈને સાડા બાર લાખનું ઘર સોસાયટીમાં લીધુ છે. આ ઘરનું વાસ્તુ કરુ ત્યારે તમને તેડાવીશ. તમારે ખાસ આવવાનું છે....'

ચોટીલાના સીતાબહેન કાંગસિયા હોંશથી પોતાની આર્થિક પ્રગતિની વાત કરી રહ્યા હતા. આજથી ચારેક વર્ષ પહેલાં સીતાબહેન અને તેમના પતિ કટલરી, હોઝયરીનો સામાન લઈને ગામે ગામ ફરી વેચવાનું કરતા. સામાન લાવવા પુરતા પૈસા ન હોય એટલે તગડાં વ્યાજે લાવતા ને મર્યાદીત સામાન ખરીદતા. 

સીતાબહેનને ધંધો મોટો કરવાની હોંશ ઘણી પણ પાસે મૂડી નહીં. સીતાબહેનના પપ્પા જગમાલબાપા VSSM સાથે સંકળાયેલા. એમણે અમારા કાર્યકર છાયાબહેન અને કનુભાઈને સીતાબહેનને લોન આપવા વાત કરી. 

ને અમે સીતાબહેનને દસ હજારને પછી ત્રીસ ને પચાસ એમ ક્રમશઃ લોન આપતા ગયા. લગભગ ચારે વખત લોન લીધી. તગડા વ્યાજમાંથી મુક્તિ મળી એટલે બચત પણ થઈ.

છાયાબહેન ક્યારના સીતાબહેનને મળવાનું કહ્યા કરે. તે હમણાં ગોંડલા જતા ચોટીલા ખાસ સીતાબહેનને મળવા ગઈ. એ વખતે આગ્રહ કરી એ પોતાની દુકાન જોવા લઈ ગયા. એમની દીકરી દુકાન સંભાળે પોતે અને તેમના પતિ આજેય ગામોમાં સામાન લઈને ફરે. ટૂંકમાં ધંધો મોટો થયો આવક વધી. એ કહે, 'અમે ક્યારેય વિચાર્યું નહોતું કે દસ હજાર ભાડુ અમે ભરી શકીશું પણ જુઓ આજે બધુ થાય છે. ઘર તો સ્વપ્ન જેવું હતું. પણ એય થઈ ગયું. સરકાર આપે એવી આશા નથી રાખી. બાવળાના બળ પર વિશ્વાસ હતો તે ઘર થઈ ગયું...' 

શિક્ષણ ને આર્થિક સદ્ધરતા માણસને કપરી સ્થિતિમાંથી બહાર કાઢવા માટે પુરતા. જાત મહેનતે કમાયેલાની મજા જ જુદી. 

સીતાબહેનને ખુબ સુખી થાવ ને સમાજઉપયોગી કાર્યમાં તમારુ સુખ ખાસ વહેંચજોનું. મૂળ સુખ વહેંચવાથી સુખ જ મળે એ ભાર પુર્વક કહ્યું ને એમણે કહ્યું, એ તો કરીશ જ બેન... 

લખ્યું એ બધુયે ફોટોમાં....

#MittalPatel #VSSM

Sitabahen Gadaliya have rented a shop in Chotila market at a
monthly rent of Rs. 10000

With the help of little savings and some loans,
Sitabahen have built a house in society.

Sitabahen Gadaliya at her shop

VSSM's interest free loan program enables to bring change in the lives of thousands of nomadic families...

Mittal Patel visits Bhagubhai Kangsiya's kiosk

“Ben, the organisation’s money comes with noble intent it is pious money. My business was in doldrums; I was clueless if it would ever come back to its former glory. I have been associated with VSSM’s work for a very long time, but requesting for personal support did not seem right. But the team sensed my worries, Naranbhai and Ishwarbhai asked me to fill-up the form for our interest-free loan program. I received a loan of Rs. 30,000 which I used as capital to stock up products. Gradually, things became falling in place. Today, both my wife and I have separate kiosks and operate from separate locations in Shihori bazaar. I also own a loading rickshaw now. Life is back to normal,  it is good. VSSM helped the Kangasiya community find economic stability and a better standard of living  in Saurashtra, I wish to do the same here.” Bhagubhai Kangasiya from Shihori is an extremely committed community leader, he has associated with many of our activities and remains eager to help us whenever we call for support.

Rs. 30,000 is not a big amount,  but it has the potential to change someone’s life for good. And that is important to us.

Bhagubhai, Ravjibhai, Khodubhai, Chetanbhai many feel that the loan money from VSSM is pious and will bring them prosperity. They may not need any more support from VSSM but before venturing into any new initiative, they request for a token loan from VSSM. “You don’t need Rs. 5,000 -10,000 from VSSM!” we would tell them. “That money is one which will help us thrive, we need a little bit of it to blend with our money,” they would reply.

In fact, it is about faith, and for many like Bhagubhai that faith has paid off.

We are grateful to all of you, our well-wishers for keeping the faith in us, to enable us to bring change in the lives of thousands of nomadic families.

'બને સંસ્થાનો પૈસો બરકતનો. મારો ધંધો સાવ બેસી ગયેલો. ફરી બેઠા થવાશે કે નહીં એની ચિંતા હતી. સંસ્થા સાથે આમ તો હું સંકળાયેલો પણ સંસ્થા પાસે મદદ માંગતા જીભ ન ઉપડે.. પણ આપણા કાર્યકરો બધુ સમજી જાય. નારણભાઈ અને ઈશ્વરભાઈ મારી મૂંઝવણ સમજ્યા અને લોનનું ફોર્મ ભરવા કહ્યું. 30,000 મળ્યા ને મે મારા ધંધામાં સમાનનો ઉમેરો થયો. ધીમે ધીમે ગાડી પાડે ચડી ગઈ. આજે મારી ઘરવાળી અને હું બેય શિહોરી બજારમાં અલગ અલગ પથારો કરીને બેસીએ છીએ. મારે ઘરની ટેમ્પો રીક્ષા પણ થઈ ગઈ. હવે ખુબ સારુ છે.. મારી ઈચ્છા છે સૌરાષ્ટ્રમાં જેમ સંસ્થાની મદદથી કાંગસિયા સમાજ પગભર થયો એમ અહીંયા પણ થાય..'

ભગુભાઈ અમારા નિષ્ઠાવન આગેવાન.. અમે કોઈ પણ કામ ચિંધ્યે એ કરવા તેઓ હંમેશાં તત્પર... 

ત્રીસ હજાર બહુ મોટી રકમ નથી પણ એ રકમથી કોઈની જીંદગી પાટે ચડી જાય એ વાત અમારે મન મહત્વની.

ભગુભાઈ, રવજીભાઈ, ખોડુભાઈ, ચેતનભાઈ વગેરે જેવા કેટલાયના મતે સંસ્થાનો પૈસો બરકતનો પૈસો. ઘણાના ધંધા તો સરસ રીતે સેટ થઈ ગયા છે. 

તેમને હવે VSSM ના એક રૃપિયાની જરૃર નથી છતાં તેમના નવા સાહસમાં એ સંસ્થામાંથી ટોકન રકમ માંગે. અમે કહીએ હવે 5,000 કે 11,000ની લોનની તમને ક્યાં જરૃર છે? ત્યારે એ કહે, સંસ્થાનો પૈસો બરકતનો એ અમારા ધંધામાં ભળે તો અમારી ગાડી નીકળી પડે..

મુળ વાત શ્રદ્ધાની છે.. ને ભગુ જેવા ઘણાની નિષ્ઠાથી એમની શ્રદ્ધા ફળી પણ છે..

અમારા આ પરિવારોને લોન આપવામાં મદદરૃપ થનાર સૌ સ્વજનોનો આભાર તેમના થકી જ આ બધાના જીવનમાં બદલાવ આવી શક્યો છે.

#MittalPatel #vssm #livelihood

#livelihoodprogram #employment

#dream #business #empower

#humanity #humanrights

Bhagubhai Kangsiya expand his buisness with the help of
interest free loan from VSSM

Mittal Patel visits Bhagubhai  Kangsiya's kiosk

Bhagubhai Kangsiya at his kiosk

Alpeshbhai Parmar progresses with the help of VSSM...

Alpeshbhai Parmar with his rickshaw

“For the first time in my life I got an opportunity to donate Rs. 5000, and I am very much thankful to the organization for this.”

Alpeshbhai Prabhubhai Parmar and his wife live in Gajivada of Rajkot and do cutlery business. They have four children including two daughters and two sons. Alpeshbhai belongs to Kangasiya community. Their traditional business was to prepare combs from wood and horns of animals. But with the passage of time this occupation stopped and died out. Alpeshbhai works as a labor whereas his wife does cutlery business. As the market was large, they had to bring products in bulk. To bring this goods into market they had to pay Rs 300-350/- as rickshaw fare. Alpeshbhai knew how to drive rickshaw and hence he took rickshaw at a rent of Rs. 150/- daily, he also had to pay Rs. 50/- to fill gas in the rickshaw. In this way, he started saving Rs. 100-150/- daily. Now he thinks that if he would buy a new rickshaw he would be able to save the rent of Rs. 150/-.

Alpeshbhai Parmar selling his cutlery items

Alpeshbhai says, “Once my wife and I went to a financial institution to get a loan but the interest rate was too high for us to pay. We got disappointed and went back home. On our way we met a reputed leader of our Kangasiya village, Ravjibhai. He explained us about VSSM. We talked to the field workers of VSSM Kanubhai and Chhayaben about loan. We got a loan of Rs. 50,000/- from the organization. I bought a second-hand rickshaw from that loan. If we would not have got this loan we would be paying high interests of financial institutions and even we would have not got our own rickshaw. Because of the loan monthly amount of Rs. 6000/- which I had to pay as rent was now saved and now I had to pay only Rs. 1500/-. Whatever was saved after deducting all the expenses I would pay instalments? My loan is also over now. With the help of the organisation, our dream of our own rickshaw was accomplished and now I am the owner of a rickshaw.”

With the help of the organization Alpeshbhai bought a rickshaw and after completing the loan. He also wished to donate Rs. 5000/- for children hostel and he also donated the amount. He also wishes to expand his cutlery business. We wish that Alpeshbhai progresses on his path.

“ જીવનમાં પહેલીવાર ૫,૦૦૦નુ દાન કરવાનો અવસર મળ્યો. આ માટે હું સંસ્થાનો ખૂબ ખૂબ આભારી છું. “

રાજકોટના ગંજીવાડામાં રહેતા અલ્પેશભાઈ પ્રભુભાઈ પરમાર અને તેમના પત્ની હાલ કટલરીનો ધંધો કરે. તેમને બે દિકરી અને બે દીકરા એમ ચાર બાળકો. અલ્પેશભાઈ કાંગસિયા સમાજમાંથી છે. જેમનો પરંપરાગત વ્યવસાય લાકડા અને શિંગડામાંથી કાંસકીઓ બનાવવાનો પરંતુ સમય જતા આ કામ બંધ થઇ ગયું. હવે અલ્પેશભાઈ મજૂરી કરવા લાગ્યા અને તેમના પત્નીએ કટલરીના સામાનનું વેચાણ શરૂ કર્યું. બજાર મોટું એટલે સામાન પણ ઝાઝો લાવવો પડે. સામાન બજારમાં લઇ જવા માટે રીક્ષાનો ૩૦૦ થી ૩૫૦ રૂપિયા ખર્ચ થતો. અલ્પેશભાઈને રિક્ષા ચલાવતા આવડતું તેથી તેઓ રોજના ૧૫૦ રૂપિયા ભાડેથી રિક્ષા લાવ્યા અને તેમાં ગેસ પુરાવવાના રૂપિયા ૫૦ થતા. આમ, હવે રોજના ૧૦૦ થી ૧૫૦ રૂપિયા બચવા લાગ્યા. તેમને એવો વિચાર આવ્યો કે જો પોતાની રિક્ષા થઇ જાય તો રીક્ષાના ૧૫૦ રૂપિયા ના આપવા પડે.

 “અલ્પેશભાઈ કહે, એકવાર હું અને મારી પત્ની બંને રીક્ષા માટે ફાઈનાન્સ કંપનીમાં લોન માટે ગયા. અમને પોસાય નહીં તેવું વ્યાજ તેમણે કીધું. અમે નિરાશ થઇ ઘરે પાછા ફરતા હતા એ વખતે અમારા કાંગસિયા સમાજના આગેવાન રવજીભાઈ એ અમને VSSM વિષે માહિતી આપી. VSSMના કાર્યકર કનુભાઈ અને છાયાબેનને અમે વાત કરી. સંસ્થામાંથી રીક્ષા લેવા માટે મને રૂપિયા ૫૦,૦૦૦ની લોન મળતા મે જૂનામાં રીક્ષા ખરીદી લીધી. જો લોન ના મળી હોત તો ફાઈનાન્સ કંપનીવાળાને વધારાના પૈસા ચૂકવવા પડત અને ઘરની રીક્ષા થાત જ નહીં. લોન મળતા મહિનાના ૬૦૦૦ રૂપિયા જે ભાડાની રીક્ષાના વધારાના જતા હતા તે બચી ગયા. હવે ફક્ત ૧૫૦૦ રૂપિયાનો જ ખર્ચ થાય છે. બધું કાઢતા જે પૈસા વધતા તેમાંથી જ લોનનો હપ્તો ભરતા. હવે તો લોન પણ પૂરી થઇ ગઈ. સંસ્થાની મદદને કારણે અમારૂ રીક્ષાનું સ્વપ્ન પુરૂ થયું. આજે હું રીક્ષાનો માલિક બની ગયો. “

સંસ્થાની મદદથી અલ્પેશભાઈ એ રીક્ષા લીધી તેમજ લોન પૂરી થતા સંસ્થા દ્વારા ચાલતી બાળકોની હોસ્ટેલ માટે રૂપિયા ૫૦૦૦નું દાન આપવાની તેમણે વાત કરી અને તેમણે દાન આપ્યું પણ ખરું. તેઓ પોતાના કટલરીના ધંધાને હજૂ ખૂબ આગળ વધારવા માંગે છે. અલ્પેશભાઈ પ્રગતિના પંથે આગળ વધતા રહે તેવી શુભેચ્છા...

VSSM always remains grateful to its donors for helping bring change in lives of individuals like Sureshbhai Kangasiya

Sureshbhai Kangsiya and his wife selling readymade garments

Young girls are taught the art of making cutlery & sell readymade garments in Kangasiya Community. At first it was a pleasure to know, but I did not like what Sureshbhai said. He said,

“Ben, we don’t allow our daughters to study much, after marriage. I will send my daughters to school till 7th standard because our only requirement is that they can count and manage our cutlery business as they need some knowledge into accounting, once they learn this our traditional business is going to run smooth. We involve them into cutlery business since childhood itself so that they can gain maximum knowledge and can earn their livelihood.

Sureshbhai’s wife has also done the same thing. 

"Ben, I've been in the business of selling cutlery and readymade clothing ever since I was a child.  I am not much educated but my accounts is excellent, I never make a mistake of even a single rupee. ”

Sureshbhai wants his daughters to study well. But girls are still not getting education in society. Whether it is a daughter or a son, both need to be taught their traditional occupations. No one has foretold what will happen tomorrow. But today's daughters do not get as much freedom as they need to get married and due to bad notions such as of education, dowry, shame, child marriage etc.

Sureshbhai and his wife work together selling readymade garments. It seems necessary to see that bay is similar in this regard. Both are well trained. Even before his marriage, his wife was into readymade business and still doing the same at present. Sureshbhai says,

“Khodubhai is associated with the organization. He was the one who spoke to me that VSSM organization offers interest loans without developing a business. He visited me with Kanubhai and Chhayaben. I was given a loan of Rs. 30,000 with ready cash, they brought readymade clothes and started selling. Even now we buy goods with cash. So thought of doing a seasonable business. Every day, he sits in the Kharedi market and go to the Gujri Bazar in Jamnagar every Monday. If goods are large and varied, they may be sold more. If you buy luggage in stock then you will benefitted. 

Sureshbhai has repaid his loan entirely. He wants to expand his business. If he buys the material of readymade garments, he will be beneficial. If he feels in the need in future, the organization will be helpful.

VSSM is able to brighten the lives of many people due to the many well wishes like you. This light will spread even more. We are thankful to you for all your support

નાનપણથી જ દીકરીઓને કટલરી અને રેડીમેડ કપડાના વેપારની કળા શીખવાડતો કાંગસિયા સમાજ. પહેલા તો આ જાણી આનંદ થયો પણ સુરેશભાઈએ જે કહ્યું એ થોડું ના ગમ્યું. તેઓ કહે,

“બેન. અમારે તો દીકરીઓને વધારે ના ભણાવાય, લગ્ન પછી લાજ કાઢવાની આવે. હું મારી દીકરીઓને સાત ધોરણ સુધી ભણાવીશ. લખતા વાંચતા આવડી જાય એટલે બહુ થયું. હિસાબ કરતા આવડવુ જોઈએ. હિસાબ આવડે એટલે ધંધો સારો થાય. હું પોતે બે ચોપડી (ધોરણ) અને મારી પત્ની સાત ચોપડી ભણેલી છે. પરંતુ અમે નાનપણથી કટલરી અને રેડીમેડ કપડાના વ્યવસાય સાથે જોડાયેલા છીએ.”

સુરેશભાઈના પત્નીએ પણ એ જ વાત કરી.

“ બેન, પિયરમાં હતી ત્યારથી આ કટલરી અને રેડીમેડ કપડા વેચવાનો ધંધો કરું છું. સાત ચોપડી ભણેલી છું પણ હિસાબ મારો ચોખ્ખો હોય. એક રૂપિયાની ભૂલ ના આવે. દીકરીઓને પણ કટલરીનો વ્યવસાય કરતા શીખવાડ્યું હોય તો કાલ ઉઠીને એમને કામ લાગે “

દિકરીઓને સુરેશભાઈ ભણાવી રહ્યા છે પરંતુ હજી ઘણાયે સમાજમાં દીકરીઓને ભણતર મળતું નથી. દીકરી હોય કે દીકરો હોય બંનેને પોતાનો પરંપરાગત ધંધો શીખવાડવામાં આવે એ જરૂરી છે. ભવિષ્ય કોઈએ નથી ભાખ્યું કે કાલે શું થશે. પરંતુ આજેય દીકરીઓને અમુક ધોરણ સુધીનું ભણતર, દહેજપ્રથા, લાજ કાઢવી, બાળલગ્ન વગેરે કુરિવાજોને કારણે જોઈએ એટલા પ્રમાણમાં સ્વતંત્રતા મળતી નથી.

સુરેશભાઈ અને તેમના પત્ની બંને ભેગા મળી રેડીમેડ કપડાનો ધંધો કરે છે. એ જોઈ એવું જરૂર લાગે કે બેય આ બાબતમાં સરખા છે. બંને સારી રીતે વેપાર કરી જાણે છે. લગ્ન પહેલા પણ તેમના પત્ની રેડીમેડ કપડાનો ધંધો કરતા અને આજે પણ કરી રહ્યા છે. સુરેશભાઈ કહે,

“ સંસ્થા સાથે સંકળાયેલા ખોડુભાઈ મારા સગા થાય. તેમણે જ મને વાત કરી કે VSSM સંસ્થા ધંધો વિકસાવવા વગર વ્યાજની લોન આપે છે. મારી મુલાકાત તેમણે કનુભાઈ અને છાયાબેન સાથે કરાવી. સંસ્થામાંથી મને રૂપિયા ૩૦,૦૦૦ની લોન આપવામાં આવી. લોન મળતા રોકડેથી રેડીમેડ કપડા લાવ્યા અને વેચાણ શરુ કર્યું. હાલ પણ રોકડેથી સામાન ખરીદીએ છીએ. આમ તો અમે સિઝનેબલ ધંધો કરીએ. રોજ ખારેડી બજારમાં બેસીએ અને દર સોમવારે જામનગરમાં ગુજરી બજાર ભરાય તેમાં જઈએ. સામાન વધારે હોય અને તેમાં વિવિધતા હોય તો વધું વેચાય. ઝાઝો સામાન ખરીદીએ તો ફાયદો થાય. ખારેડીમાં અમે છ જણા ભેગો સામાન લાવીએ અને પછી વેચાણ કરીએ.”

સુરેશભાઈએ નિયમિત હપ્તો ભરી લોન પૂરી કરી દીધી. તેઓ પોતાનો ધંધો વિકસાવવા માંગે છે. તેઓ અમદાવાદમાંથી રેડીમેડ કપડાનો સામાન ખરીદે તો તેમને ઘણો ફાયદો થઇ શકે તેમ છે. તેથી ઈચ્છે છે કે ભવિષ્યમાં જરૂર પડશે તો સંસ્થા તેમને મદદ કરશે. 

VSSM સંસ્થા એ દાતાઓની મદદથી ઘણા લોકોના જીવનમાં પ્રકાશ ફેલાવ્યો છે. આ ઉજાસ ધીરે ધીરે 

VSSM helps Meeraben Kangsiya to extend her buisness venture...

“You were hesitant and refused a loan to this 70-year-old, now you know!! I have just last installment of the loan remaining which, too will be paid next month!!”

Mittal Patel with lively lady Meeraben Kangsiya

“Don’t look at my age, have faith and sanction a loan,” said 70-year-old Meeraben Kangasiya of Pardhari to our Kanubhai.  Meeraben never gives up and had asked for a loan from Kanubhai, to stock up goods for her artificial jewelry business. And looking at her age Kanubhai had refused the proposal.

Every time Kanubhai visited the Kangasiya settlement, Meeraben would come and sit before him, demanding her request be considered.

Kanubhai was at the office, “Meeraben is 70 but her zeal can put any young fellow to shame. Ben, if we can lend her I am sure she would repay well because her business is doing well too.”

We sanctioned her a loan of Rs. 10,000.

Recently, I had an opportunity to be part of a Kangasiya congregation and happened to meet Meeraben. I was not sure how to respond when Meeraben told me how she proved my apprehensions wrong!!

Maulik was around to capture a moment together with this lively lady who proved us wrong….

‘ડોશીને લોન આલવાની ના પડતા તે બેન જોઈ લીધોને મારો વેવાર... હવે સેલ્લો જ હપ્તો બાકી સે. લોન આવતા મહિને તો પતીએ જાસે.’

પડધરીના સીત્તેર વર્ષીય મીરાબહેન #કાંગસિયા એ કાર્યકર કનુભાઈને કહ્યું, ‘એક ફેરા લોન આલી તો જુઓ? મારી ઉંમર હામે ના જુઓ...’

મીરા બહેને શૃંગાર પ્રસાધનો વેચવા લોન માંગી ને કનુભાઈએ એમની ઉંમર જોઈને અમે લોન ના આપી શકીએ તેવો જવાબ આપેલો. પણ હાર માનીને બેસી જાય એ મીરા બહેન નહીં.

કનુભાઈ કાંગસિયા વસાહતમાં જાયને મીરાબહેન આવીને બેસી જાય. 

કનુભાઈએ ઓફીસ પર અમને કહ્યું, ‘મીરાબહેન સીત્તેર વર્ષના છે પણ જુસ્સો જુવાનને શરમાવે એવો છે. બેન લોન આપીએ બીજી કોઈ ચિંતા નથી ને ધંધોય સરસ કરે છે...’ ને અમે દસ હજાર વગર વ્યાજે આપ્યા.

કાંગસિયા સમાજના #સંમેલનમાં #નેકનામગામ જવાનું થયું ને મીરાબહેન મળ્યા. ને ઉપરનું વાક્ય કહ્યું. મીરાબહેનને શું કહેવું કશું સમજાયું નહીં પણ હુ હરખાઈ..

મૌલિકના હાથમાં કેમેરો એટલે કહી જ દીધુ કે, આ જીંદાદીલ મીરા બા કે જેમણે અમને ખોટા પાડ્યા એમની સાથે એક ફોટો લઈ જ લે... ને અમે બંને કેમેરામાં કંડારાઈ ગયા...

#Business_for_NomadicCommunities #Enterpreneur, #Government, #Interest_free_loan_for_Nomads, #MittalPatel, #NomadicTribes, #nomadsofindia, #Poor, #Kangsia, #support, #Padadhri, #VSSM

A Kangasiya woman saved her shop with the help of Loan extended by VSSM

Rekhaben Kangasiya got help from save her Shop from VSSM
In Picture Rekhaben a woman belonging to Nomadic Tribe with MIttal Patel

“Ben, you will need you to lend Rs.. 5 lakhs to this daughter from our community.”

“5 lacs is a huge amount, organization cannot fathom such a big amount, only the bank can support you with this kind of amount.”

“We did visit a bank with Kanubhai (VSSM team member) but were appalled by the manner in which they spoke to Rekhaben. The bank official had never met Rekhaben, did not even know her yet, showed no respect in his conversation. You are like a daughter to us Ben, it is so difficult to live as a widow in the society. We do not have this kind of money, to us you and the organization are like our own and hence I am here with these community leaders to ask for your help.”

Rekhaben and her daughter who broke out from the chain of debt trap with
the help of VSSM Loan 

Khodubhai Kangasiya reached out to us with same right as he would do to somebody his own. Rekhaben Kangasiaya, a resident of Kalawad got married as a child. The marriage was a happy one, the couple sold artificial jewelry and #cosmetics on the streets of their town. Unfortunately, after the birth of their daughter the husband succumbed to a serious illness. Rekhaben was too young, so the family married her to her younger brother-in-law. They both worked hard, had children together and also invested Rs. 10 lacs in a shop to upgrade and carry on their business of artificial jewelry and cosmetics. The money was borrowed on hefty interest from a private money lender. The couple believed in hard work and had confidence that they will be able to repay the amount. They had already paid off half of the amount. Just when everything was seemed upbeat, Rekhaben’s husband infected jaundice which progressed into Hepatitis B. The medical bills for the treatment soared up to 2.5 lacs yet, it could not save Rekhaben’s husband.

Kangasiya Leaders approached Mittal Patel to help Rekhaben Kangasiya
A concerned group of leaders who stand up with the needy families of community

After the death of her husband, sustaining the business alone was a challenge for Rekhaben who began finding it difficult to repay the amount. Along with the business she had to sustain her children and mother-in-law. But, she was determined and did not give up hope. Initially, the lender was supportive and asked to pay at gradual pace but, later he began eying on the shop and asked to pay not just the interest but also the original amount.

Five lakhs were not a small amount. Rekhaben did not feel it right to spread her hands before the community which, had already helped her with paying off the medical bills. The community leaders made all possible efforts to manage for a loan of 5 lacs but, things did not workout. Hence, they turned up to VSSM with this special request. VSSM had never met Rekhaben but, Khodubhai, Ravjibhai and other leaders guaranteed the amount.

Why should the entire community worry about the plight of a widow?? On the contrary, they were concerned about her well-being and that is what appealed me the most!! It is such empathy that is holding such communities together We have decided to support Rekhaben from the funds given to VSSM by extremely compassionate Shri. Chandrakantbhai Gogari of Aarti Foundation.

Rekhben participated in the “We also exist” convention and travelled all the way from Kalawad to Palapur. She thanked and blessed everyone who helped put her life back on track.

Am sure she soon will be able to pay off her loan and own the shop pretty soon.

In the picture… Rekhaben at her shop and the convention and Kangasiya leaders at the office to seek support for Rekhaben….

‘બેન તમારે પાંચ લાખની લોન અમારા સમાજની દીકરીને દેવી પડશે.’

‘પાંચ લાખ આ રકમ તો ઘણી મોટી કહેવાય. બેંકમાંથી મળી જશે. સંસ્થા આવડી મોટી લોન ના આપી શકે.’

‘કનુભાઈ (VSSMના કાર્યકર) હારે બેંકના પગથિયાએ ચડી આવ્યા. પણ ન્યાં જે રીતે રેખાબેનની પુછપરછ કરવામાં આવી. એ નો ગમ્યું. બેંકનો ઈ માણહ રેખાબેનને કોઈ દી મળ્યો નોતો ને તોય જાણે વર્ષોથી ઓળખતો હોય એમ સીધો તુ તારીથી વાત શરૃ કરી. વધારે શું કહુ બેન તમેય દીકરી જેવા સો. ખરે જ બેન જુવાન દીકરી ને એય પાસી વિધવાને સમાજમાં જીવવું કાંઈ હેલું નથી. અમારી કને એટલા પૈસા નથી કે ઈને મદદ કરી હકીએ. પણ તમે ને સંસ્થા બેય અમારા એટલે તમને કહેવા મારી નાત સાથે આયા ને તમારે મદદ કરવાની સે.’

પ્રેમપૂર્વક ને પાછા એક જુદા અધિકારભાવથી રાજકોટના ખોડુભાઈ #કાંગસિયા એ અમારી સામે આ વાત મુકી. કાલાવાડામાં રહેતા રેખાબહેન કાંગસિયાના નાનપણમાં લગ્ન થયા. પતિ પત્ની બંને પથારો પાથરીને #શૃંગારપ્રસાધનો વેચે. સુખી દાંપત્યજીવન. એક દીકરી જન્મી. ત્યાં પતિને ગંભીર બિમારી લાગુ પડીને એ આ દુનિયા છોડી ગયો. જુવાન દીકરી આખી જીંદગી રંડોપો વેઠી ના શકે. એટલે દિયરવટુ કરાવ્યું. રેખાબહેનનું ગાડુ ફરીથી ગબડ્યું. પતિ પત્નીએ ખુબ મહેનત કરી. બીજા બાળકો પણ થયા. મહેનતકશ રેખાબહેન અને તેમના પતિએ રૃપિયા દસ લાખમાં કટલરી નો સામાન વેચી શકાય તે માટે દુકાન ખરીદી. હા મોટાભાગના પૈસા વ્યાજવા લઈને જ તો. બાવળાના બળ પર વિશ્વાસ હતો એટલે પૈસા તો ભરાશે જ. ને પાંચ લાખ તો ભરાઈ પણ ગયા. ત્યાં અચાનક રેખાબહેનના પતિને કમળો થયો ને તેમાંથી કમળી. અઢી લાખનો ખર્ચ થયો છતાં તેમના પતિ ના બચ્યા.

હવે દુકાનના હપ્તા ભરવાનું થોડુ મુશ્કેલ હતું છતાં રેખાબહેન હિંમત ના હાર્યા. ઘરમાં સાસુ ને બીજા બાળકોનુંયે પુરુ કરવાનું ને માથે વ્યાજવા પૈસાની ચિંતા તો ખરી જ. શરૃઆતમાં જેમની પાસેથી પૈસા લીધા હતા તેમણે ધીમે ધીમે પૈસા આપજો એમ કહ્યું પણ પછી દુકાન પર નજર બગડી.

‘ખાલી

 
વ્યાજ ભરે નહીં ચાલે મૂડી પણ ભરો નહીં તો દુકાન વેચી નાખો’ નું પેલા ભાઈએ કહ્યું.

રેખાબહેન મૂંઝાયા. સમાજે પતિની બિમારીમાં ઉઘરાણું કરીને મદદ કરેલી. ફરી પાંચ લાખ માટે સમાજ પાસે હાથ લાંબો કરવાનું ના ગમ્યું. ને કરે તોય પાંચ લાખ એ કાંઈ નાની રકમ નહોતી. 

લોન રૃપે મદદ મળે એ માટે રેખાબહેનને સાથે એમના સમાજના આગેવાનો બધે ફરી વળ્યા પણ ક્યાંય મેળ પડ્યો નહીં. સંસ્થા સાથે આ પરિવારો સંકળાયેલા. હા રેખાબહેનને કોઈ વાર મળવાનું થયેલું નહીં પણ ખોડુભાઈ, રવજીભાઈને અન્યોએ ઓફીસ આવીને એમની બાંયેધરી લીધી.

આખી વાતમાં સમાજના આગેવાનો એક વિધવા બહેનની ચિંતા કરે તે વધારે ગમ્યું. બાકી રેખાબહેનનું જે થવાનું હોય એ થાય એની ચિંતા સમાજ શું કામ કરે? ખરે જ નાના સમાજો આ બંધનથી એક બીજા સાથે બંધાયા છે ને એટલે જ એ ટક્યા છે..

આરતી પરિવારના આદરણીય શ્રી ચંદ્રકાન્તભાઈ ગોગરી જેઓ આ પરિવારોને બેઠા કરવા ખુબ મદદ કરે તેમણે આવા પરિવારોને બેઠા કરવા વગર વ્યાજે લોનના રૃપમાં મદદ કરવા જે રકમ આપી હતી તેમાંથી રેખાબહેનને મદદ કરવાનું નક્કી કર્યું.

રેખાબહેન વિચરતી જાતિઓ માટે આયોજીત મહાસંમેલનમાં છેક કાલાવાડથી પાલનપુર આવ્યાને મદદ કરવાવાળા સૌનો આભાર માન્યો ને સૌને ભગવાન સુખી રાખે તેવા આશિર્વાદ આપ્યા. 

ફળશે એમના આશિશ.

ને રેખાબહેન પણ ઝટ પોતાની માલીકીની દુકાનવાળા થશે એમાં હવે કોઈ મીનમેખ નથી... 

રેખાબહેન એમની દુકાનમાં ને મહાસંમેલનમાં પણ. કાંગસિયા આગેવાનો મદદ માટે ઓફીસ આવ્યા ને મદદ માટે વાત કરી તે બધુ જ કેમેરામાં...

VSSM help a few more business ventures amongst the nomadic communities...

Mukeshbhai Kangsiya selling imitation jewellery &
Cosmetic products

Mukeshbhai Kangasiya  is a resident of Maninagar area of Bhachau town. VSSM helped him secure his Voter ID card and a job. However, being uneducated meant he was assigned menial labour and such unskilled jobs not fetch good remuneration at the end of the day. The money earned from the job was little while the family was large hence it was difficult to sustain them on such meagre income. 

As most of the members of the Kangasiya community do Mukeshbhai’s family was also engaged with selling of imitation jewellery and cosmetic products,  but since Mukeshbhai did not have sufficient cash on hand he could not commence such business. It was VSSM’s Ishwarbahi who recommended Mukeshbhai to VSSM for a Rs. 10,000 loan under its Swavlamban program. The loan served as seed capital to help him initiate into the business of selling imitation jewellery, cosmetics and gift articles. Mukeshbhai has also bought a hand cart and now functions from Bhachau’s main market. The income is enough to help him sustain his family, pay the monthly instalment of Rs. 1000 and make a monthly saving of  Rs. 500. 

Dharmabhai Devipujak with his new venture

Similarly, Dharmabhai Devipujak also intended to begin his venture of selling imitation jewellery as his similar initiative on much smaller scale wasn’t rewarding at all. The struggle for him was to mobilise resources to begin the business. In the past VSSM had helped him acquire identity documents. He got in touch with our team member  Ishwarbhai and proposed for a loan of Rs. 10,000 under the Swavlamban program. The money lent by VSSM has helped him procure enough material and begin selling it in Bhacahu bazar as well as neighbouring villages. Dharmabhai’s wife helps him with sales as well. The result has been increase in sale and profits. 

The small loans by VSSM are triggering small yet impactful changes in the lives of these and many such  families supported by VSSM. It is providing the family food security and ability to save little that can eventually become their emergency fund. 

We are grateful to all those who have played vital role in supporting the Swavlamban initiative….

vssm ની લોન લઈને સ્વતંત્ર વ્યવસાય શરૃ કર્યો.

ભચાઉના મણીનગરમાં રહેતા મુકેશભાઈ કાંગસિયા પાસે પોતાની ઓળખના આધારો નહીં એટલે ભચાઉની કંપનીઓ નોકરી મળે નહીં. vssmની મદદથી તેમને મતદારકાર્ડ મળ્યું અને પછી નોકરી પણ. પણ નોકરીમાં મળતર ખાસ મળે નહીં. મૂળ ભણેલા નહોના કારણે સ્કીલ વર્કરમાં તેમની ગણતરી ના થાય. પરિવાર મોટો જેમનું પુરુ કરવામાં તકલીફ પડવા માંડી. 

કાંગસિયા સમાજના મોટભાગના કટલરી વેચવાનું કામ કરે. મુકેશભાઈના કુટુંબીજનો પણ આ કરે પણ મુકેશભાઈ પાસે કોઈ બચત નહીં એટલે આગળ વધી ના શકાય. આવામાં vssmના કાર્યકર ઈશ્વરનો સંપર્ક થતા રૃા.10,000ની લોન vssmથી મુકેશભાઈને અપાવી. જેમાંથી તેઓ કટલરીનો સામાન લાવ્યો અને લારી લઈને ભચાઉની બજારમાં ઊભા રહેવાનું શરૃ કર્યું. આવક પણ સારી થાય છે. vssmની લોનનો માસીક રૃા.1000નો હપ્તો ઉપરાંત માસીક 500 રૃપિયાની બચત તેઓ કરે છે. 

આવા જ ભચાઉમાં રહેતા ધરમાભાઈ દેવીપૂજક. ફુગ્ગા, બોરિયા, બક્કલ ખબે લઈને ગામડાંઓમાં ફેરી કરે પણ તેમાં ખાસ કાંઈ મળતર મળે નહીં. કટલરી વેચવાનો વેચવાનો વિચાર ખૂબ આવે પણ તે માટે રોકણ કરવું પડે જેની સગવડ તેમની પાસે નહીં. 

ધરમાભાઈ અગાઉ સૌરાષ્ટ્રમાં ફરતા રહેતા. તેમની પાસે પોતાની ઓળખના આધારો નહોતા. પણ vssmના પ્રયત્નોથી તેમને તે મળ્યા હતા. તેઓ vssmના સંપર્કમાં અને સંસ્થા દ્વારા વગર વ્યાજની લોન આપવામાં આવે છે તે પણ તે બરાબર જાણે આથી તેમણે કાર્યકર ઈશ્વરને લોન માટે મદદરૃપ થવા વિનંતી કરી. રૃા.10,000ની લોન vssmમાંથી મળતા તેઓ કટલરીનો સામાન લાવ્યા અને પતિ પત્ની બંને ભચાઉ આસપાસના ગામડાં તથા ભચાઉ શહેરમાં ફરીને વેચે. આવક પણ સારી એવી થઈ રહી છે. 

10,000ની લોન લઈને ધંધો કરનાર વિચરતી જાતિના આ પરિવારોના જીવનમાં એક વર્ષમાં કાંઈ એવડો મોટો ફરક નથી પડવાનો પણ હા તેઓ બે ટંક પેટ ભરીને ખાઈ શકે અને નાની બચત કરી શકે તેવું તો થયું જ છે. આજ નાની બચતમાંથી તેઓ કાલ મોટા ધંધામાં ઝંપલાવશે તેવી અમને આશા છે..

આ કાર્યમાં મદદરૃપ થનાર સૌનૌ હૃદયપૂર્વક આભાર માનીએ છીએ.

ફોટોમાં મુકેશભાઈ કાંગસિયા અને ધરમાભાઈ પોતે શરૃ કરેલા નવા વ્યવસાય સાથે..