Devabhai Kangasiya chooses to dream big….

Devabhai Kangasiya with his Chhota Hathi

 “I am in the market right now instead of having to think a hundred times to buy a thing worth a hundred rupees. I have a wedding at my brother's house and I have bought seven thousands of clothes for my children so far and I don't mind if I buy more. Apart from this, I currently have goods worth Rs 3.5 lakh”

I asked Devabhai of Tankara what happened after he took a loan from VSSM and started an independent business. He replied in the affirmative.

Devabhai's wife works as a casual laborer and also goes to sell cosmetics in a basket like Kangasiya women. 

Mittal Patel meets Devabhai Kangasiya and
his wife during her visit to Tankara

Devabhai's sister used to make a better profit by selling bedsheets, towels and other household items in a short time. She asked Devabhai to put up a labor job and start a business. But Devabhai had no capital. Our worker Kanubhai was already in contact with Chayaben. After talking to Kanubhai, we gave him a loan of Rs 30,000 and then he picked up speed. Took second and then took the third loan. The profit in the business increased so he took a vehicle named Chhota Hathi. Now Devabhai and his wife travel to various villages in a vehicle to do the business. He also goes to tradefair to do the business. 

In three or four years, life changed. Instead of having to think ten times to spend hundred rupees, he is able to pay the bank installment of the two lakh down payment of the vehicle and the institution's installment. And he also has good savings in the bank account now. 

When I asked about his dream, Devabhai said, “I want to make a good house and a big show room on top of the house. I want to sell the wholesale goods.  At present, I bring goods from a local trader, but the profit is not enough. But in one year, I want to bring wholesale blankets, bedsheets and other goods directly from the factory from Ludhiana”.

If the income of the person who eats daily by bringing daily, increases a little, then the dreams start to grow in their own way. We have seen this in the case of Devabhai and many others like him.

It is also important to earn money but also to help others in the society. Devabhai also worked with us in that way.

સો રૂપિયાની વસ્તુ ખરીદવા સો વખત વિચાર કરવો પડતો એની જગ્યાએ હાલ બજારમાં જ છું. મારા ભાઈના ઘરે લગ્ન છે ને મે મારા બાાળુકો હાટુ અત્યાર લગી હાત હજારના લૂગડાં ખરીદી લીધા છે ને હજુ વધારે ખરીદે તો પણ મને વાંધો આવે એમ નથી. આ સિવાય મારી પાસે હાલમાં ત્રણથી સાડા ત્રણ લાખનો સામાન પડ્યો છે'

મે ટંકારાના દેવાભાઈને VSSMમાંથી લોન લઈને સ્વતંત્ર ધંધો શરૃ કર્યો પછી શું ફેર પડ્યો એવું પુછ્યું ને બદલામાં એમણે આ જવાબ આપ્યો.

છૂટક મજૂરી કરતા દેવાભાઈના પત્ની કાંગસિયા બહેનો ટોપલામાં શૃંગાર પ્રસાધનો વેચવા જાય એમ એ પણ કરતાં.

દેવાભાઈના બહેન ચાદરો, ટુવાલ ટૂંકમાં ઘરમાં વપરાતી રોજિંદી વસ્તુઓ વેચવાનું કરતાં ને એમાં એમને નફો સારો થતો. એમણે દેવાભાઈને મજૂરી મૂકી ધંધો કરવા કહ્યું. પણ દેવાભાઈ પાસે મૂડી નહીં. અમારા એ વિસ્તારના કાર્યકર કનુભાઈ, છાયાબહેન સાથે એ સંપર્કમાં. કનુભાઈ સાથે એમની વાત થઈને 30,000ની લોન અમે આપી ને પછી તો એમણે રફ્તાર પકડી. બીજી ને પછી ત્રીજી લોન લીધી. ધંધામાં નફો વધ્યો એટલે છોટાહાથી નામનું વાહન લીધુ. હવે દેવાભાઈ ને તેમના પત્ની બેય સાથે વાહનમાં બેસીને વિવિધ ગામડાંઓ વેપાર અર્થે ફરે. સાથે ગુજરી બજાર ભરાય ત્યાં પણ વેપાર કરવા જાય.

ત્રણ - ચાર વર્ષમાં જિંદગી બદલાઈ ગઈ. સો વાપરવામાં દસ વાર વિચાર કરવો પડતો તેની જગ્યાએ બે લાખ ડાઉનપેમેન્ટ ભરીને લીધેલી ગાડીનો બેંકનો હપ્તો, સંસ્થાનો હપ્તો આરામથી ભરાય છે ને બેંકમાં બચત પણ થાય છે.

સ્વપ્ન શું છે એવું પુછતાં દેવાભાઈએ કહ્યું, 'મારુ ઘર સરખુ બનાવવું છે ને ઘર માથે જ મોટો સો રૃમ. હોલસેલમાં સામાન વેચવાનું કરવું છે. હાલ લોકલ વેપારી પાસેથી હું સામાન લાવુ છુ તો નફો ઝાઝો નથી રહેતો. પણ એક વર્ષમાં હોલસેલમાં લુધિયાણાથી ધાબળા,ચાદરો ને બીજો સામાન સીધો ફેક્ટરીમાંથી લાવવો છે.. '

રોજનું લાવીને રોજ ખાનાર વ્યક્તિની આવક થોડી વધે તો સ્વપ્નો પોતાની રીતે મોટા થવા માંડે છે.. દેવાભાઈને એમના જેવા ઘણાયના કિસ્સામાં અમે આ જોયું છે..

વળી પૈસો કમાવવો જરૃરી પણ એનાથીયે વધારે જરૃરી સમાજના અન્યોને મદદરૃપ થવું. દેવાભાઈ એ રીતે પણ અમારી સાથે કાર્યરત...

ખૂબ તરક્કી કરોને શુભભાવના દેવાભાઈ માટે...

#vssm #MittalPatel #livelihood

#success #loan #business

#businessowner #employment

#dream #dreambig #ownbusiness

#કાંગસીયા #nomadic #વિચરતા

Hexagenerian Premabapa learns Financial Planning and Banking withthe help of VSSM...

Premabapa talking to Mittal Patel

“Ben, the money has been deposited in the account. Kindly check.”

“Ok Bapa. What the amount you have deposited?”

“I have deposited.”

“Bapa?”

Amiben, Chayaben would continue to shout on phone,  their tone remaining high for a very long time but the response would be none as Bapa is a little hearing challenged. It is his job to inform and he is relieved with the fact that  he just did that. Many a time he hangs up the phone immediately after informing us in one brief sentence.  Premabapa, at the age of 65  is far from his retirement years. Along with his wife he trades stuff and  wanders around Saurashtra.  The items they sell aren’t fixed and change as per season and demand.

 “Our work does not help us earn much, Ben!!” he would often tell me about the business he did with limited financial resources he had on hand.

Premabapa took a loan of Rs. 20000/- from VSSM and invested the money in his business. The couple didn’t have to worry about paying the interest. The income from business grew and they took another loan of Rs. 40,000. Currently they sell plastic chairs in Kodinar, Wankaner, Gondal and wherever market takes them.

 The need to do this story about Premabapa is not to tell you all about how well his business is doing now but to brief you about his understanding of the program and his commitment towards repaying  the loan. Premabapa is required to pay his EMI between 25th to 30th of every month. To be able to do that he is required to visit the bank and deposit the amount. A very challenging preposition. We were required to compel him to make this a monthly affair. Every month he requests someone to help him with depositing the money in VSSM’s loan account. After the payment the copy/image of the receipt needs to be sent to Amiben or Chayaben. Since he does not own a smart phone that too was an issue. So every time he steps out of the bank after depositing the amount Premabapa searches for a considerate individual.  He would grab him, give him the number and request him to take a picture of the receipt  and whatsapp it to us. After which he would call us “I have deposited the money and sent you the receipt,” and hang up immediately.

 Premabapa’s instalment amount always reaches us on 25th of every month. If 25th is a public holiday or weekend he would deposit it on 24th but never 26th. “Your trust in me is of utmost importance. I cannot afford to lose that. Who will hold my hand if I fumble, who will lend money to people like us?” Premabapa was once robbed of Rs. 10,000/-. He was on his way to the bank to pay the instalment while a pickpocket robbed him of all his money. For two days the couple did not eat. He had called us to inform about the episode and request for two days extension. Ten thousand is a very big amount for individuals like Premabapa.

 “Don’t worry if you cannot pay this month,” we had comforted him. Nonetheless he paid the instalment within two days. “We have to stand by our words,” he always says.

 The hard work he puts in is tremendous. That is the reason the couple has managed to save Rs. 50,000/-.

 How can we not adore such humble and truthful human like Premabapa.

 Our Kanubhai and Chayaben, have managed to teach him financial literacy well. The understanding  with which these two work is beyond comprehension. One can dedicate  an entire chapter on their struggles.

Nitin managed to capture Premabapa in camera while he was talking to us. Thank you Nitin.

‘બેન ખાતામાં પૈસા નાખી દીધા સે તમે જોઈ લેજો’

‘હા બાપા કેટલા પૈસા નાખ્યા?’

‘મે નાખી દીધા’

‘બાપા??’

અમીબેન, છાયાબહેન ગમે એટલી ફોન પર રાડો નાખે પણ બાપાના કાનપુરમાં હડતાલ એટલે સામેથી કોઈ પ્રતિભાવ મળે નહીં પણ બાપાને હાશકારો પોતાનો સંદેશો એમણે કહી દીઘાનો.

ઘણીવાર તો મે પૈસા નાખી દીધા કહીને પાધરો ફોન મૂકે દે.

આવા પ્રેમાબાપાની ઉંમર લગભગ પાંસઠ થી સીત્તેરની વચ્ચે. સરકારી નોકરીમાં તો સાહીઠે માણસ નિવૃત થઈ જાય પણ આ ગરીબ માણસોને નિવૃતિ લેવાનું પોષાય નહીં. પતિ – પત્ની બેય સીઝનલ ધંધો કરે અને એ માટે સૌરાષ્ટ્રમાં ભ્રમણ કરે.

પાસે ઝાઝી મૂડી નહોતી એટલે વ્યાજવા પૈસા લઈને ધંધો કરતા પણ એમાં કાંઈ બરકત નો થાય બેન એવું કહેતા પ્રેમાબાપાએ #VSSM માંથી વીસ હજારની લોન લીધી અને ધંધામાં એ પૈસા નાખ્યા. વ્યાજ આપવાની માથાકૂટ નીકળી ગઈ એટલે ધંધામાં સારી આવક થઈ પછી પાછા ચાલીસ હજાર લીધા. હાલે એ પ્લાસ્ટીકની ખુરશીઓ વેચવા કોડિનાર, વાંકાનેર, ગોંડલ ટૂંકમાં જ્યાં કામ જડે ત્યાં પહોંચી જાય.

ધંધો વધ્યો ને આવકેય વધી પણ એ બધાય કરતા મહત્વની વાત પ્રેમાબાપાની લોન બાબતે સમજણની.

લોન ભરવાનું એમણે પચીસ થી ત્રીસની વચ્ચે કરવાનું. વળી જાતે જઈને બેંકમાં ભરવાનું. બહુ મશ્કેલ હતું. પાકા ઘડે કાંઠા ના ચડે એવું એમને એ વખતે લાગેલું પણ જરા મીઠી જબરજસ્તી કરી એટલે બેંકમાં જવાનું એમણે કર્યું.

કોઈને વિનંતી કરે અને સંસ્થાની #લોનની પાસબુકમાં આપેલા એકાઉન્ટમાં એ પૈસા ભરાવે. પૈસા ભરાયાની બેંકમાંથી મળતી પહોંચ અમદાવાદ અમીબેનને અને રાજકોટમાં છાયાબહેનને મોકલવાની. પણ પાસે એન્રોઈડ ફોન નહીં. શું કરવું?

બેંકમાંથી બહાર નીકળી ચાની કીટલીએ જાય ત્યાં થોડું નિરીક્ષણ કરે અને કોઈ ભલો માણસ જણાય કે તુરત આ પહોંચ આ બે નંબર માથે વોટસઅપ કરી આપોને એવી વિનતી કરી, માંડીને વાત કરે અને પળવારમાં પહોંચ અમને પહોંચી જાય.

પછી ફોન કરીને કહી દેવાનું ‘પૈસા નાખી દીધા બેન તમને મળી ગ્યા? પોંચ પણ મેકલી દીધી...’

પ્રેમાબાપાને હમણાં રાજકોટ જવાનું થયું ત્યારે મળવાનું થયું. પચીસ તારીખે તેમના લોનના પૈસા અચૂક આવી જ જાય. ક્યાંક પચીસમીએ રજા આવે તો ચોવીસમીએ ભરી દે. પણ પચીસની છવ્વીસ થાય નહીં.

પ્રેમાબાપા આ અંગે કહે, ‘મારે ભરોષો જાળવવો જોવે નકર તમે ફરી હાથ ના ઝાલો અને અમારા જેવાને આવા પૈસા ધીરે કોણ ?’

આવા પ્રેમાબાપા એક વખત દસ હજાર ખીસ્સામાં લઈને હપ્તો ભરવા નિકળ્યા અને બસમાં એમનું ખીસ્સુ કપાઈ ગયું. પતિ- પત્નીએ બે દિવસ ખાધુ નહીં. એ વખતે ફોન કરીને એમણે સમગ્ર ઘટના કહી બે દિવસની મોહલત હપ્તો ભરવા માંગેલી.

પણ દસ હજાર બહુ મોટી મૂડી હતી.અમે કહ્યું, ‘આ મહિને નહીં ભરાય તો ચાલશે ચિંતા ના કરો બાપા.’ પણ એમણે બે દિવસ પછી પૈસા ભરી જ દીધા..

‘જીભાનનું પાક્કુ રહેવું પડે..’ એવું પ્રેમાબાપા કહે,

પ્રેમાબાપાએ ધંધા કરીને લગભગ પચાસ હજાર જેવી #જમાપૂંજી ભેગી કરી છે.

આવા પ્રેમાબાપા પર વહાલ કેમ ન આવે?

જો કે પ્રેમાબાપાને આ ઉંમરે વાટકી વ્યવહાર કેમ સાચવવો એ ભણાવવાનું અમારા કાર્યકર છાયાબહેન અને કનુભાઈએ બરાબર કર્યું. આ બેય કાર્યકરોની સમજણને પણ દાદ દેવી પડે એવી છે. તેમના સંઘર્ષની પણ કથા લખાય એમ છે...

પ્રેમાબાપા પોતાની વાત કરતા હતા તે વેળા નિતીને કેમેરામાં સરસ કંડારી.. થેક્યુ નિતીન

#MitalPatel #nomadic #denotified #ભરથરી #ભજન #વિચરતી #વિમુક્ત #સંગીત #gujarat #ગુજરાત #tradition

#culture #કલાકાર #community #patan #vssm #social #ngo #helpnomadic #people #video

Lakhabhai Dafer's life got Transformed with the help of VSSM Interest Free Loans...

Mittal Patel visits Lakhabhai Dafer at his kiosk

‘Ben, this is Lakho speaking. Since you have been telling us to walk the right path and give up our rogue behaviour I have  decided to do just that. But I need your support, I need some loan for that.”

“What do you plan to do with the loan you take?”

“The place where I stay not only has houses of people like me but some factories as well. If I start selling vegetables, snacks, groceries the income will be enough to sustain us.”

Lakhabhai Dafer sharing his journey to Mittal Patel

“But you have no experience of the working or doing any business in the past, will you know how to run a business?”

“ No one arrives in this world learning anything in his mother’s womb, we all learn as we grow, I too shall learn!!”

“Ok. Get Tohid to fill up your application form. Do not borrow large amount in the beginning. It is better to start small and gradually increase the amount.”

“Rest assured, Ben! But do sanction my application at the earliest.”

“Sure!”

Lakhabhai Dafer selling vegetables

We sanctioned a loan of Rs. 30,000/- to Lakhabhai. Although he has never gone to school and does not even know how to read or write, he successfully manages his kiosk. The daily income of Rs. 600-700 helped him save enough to build a decent house. Recently, when I met him I was given a tour of his neatly decorated house.  Lakhabhai shared his journey, which we have captured and shared in the attached video. As the family stays of government wasteland we have asked him not to  build a pucca house. Although his savings are enough to  help him build a one room house. He repaid the entire loan amount of Rs. 30k without missing an instalment. Lakhabhai intends to upscale his business now for which he needs bigger amount from VSSM.

VSSM’s has envisaged to provide dignified living to the marginalised nomadic  communities and the interest free loans are doing just that.  Also the Dafer community he belongs to needs our trust and support. Our policies need to be more inclusive for communities like these. This helps ensure  they improve their image amongst the police and administration. The unwarranted  police harassment of Dafers will stop  when they see the Dafer individuals working and earning rightful incomes like so.

'બુન લાખો બોલુ સુ. તમે ક્યો સો ને કે હવે આડા અવળા રસ્તા મેલી સીધા રસ્તે ચડી જાવ તે ઈ હાટુ મારે લોણ જોવે સે'

'લોન લઈને શું કરવા ના?'

'મુ જ્યાં રઉં સુ ન્યાં અમારા તો ઘર સે જ પણ બાજુમાં ફકેટરીએ સે. શાકબકાલુ, નાસ્તાના પડીકા અન થોડો કરિયાણાનો સોમાન એવું બધુ થોડ થોડું રાખુ તોય મારા જોગુ નેહરી જાય'

'પણ તમે પહેલાં કોઈ દિવસ ધંધો કર્યો નથી તો આવડશે?'

'આ દુનિયામાં કોઈ ક્યાં એની માના પેટમાંથી શીખીને બારો આયો તો બધાય શીખ્યા તો અમે ચમ નઈ શીખીએ?'

'સારુ તોહીદ પાહે ફોમ ભરાવી દેજો અને બહુ મોટી રકમનું સાહસ નો કરતા બધુ ધીમે ધીમે કરવું સારુ'

'ઈ નો કેવું પડે બુન. ફારમ ભરી મેલુ પહી ઝટ કરી દેજો'

'હા'

અમે લાખાભાઈને ત્રીસ હજારની લોન આપી. એમણે ફોટોમાં દેખાય એવો સરસ ગલ્લો કર્યો. લાખાભાઈ એક ચોપડી ભણ્યા નથી. પણ વ્યવહાર બરાબર આવડે. ગલ્લામાંથી રોજની છસો - સાતસોની આવક થાય છે એમાંથી એમણે પોતાનું સરસ ઘર પણ બનાવ્યું. લાખાભાઈના ઘરનાએ મને એમણે બાંધેલું અને સજાવેલું ઘર બતાવ્યું જે ફોટોમાં જોઈ શકાય છે. પોતાના ધંધાની વાત પણ લાખાભાઈએ આ સાથેના વિડીયોમાં કરી છે.

સરકારી ખરાબાની જમીનમાં રહે છે એટલે પાકુ ઘર બાંધવાની અમે ના પાડી, નહીં તો થોડી બચત કરીને એક રૃમનું ઘર બાંધવાની ક્ષમતા તો હવે થઈ ગઈ છે.

તેમણે લીધેલી લોન એક હપ્તો ચુક્યા વગર એમણે ભરપાઈ પણ કરી દીધી. હવે મોટો ધંધો કરવા બીજી લોન આપવા તેમણે કહ્યું.

બીજી લોન પણ આપીશું. મૂળ તો લાખાભાઈ જેવા સૌ તકવંચિતો બે પાંદડે થાય એ તો ઉદૃશ્ય છે અમારો..

વળી એ જે સમાજમાંથી છે એ ડફેર સમાજના સૌ મહેનત કરી રોજી રોટી રળતા થાય, પોલીસ એમને પજવે નહીં ને સમાજ એમને માનભેર જુએ એ સ્વપ્ન પણ અમે સેવ્યું છે..એટલે આ સમાજનો દરેક માણસ સ્વતંત્ર ધંધો કરીને આર્થિક રીતે સ્વતંત્ર થાય તે જરૃરી..

#VSSM #Mittalpatel #NomadsOfIndia #Dafer #NomadicDenotified #collector_Mehsana #NomadicTribes #humanity #NTDNT #denotifiedtribes #rights #fightforsurvivle #dream #ownland #districtcollector #residentialplot #humanrights #empathy #sympathy #humans #gujarat #livelihood #helpforlivelihood

VSSM holds Lalabhai Raval's hand in his rough times...

Lalabhai Raval took Mittal Patel in his tractor to show his condition

 

 

“You gave Rs. 50,000/- for Buffalo and I brought Buffalo. I deposited Buffalo milk at Dairy and saved Rs. 40,000/-. I borrowed Rs. 90,000/- on interest from the village and added to that Rs. 40,000/- and brought pregnant cow. I thought that when cow will give birth to calf, I would sell its milk and my expenses will run in that way slowly but unfortunately my cow gave birth to a calf and something happened to it. It died. Its calf also died without it. I am working too hard ben (madam) but in this flood, everything drowned. Even a spoon drown from my house. The house I built in farm and Bena, both drown and destroyed. Almost Rs. 7 Lacs furniture and other things of my house drowned in the flood. I and my nephew decided to build a new bore-well for farming and we brought the material for it. The ring for bore well had to come on the next day but the God had put such a ring in our lives that our dreams too drowned in the flood. We don’t understand that what God has decided to do! We come on a life track with hard work at a longer time and one such natural disaster destroys it. It was Naranbhai who gave us a little hope to call you to ask for help.” Said Lalabhai Raval from the Umri village Kankrej area of Banaskantha District who met me during the Flood Rehabilitation help distribution programme. He said everything was OK at that time but after two days when he called, the story was painful. I felt that he is broken emotionally and financially.

Lalabhai Raval's material to build bore-well drown during the flood

Almost about Rs. two to three lacs material to build bore-well drown during the flood. We hardly found some of the things out of the things were collected for bore-well but where to found the land we actually had earlier? 

Banas River drowned the land of Lalabhai and other many families of the Umri village. Land evasion was about more than 5 feet in the flood. The land would not be again the way it was even after spending 1000 of rupees to work up on it. Banas River had almost snatched away that land. 

Banas river drowned the land of Lalabhai and other many families of the Umari village

Lalabhai and his uncle thought to saw some land and do farming on the rest small land and borrowed the amount of Rs. Two Lacs on interest and made a bore-well using the remaining material to build bore-well. Land was small so there was only option they had was to do Livestock Breeding felt Lalabhai. In the midst of it, the dream of selling the milk of new cow was died with the cow. He dreamed of to pay all the borrowed money on interest for farming or the installments of the loan taken to buy the Tractor. How many dreams had been seen on the bases of that Cow but nature doesn’t allow to do as decided. Nature had decided something else for Lalabhai and Lalabhai had almost lost his courage to do anything. 

Lalabhai Raval lost his house during flood

“What should I do ben?” his voice was expressing his broken heart condition. He wanted to ask for help but he could not speak it for a longer time. I too could not understand that how to help for it but it was sure to help him in my mind. Then he uttered, “We don’t want for free but help us by giving loan but save us.” 

I pray that Nature may not put someone in such a helpless situation. The photos are the proof of the land evasion and the way he had lost his house in the flood. He took us to show the “Nature’s Anger” leading in to his Tractor. I am just sharing it to make you all understand the pain he is passing through…” 

‘તમે પચા હજાર ભેંસ બલ્લે આલ્યા અન મુ ભેંસ લાયો. ભેંસનું દૂધ ડેરીમોં ભરાઈન ચાલી હજાર ભેગા કર્યા ઈમોં નવું હજાર ગોમમાંથી ઉસીના લઈન અંબોર્યા અન અઠવાડિયા મોર ગાભણી ગાય લાયો. હતું ક ગાય વિઆસે એટલ ઈનું દૂધ ડેરીમોં ભરાઈસ અન ધેમ ધેમ ગાડુ હેડ્યા કરસે પણ જુઓન કાલ ગાય વિઆઈ અન ઈન કોકો થઈ જ્યું ક ઓખના પલકારામોં જ એ મરી જઈ. મા વિનાની રેલ્લીએ બચારી આજ મરી જઈ. ખુબ મેનત કરુ સુ બેન પણ આ પુરમોં મારુ બધુએ તણઈ જ્યું. ઘરમોંથી ચમચી શીખે તણઈ જઈ. ખેતરમાં બોંધેલું ઘર ન બેણામોં બોધેલું ઘર હતું નતું થઈ જ્યું. સાતેક લાખની ઘરવખરી તણઈ જઈ હશે! સેતી(ખેતી) માટે નવો બોર કરવાનું અમે કાકા ભત્રીજાએ નક્કી કર્યું અન ઈનો સોમોનેય લાયા. હજુ કાલ તો બોર બલ્લે રીંગ આબ્બાનીતી પણ ઈની પેલા ભગવોને એવી રીંગ મેલી ક બોર બનાબ્બાની વારી જ ના આઈ. ભગવોન શું કરવા બેઠો હ કોય હમજાતું નહીં. મોડ ઊભા થવાય ઈમ લાગ ક પાસી થપાટ મારી દે હ. નારણભઈ(VSSMના કાર્યકર)હારે તમન વાત કરવા વાત કરી ન ઈમને થોડી હેમત આલી એટલે ફોન જોડ્યો.’

#કાંકરેજના ઉમરીગામના રહેવાસી લાલાભાઈ #રાવળ બે દિવસ પહેલાં કાર્યક્રમમાં મળ્યા ત્યારે બધુ બરાબર ચાલે છે એમ કહીને હરખ વ્યક્ત કર્યો હતો ને આજે એમના ફોનથી એ મનથી ભાંગી પડ્યા હોય એવું લાગ્યું.

બોર બનાવવા માટે લાવેલો રૃપિયા બે થી ત્રણ લાખનો સામાન #બનાસકાંઠામાં આવેલા 2017ના પુરમાં તણાઈ ગ્યો. માંડ માંડ અમુક વસ્તુ જડી. પણ પહેલાં હતી એટલી જમીન હવે ક્યાં રહી હતી? લાલાભાઈ અને ઊમરીમાં રહેતા ઘણાય પરિવારોની જમીનને બનાસે પોતાના ભેગી ભેળવી લીધી હતી. એક માથોડા કરતા વધુ જમીન ધોવાઈ હતી. આ જમીન હજારો ખર્ચતાય પહેલાં જેવી થવાની નહોતી. બનાસ કુવારિકાએ આ જમીન માંગ્યા વગર જ છીનવી લીધી.

બાકી બચેલી નાની સી જમીન પર ખેતી કરવા લાલાભાઈ, તેમના કાકા ને અન્યોએ રૃપિયા બે લાખ વ્યાજવા લાવી બચેલા સામાનનો ઉપયોગ કરીને બોરવેલ બનાવ્યો. જમીન ટૂંકી રહી હવે તો #પશુપાલનનો એક જ આશરો લાલાભાઈને જણાતો હતો. ત્યાં નવી લાવેલી ગાય જેનું દૂધ ભરાવી બીજી ગાય લાવવાના ઓરતા રાખ્યા હતા એ ગાય જ હવે રહી નહોતી. આ ગાયના દૂધમાંથી જ તો બોરવેલ માટે વ્યાજવા લીધેલા #પૈસા ને ખેતી માટે લીધેલા #ટ્રેક્ટરના હપ્તા ભરવાના હતા. કેટ કેટલા સમણાં જોયા હતા. હપ્તા ભરશું , બચત કરીશું ને બીજી ગાયો કરીશું. પણ ધારેલું એમ કાંઈ કુદરત પાર પડવા દે? જુઓ કુદરતે ફરી એક વાર પોતાનું ધાર્યું કર્યું ને લાલાભાઈની હામ તોડી દીધી.

‘બેન શું કરુ?’ અવાજથી એ ભાંગી પડેલા જણાયા... મદદ માંગવી હતી પણ ક્યાંય સુધી એ માટે એ બોલી પણ ના શક્યા. સમજાતું નથી કેમ મદદ કરીશું પણ મદદ કરવી એ તો નક્કી. મફત નથી જોઈતું લોન આપો. પણ હવે ઊગારજો...’

કુદરત આવા #લાચાર કોઈને ના બનાવ એવું પ્રાર્થું...

લાલાભાઈના બેય ઘરના જે હાલ થયા તે અને #જમીન કેટલી ધોવાઈ એ બધુ જ ફોટોમાં જણાય છે. કુદરતે કેવો કેર કર્યો તે જોવા ટ્રેક્ટરમાં બેસાડીને તેઓ લઈ ગયા તે બધુ જ સમજવા ખાતર અહીંયા મુક્યુ છે...

#મિત્તલપટેલ #બનાસકાંઠા #પુર #VSSM #NomadicTribes #RavalCommunity #NomadicTribes #NomadsOfIndia #floodrehabilitation #gujaratfloods #2017floods #storiesofhope #humaninterest #humanrights #banasknathafloods #rehabilitation #Mittalpatel

Our motto of giving interest free loans to nomads make us feel successful whenever we see the people like Vishalbhai Bhavaya...

Mittal Patel at Vishalbhai Bhavaya's Mobile Shop

“Ben, one of our loan borrower has started a Mobile shop at Chotila at Surendranagar District. Let’s meet him.” Said Harshad and took me to the shop of Vishalbhai Bhavaya(Vaghela)’s shop. He is the worshipper of Mahakali Devi so his family gave the shop’s name “New Mahakali Mobile Shop”. Even poor can buy the mobiles from his shop because he has kept the collection of good quality mobiles with cheaper prize in his shop. 

He expressed happiness to see us and offered tea or cold drink.

Vishalbhai Bhavaya explained about the products he is
selling in his shop.

We asked, “first tell us, how your business is going on? Rest later on…”

Vishalbhai said, “very good now.” I took that loan of Rs. 30,000, which I used for my business of selling cloths.  I used to move around the villages and sell some cloths. That was not much profitable business. I had little bit skill about mobile repairing. I could not re-pay the loan I took so I was feeling shy to ask for another loan but Harshadbhai said, “We see your hard work and that inspires us to give you another loan because you have an attitude to re-pay it. Please don’t worry.”

That gave me courage to ask for another loan of Rs. 50,000/-. Thanks to VSSM that my loan was approved and I could start this new business of Mobile phones. 

We too expressed happiness for his progress. 

Vishalbhai explained about the products he is selling in his shop. 

I asked, “ Bhavai Artists like to play Bhavai, don’t you want to play Bhavai?” 

Vishalbhai replied, “I like to play Bhavai too much but others are not interested and there is no earning in doing that nowadays. May play in future if everything is ok.”

He took us to one Kathiyavadi hotel and hosted us the excellent food. 

If our request to government to open the Bhavai School for Bhavai Artist, becomes successful, there is no doubt about getting the learned Bhavai Artists for it. 

Our motto of giving interest free loans make us feel successful whenever we see the people like Vishalbhai. Vishalbhai is happy mentally but we wish his wishes to earn more and have worldly comforts may get fulfilled by his hard work. 

VSSM is grateful to all those who are the co-traveller in the journey of VSSM 

‘બેન આપણા એક લોનધારકે ચોટીલામાં મોબાઈલની દુકાન કરી છે. એમને મળીએ?’ આવું કહીને હર્ષદ વિશાલભાઈ ભવાયા(વાઘેલા)ની દુકાને લઈ ગયા. મહાકાળી માને પુજનાર વિશાલભાઈના પરિવારે દુકાનનું નામ પણ ‘ન્યુ મહાકાળી મોબાઈલ શોપ’ આપ્યું હતું. ગરીબ પણ ખરીદી શકે તેટલી કિંમતના અફલાતૂન મોબાઈલ વિશાલભાઈની દુકાનમાં મળે.

અમને જોઈને એ રાજી થઈ ગયા. ‘બેન ચા- ઠંડુ શું મંગાવું.’

‘ધંધો કેવો ચાલે છે એ ક્યો બાકી બધુ પછી.’

‘હવે ખુબ હારુ. મે પેલી લોન તીસ હજારની લીધીને કપડાંની ફેરી ગામડાંમાં કરતો પણ ઈનાથી બહુ ફાયદો નો થ્યો. મોબાઈલમાં થોડી આવડત હતી. પેલી લોનના હપ્તાય ટેમસર નોતા ભરાતા એટલે બીજી લોન માંગવામાં થોડી શરમેય લાગી. પણ હર્ષદેભાઈ કહ્યું, તમારી ધગશ સે ને લોન ભરવાની દાનતેય સે. ચિંતા કરો મા આપીશું. ને બીજા પચાસ મળ્યા એમાંથી દુકાન ભાડે લીધી. મહિને ભાડાનો ને બીજો ખર્ચ કાઢતા આઠ થી દસ હજાર મળે છે.’

‘વાહ રાજી. ચા નથી પીવી પણ તમારી પ્રગતિથી આનંદ.’

એ પછી વિશાલભાઈએ જે વસ્તુઓ વેચે છે તે બધી બતાવી. 

‘ભવાયાને ભવાઈ ગમે તમને ભવાઈ નથી કરવી?’

‘મને તો ભવાઈ ખુબ ગમે પણ બીજાને રસ નથી, મળતરેય બહુ નથી પણ ભવિષ્યમાં ઠીક રે તો ભજવીશું.’

પછી તો વિશાલભાઈએ સરસ હોટલમાં અમને - તમને પણ ઈર્ષા આવે એવું કાઠીયાવાડી જમાડ્યું. ભવિષ્યમાં ભવાયા માટે ભવાઈ શાળા થાય તે માટે સરકારમાં કરેલી રજૂઆતો સફળ થાય તો ભવાયા સમાજમાંથી જ અદભૂત કલાકારો આપણને મળવાના એમાં કોઈ શંકા નહીં. 

વગર વ્યાજે લોન આપવાનું VSSMનું કાર્ય આવા લોકોને બેઠા થયેલા જોઈને સફળ થયાનું લાગે. 

માનસીક રીતે વિશાલભાઈ સુખી છે પણ ભૌતિક સુખ કમાવવાની તેમની ઈચ્છા પરિપૂર્ણ થાય તેવી પ્રાર્થના ને આ કાર્યમાં મદદ કરનાર સૌ પ્રત્યે કૃતજ્ઞતા.

Loan ID 186 and 1022

Dayabhai Bharthari progresses with the help of VSSM

Dayabhai Bharthari with Mittal Patel showing
her his shop. 

Dayabhai Hirabhai Bharthari lives in Bhandothara Village of Banaskantha District with his wife and 4 children (2 sons and 2 daughters). He has studied upto 10^th standard and use to work as a  construction laborer, but the work wasn’t guaranteed throughout the year. So, he decided to open a small grocery store. He was aware of the VSSM’s work and the interest free loans that were extended by us . So he got in touch with Mahesh bhai (VSSM worker). A loan of Rs 20, 000/- was extended to him and he added his savings to it and opened a grocery shop near his house. His wife started to help him in the grocery store, and with time she was able to run it all by herself. Dayabhai knew how to drive an auto rickshaw and so he felt that to increase his income, he could get a rickshaw and carry passengers in his rickshaw to earn more money.

Dayabhai Bharthari with his passenger Auto Rickshaw
in Bhandothara, Banaskantha

Since he had repaid the previous loan timely, VSSM decided to give him a second loan of Rs 30,000/- when he requested for it, to buy an auto rickshaw. With the help of Rs30, 000 from loan and Rs 30, 000/- borrowed from outside, Dayabhai got his own Auto rickshaw! He runs with rickshaw for passengers from Bhandothara to Panthvada and earns utpo Rs 200-300 per day.

Dayabhai’s eldest son is in 8^th Standard and the younger one is on 6^th standard. His elder daughter is four year old and goes to Ambawadi and his youngest daughter is four months old. On knowing the importance of education, Dayabhai says that “ I will send all my kids to study” .

Dayabhai and his wife have found their rhythm and balance in life and will hopefully surpass all the problems in their life with hard work and each other by the side.  

We would like to thank the donors, who make it possible for us to help many people like Dayabhai. 


Loan ID no. : 1001, 1594

VSSM’s small loans prove to be big help to nomadic communities…

Dakhiben Gavariya with her Business

“Our business has really flourished after availing a loan from VSSM, the good income means timely payment of installments. I have been doing this business of selling imitation jewelry and everyday items for many years now. But I never had working capital, from whatever little I earned I would buy food and products for selling. Since we buy in small amounts we are never given wholesale rates, we buy from merchants at a very high price hence the profit always remains low. Now, if I ask for goods worth 20,000 the merchant is prepared to give me products worth Rs. 30,000!! My husband works as manual laborer. The children have holidays so they also come and help me. I make a profit of Rs. 200-300 daily.”


Dakhiben Gavariya has could expand her business after taking a loan from VSSM. The access to working capital means she now has bargaining power and increased returns. The improved income helps her make regular saving as well.

“લોન લીધા પસી ઘણો ફાયદો રયો સે, ધંધો હારી રીતે થાય સે... હવ અમોન બીજી કોઈ તકલીફ નથી રેતી પૈસા ટેમે ટેમ ભરાય સે... પેલાથી જ કટલરીનો ધંધો કરું સુ... લોન લીધા પસી હવે જો હામે 20 હજારનો માલ માંગુ તો 30 હજારનો માલ પણ મલી જાય સે.. આના પપ્પા મજૂરી એ જાય સે ને સોકરાઓ ભણે સે અતાર વેકેસન ચાલ સ તો સોકરાઓ કોક દાડો આઈ જાય સે ઓય બેહવા પણ પસી હું એમને ઘેર મેકલી દઉ સુ... હવે તો ધંધામો નફો રે સે, પેલા થોડું લાવતા ને થોડું વેચતા એમાં કોઈ ખાસ નફો નતો થતો... પણ લોન લીધા પસી હવે માલ વધારે લઉ સુ ને વેચાણ પણ હારું થાય સે... લોન લીધા પસી ઘણો ફાયદો થ્યો સે... માલ બધો ભેગો લઈએ સીએ હવે રોજનો 200-300 નફો થઈ જાય સે...”

 - ડાખીબેન ગવારીયા VSSM પાસેથી 20 હજારની લોન લીધા પછી ડાખીબેનનો કટલરીનો વ્યવસાય વધુ ફાલ્યો છે. હવે તેઓ વ્યવસાયમાં નફો થાય છે અને તેમાં પણ બચત કરતા થયા છે. પહેલાથી જ કટલરીનો વ્યવસાય કરી રહ્યાં હતા પણ લોન લીધા પછી હવે માલ સામાન વધારે ભરાવી શકે છે અને વધારે વેચાણ પણ કરી શકે છે જેના લીધે વકરો પણ વધ્યો છે.

One of the numerous ways the nomads function..

Karshanbhai Mir at the settlemet…

Karshanbhai’s wife developed some major illness and to pay the medical expenses he needed immediate funds. It was this medical emergency that required Karshanbhai Mir to borrow money from a local moneylender. Unaware of the interest such private money lenders charge he took the loan, it was only once he began paying the installments he realized the tricky situation he had stepped into.

VSSM’s Naran recommended a loan of Rs. 50,000 for Karshanbhai. I chanced to meet him during one of my field trip to Diyodar. Dressed in a shabby dhoti, an old previously owned coat that he must have bought from the sidewalk seller and tethered head gear that he always wears, Karshanbhai came across as a very dignified person.

“So what if you can’t repay the loan amount? What if you approach the private money lender again” I inquired.

“Ben, only an insane person can repeat such mistake, I can’t understand why I did not reach-out for you earlier. Yes we do not remember date, day and months but we are committed to return each penny we borrow from you,” he replied.

This is how our nomadic families work, you have to set the calendar in terms of days..1 day, 10 days, 30 days… and they shall never miss on that….

There honesty and love is enough to keep us going…….

In the picture – Karshanbhai at the settlement…

કરશનભાઈ #મીર મેલું ઘેલું ધોતિયું, જુનામાંથી ખરીદેલો કોટ અને માથે સફેદ આમ તો સફેદેયના કહેવાય ધૂળમાં રખડી રખડીને ગધેણ પડી ગયેલું ફાળિયું હેંમેશાં બાંધેલું રાખે. એમની પત્નીને બિમારી લાગુ પડી. 

દવામાં ખુબ ખર્ચ થઈ ગ્યો. વ્યાજવા પૈસા ક્યાંકથી કોઈએ અપાવ્યા. પણ વ્યાજની ગણતરી ના આવડી. પછી ખબર પડી કે આમાં તો માથાના વાળેય જતા રે ને તોય બારા ના નીકળાય.

અમારા કાર્યકર નારણે કરશનભાઈની 50,000ની વગર વ્યાજની લોન #vssm માંથી કરવા ભલામણ કરી. હું દિયોદર ગઈ ત્યારે કરશનભાઈ ખાસ મળવા આવ્યા. મે કહ્યું,

‘પચાસ આપીએ અને પછી નહીં ભરાય તો? ફરી જરૃર પડે અને કોઈ પાહે વ્યાજવા લઈ આવશો તો?’ એમણે હસતાં હસતાં કહ્યું, ‘બેન મતી મારી ગઈ હોય એ બીજા કને જાય. મારી ઘરવાળીની બિમારીમાં તમે ચમ યાદ ના આયા? હવ તો કોય પણ થાય ન તો હડીકાઢી ન તમાર કને આયેં અન હા મારામાં વિસવા રાખજો નારણભઈ કે ઈમ મહિનો, વાર, તારીખ નઈ હમજાતી અમન પણ તમારા પૈસા દૂધે ધોઈન આલી દઈશ.’

અદભૂત અમારો સંઘ... જેને સાચે સમય, તારીખ અને વાર સાથે કાંઈ લેવા દેવા નથી.. 1લી તારીખ થઈ જી ઓય કુન ખબર પડ. ચેટલા દાડા પસી પૈસા ભરવાના ઈ કો અને અમે કહીએ. પાંચ દાડા, દસ દાડા.. 

મજાના છે લોકો એકદમ નિખાલસ અને પ્રેમાળ પણ...

વસાહતમાં મળવા આવેલા કરશનભાઈ

#Meer #NomadicTribes #MittalPatel

Will to succeed… VSSM helps Ramilaben begin her own venture…

Ramilaben Bajaniya at her tea-stall

“I wish to start a tea-cart/stall, will you give me loan to help me do so?”

“Where do you plan to start the tea-cart?”

“Near the bus-stop at Gamdi village.”

“Will your husband run the tea-stall??”

“My husband works at a factory, so I will run the stall. I plan to support the family income and be a support to my husband!”

“How many members do you have in your family?”

“My father-in-law, mother-in law, two kids and two of us.”

“The tea-stall will have lot of male customers, will you be comfortable attending them, what if you are unable to manage and plan to close the business??”

VSSM Co-ordinator Madhuben Naik and Mittal Patel at
Ramilaben Bajaniya's tea stall..

“What difference does it make if I run the tea-stall or my husband, it is important to make it a success and provide the support that is necessary to my husband. It does not make any difference whether it is men or women who come for tea at my tea-stall!”

As women, most of us are conditioned to think within the social boundaries of what is allowed and isn’t. But the very honest and fierce Ramilaben Bajaniya of Daskroi’s Gamdi village is willing to question the medieval mindsets for the well-being of her family.

Ramilaben Bajaniya had requested for a interest free loan from VSSM and our team-member Madhuben had made a strong recommendation for extending Rs. 30,000 loan to her.  With the loan Ramilaben could set up the tea-stall and the venture has done so well that she has already repaid Rs. 24,000.

Recently, we happened to visit the Devipujak settlement of Gamdi where we stopped for a cup of tea at Ramilaben’s stall. She seemed happier and gleaming with joy. The supplanted income has enabled the couple to build their own house. They are now looking for a new place to set-up the tea-stall as the current spot requires them to pay Rs. 600 as rent. Once the rent issue is sorted they will have some more money to save. Beginning next year, they also plan to send their elder son to a VSSM operated hostel.

We are grateful to all who have supported us in bringing such joy in the lives of thousands of women like Ramilaben….

In the picture- ….

vssmમાંથી લોન લઈને સ્વંતંત્ર વ્યવસાય શરૃ કર્યો

‘મારે ચાની લારી કરવી છે. તમે લોન આપશો?’

‘લારી ક્યાં કરશો?’

‘ગામડી ગામમાં જ બસસ્ટેન્ડ પાસે.’

‘લારી તમારા ઘરવાળા ચલાવશે?’

‘ના ના હું જ ચલાવીશ. મારા ઘરવાળા તો ફેકટરીમાં કામે જાય છે. હું કામ કરુ તો એમને ટેકો રહે ને એટલે’

'ઘરમાં કોણ કોણ છે?'

'સાસુ, સસરા અને મારા બે બાળકો.'

'તમે લારી કરો તો ચા પીવા મોટાભાગે પુરુષો જ આવે તમારા ઘરના એ ચલાવી લેશે. પાછળથી તકલીફ થાય અને લારી બંધ કરવાની થાય તો?'

'લારી મારો ઘરવાળો ચલાવે કે હું ચલાવું એમાં ફેર શું પડે? ધંધો થવો જોઈએ બસ. પછી એ મારા ઘરના કરે કે હું. ઘરમાં ટેકો રે એની માટે જ કામ કરવાનું છે અને લારીએ ચા પીવા કોણ આવશે તેનાથી અમને શું ફેર પડે?'

દસક્રોઈ તાલુકાના ગામડી ગામમાં રહેતા રમીલાબહેન બજાણિયાએ ખુબ જ સહજતાથી આ વાત કરી. એક સ્ત્રી તરીકે હંમેશાં આ કામ કરાય આ ના કરાય તેવું જ સાંભળવા મળે ત્યારે રમીલાબેનની અને તેમના પરિવારની એક જુદી સમજણ જોઈને આનંદ થાય. vssmના કાર્યકર મધુબહેને રમીલાબેનને રૃા.30,000ની લોન આપવા vssmમાં ભલામણ કરી. 

લોન લઈને બનાવેલી ચાની હોટલ પર તેઓ સરસ કામ કરી રહ્યા છે. લોનના રૃા.24,000 તો ભરાઈ પણ ગયા. ગામડીગામમાં રહેતા દેવીપૂજક પરિવારોની વસાહતમાં જવાનું થયું તે વખતે રમીલાબેનની લારીએ ચા પીવા રોકાયા. તેમના વ્યવસાયથી તેઓ ખુબ ખુશ છે. લોનના હપ્તામાંથી થોડી બચત કરી અને થોડા બહારથી પૈસા લાવીને નવું ઘર પણ કર્યું. હાલ જ્યાં લારી કરી છે તેનું રૃા.600 ભાડુ મહિને ભરવાનું થાય છે. એટલે નવી જગ્યા જ્યાં ભાડુ ના ભરવું પડે અને ધંધો થાય તેવી પણ તેમને શોધવી છે તો મોટા દિકરાને આવતા વર્ષે vssmની હોસ્ટેલમાં ભણવા મુકવાનું તેઓ વિચારી રહ્યા છે.

vssmના માધ્યમથી કોઈના ચેહરા પર રાજીપો આવે એનાથી મોટી વાત અમારા સૌ માટે એકેય નથી. રમીલાબેનના મોઢા પર હાસ્ય રેલાવામાં નિમિત્ત બનનાર સૌનો આભાર..

ફોટોમાં vssmની મદદથી લોન લઈને કરેલી ચાની હોટલ/લારી સાથે રમીલાબેન બજાણિયા

VSSM’s support enables Shanabhai experience financial independence for the first time….

Shanabhai Raval is happy with his new milk  

Shanabhai’s father was required to take a loan from friends and relatives to build a house. The economic health of the family was very poor and hence repaying the loan amount required him to engage his physically disabled son Shanabhai into bonded labour. Shanabhai Raval tried very hard to break free from the bondage but remained unsuccessful. He learnt about the activities of VSSM through Paresh, one of our team members who later made a recommendation to VSSM  for a loan to Shanabhai. Based on the recommendation VSSM approved a loan of Rs. 30,000 from with Shanabhai purchased a buffalo and began a business of selling ’s milk. He sells nearly 8 litres of milk everyday and earns about Rs. 200 a day. Earlier Shanabhai was often required to borrow money from his relatives to buy his monthly ration but the support from VSSM has now helped him buy his own ration, pay the loan and make monthly savings as well!!! 

“Very soon I will be able to pay off all my debts and break free from the cycle of debt!!” said a cheerful Shanabhai. He couldn’t thank VSSM enough for its concern and support.

પગે અપંગ છત્તા છેલ્લા ઘણા વર્ષોથી ભાગીયા તરીકે કામ કરતા શનાભાઈ પાલનપુરમાં રહે. ઘરની પરીસ્થિતિ ખરાબ હોવાને કારણે ભાગીયાનું કામ પસંદ કરવું પડ્યું. તેમના બાપુજીએ ઘર બનાવવા માટે લોકો પાસેથી રૂપિયા લીધેલા તેથી તે ચુકવવા શનાભાઈના પિતાએ તેમને ભાગીયાનું કામ કરવા મૂકી દીધા. આ કામમાંથી બહાર નીકળવા તેમને ખુબ પ્રયાસ કર્યો પરંતુ તે નીકળી ન શક્યા. આપણા કાર્યકર પરેશ દ્વારા તેમને આપણી સંસ્થા vssm ની ખબર પડી અને તેમને લોન લેવા માટે અરજી કરી. vssm દ્વારા શનાભાઈને ૩૦,૦૦૦ રૂપિયાની લોન આપી જેમાંથી તેમને ગાય ખરીદી અને ભેંસનું દૂધ વેચવાનો ધંધો ચાલુ કર્યો. ભેંસ રોજ ૮ લીટર દૂધ આપે છે. જેથી તે રોજ ના અંદાજીત ૨૦૦ રૂપિયા કમાતા થયા. પેહલા તે ઘરનો સમાન ખરીદવા માટે તેમના સગા પાસેથી રૂપિયા લેતા એટલે છેવટે હિસાબ કર્યા બાદ તેમની પાસે જરા પણ રૂપિયા બચતા ન હતા. પરંતુ તેમને લોન આપ્યા પછી તે ઘરનો સમાન પણ પોતાના રૂપિયાથી ખરીદી શકે છે અને બચત પણ કરી શકે છે. શનાભાઈ કહે છે કે હવે થોડા સમયબાદ હું મારા બધા જ દેવામાંથી મુક્ત થઇ જઈશ. આ બધું જ મિત્તલબેનના લીધે સરળ બન્યું, હું તેમનો આભારી છું. 

New hopes emerges in nomadic community, start your own enterprise – take benefit of VSSM’s interest free loan programme.

Bachubhai Bajaniya with his newly purchased
octopad - performing at a gathering...

Music is passion; musical instruments are gadgets for Bachubhai Nayak Bajaniya living in village Mafatiyapara, Dist. Surendranagar. Since from childhood Bachubhai played his hands on different musical tools, sometimes in community (Bajaniya) gathering sometimes in funfairs & sometimes in family get together. Professional classes are not at easy access for kids staying in remote villages like mafatiyapara, going to city side to attend the classes demands money, economical condition of bachubhai’s family was not sound enough to support his hobby.

His zest for playing an octopad has cultivated by now from hobby to dream, he started playing the instrument along with his musical troop. In social gathering audience applauded his performance. People started recognizing his music, he started getting invites for solo performance.  

To own an octapad was not just a dream but a requirement to sustain in this career. Hiring the instrument for each show would cost him a rent of Rs.300-400 and during festival & marriage seasons this rent were at highest. Sometimes he has to let go the show as he would not afford the rent. Non availability of instrument also led to no shows or performance. 

These communities were aware of VSSM’s different initiatives for Livelihood. Bachubhai approached Harshad our Karyakar, who is actively working in this village & keen for betterment of Bajaniya community. Bachubhai had some limited savings while the shortfall was huge. Considering his profound desire to take this as his career & oversee the overall growth of this community as this will be benefitted on long run to the society, we sanctioned a loan of Rs.30,000/- under VSSM’s Interest free loan program. 

Bachubhai contributed Rs.10,000/- from his savings & bought an used octapad for Rs.40,000/-. Today he is repaying the loan in regular EMI’s, we appreciate his dedication & devotion towards his passion for music and also towards his responsibility to repay the loan amount.

Bachubhai has opened new doors of career and hopes of earnings for this community while VSSM plays an important role to initiate this changing phase of Bajaniya community.

Navghanbhai Kishanbhai Bajaniya, resident of village Laxmipara, Dist. Surendranagar. With limited opportunities & handful resources this family has to meet the daily requirements. Both father and son duo run auto rickshaw on the roads of Laxmipara in shift duties. Income was average while running expense for this vehicle was demanding huge portion of whatever they earn, daily rent of Rs.250/-, fuel and other maintenance charges was costing 500/- per day.

Navghanbhai with his auto rickshaw

An emerging situation aroused when his father got badly addicted to alcohol and could not drive the vehicle. Apparently his earnings stopped and this family was in debt ridden situation.
Navghanbhai is youngest in the family, his prospects to look towards these challenging conditions changes when he meets our Karyakarta, Harshad. Harshad is the young and dynamic field worker of VSSM. He has given hopes to many young entrepreneurs from these communities.

Harshad explained Navghanbhai the benefits of Interest Free loan program especially run for Nomadic communities by VSSM. Navghanbhai is desirous and dedicated to take the responsibilities of owing his own auto rickshaw & apparently returning the loan amount within the approved period. VSSM sanctioned a loan amount of Rs.30,000/-. Navghanbhai bought a used auto rickshaw, and decided to ferry in shifts, his brother also joined him.  Now this vehicle is fully operative, shift duties are set, early morning 4 to 8:30 his father drives, morning 9 to evening 8 Navghanbhai drives & then after till next day morning his brother drives.

His father has not completely quit his habit of drinking alcohol but substantially reduced, he appreciate his sons efforts and dedications and he too has joined them and contribute his share of earnings to their family.

VSSM along with bajaniya community is proud of Navghanbhai, he has set an best example of effective management with optimum utilization of handful or marginal resources.

Similarly Nathabhai Gadaliya sets a best example of age is not barrier if you are dedicated and devoted to deploy your best available resources along with your inherent skills.
Nathabhai’s son owns a small shop of iron made tools generally used as kitchen accessories in the village, buying the material from town side requires adequate working capital, with marginal investments & savings he was unable to procure the items in bulk quantity. Hence compelled to buy at high rates.

Nathabhai Gadaliya selling iron made tools and kitchen
accessories

Earnings from the existing setup was average to meet all basic requirements but not sufficient enough to led a comfortable life. Nathabhai was aware of our livelihood program, he has several times attended the community meetings and has witnessed the growth of other community people who has been benefited with VSSM’s interest free loan program.

He approached for help, our field executive Ishwar was aware of Nathabhai’s zeal to expand his current arrangements. With Rs.30,000/- interest free loan he started buying the raw material in bulk quantity from Rajkot & then after molding and making hand hammers and sledgehammers, a number and variety of chisels, punches and drifts and a selection of tongs with big or jaws of various shapes.
He now started going to nearby village to sell the tools, his wife also willingly joins him and they earns good margin. They also have good setup to sell the tools in Bhachau. Nathabhai gradually returns his loan amount to VSSM in small instalments but in form of regular repayments.

Nathabhai is thankful to VSSM for transforming his life, his belief in us and our distinct programs has remarkably played an role in the lives of needy people.

VSSM helps nomadic communities to start their own vocations with our micro finance – interest free loan program, we are also considerable in the repayments, sometimes repaid at their convenience and availability of money, purpose is to make these poor nomadic people independent & self-reliant.

VSSM supports Ramilaben Devipujak to build a shop to supplement her income...

Ramilaben & Arun with the newly constructed shop..

Ramilaben was just 30 years old when all of a sudden she lost her husband. The couple has a son named Arun.  Saddened by the daughter’s fate Ramilaben’s father brought her back from her in-law’s home. The support she received from her father and brother helped Ramilaben rebuild her life once again. She decided not to remarry and single handedly raise her son. Just like her father and brother she also bought a hand-cart and began selling fresh vegetables. The income has been good allowing Ramilaben to lead a dignified life. Ramilaben’s concerned father gifted her a small piece of land so that she has something to lean on, incase things in her life went south!! Its a very small piece of land just enough to  build a small kiosk or a shop and that exactly what she planned to do. After the construction of the kiosk she plans to rent it to supplement her income. However,  the construction cost is something that is worrying her as she does not have enough reserves nor does she intend to ask for anymore help from her father.

Ramilaben was aware of VSSM’s activities in the region and its interest free loan program.  She approached VSSM’s team member Mahesh and requested for a loan of Rs. 40,000. Mahesh understood her situation and her plan to rent the premises. On being asked why would she want to rent it and not use it for herself, Ramilaben had an answer that quick and well thought of, “ My business is very well settled, I would stand to loose around 2000 to 4000 if I give up my vegetable vending business. The income from the rent will supplement my income and I’ll have a small property for my son, we also have an option, just in case in future if he might want to use it to start his own business!!”

The Devipujak community is believed to be extremely enterprising and blessed with a very sharp business acumen, Ramilaben’s vision and plans for a secured future proved the popular belief for this community. The construction work has completed and Ramilaben is regular in paying the monthly instalment of Rs. 4000 as she intends to be debt free as soon as possible..

In the picture- Ramilaben and Arun with the newly constructed shop….

30 વર્ષીય રમીલાબહેન દેવીપૂજક નાની ઉંમરમાં વિધવા થયા. દીકરા અરુણ સાથે તેમના પિતા તેમને સાસરીમાંથી પિયર લઈ આવ્યા. બીજી વાર લગ્ન નહીં કરવાનો રમીલાબેનનો નિર્ણય પણ સાથેસાથે અરુણની જવાબદારીની ચિંતા પણ ખરી. પિયરમાં પિતા અને ભાઈઓનો સહકાર ખુબ સરસ એટલે એમણે ઘરે બેસી રહેવા કરતા ભાઈ અને પિતાની જેમ જ કામ કરવાનું નક્કી કર્યું અને શાકભાજીની લારી શરૃ કરી અને તેમાંથી સારી એવી આવક થવા માંડી.

રમીલાબેનના પિતાને પણ રમીલાબેનની ચિંતા તેમણે પોતાની નાનકડી જગ્યા રમીલાબેનને ભેટમાં આપી. આ જગ્યા પર શું કરવું તે રમીલાબેનને મૂંઝવે. તેમણે એક દુકાન-ગલ્લો કરવાનું વિચાર્યું પણ પાસે એટલા બધા પૈસા નહોતા. શું કરવું. પિતા પાસે માંગવાનું એમને ઉચીત ના લાગ્યું. પણ દુકાન થાય તો આ દુકાન ભાડે આપી શકાય અને પોતે લારી લઈને શાકભાજીનો ધંધો કરી શકે આમ આવક બેવડી થાય તો ભવિષ્યમાં પોતાનું ઘર પણ ખરીદી શકે. આવી મનોકામના રાખતા રમીલાબેન vssmની પ્રવૃતિને બરાબર જાણે. ડીસામાં કેટલાય લોકોને સંસ્થા દ્વારા વગર વ્યાજની લોન વિવિધ ધંધાકીય પ્રવૃતિ અર્થે મળેલી એટલે એમણે vssmના કાર્યકર મહેશને પોતાને દુકાન બાંધવા માટે રુ.40,000ની લોન આપવા વિનંતી કરી. દુકાન કરીને પોતે દુકાન પર નથી બેસવાના પણ એને ભાડે આપવાના છે તેવું મહેશે જાણ્યા પછી આવું કરવાનું કારણ પુછ્યું જેના જવાબમાં તેમણે કહ્યું, ‘મારો શાકભાજીનો ધંધો સારો ચાલે છે. જો દુકાન લઈને બેસી જવું તો મારે મહિને 2000 થી 4000નો વકરો થાય. પણ શાકભાજીનો મારો ધંધો બરાબર ચાલે છે તેમાં વકરો પણ સારો થાય છે અને દુકાન 2000ના ભાડે આપું તો મારી આવક બમણી થઈ જાય અને ભવિષ્યમાં અરુણ મોટો થાય અને દુકાન પર એને બેસવું હોય તો વિકલ્પ ખુલ્લો રહે.’

દેવીપૂજક સમુદાયની ધંધાની સમજણ માટે તો એમને હંમેશાં સલામ કરવાનું મન થાય. અહીંયા પણ રમીલાબેનની દુરંદેશી જોઈને તેમને પણ સલામ કરવાનું મન થાય. ખુદ્દારી પુર્વક જીવતા રમીલાબેન દર મહિને vssmમાંથી લીધેલી લોનનો રૃા.4000નો હપ્તો ભરે છે.તેમની ભાષામાં કહીએ તો તેમને ઝટ દેવામાંથી મુક્તી જોઈએ છે.

vssmમાંથી લોન લઈને બાંધેલી દુકાન સાથે રમીલાબેન અને અરુણ

The interest free loans by VSSM helps individuals march towards financially secured future…..

Chetanbhai Barot with his kiosk.

Dashrathbhai Raval lives in Juna Deesa town of Banaskantha district. He makes living by driving an auto rickshaw. Since the vehicle he drove was quite old it required him to make frequent visits to the garage, fed up with the high maintenance cost he sold off the old rickshaw for Rs. 10,000. The new rickshaw costs more than 1 lakh so managing that huge an amount proved to be a challenge for  Dashrathbhai. 

    

Dashrathbhai Raval with his auto rickshaw

Dashrathbhai was starring at quite a few substantial expenses. VSSM has helped Dashrathbhai get a residential plot from government , but he did not have money to commence construction on the same. Investing in livelihood was important and hence he saved money to partially fund rickshaw purchase which left him with no funds to initiate construction on the allotted plot. Dashrathbhai approached a private finance company to seek assistance to buy auto but he still fell short of Rs. 25,000, requiring him to approach VSSM’s Maheshbhai with a request for a loan from VSSM. With the loan provided by VSSM Dashrathbhai has purchased a second-hand auto rickshaw in Rs. 80,000. 

Dashrathbhai’s income has improved allowing him to pay the loan instalments as well as save money to commence the construction of his house. 

Similarly, Chetanbhai Barot was also struggling to earn decent livelihood. Chetanbhai studied until 8th grade and chose to drop out of school to begin earning and share the burden of providing for the family. However, we all know that earning a daily wage as an unskilled labourer isn’t a very rewarding job! Chetanbhai wanted to take up some other job to improve the family income, he had this secret wish to set up a small kiosk and a hotel next to his house which was very strategically located,  just on the street. 

Chetanbhai was aware of VSSM’s program of providing interest free loans to nomadic communities hence he approached Maheshbhai,  one of our team members. Maheshbhai could sense Chetanbhai's the strong urge  to work hard and do better and recommended him for VSSM's support. With the support of Rs. 20,000 extended by VSSM Chetanbhai was able to setup a small kiosk ( as seen in the picture). 

It brings us joy to see  that such small supports become instrumental in changing the financial lot of individuals like Chetanbhai. We are extremely thankful to our donors for their generous donations to help the extremely marginalised communities become financially independent. 

બનાસકાંઠાના જુના ડીસામાં દશરથભાઈ રાવળ પોતાના પરિવાર સાથે રહે અને રીક્ષા ચલાવી ગુજારો કરે. જૂનામાં રીક્ષા ખરીદેલી જેની કંડીશન પણ ખરાબ એટલે વારંવાર મરમ્મત કરાવવાનું થાય. કંટાળીને રૂ.૧૦,૦૦૦માં રીક્ષા વેચીને જૂનામાં જ પણ થોડી સારી કન્ડીશનમાં હોય એવી રીક્ષા લાવવાનું આયોજન કર્યું પણ એ માટે જરૂરી ૮૦,૦૦૦ ક્યાંથી લાવવા?

vssmની મદદથી દશરથભાઈને રહેણાંક અર્થે જુનાડીસામાં પ્લોટ મળેલો પણ એના ઉપર બાંધકામ કરવા પાસે પૈસા નહિ. થોડી બચત હતી જે નવી રીક્ષા ખરીદવા માટે રાખેલી એ ઘર બાંધકામમાં નાખી દે તો ધંધો શુ કરવો? નવી રીક્ષા લેવા ફાયનાન્સમાં લોન માટે વાત કરી પણ એમની બચત ઉપરાંત બીજા રૂ.૨૫,૦૦૦ દશરથભાઈએ ભરવા પડે એમ હતું. vssm આ પરિવારો સાથે કામ કરે એટલે એમણે vssmના કાર્યકર મહેશને રૂ.૨૫,૦૦૦ ની લોન આપવા વિનંતી કરી. આપણે એમને વગર વ્યાજે આ રકમ લોન સ્વરૂપમાં આપી. આ રકમ અને પોતાની બચત ડાઉનપેમેન્ટના રૂપમાં ભરીને એમણે જૂનામાં સારી સ્થિતિવાળી રૂ.૮૦,૦૦૦ની રીક્ષા લીધી.

દશરથભાઈ vssm અને ફાયનાન્સન ની લોન ભરે છે અને નિયમિત થતી આવકમાંથી એમણે ઘરનું બાંધકામ પણ શરુ કર્યું છે. 

દશરથભાઈની જેમ જ ચેતનભાઈ બારોટ ધો.૮ ભણ્યા પછી પરિવારની આર્થિક સ્થિતિ ખરાબ હોવાના કારણે પરિવારને ટેકો થાય એ માટે છૂટક મજૂરીએ લાગી ગયા. પણ એમાં ઝાઝું આગળ જવાશે નહિ એવું એમને હંમેશા લાગે. પોતાનું ઘર ડીસામાં જ અને વળી પાછું રોડ પર આ ઘરની આગળ જ જો ગલ્લો થાય તો ઘેરબેઠા સારો વકરો થઇ શકે એવી આશા. વળી એક વખત ગલ્લામાંથી પછી દુકાન અથવા નાની હોટલ કરવાનું સ્વપ્ન પણ ખરું. 

vssmમાંથી વિચરતા પરિવારોને નાના વ્યવસાય માટે વગર વ્યાજની લોન આપવામાં આવે છે એવી ચેતનભાઈને માહિતી મળી અને એમણે કાર્યકર મહેશનો સંપર્ક કર્યો.

ચેતનભાઈની જીજીવિષા જોઇને રૂ.૨૦,૦૦૦ની લોન માટે મહેશે vssmમાં અરજી કરી. vssmમાંથી મળેલી લોનથી ચેતનભાઈએ ફોટોમાં દેખાય છે એવો ગલ્લો કર્યો છે. 

આટલી નાની રકમની લોનથી લોકો પગભર થઇ રહ્યાં છે એનો અમને આનંદ છે. આ કામમાં નિમિત્ત બનનાર દાતાઓના અમે આભારી છીએ જેમના કારણે આ લોકો પગભર થઇ શક્યા છે.

ફોટોમાં vssm માંથી લોન લઈને લીધેલી પોતાની રીક્ષા સાથે દશરથભાઈ રાવળ 

vssmમાંથી લોન લઈને કરેલા ગલ્લા સાથે ચેતનભાઈ બારોટ

Bhavnaben Raval begins her saree business after loan from VSSM

Bhavnaben (in blue saree) selling her sarees…

Bhavnaben Raval and her family are residents of Regiment area in Banaskantha’s Deesa. Both she and her husband work as labourers to earn their living. VSSM has extended interest free loans to many families in Deesa and Bhavnaben was aware of this fact. She too had plans to start her business but did not have capital to make initial investments. Hence, she approached VSSM’s Maheshbhai requesting for a Rs. 10,000 loan.

After receiving the loan from VSSM Bhavnaben began her retail business in Sarees. She procures sarees between Rs. 100 to 120 and retails them at Rs. 200 to 250, managing to sell 1to 2 pieces a day. This is one job Bhavnaben is loving, for now she is planning to pay off this loan as soon as possible and take another bigger loan from VSSM so that she can expand her business.


vssm પાસેથી લોન લઈને ભાવનાબહેને રાવળે સાડીઓનો વેપાર શરૂ કર્યો...

બનાસકાંઠાનાં ડીસા શહેરમાં રીજ્મેન્ટ વિસ્તારમાં ભાવનાબહેન રાવળ રહે. ભાવનાબહેન અને તેમના પતિ મજૂરી કરીને જીવન ગુજારો કરે. ભાવનાબહેનને પોતાનો સ્વતંત્ર વ્યવસાય કરવાની ઘણી હોંશ પણ પાસે મૂડી રોકાણ નહિ એટલે એ કરી શકે નહિ. vssm દ્વારા ડીસામાં રહેતાં ઘણા વિચરતા પરિવારોને વગર વ્યાજની લોન આપવામાં આવેલી. આ અંગે ભાવનાબહેન જાણે એટલે એમણે પણ vssmના કાર્યકર મહેશને રૂ.૧૦,૦૦૦ની લોન સાડીઓના વેપાર માટે આપવા વિનંતી કરી.

vssmમાંથી વગર વ્યાજની લોન લઈને ભાવનાબહેને વેપાર શરુ કર્યો છે. તેઓ એક સાડી રૂ.૧૦૦ થી રૂ.૧૨૦માં ખરીદી લાવે છે અને ૨૦૦ થી ૨૫૦ રૂપિયામાં વેચે છે. રોજ એક-બે સાડી

તેઓ વેચી શકે છે. સાડીઓનો વેપાર એમને ખુબ ગમે છે એ કહે છે, ‘હાલની લોન ઝડપથી પૂરી કરી થોડી મોટી લોન સંસ્થામાંથી લેવી છે જેથી વેપાર વધારે કરી શકાય.’

ફોટોમાં vssmમાંથી વગર વ્યાજની લોન લઈને સાડીનો વેપાર કરતા ભાવનાબહેન(બ્લુ સાડી પહેરેલા)

VSSM facilitates applications for 6 Vansfoda families to procure aid to buy livelihood kits …

Vansfoda families with their applications...

The efforts led by VSSM have enabled 10 families belonging to Vansfoda community and living in Patan’s Ranuj village acquire residential plots. For the families to receive government aid for the construction of their homes it is necessary that the applications are attached with a consent letter from the Panchayat ‘permitting these families to build homes’ on the allotted plots. Since we do not like the families face any complications in future,  the team of VSSM makes sure all the necessary permits are taken and procedures are completed. Our team member Mohanbhai applied for these permits and along with that he also applied for assistance for purchasing livelihood aids  from Jilla Udhyog Bhavan. 

VSSM tries to be helpful to the nomadic families for the entire gamut of  challenges they face and the settlements in Jesda, Deesa, Ranuj, Vijapur etc are examples of VSSM’s holistic efforts.

વાંસફોડા પરિવારોને સાધનિક સહાય મળે એ માટે vssm દ્વારા ૬ પરિવારોની અરજી કરવામાં આવી.

પાટણ જીલ્લાના રણુંજ ગામમાં રહેતાં વાંસફોડા સમુદાયના ૧૦ પરિવારોને vssmના પ્રયત્નથી રહેણાંક અર્થે પ્લોટ ફાળવાયા. આ પરિવારોને મકાન સહાય મળે એ માટે ગ્રામપંચાયતની બાંધકામ માટેની પરવાનગીની ચિઠ્ઠી અરજી સાથે જોડવી ફરજીયાત છે. vssmના કાર્યકરો તમામ કામ ભવિષ્યને ધ્યાનમાં રાખીને કરે જેથી આ પરિવારોને ભવિષ્યમાં પણ કોઈ તકલીફ ના પડે. કાર્યકર મોહનભાઈએ પરવાનગી ચિઠ્ઠી માટે અરજી કરી સાથે સાથે આ પરિવારો હાથલારી પર વ્યવસાય કરી શકે એ માટે એમણે ૬ પરિવારોની જીલ્લા ઉદ્યોગ કેન્દ્રમાંથી સાધનિક સહાય મળે એ માટે પણ અરજી કરી. એક પરિવાર vssmના સંપર્કમાં આવે તો એ પરિવારને સંપૂર્ણ રીતે મદદરૂપ થવાનું vssmના કાર્યકરો કરે. જેસડા, ડીસા, રણુજ, વિજાપુર વગેરે જેવી કેટલીયે વસાહતો એનું ઉદાહરણ છે. 

ફોટોમાં વાંસફોડા પરિવારો સાધનિક સહાય મેળવવાની અરજી સાથે..