VSSM’s support helps Hamirbhai return to buisness...

Mittal Patel meets Hamirbhai in Surendranagar

Hamirbhai resides in Surendranagar. He travels across the villages in his region to collect and trade junk; the chakda he owns enables him to cover multiple towns in a day. The income from his business has remained good, and so have the savings; this financial prudence helped  Hamirbhai build a pucca house. However, the construction cost of the home of his dreams ate away all his savings.

Hamirbhai’s occupation requires capital on hand; this helps him collect/buy more junk and sell only when substantial kilos are collected. Selling junk in bulk gives him better bargaining capacity and fetches more money. But Hamirbhai had spent all his savings on the house and needed financial support. 

Since Hamirbhai has been associated with us through our activities, he spoke to our team member Harshadbhai about the financial crunch. As a result, VSSM sanctioned a loan of Rs. 30,000. The funds helped him return to business, with profits and savings returning to normal. Hamirbhai has almost paid off his loan. We recently had a meeting with such families of Surendranagar. We were happy to learn about the progress and well-being of these families, more importantly, to know that individuals like Hamirbhai have remained punctual in their financial relationship with us.

We wish Hamirbhai all the very best in his future endeavors.

હમીરભાઈ સુરેન્દ્રનગરમાં રહે. છકડામાં એ ભંગાર ભેગુ કરવાનું કામ આસપાસના ગામોમાં ફરીને કરે. આવક પ્રમાણમાં સારી અને બચતની એમની સમજણ પણ ખરી. એટલે છાપરાંમાંથી પાક્કુ મજાનું ઘર એમણે બાંધી દીધું. પણ ઘર એ કૂવો, નાખવું હોય એટલું એમાં નંખાય. બસ હમીરભાઈએ પણ નાખ્યું ને એમાં એમની બચત ખતમ થઈ ગઈ.

ભંગાર ભેગુ કરવાના ધંધામાં એમને થોડી ઘણી મુડી હાથ પર જોઈએ એ હોય તો વધારે ભંગાર ભેગું કરી સામટુ વેચવા જઈ શકાય. વધારે સામાન હોય તો પૈસા પણ સારા મળે. પણ ઘર બનાવવામાં હાથવગી બધી મૂડી ખતમ થઈ.

અમારા સાથે એ વર્ષોથી સંકળાયેલા. અમારા કાર્યકર હર્ષદભાઈને એમણે ધંધો કરવામાં પડી રહેલી ભીંસની વાત કરી. અમે 30,000ની લોન આપી. હાથમાં મૂડી આવતા પાછી ગાડી પાટે ચડી ગઈ. હવે તો એમની લોનના હપ્તા પણ ભરાઈ ગયા. લોનથી ધંધામાં પણ નફો પણ પહેલાં જેવો થવા માંડ્યો. હમણાં સુરેન્દ્રનગરમાં અમારા આ બધા પરિવારો સાથે બેઠક થઈ એમાં હમીરભાઈ મળ્યા ને એમણે બધી વાત કરી.  એમને થયેલી બરકત વિષે સાંભળી રાજી થવાયું.  પણ અગત્યનું એમણે વ્યવહાર જાળવ્યો એ છે.

હમીરભાઈ ખુબ સુખી થાય એવી શુભભાવના. VSSM આવા શુભમાં નિમિત્ત બની શકે એનો રાજીપો..

#MittalPatel #VSSM #loanservices #upliftlifestyle #home #surendranagar #surendranagar_offical #surendranagarnews #nomads #scrap #scrapbusiness #smallbusinessbigdreams #સુરેન્દ્રનગર

With the help of VSSM's Swavlamban program, Navghanbhai was able to expand his business...

Navghanbhai with raw material at his back for making 
wooden toys

Navghanbhai lives in Surendranagar’s Dhudhrej. The family’s traditional occupation was converting/upcycling edible oil containers into storage bins by fitting them with attached lids. These kind of containers were a common feature in the larders of most households. Even my house had them!! Recycling and upcycling were a way of life in the past; it was a strong value we had imbibed from the generations before us. And with the current use and throw culture, imagine how far we have come! Do we have plastic to blame for it or the change in our attitude that now looks for ‘convenience’ all around?

Coming back to Navghanbhai, he opted out of following his father’s crumbling profession. Instead, he learned to make wooden toys and taught the craft to his wife too. Despite being a skilled craftsman, his lack of business skills kept his earnings meagre. Navghanbhai needed capital to buy raw materials at wholesale rates, and since he knew VSSM’s Harshadbhai, he requested a loan from VSSM. And after VSSM loaned him Rs.  30,000, he has been doing good.

“Earlier, I sold goods worth 10-12 thousand; that figure has now gone up to 15-17 thousand!” Navghanbhai was upbeat while sharing about the growth in his business. Navghanbhai takes his toys to all the fetes that happen across Saurashtra.

Inspired by his son’s success, the father has decided to learn the wooden toy-making craft and boost his earnings.

Navghanbhai aspires to build a pucca house and educate his children well. We wish him all the best with his future endeavours and hope for continued success.

નવઘણભાઈ #સુરેન્દ્રનગરના #દૂધરેજમાં રહે. એમના પિતાનો વ્યવસાય તેલના ખાલી ડબ્બાના ઢાંકણા બનાવવાનો.

જો કે પહેલાં આવા ડબ્બાનો વપરાશ ઘણો હોતો. મારા ઘરેય આવા ડબ્બા હતા. ક્યારેક થાય આપણે એ વખતે દરેક વસ્તુઓ કેવી ચીવટથી વાપરતા. કપડાં ફાટે તો એની થેલીઓ બનતી. ગોદડાના કવર બનતા. પણ હવે જમાનો યુઝ એન્ડ થ્રોનો..

આમ જુઓ દાટ બધો પ્લાસ્ટીકે વાળ્યો. 

ખેર નવઘણભાઈની વાત કરતા કરતા મારી ગાડી પાછી પાટાથી નીચે ઉતરી ગઈ.

નવઘણભાઈએ પિતાનો ડબ્બાના ઢાંકણા બનાવવાનો વ્યવસાય ન કર્યો. એ લાકડાંમાંથી #રમકડાં બનાવવાનું શીખ્યા. એમના પત્નીનો પણ એમને સાથ મળ્યો.

પણ એમની પાસે મૂડી ઝાઝી નહીં. એટલે મળતર ઝાઝુ મળે નહીં.

એમને હોસસેલમાં સામટો સામાન લાવવો હતો. એ માટે એમને પૈસાની જરૃર હતી.. અમારા કાર્યકર હર્ષદભાઈને એ બરાબર ઓળખે. તે એમની પાસે VSSMમાંથી લોન અપાવવા એમણે કહ્યું ને અમે 30,000 આપ્યા. 

પછી તો એમની ગાડી સરસ નીકળી પડી.

એ કહે, "પેલાં દસ બાર હજારનું કામ થાતું હવે ધંધો પંદર હત્તર હાજરે પોગી ગ્યો."

સૌરાષ્ટ્રમાં મેળાની પરંપરા વધારે. નવઘણભાઈ લગભગ દરેક  મેળામાં જાય.

બાપનો ધંધો દીકરો શીખે પણ નવઘણભાઈની પ્રગતિ જોઈ તેમના પિતા પણ રમકડાં બનાવતા થઈ ગયા. એ પણ રમકડાંનો સ્વતંત્ર ધંધો કરતા થઈ ગયા. 

નવઘણભાઈનું સ્વપ્ન ધંધામાંથી પૈસા કમાઈને પોતાનું પાક્કુ ઘર બનાવવાનું ને બાળકોને ભણાવવાનું..

બસ એ ખુબ પ્રગતિ કરે તેમ ઈચ્છીએ...

#MittalPatel #vssm #nomadictribes #livelyhood #incomegeneration #surendranagar

Navghanbhai makes wooden toy craft 

VSSM wishes these dynamic women all the very best for whatever they choose to do in life...

Mittal Patel meets shardaben doing some brisk buisness of
selling fashion accessories

At the Surendranagar bazar, amongst the many vendors selling their products on the kiosks spread over the roadside floor, you will also find the spreads of Shardaben and Krishna,  a mother-daughter duo doing some brisk business of selling fashion accessories.

Although their kiosks sit next to each other, the items they sell are pretty different. Krishna stocks and sells expensive and fashion stuff that the young buyers would prefer. The rush on her kiosk makes it easy to assume that the things she stores are in demand. Even the products Krishna chooses are bought from Ahmedabad. Shardaben, on the contrary, prefers to sell old fashioned not so expensive stuff all that she brings from the wholesale markets of Surendranagar.

The mother-daughter duo had approached us for a loan, as lack of capital restricted their ability to buy goods in bulk. As a result, they could never earn enough profit.

We had agreed to offer loans of Rs—30,000 each, an amount that cheered Shardaben instantly. However, Krishna needed more funds. “I don’t n to buy goods from Surendranagar. This market lacks variety and favourable rates. I want to purchase stock from Ahmedabad for which I need Rs. 50,000. I wish to expand my business.” Krishna had told us.  

Considering Krishnna’s enthusiasm and enterprise, we agreed to loan her Rs. 50,000. Today her kiosk overflows with customers. Shardaben’s business is doing better than before,  but hard to match up with Krishna. Also, Krishna is blessed with excellent sales skills. Anyone who stops at her kiosk can never walk away without making a purchase.

Shardaben and Krishna are regular at paying their EMIs. Shardaben is satisfied with the way her business is progressing, but Krishna wants to keep expanding her business, and her loving husband ensures she accomplishes her dreams. Shardaben has only one responsibility left: to marry her younger daughter, after which she wants to slow down and earn only so much that she keeps her life going. Maybe she is tired of working for all these years!

VSSM wishes these dynamic women all the very best for whatever they choose to do in life.

સુરેન્દ્રનગરની બજારમાં પથારો પાથરીને શૃંગાર પ્રસાધનો વેચતા ઘણાની વચમાં એક મા અને એક દિકરીનો પથારો મળે..

મા એટલે શારદાબહેન ને દીકરી એટલે ક્રિષ્ણા.. બેયના પથારા આમ બાજુ બાજુમાં પણ બંનેના પથારામાં વેચાતી ચીજો ઘણી નોખી.. ક્રિષ્ણા મોંઘી  અને આજના સમયમાં લોકોને ગમે તેવી ચીજો લાવે. એ પણ છેક અમદાવાદથી. એટલે એના ત્યાં ગ્રાહકોની ભીડ જોવા મળે. જ્યારે શારદાબહેન હજુ પણ જુની ઘરેડમાં ચાલે એવી વસ્તુઓ પ્રમાણમાં થોડી સસ્તી અને સુરેન્દ્રનગરથી જ ખરીદી વેચે.આ બેઉ મા - દીકરીએ અમારી પાસે ધંધો વધારવા લોન માંગેલી. મૂડી નહોતી એટલે પાંચ - દસ હજારનો સામાન લાવી  વેચવાનું કરતા પણ એમાં નફો ઝાઝો નહોતો મળતો. 

અમે 30,000ની લોન આપવા કહેલું જે સાંભળીને શારદાબહેન તો ખુશ થઈ ગયા પણ ક્રિષ્ણાએ કહ્યું, મને વધારે ખપે... હવે સુરેન્દ્રનગરથી સામાન લાવીને વેચવાનું નથી કરવું.. એમાં નફો ઝાઝો નથી રહેતો. વળી વેરાયટી પણ ઝાઝી ન મળે..મને   50,000 મળે તો અમદાવાદથી સામાન ભરાવું.. મારે મોટો  ધંધો કરવો છે. આમ નાનુ નાનુ કરીને નથી બેસવું.. 

ક્રિષ્ણાની ધગશ અને જીગર જોઈને અમે 50,000  આપેલા...જેના લીધે એના પથારે ગ્રાહકોની કમી નથી.. શારદેબહેનને પણ અમે 30,000 આપ્યા એ પહેલાં કરતા સારો વેપાર કરે પણ ક્રિષ્ણા જેવો તો નહીં જ.

મા- દીકરી લોનના  હપ્તા નિયમીત ભરે.ક્રિષ્ણાની ભાષા પણ  મીઠી, ગ્રાહક એની પાસે આવે પછી  ખરીદ્યા વગર ભાગ્યે જ જાય...  

ક્રિષ્ણાનો ઘરવાળો ક્રિષ્ણા પથારે બેઠી હોય ત્યારે એનું બરાબર ધ્યાન રાખે. એને ક્રિષ્ણા  માટે ઘણો પ્રેમ. ક્રિષ્ણાને હજુ મોટો  ઘંઘો કરવાની ખેવના છે.

જ્યારે શારદાબહેનની મનછા એવી મોટી નથી..એક દીકરીના  લગ્ન  બાકી છે એ થઈ જાય અને સુખેથી ખાઈ પી શકાય એટલું મળી  જાય તો ઘણું એવું એ કહે...કદાચ નાનપણથી કામ કરી રહેલા શારદાબહેન હવે થાક્યા હશે. માટે મોટા ધંધાની હવે એમને એષણા નથી..

મારા ખ્યાલથી બેઉના સ્વપ્ન એક બીજાની જગ્યાએ સાચા છે.. 

ખેર બેઉને સફળ થાવ એવી શુભેચ્છા...

#MittalPatel #vssm

Krishna and Shardaben are blessed with excellent sales skills

Krishna stocks and sells expensive and fashion stuff that
 the young buyers would prefer

VSSM provided interest free loan and tool support to Becharbhai under its swavlamban program...

Mittal Patel meets Behcharbhai in Surendranagar

I have accepted to work for others, and that I will do till the end of my life!

Becharbhai is a person whose own financial health is poor yet has committed himself to the path of working for others and does it with all his heart!

If his loading rickshaw needs to be used for the service of others, he responds, “I will not take the hiring cost, just pay the fuel charges!” And it was this statement that had introduced us.

VSSM provides interest-free loans and tool support to nomadic and marginalised families. As part of the initiative, we give handcarts to individuals in need and Surendranagar based  Darshanbhai of Praful Cycles has agreed to build them for us at no profit. We had to give away some handcarts to families living in Ahmedabad. Becharbhai had ferried these handcarts from Surendranagar to Ahmedabad when VSSM’s Bhargav introduced him saying, “he is refusing to take rental charges; wants us to pay the fuel charges only.

“I start my rickshaw only after I have fed the dogs of my lane. I also do Gau Sewa. During the deadly second wave, I worked to ferry the dead from the civil hospital and ensure they were respectfully cremated,” Becharbhai talked about his endeavours.

Becharbhai aspired to buy a bigger vehicle but lacked funds. So we gave him an interest-free loan of Rs. 70,000, and the balance was offered as an interest-free loan by his well-wishing friends in Surendranagar. The funds helped him buy the vehicle seen in the image.

Once again, he was at our office with more handcarts loaded in the new vehicle.

“Happy now?” I asked Becharbhai.

“Ben, now I will be able to be of  more service to others!” he replied.

Becharbhai is a gem of Surendranagar, and we are glad to know such a noble soul.

Any one of you can help such individuals start or expand their ventures. Call on  9099936013 -9099936019 to learn more.

 સેવા મે સ્વીકારી છે ને જીવીશ ત્યાં સુધી એ કરીશ..

આ વાત એક વખતે જેના ઘરમાં એક સાંધતા તેર તુટે એવી પરિસ્થિતિ હતી તેવા સુરેન્દ્રનગરના બેચરભાઈએ કરી. આમ તો હાલેય એમની આર્થિક સ્થિતિ એવી કાંઈ સબળ નહીં પણ સેવાની ભાવના ભારોભાર..

એમની પાસે લોડિંગ રીક્ષા. આ રીક્ષા સેવાના કાર્યોમાં વાપરવાનું કોઈ કહે તો, કહે ગાડીમાં ખાલી ગેસ ભરાવી દેજો. ભાડુ નથી લેવું. આ ભાડુ ન લેવાની વાતથી જ અમારો પરીચય થયો. 

મૂળ અમે વંચિત વિચરતી જાતિના પરિવારોમાંથી આર્થિક સ્થિતિ અત્યંત નબળી હોય તેવા વ્યક્તિઓને પોતે સ્વતંત્ર ધંધો કરી શકે તે માટે વિવિધ સાધનો આપીએ જેમાંની એક હાથલારી પણ..

આ હાથલારી અમને સુરેન્દ્રગરમાંથી પ્રફુલ સાયકલ સ્ટોરવાળા દર્શનભાઈ જેઓ એક રૃપિયાનો નફો લીધા વગર અમને બનાવી આપે તેમની પાસેથી ખરીદીએ. અમદાવાદમાં રહેતા કેટલાક પરિવારોને અમારે લારી આપવાની હતી.

જે સુરેન્દ્રનગરથી લાવવાનું બેચરભાઈએ કર્યું ને એ વખતે અમારા કાર્યકર ભાર્ગવે એમનો પરિચય કરાવ્યો ને કહ્યું એમણે ખાલી ગેસ ભરાવવા કહ્યું. ભાડુ નથી જોઈતું. 

એ પછી બેચરભાઈએ કરેલા સેવાકાર્યોની ઘણી વાતો થઈ. જેમાં એમણે કહ્યું, મારી ગાડીનો સેલ સવારે મારી શેરીના કૂતરાઓને દૂધ પીવડાવ્યા પછી જ વાગે. ગાયોની સેવા કરવાની કે કોરોનાની બીજી લહેર વખતે મૃતકોને સીવીલમાંથી સ્મશાન લઈ જઈ સન્માનપૂર્વક અગ્નિદાહ આપવાનું હોય એ બધુ કરવામાં બેચરભાઈ ક્યાંય પાછા નથી પડ્યા. આ એ સમય હતો જ્યારે સ્વજનો પણ આધા રહેતા. 

બેચરભાઈની ઈચ્છા મોટું સાધન ખરીદવાની પણ તે માટે પૈસા નહીં. અમે એમને સીત્તેર હજાર વગર વ્યાજે લોન પેટે આપ્યા ને બાકીના 

સુરેન્દ્રનગરમાં રહેતા એમના મિત્રોએ એમની સેવાપારાયણ વૃતિ જોઈને વગર વ્યાજે લોન પેટે આપ્યા. 

આમ ફોટોમાં દેખાય એ ગાડી એમણે ખરીદી.

નવી ગાડીમાં પાછી અમારા માટે લારીઓ લઈને એ આવ્યા.. એ વખતે એમને કહ્યું, બેચરભાઈ રાજી.. તો એમણે કહ્યું,બેન હવે વધારે સેવા થાશે...

આવા બેચરભાઈ સુરેન્દ્રનગરનું હીર છે. ને એમના જેવા માણસનો પરિચય હોવાનું ગર્વ છે...

ફોટોમાં નેવી બ્લુ કલરના શર્ટવાળા બેચરભાઈ ને બીજા બેમાં એક ભાગર્વ ને અન્ય એક તેમના મિત્ર જેઓ સતત તેમને મદદ કરે..

તમે પણ આવા માણસોને બેઠા કરવા સ્વતંત્ર ધંધો કરતા થાય તે માટે અમને મદદરૃપ થઈ શકો.. એ માટે સંપર્ક 9099936013 -9099936019

#MittalPatel #vssm

Becharbhai ferried handcarts from Surendranagar
to Ahmedabad

VSSM provided handcart to becharbhai under its tool support
intiative

Paniben is doing successful business of Hawser (Ropes) with the help of VSSM

Paniben posing with Mittal Patel

Paniben is very hardworking and brilliant woman. I know her since last eight years. She never cried of her pain or poor condition. Whenever there is need to go to government offices for Ration Card, residential plot or any other work, she is ready with no excuses. She is mother of two sons and a daughter. She administers everything of her house. I saw her husband after eight long years. Her house is recognised and run only on her name. 

She lives in a hut covered by tin sheets roof, where there is no facility of water connection or electricity. She was given an interest free loan to arrange a business of Hawser. She re-paid her first loan and VSSM Karyakar Harshad gave her another loan. I met her during my visit to Surendranagar Distict of Gujarat. I asked Paniben, “What benefit you got from loan? This hut is as it is! Couldn’t you save something out of your earnings after the loan?” 

“Why are you saying so, ben?” I am certainly benefited from this loan. I could expand my business because of the loan and I did spend for my son and daughter’s marriage out of my savings. Even the delivery expenses of hospital for my daughter in law, I could pay out of my savings. Now I am saving for my younger daughter Tulsi’s wedding. After that I would work upon the rebuilding of my house.” 

Listening this one cannot hold on without saying Wow! Moreover her administration is very clear. Every month she re-paid her loan installment on time in her language. She even takes care if anyone else in their group doesn’t re-pay loan installments on time and tells them strictly to pay it on time. If someone skips to pay or delay, then Paniben would surely scold that person! She has strong feelings for VSSM and she says pointing at Harshad that when you sent him first time at our place, you said to keep him happy, you ask him if he had to suffer any difficulty?” 

Paniben with her husband showing the piggybank

She doesn’t like to go to the bank so there is a question where to put her savings. Everything she keeps on hand so sometimes the savings gets spent. I expressed a thought in one meeting that everyone should keep a piggybank at home and some amount of the daily income from the business should be added to piggybank keeping the daily expenses aside. The piggy bank must be opened only once a month to pay loan installments. Rest of the amount should be used to purchase the business material. This practice would never make you feel lost in debts. You would be having money on hand and that will add confidence into you. 

This thought was widely accepted by the people of her hamlet and they all are happy with this practice of keeping the piggybank. They also kept a different ‘Galla’ (Piggibank) for savings. All in the hamlet has honesty in their character so that none complaints about any stealing of the savings. 

ગુજરાતી અનુવાદ 

પનીબેન #બાવરી(#મારવાડીદેવીપૂજક) ખુબ મહેનતુ અને બાહોશ સ્ત્રી. છેલ્લા આઠ વર્ષથી એમને ઓળખુ પણ કોઈ દિવસ દુઃખના #રોદણા એમના મોઢે સાંભળ્યા નથી. સરકારી કચેરીમાં રેશનકાર્ડ, પ્લોટ કે કાંઈ પણ કામ માટે જવાનું હોય તો કશાય કકળાટ વગર તૈયાર. પરિવારમાં બે દીકરા ને બે દીકરી. ઘરનો આખો કારભાર એ સંભાળે. એમના ઘરવાળાને તો આઠ વર્ષે મે હમણાં જોયા. બાકી ઘર જ જાણે પનીબહેનથી ઓળખાય, ને ચાલે. 

રાંઢવાનો ધઁધો કરવા વગર વ્યાજે લોન આપી. એકવારની લોન ભરાઈ ને બીજીવારેય કાર્યકર હર્ષદે આપી. છાપરાંમાં જ એમનું રહેવાનું. પીવાનું પાણી કે લાઈટની કોઈ સુવિધા ત્યાં નહીં. હમણાં #સુરેન્દ્રનગર ગઈ ત્યારે દૂધરેજ વસાહતમાં જવાનું થયું. પનીબહેનને પુછ્યું કે, ‘લોનથી શું ફાયદો થયો? આ છાપરુ તો એમનું એમ છે એમાં કાંઈ ફેર નથ પડ્યો. તો લોનથી કાંઈ કમાઈને ભેગું કર્યું કે નઈ?’

‘એમ કેમ બોલો સો બેન? લોણથી ઘણોય ફાયદો થ્યો. મારા બે સોકરાંને એક સોકરી મે લોનમાંથી જે ધંધો વધાર્યો એમાંથી જ તો પૈઈણાયા. મારા એક સોકરાંની વહુની ડીલીવરીનો ખર્ચોય એમાંથી જ તો નીકળ્યો. હવે તુલસી (નાની દીકરી)ના લગન હાટુ ભેગા કરુ સુ. એ થઈ જાય પસી ઘર કરવું સે.’

સાંભળીને મોંઢામાંથી વાહ નીકળી જ જાય. પાછો લોનનો #વહીવટ એકદમ ચોખ્ખો. દર મહિને હપ્તો એમની ભાષામાં કહુ તો ટેમ સર આવી જ જાય. પાછો પોતાનો હપ્તો તો ટેમસર આપે આખી વસાહતમાંથી અન્યોએ લીધેલી લોનના હપ્તા પણ ટેમસર ભરાવે. જો કોઈ હપ્તો ના ભરે કે મોડાઈ કરે તો બિચારાનું આવી જ બને. પનીબેનનો કોપ એના માથે ઉતર્યા વગર ના રે. અમારી સંસ્થાનો ભાવ એમના મનમાં જબરજસ્ત ‘અને હર્ષદસાહેબને પેલીવાર કા તમે વસાવટમાં મુક્યા ત્યારે કીધુ કે ઈ નાના સે ઈને હાસવજો. તે પુસી જુઓ ઈમન વસાવટમાં એમને કાંઈ તપલીક પડવા દઉસુ?.’

બેંકમાં જવું ગમે નહીં એટલે બચત ક્યાં મુકવી એ પ્રશ્ન ખરો. પાછુ બધુ હાથ વગુ રાખે એટલે વપરાઈએ જાય. એક મીટીંગમાં મે ગલ્લાનો વિચાર આપેલો કે, દરેકે ઘરમાં ગલ્લો રાખવો. રોજ ધંધામાંથી જે વકરો થાય એમાંથી દાણા પાણી ને ધંધા અર્થે થનાર પ્રવાસ ખર્ચના કાઢી બાકી ગલ્લામાં નાખવાના. ને મહિને એક વાર ગલ્લો ખોલવાનો. એમાંથી લોનનો હપ્તો ભરવાનો ને બાકીના પૈસાનો ફેર #સામાન લાવવાનો. આવું કરશો તો કોઈ દિવસ પાછા નહીં પડાય.

આ વિચાર દૂધરેજ વસાહતના લોકોએ બરાબર અપનાવ્યો ને એટલે એ સુખી થઈ રહ્યા છે. બચતનાય ગલ્લા કર્યા છે.. પાછી આખી વસાહતમાં છે ઈમાનદારી એટલે ગલ્લા ચોરાતા નથી એ ખાસ નોંધવું રહ્યું.

Increasing number of women seeking loans from VSSM, a new reality we are loving so much.….

The nomadic communities follow a very different value system, ones privileged sections of the society might fail to comprehend.  In most aspects they act wisely and practically. The gender roles aren’t defined the way they are in other societies, with men and women both pitching in,  to keep the kitchen fires burning.  In the Nat community, it is a practice for women to step out of the house to earn living while the husbands take care of the household.

Dahiben Marvadi has began her new business with 30,000 interest free loan.

“Ben, in our settlements when the men set out to work the women do not remain idle. They also manage to find some work to supplement the family’s income,” shared Madhuben, one of our team members.  In so called progressive sections of the society there are numerous restrictions levied upon the women, one of them is the denial to venture out of the house to pursue a career or become financially independent but in nomadic communities earning for self is a norm. The women play an equal role in managing the finances of their family. So, when an increasing number of women from various nomadic communities seek support under VSSM’s interest free loans program to begin their own ventures, we celebrate the new beginning as much as they do, just as Dahiben Marwadi did when we sanctioned a loan of Rs. 30,000 for her to begin a new business.

‘બેન આપણી વસાહતોમાં ભાઈઓ કામ કરે પણ બહેનો તો એકેય બેસી ના રહે. નાનુ મોટુ એની ત્રેવડનું કામ શોધી જ લે.’ અમારા કાર્યકર મધુબહેનની આ વાત સો ટકા સાચી. કહેવાતા ભદ્ર સમાજમાં સ્ત્રીઓને એકલા ઘર બહાર જવા દેવા પર રોકટોક હતી, ત્યારથી #વિચરતી જાતિઓમાંની કેટલીક જાતિઓની સ્ત્રીઓ તો ઘરના આર્થિક કારભારમાં મદદરૃપ થતી આવી છે. નટડા સમાજમાં તો સ્ત્રીઓ જ કમાવવા જતી અને પુરુષ ઘર સંભાળતા.

વિચરતી જાતિઓને સ્વતંત્ર ધંધા માટે વગર વ્યાજે લોન આપીએ તેમાં સ્ત્રીઓનું લોન લેવાનું પ્રમાણ પણ વધી રહ્યું છે...

સુરેન્દ્રનગરના દૂધરેજમાં ડાહીબેન #મારવાડી વાઘરીને ધંધા માટે સામાન ખરીદવા અમે રૃા.30,000 આપ્યા. તેઓ રાજી અને અમે પણ...