VSSM became instrumental in bringing happiness in Ajaybhai's life...

Mittal meets Ajyabhai and listens his story

 The Story of Ajaybhai from Savli (Vadodara) and Namisar

When difficulties arise in life, a person is often forced to seek help from others. But life changes only when someone holds your hand and guides you in the right direction.

We were fortunate to meet not just one, but two Ajaybhais — and we became an instrument in bringing happiness into their lives.

Both of them had little formal education and survived on daily wage labor. It was hard to fulfill basic household needs, and during emergencies, they were often forced to borrow money, sinking under the burden of debt.

They learned that KRSF and VSSM provide loans to help start small businesses. With the help of our volunteer Sunilbhai, they applied for the loan. Both Ajaybhais had learned to repair gas stoves and mixers. With the loan, they started their own small repair work.

Slowly, their hard work began to pay off. Today, they easily earn ₹500–₹700 per day.

Ajaybhai proudly says: “If the organization hadn’t supported us, life would have been very difficult. Whenever we borrowed money from outside lenders, we had to pay back such heavy interest that it would break our back. If we took ₹30,000, we had to return ₹50,000 with interest. Now we’ve completely stopped taking such loans. Sunilbhai even taught us how to save.”

Every month, Ajaybhai donates ₹100 to the organization. He says:“Right now, I give ₹100 a month, but my wish is to give ₹200 every month — permanently.”

They do not earn a lot, yet the spirit of giving back from whatever little they have is truly admirable. May God fulfill all their wishes.

Through the self-reliance program of KRSF and VSSM, thousands of people like Ajaybhai have transformed their lives.

Our prayer is that God continues to make us instruments in such noble work.

વડોદરાના સાવલી અને નમીસરાના અજયભાઈની કહાની

જીવનમાં મુશ્કેલી આવે ત્યારે માણસે બીજા પાસે હાથ ફેલાવવો પડે, આવામાં સાચી દિશા બતાવી શકે તેવા કોઈ હાથ પકડી લે તો જિંદગી બદલાઈ જાય. 

અમને એક નહીં પણ બે અજય ભાઈ મળ્યા. જેમના જીવનમાં સુખ લાવવામાં અમે નિમિત્ત બન્યા. 

આ બેઉ ભણ્યા ઓછુ, છુટક મજૂરી પર નભે. ઘરની જરૂરિયાત પૂરી થવી મુશ્કેલ. ક્યારેક જરૃરિયાતના સમયે કરજ કરવું પડે ને એના ભાર નીચે જાણે દબાઈ જાય.

એમને ખબર પડી કે  KRSF અને VSSM તરફથી વ્યવસાય કરવા લોન મળે છે. એટલે અમારા કાર્યકર સુનિલભાઈની મદદથી એમણે લોન માટે અરજી કરી. બેઉ અજયભાઈએ ગેસ અને મીક્ચર રીપેરીંગનું કામ શીખ્યું હતું, અમારી લોનથી એ કામ શરૃ કર્યું. ધીમે ધીમે મહેનત રંગ લાવતી ગઈ.  આજે એ દિવસના ₹500 - ₹700 આરામથી કમાઈ લે છે. 

અજયભાઈ ખૂબ ગૌરવથી કહે છે, "જો સંસ્થાએ હાથ ન પકડ્યો હોત તો જીવતર અઘરુ હતું. બહારથી ક્યારેક વ્યાજવા પૈસા લઈએ તો એનું કમરતૂટી જાય એવું વ્યાજ આપવું પડતું. જેમ કે 30,000 રૂપિયા લઈએ તો વ્યાજ સાથે 50,000 પાછા ભરવા પડે. હવે અમે બહારથી વ્યાજના પૈસા લેવાનું સદંતર બંધ કર્યું. સુનિલભાઈએ બચત કરવાનું પણ શીખવ્યું."

સંસ્થાને દર મહિને ₹100 અનુદાન આપતા અજયભાઈ કહે છે, "હાલ હું દર મહિને ₹100 આપું છું પણ મારી ઇચ્છા દર મહિને ૨૦૦ એ પણ કાયમ આપવાની છે."

અજયભાઈ ઝાઝું કમાતા નથી પણ એમને જે મળે એમાંથી અન્યોના સુખ માટે આપવાની એમની ભાવના ઉત્તમ. ઈશ્વર એમની મનોકામના પૂર્ણ કરે એવી પ્રાર્થના.

KRSF અને VSSMના સ્વાવલંબન કાર્યક્રમ થકી અજયભાઈ જેવા હજારો લોકોની જિંદગી બદલાઈ છે.

ઈશ્વર હંમેશા અમને આવા સદકાર્યમાં નિમિત્ત બનાવે – એ જ પ્રાર્થના.

VSSM coordinator Sunilbhai helped Ajaybhai to took
loan from VSSM under its swavlamban programe

Ajaybhai repair gas stoves and mixers

Mittal Patel meets Ajaybhai in Vadodara

VSSM honours several individuals whose life changes after taking loan under its swavlamban initiative...

Mittal Patel honors who took loan from VSSM and
faced significant challanges yet consistently made their
loan payments

"I stand on my own two feet; I earn enough to support a respectable family life, and I do not have to endure feelings of helplessness." What immense pride a person must feel making such a statement! Additionally, how satisfying it is to empower someone to feel that pride!

Our friend Kesnathbhai lives in Tharad town, located in Banaskantha. The Nathwaadi community is traditionally known for snake charming, where they handle and perform with snakes. However, as this business has declined, some members of the community have resorted to begging to support themselves. Fortunately, VSSM provided support for Kesnathbhai many years ago. VSSM helped the family obtain Aadhaar cards (identity cards) for those living in Shivnagar, Tharad. Additionally, VSSM assisted in acquiring a plot of land, where a house was built for the family.

Kesnathbhai started several types of businesses, beginning with coal-making after taking a loan from our organization. He is very loyal, and his sincere faith in the organization is unwavering. These qualities have enabled him to progress remarkably well. Today, he owns four plots of land, several cars, and a house in Tharad. However, he has not forgotten his gratitude to the organization. He often expresses it with a simple statement: "When I had nothing, the organization held my hand, and because of that support, I have come this far today."

We did not anticipate such significant progress. We organized a discussion with individuals who received loans from the organization to help them become self-sufficient. We talked about what could be done under the self-help program and what additional support could be provided in the future. During this meeting, many participants, including Kesnathbhai, shared their success stories and how they benefited from the loans provided by the institute. We ourselves were truly amazed by the impact of our mission.

The K.R. Shroff Foundation and the "VIMUKT" Foundation have partnered with the VSSM self-help program. Through the collaborative efforts of these three organizations, over 11,000 families have received loans to start their own businesses, and the majority of them have reported high levels of satisfaction.

During the meeting, we honored several individuals: those who took out loans from the organization and went on to have very successful careers, those who faced significant family challenges yet consistently made their loan payments, and those who, as community leaders, helped others achieve economic stability.

There was a suggestion to create a women's congregation. It was discussed that a significant amount of work is needed to support women in establishing their own independent businesses. 

It is commendable that all loan holders contribute to us with monthly donations. Their charitable contributions to the institute are just as important and great as those made by donors of substantial amounts. 

During the program, everyone talked about the idea of forming their own banks, which would allow them to secure small or large loans as needed.

The self-help program is currently being implemented by the respected Shri Pratulbhai Shroff and several well-wishers associated with the organization. It brings us great joy to provide livelihoods to many individuals through this initiative. 

We hope that God continues to make us instruments for the maximum good of the greatest number of people.

હું મારા પગ પર ઉભો છું, હું મારા પરિવારને માનભેર જીવાડી શકુ એટલું કમાવુ છું, મારે કોઈની ઓશિયાળી વેઠવાની થતી નથી.. આવા વિધાન બોલતા માણસને કેવો ગર્વ થાય. વળી આવો ગર્વ અપાવવાનું કામ કરવું એ તો કેટલું મજાનું.

અમારા કેશનાથભાઈ બનાસકાંઠાના થરાદમાં રહે. નાથવાદી સમુદાયનો પરંપરાગત ધંધો સાપના ખેલ બતાવવાનો. પણ એ પડી ભાંગ્યો પછી સમુદાયમાંથી કેટલાક ભીક્ષા માંગી પેટિયું રળવા માંડ્યા. પણ કેશનાથભાઈના ટેકામાં VSSM વર્ષો પહેલા આવ્યું. થરાદના શિવનગરમાં રહેતા પરિવારના ઓળખના આધારો, રહેવા પ્લોટ ને પછી તો ઘર પણ બન્યા. 

કેશનાથભાઈ અમારી પાસેથી લોન લઈને કોલસા પાડવાથી લઈને અનેક પ્રકારના વ્યવસાય શરૃ કર્યા. નિષ્ઠાવાન અને સંસ્થા માટે એમની શ્રદ્ધા ગજબ એટલે પ્રગતિ પણ ખુબ સારી થઈ. આજે એમની પાસે થરાદમાં રહેણાંક અર્થે ચાર પ્લોટ, ગાડી, ઘર બધુ જ છે. પણ એ સંસ્થાનું ઋણ નથી ભૂલ્યા. એ એક જ વાક્યમાં પોતાની વાત કરે, જ્યારે મારી પાસે કશું નહોતું ત્યારે સંસ્થાએ મારો હાથ પકડ્યો ને આજે હું આટલે પહોંચી શક્યો.

એમની આટલી પ્રગતિનો અંદાજ નહોતો પણ અમે થરાદમાં સંસ્થાએ જેમને બે પાંદડે થવા લોન આપી છે એ લોકોની એક બેઠક ભવિષ્યમાં સ્વાવલંબન કાર્યક્રમ અંતર્ગત શું કરી શકાય અને ક્યા પ્રકારની વધારે મદદની જરૃર છે એ અંગે વાત કરવા એક ચર્ચા સભાનું આયોજન કર્યું. આ સભામાં કેશનાથભાઈ જેવા અનેક વ્યક્તિઓએ સંસ્થામાંથી મળેલી લોનથી કેવી પ્રગતિ કરી એની વાત કરી ત્યારે આ કાર્ય માટે અમને પોતાને હરખ થયો. 

VSSM ના સ્વાવલંબન કાર્યક્રમમાં આજે ડો. કે.આર.ફાઉન્ડેશન અને વિમુક્ત ફાઉન્ડેશન પણ જોડાયું છે. ત્રણે સંસ્થાના પ્રયાસથી 11,000થી વધારે પરિવારોને સ્વતંત્ર ધંધો કરવા લોન મળી છે ને એમાંના ઘણા ખરા ખુબ સુખી થયા છે. 

સંસ્થાએ જે પરિવારોને લોન આપી તેમાંથી લોન લઈને જે વ્યક્તિઓએ ખુબ સારી તરક્કી કરી હોય, 

 જેમને લોન લીધી પણ પછી ઘરમાં ભયંકર તકલીફ આવી હોય છતાં લોનના હપ્તા નિયમીત ભર્યા હોય, જેઓ આગેવાનની ભૂમિકામાં હોય ને પોતાની સાથે સાથે અન્ય વ્યક્તિઓને પણ બે પાંદડે થવા મદદ કરી હોય તે સૌનું સન્માન પણ કાર્યક્રમમાં થયું.

આદરણીય પ્રતુલભાઈ શ્રોફ અને સંસ્થા સાથે સંકળાયેલા અનેક સ્વજનો મારફત આ સ્વાવલંબન કાર્યક્રમ ચાલી રહ્યો છે. આ કાર્યક્રમ અંતર્ગત અનેકોને રોજી આપી શક્યાનો આનંદ પણ છે..

વાશી ફાઉન્ડેશનમાંથી શ્વેતા ડોડેજા અને ગીરીશ સાઈવે આ કાર્યમાં સહભાગી બન્યા એ માટે આભારી છું.

થરાદ આસપાસના વિસ્તારમાં અમારા પરિવારો સાથે કામ કરતા ભગવાનભાઈનું પણ આ કાર્યક્રમમાં સન્માન થયું. એમના જેવા કાર્યકર સાથે હોવાનો આનંદ...

સૌના ભલામાં ઈશ્વર હંમેશા નિમિત્ત બનાવે તેવી શુભભાવના.

Mittal Patel addresses individuals who took loan from VSSM

Mittal Patel attends swavlamban program in Tharad

Mittal Patel honors VSSM coordinator for performing
good in swavlamban program

VSSM's support gives strength to Prakashbhai to move forward...

Mittal Patel and Shri Pratulbhai Shroff meets Prakshbhai's
family in kheda

To build a better society, it is very important for everyone to come together and support each other. Instead of pulling each other down, if we pull each other up, the marginalized people in society will automatically rise.

Pratulbhai Shroff, the founder of KRSF, personally believed in this idea and decided to do what he could to solve various social issues.

KRSF has contributed significantly in the field of education, but now it is also helping those who wish to become self-reliant through the VSSM platform. Together, both organizations have helped more than 9,400 families become financially stable through loans.

Pratulbhai went to the village of Dabhana to understand what kind of businesses people were running by taking loans from the organization. There, he met Prakashbhai, who drove a rickshaw. He had an old rickshaw and did not have enough money to buy a new one, so he bought a heavily worn-out rickshaw with a small amount of capital. However, it was very costly to maintain, and he was just able to earn enough to get by.

Prakashbhai, who was associated with VSSM, spoke to the worker Rajnibhai about the loan, and he was given a loan from KRSF. He used that loan to make a down payment and took the remaining amount as a loan from a finance company to buy a new rickshaw.

Now, Prakashbhai is at peace. He regularly pays both the organization and the finance company's installments.

Prakashbhai shared his journey from the old rickshaw to the new one with Pratulbhai. When Pratulbhai asked him about his dream, Prakashbhai said, "Once I pay off the current loan, I plan to buy another new rickshaw. If I rent it out, I can earn 9,000 to 10,000 rupees a month. My son will become a wage earner."

Listening to this, we were all filled with joy. A person gets exhausted from struggles, and before they lose hope, if we support them, they find the strength to move forward. This is the kind of encouragement that KRSF provided. This is the result... 

ઉત્તમ સમાજ નિર્માણ માટે સૌ એકબીજા સાથે આવે, મદદરૃપ થાય તે ખુબ જરૂરી. પગ ખેંચવા કરતા હાથ ખેંચીએ તો સમાજમાં રહેતા વંચિતો આપોઆપ ઉપર આવી જાય.

વ્યક્તિ રીતે આવું માનનાર KRSF ના સ્થાપક અમારા પ્રતુલભાઈ શ્રોફે વિવિધ સામાજિક સમસ્યાઓના નિવારણ માટે પોતાનાથી બનતું કરવાનું નક્કી કર્યું.

શિક્ષણ ક્ષેત્રે તો KRSF ઘણું કરે પણ હવે સ્વાવલંબી બનવાની ખેવના રાખનારને VSSM ના માધ્યમથી મદદ કરે. બેય સંસ્થાએ સાથે રહીને 9400 થી વધારે પરિવારોને આર્થિક રીતે સદ્ધર થવા લોન રૃપે મદદ કરી.

ખેડાના ડભાણમાં પ્રતુલભાઈ સંસ્થામાંથી લોન લઈને લોકો કેવા કેવા વ્યવસાય કરે છે તે સમજવા ગયા. ત્યાં પ્રકાશભાઈ મળ્યા. જેઓ રીક્ષા ચલાવે. એમની પાસે પહેલા જુની રીક્ષા હતી. નવી ખરીદવા પૈસા નહીં એટલે નાનકડી મૂડી માંથી એકદમ ખખડધજ રીક્ષા ખરીદી. પણ એમાં ખર્ચ ઘણો આવે. માંડ ખાવા જોગુ નીકળે. 

VSSM સાથે સંકળાયેલા પ્રકાશભાઈએ કાર્યકર રજનીભાઈને લોન માટે વાત કરીને KRSF માંથી એમને લોન મળી. એમાંથી એમણે ડાઉન પેમેન્ટ ભર્યું ને બાકીની રકમ ફાયનાન્સ કંપની માંથી લોન પેટે લીધી ને એમણે નવી રીક્ષા લીધી.

હવે પ્રકાશભાઈને નિરાંત છે. સંસ્થા તેમજ ફાયનાન્સ કંપની બેયના હપ્તા તેઓ નિયમીત ભરે. 

પ્રકાશભાઈએ પ્રતુલભાઈને પોતાના જુની રીક્ષામાંથી નવી રીક્ષા સુધી પહોંચ્યાના સંઘર્ષની વાત કરી. જ્યારે સ્વપ્ન શું છે તેવું પ્રતુલભાઈએ પુછ્યું તો એમણે કહ્યું, 'હાલની લોન પતાવી એક નવી રીક્ષા લાવવાની. એ રીક્ષા ભાડે આપી દઉ તો મહિને 9 થી 10 હજારની કમાણી થાય. એક કમાઉ દીકરો થઈ જાય.'

સાંભળીને અમે સૌ હરખાયા. માણસ તકલીફોથી થાકી જાય એ પહેલા એનો ટેકો કરી દઈએ તો એને હિંમત મળી જાય. બસ આ હિંમત આપવાનું કામ KRSF કર્યું. એનો રાજીપો... 

Prakashbhai sharing his journey with Shri Pratulbhai Shroff

Prakashbhai bought new rickshaw with the help from
VSSM's Swavlamban initiative

Fulvadi's have become independent entrepreneurs with the help from VSSM's swavlamban program...

Mittal Patel meets Sureshbhai Fulvadi and his family with 
VSSM Coordinator Ishwarbhai Raval

Suresh from the fulvadi community said, "I didn’t want to be a laborer in the fields, nor did I want to work as a laborer for all twelve months. If you give me a loan, I can get a rickshaw."

"Do you want to drive a rickshaw?"

"Well, yes."

Suresh from the fulvadi community mentioned this. In Kakar, BanasKantha, there are about 300 households of flower sellers. This community has traditionally performed snake dances, but that practice has now ceased. The entire community has turned to agricultural labor, but consistent work in farming is not available for twelve months.

When labor is not available, these families move around the villages asking for grains. They say they do not refuse when asked. The elders demand and receive assistance, but some from the new generation find begging distasteful. Suresh is somewhat educated but not extensively. He and others like him wish to work hard to earn a living but lack education, making it difficult to find other opportunities.

Suresh was the first to discuss taking a loan within the community. We provided him with 30,000 rupees, which he used to buy an old rickshaw. He paid back the installments regularly. Later, he talked about acquiring a new rickshaw. We provided a substantial amount for this. For instance, he needed to secure it and we did not fear the money being misused within the flower seller community. Hence, we gave him two lakh rupees.

Suresh now runs his business well with the new rickshaw. He pays a monthly installment of 17,500 rupees. Apart from the amount we provided, he has also taken a small amount from other sources. Suresh says, "I never thought I would be able to pay such a high installment. Now I have the ability to pay 17,500 rupees monthly."

We have provided loans to more than 200 families like Suresh and our worker Ishwarbhai is overseeing the management of these loans. It is an honor to work with dedicated workers like him.

For families like Suresh's, we run the Self-Reliance Program. The Dr. K. R. Shroff Foundation and VSSM together have provided loans to over 8,200 families to start their own independent businesses like Suresh.

Our KRSF founder Pratulbhai Shroff's dream is to enable another 2,500 families to start independent businesses this year. With visionary leaders like him, our team is motivated and we will achieve this goal.

We are grateful to the associates involved with VSSM and KRSF. Their continuous support has made all these efforts possible. We pray for everyone’s success and always wish to be an instrument in achieving it.

ફુલવાદીઓ સ્વતંત્ર ધંધો કરતા થયા...

'માર જમોના પરમોણે હેડવું હ્. મોગવાનું મન પસંદ નહીં અન ખેતીમોં બારે મહિના મજૂરી હેડ નહીં. મન તમે લોન આલો તો માર રીક્ષા લાબ્બી હ્.'

'રીક્ષા ચલાવવાનું ફાવે?'

'એ તો હીખી જયે'

ફુલવાદી સમુદાયના સુરેશે આ કહ્યું.  બનાસકાંઠાના કાકરમાં એમના 300 ઘર. સાપના ખેલ બતાવવાનું આ સમુદાયની પેઢીઓએ કર્યુંં. પણ એ બધુ હવે બંધ થયું. ખેત મજૂરી તરફ આખો સમાજ વળ્યો પણ આપણે ત્યાં ખેતીમાં બારે મહિના મજૂરી ન મળે.

મજૂરી ન મળે ત્યારે ગામોમાં દાણા માંગવા આ પરિવારો ફરે. એ કહે, માંગવામાં અમને મણા નહીં. 

વડિલો હક કરી માંગી લે. પણ નવી પેઢીમાંથી કેટલાકને માંગવું અરુચીકર લાગે. સુરેશ થોડું ભણ્યો પણ ખરો. એ અને એના જેવા યુવાનો મહેનત કરીને રોટલો રળવા ઈચ્છે પણ ભણ્યા નહીં એટલે બીજુ કશું ફાવે નહીં.

લોન લેવાની વાત સુરેશે આખા સમાજમાં પહેલીવાર કરી. અમે 30,000 આપ્યા એમાંથી એ જુની રીક્ષા લાવ્યો. હપ્તા પણ  નિયમીત ભર્યા. એ પછી એણે નવી રીક્ષા લેવાની વાત કરી. અમે એ માટે મોટી રકમ આપી. ઉ.દા. બેસાડવાનું હતું અને ફુલવાદી સમુદાયમાં પૈસા ખોટા થવાનો અમને ભય નહીં. માટે બે લાખ આપ્યા. 

નવી રીક્ષામાં સુરેશ સરસ ધંધો કરે. મહિને 17,500નો હપ્તો ભરે છે. અમારી સિવાય નાનકડી રકમ એણે અન્ય જગ્યાએથી પણ લીધી.

સુરેશ કહે, '17500નો હપ્તો ભરી શકુ એવી ક્ષમતા થઈ. મે ક્યારેય વિચાર્યું નહોતું કે આટલા કમાઈશ..'

સુરેશ જેવા 200 થી વધારે પરિવારોને લોન આપી તેની દેખરેખનું કામ અમારા કાર્યકર ઈશ્વરભાઈ બરાબર કરે. તેમના જેવા સંનિષ્ઠ કાર્યકર સાથે હોવાનું ગૌરવ.

સુરેશ જેવા પરિવારો માટે જ અમે સ્વાવલંબન કાર્યક્રમ ચલાવીએ. ડો.કે.આર.શ્રોફ ફાઉન્ડેશન અને VSSM એ સાથે મળીને 8200 ઉપરાંત પરિવારોને સુરેશની જેમ સ્વતંત્ર ધંધો કરવા લોન આપી.

અમારા KRSF ના સ્થાપક પ્રતુલભાઈ શ્રોફનું સ્વપ્ન આ વર્ષે બીજા 2500 પરિવારોને સ્વતંત્ર ધંધો કરતા કરવાનું..

એમના જેવા સ્વપ્ન દૃષ્ટા સાથે હોય પછી ટીમે દોડવાનું છે ને એ અમે કરીશું... 

VSSM અને KRSF સાથે સંકળાયેલા સ્વજનોના અમે આભારી છીએ. એમના સતત સાથ ના કારણે આ બધા કાર્યો શક્ય બને...

સૌના શુભમાં સદાય નિમિત્ત બનીયે તેવી અભ્યર્થના... 

#vssm #MittalPatel #nomadlife #vichartijati #nomadictribes #nomads #nomadiclife #Swavlamban #KRSF #pratulshroff

Sureshbhai Fulvadi took loan from VSSM under its 
swavlamban program and bought auto rickshaw

Mittal Patel with VSSM banaskantha team for our

Mittal Patel meets Sureshbhai Fulvadi in Kakar

Sureshbhai Fulvadi with his family

Suresh now runs his business well with the new rickshaw. 

We wish for Harshadbhai and Ramilaben to be happy and successful...

Mittal Patel at Ramilaben's shop

 "I want to become a Collector," said little Ananya. She doesn’t fully understand what a Collector is, but her father, Harshadbhai, has planted this dream in her.

When asked why he wants her to become a Collector, Harshadbhai, our borrower, replied, "I want to be an ideal father for my daughter. I want her to be able to say with pride that her father worked hard for her."

Harshadbhai is not very educated. He works in a private company, but his income from the job is not enough. So, he decided to open a small shop in front of his house. He had faith that his wife, Ramilaben, would manage the shop. But they didn’t have the money to stock the shop.

They live in Dabhan, Kheda. Our worker, Rajnibhai, also lives in Dabhan. Harshadbhai discussed his business plans with Rajnibhai, who knew about his lack of capital. Eventually, Rajnibhai recommended that they seek financial assistance from VSSM, KRSF. We provided them with a loan of ₹50,000, which they used to set up a nice shop.

Ramilaben manages the shop, and their income has improved significantly. Ramilaben says, "When both of us earn, it makes a difference."

Through VSSM, KRSF, and Vimukta Foundation, we have provided loans to over 8,000 families, helping them start their own businesses. We wish for Harshadbhai and Ramilaben to be happy and successful.

'મારે કલેક્ટર થવું છે.'

નાનકડી અનન્યાયે આ કહ્યું.. કલેક્ટર એટલે કોણ એવી એને ઝાઝી ખબર ન પડે પણ એના પપ્પાએ એનામાં આ સ્વપ્ન રોપ્યું.

કલેક્ટર કેમ બનાવવી છે? એના જવાબમાં અનન્યાના પપ્પા એટલે કે અમારા લોનધારક હર્ષદભાઈએ કહ્યું, 'મારે મારી દીકરી માટે આદર્શ પિતા બનવું છે. મોટી થઈને એ ગર્વ સાથે કહી શકે કે મારા પિતાએ મારા માટે ખુબ મહેનત કરી..'

હર્ષદભાઈ ભણ્યા ઓછુ. ખાનગી કંપનીમાં નોકરી કરે પણ નોકરીની આવકમાં પુરુ ન થાય. એમણે ઘર આગળ નાનકડી દુકાન નાખવાનું નક્કી કર્યું. દુકાન સંભાળવાનું એમના પત્ની રમીલાબેન કરી લેશે એવો વિશ્વાસ. પણ દુકાનમાં સામાન લાવવા પૈસા નહીં. 

ખેડાના ડભાણમાં એ રહે. અમારા કાર્યકર રજનીભાઈ પણ ડભાણમાં રહે. રજનીભાઈ સાથે ધંધો કરવાની વાતો પણ થાય. મૂડી નથી એ રજનીભાઈ જાણે. આખરે રજનીભાઈએ જ  VSSM, KRSFમાંથી તમને પૈસા આપવાની ભલામણ કરી. અમે એમને લોન પેટે 50,000 આપ્યા. જેમાંથી એમણે સરસ દુકાન કરી.. 

રમીલાબેન દુકાન સંભાળે. આવક પણ સારી થઈ રહી છે.. રમીલાબેન કહે, 'બે જણા કમાય તો ફરક તો પડે જ..'

VSSM, KRSF અને વિમુક્ત ફાઉન્ડેશન થકી 8000 થી વધારે પરિવારોને લોન આપી એમને સ્વતંત્ર ધંધો કરતા કર્યા છે... 

હર્ષદભાઈ અને રમીલાબેન સુખી થાય એવી શુભભાવના...

#MittalPatel #vssm #loanservices #annya #collector #mydadmyhero

Rajnibhai works in private company but he wants to open
small shop near his house who will manage by her wife
ramila and he gets loan for the same from VSSM

Rajnibhai's daughter Ananya tells Mittal Patel that she
wants to become Collector

Mittal Patel meets Ramilaben and Rajnibhai and her daughter
Ananya at their shop

VSSM’s support helps Rajubhai to expand his own buisness…

Mittal Patel meets Rajubhai in Mahisagar village

 Rajubhai used to sell flowers and flower garlands on retail basis in Jetpurgaam, Mahisagar.

There was no much demand of flowers in the village, so he used to go to Lunawada market with a rented cart carrying flowers.

He used to earn just enough to live from day to day. He knew that if he could get a work order to decorate wedding mandap and cars, the income will be good. But how would he get such big orders while working from just a cart?

We work to change the lives of acrobat families living in Jetpur. Our associate Vinodbhai regularly goes to Jetpur. Many families living in the village took loans from us and made good money.

Rajubhai also asked for a loan and we lent him a loan of Rs. 30,000. With this money, he rented a shop and bought more quantity of flowers. Resultantly, he started getting bigger orders to deliver flowers to weddings.

After that he took another loan of 50,000. That helped him generate more income. He bought Ecko car. If and when he gets an order in surrounding villages of Lunawada, he goes to fullfill orders there too. The car helped him to increase scope of his work.

Rajubhai's wife also helps him making flower garlands sitting home. Rajubhai dreams big. Because he is diligent, we are sure his dreams surely will materialize. 

Respected Pratulbhai Shroff and his Dr. K. R. Foundation are also now involved in self-reliance activities with VSSM. We are sure  that thousands of families will be helped by this association...

We wish everyone happiness and prosperity...

ફુલોના હાર ને છુટક ફુલ વેચવાનું કામ કરતા રાજુભાઈ મહિસાગરના જેતપુરગામના.

ગામમાં તો ફુલોનો એવો કોઈ વેપાર થાય નહીં એટલે લુણવાડાની બજારમાં ભાડાની લારી લઈને એ ફુલો લઈને ઊભા રહે.

રોજ જીવાય એટલું કમાય. લગ્ન મંડપ અને ગાડીઓ શણગારવાનું કામ મળે તો આવક સારી થાય એવું એ જાણે પણ લારી પર કામ કરનારને આવા ઓર્ડર ક્યાંથી મળે?

જેતપુરમાં રહેતા બજાણિયા પરિવારોની જિંદગી બદલાય એ માટે અમે કામ કરીએ. અમારા કાર્યકર વિનોદભાઈ નિયમીત જેતપુર જાય. ગામમાં રહેતા ઘણા પરિવારોએ અમારી પાસે લોન લીધી ને બે પાંદડે થયા.

રાજુભાઈએ પણ લોન માંગી અમે 30,000 લોન પેટે આપ્યા. એમાંથી એમણે એક દુકાન ભાડે લીધી ને વધારે ફુલો લાવ્યા. એમને લગ્નમાં ફુલો પહોંચાડવાના ઓર્ડર મળવા લાગ્યા.

એ પછી એમણે બીજી 50,000ની લોન લીધી. આવક પણ વધવા માંડી. ઈકો ગાડી લીધી ને હવે લુણાવાડા આસપાસના ગામોમાં ઓર્ડર મળે તો ત્યાં જઈને એ કામ કરવા માંડ્યા. ગાડી આવવાથી એમના કામનો વ્યાપ વધ્યો..

રાજુભાઈના પત્ની પણ ઘેર બેઠા ફુલોના હાર બનાવવામાં મદદ કરે.. રાજુભાઈના સપના મોટા. પણ એ મહેનતુ છે એટલે એ સાકાર પણ થશે..

વળી આદરણીય પ્રતુલભાઈ શ્રોફ - ડો.કે.આર.ફાઉન્ડેશન હવે VSSM ની સાથે સ્વાવલંબન પ્રવૃતિમાં સાથે.. એમના સંગાથથી હજારો પરિવારોને મદદરૃપ થઈ શકાશે એ ચોક્કસ...

સૌ સુખી થાય તેવી શુભભાવના...

#krsf #vssm #MittalPatel #mahisagar

Mittal Patel with Rajubhai

Rajubhai's wife also helps him making flower garlands 

VSSM’s support helps Mukeshbhai to expand his own buisness…

Mittal Patel meets Mukeshbhai

 "My parents used to sell "Datun" sticks (teeth cleaning twigs) . Many years ago they settled in Bidaj village. From then on have stayed back at the same place.They are not educated but understand its importance. So they put me in a school and I passed 10th Standard. After that they didn't have the money for me to study further. I started a job. However, I was not very keen on it. I always thought that If I could do my own business, I could progress faster. However, I did not have funds to do business. Yet started trading in textiles. With my income I was able to run my household. I always felt that if I put more money in my business, I will be able to earn more.

If I borrow from a third party, the interest would be very high. During that time I got acquainted with Shri Rajnibhai of VSSM. I know VSSM helps people like me by giving loans. I was hesitant to ask for a loan but Rajnibhai encouraged me to borrow. I took a loan and bought more goods. I would spread my clothes near Dholka, Kalikund and sell them. My profit increased. I repaid my loan within scheduled time. Took another loan. The income was bound to increase. I bought a rickshaw which helped save the transport cost of my goods.

Now I earn monthly Rs 25,000 to Rs 30,000. I would have earned something similar in job too but would not have got the independence that I now have. I can go anywhere I want to and do not need to take permission from anyone.. My wife would also take care of my stock & business"

This is the life story of Mukeshbhai staying in Bidaj village of Kheda. The son of parents who sold "datun" sticks is now a businessman. His face reflected the joy of success. His wish was to have his own shop one day. We wish Mukeshbhai more success in the coming years.

'મારા બાપા દાતણ વેચતા. વર્ષો પહેલાં એમણે બીડજમાં આવીને ડેરા નાખેલા. પછી અહીંયા જ રહી પડ્યા. એ પોતે નહોતા ભણ્યા પણ ભણતરનું મહત્વ એમને ખબર એટલે એમણે મને નિશાળમાં બેસાડ્યો. હું 10 પાસ થયો. પછી આગળ ભણાવવાની મા-બાપની તાકાત નહોતી. મે નોકરી શરૃ કરી. પણ નોકરીમાં ઝાઝુ મન ન લાગે. પોતાનો ધંધો હોય તો આગળ જવાય એવો વિચાર આવે પણ પાસે ઝાઝા પૈસા નહીં.. છતાં પણ કપડાંનો વેપાર શરૃ કર્યો. કમાણી થાય. ઘર ચાલે. પણ વધારે પૈસા ધંધામાં નાખુ તો આવક સારી થાય એવું સતત થયા કરે. 

બહારના કોઈ પાસેથી પૈસા લઉં તો વ્યાજ ઘણું થાય. ત્યાં VSSMના રજનીભાઈ સાથે પરિચય થયો. સંસ્થા અમારા માટે કાર્ય કરે એ વાત જાણું પણ પૈસા માંગવામાં જરા મન પાછુ પડતું પણ રજનીભાઈએ હિંમત આપી ને મે લોન લીધી. લોનથી હું વધારે સામાન લાવ્યો. ધોળકા કલીકુંડ પાસે પથારો કરીને ડ્રેસ વેચું. નફો વધ્યો. 

લોન સમયસર ભરપાઈ કરી. એ પછી બીજી લોન લીધી. આવક તો વધવાની જ હતી. મે રીક્ષા લીધી. જેથી સામાન લાવવા લઈ જવાનું ભાડુ બચ્યું.

હાલ મહિને 25,000 થી  30,000 કમાઈ લઉ છું. નોકરીમાં એટલું તો મેળવી લેત. પણ સ્વતંત્રતા ન મળત. મારે ક્યાંય જવું આવવું હોય તો પોતાનો ધંધો હોય તો રોકટોક ન રહે. મારી પત્ની પણ પથરો સાચવે..'

ખેડાના બીડજગામમાં રહેતા મુકેશભાઈની આ પ્રગતિ. એ કહે, 'એક દાતણ વેચરનારનો દિકરો ધંધાદારી બની ગયો.'

એમના મોંઢા પર પ્રગતિનો આનંદ હતો. તેમની ઈચ્છા પોતાની દુકાન કરવાની. મુકેશભાઈ ખુબ પ્રગતિ કરે તેવી શુભેચ્છા... 

#MittalPatel #vssm #loanservices #Swavlamban #AatmanirbharBharat #selfmade #bussinessmindset #bussinessmind #bussinessowner

Mukeshbhai bought autorickshaw with the help from VSSM's
swavlamban inititative

Mittal Patel meets mukeshbhai and his wife near dholka

Mukeshbhai  spread his clothes near Dholka, Kalikund
and sell them

Mittal Patel with Mukeshbhai and Rajnibhai who encouraged
mukeshbhai to took loan from VSSM to do buisness

With the help of the VSSM's Swavlamban initiative they could convert their dreams into reality...

Mittal Patel meets Zamuba who took interest free loan
from VSSM

God always gives the best and when He does not give, He helps you to find the way to get the best. When God makes you wait, He is preparing to give you the best. One must be patient and continuously strive to do the best. 

Recently in Radhanpur, Patan, all who had been granted loans by VSSM, came to meet me.

They all had shown patience & persistence.

Zamuba & Madhuben said that while everyone went to work , they stayed back to take care of the home. However it was their dream to work and bring home a few rupees. If they get buffalos, they would get the fodder from the forest for free. From the milk that they would deliver to homes, they could earn some money. However the question was who would pay for the buffalo.

Dilipbhai wanted to sell fruits which required more funds, Mitulben wanted to grow her cutlery business, Arvindbhai wanted to do Mandap construction work, Bharatbhai wanted to do furniture work. In short, all had aspirations & dreams but had no funds to fulfill their dreams.

Our colleague Shankarbhai committed on behalf of VSSM that all would get loans. With the help of the loan they could convert their dreams into reality. Everyone's income increased.

Shankarbhai, in a lighter vein, said that if he has to come to collect instalments of loan he will not help them get further loan. This had the desired impact and all deposited their instalment on time in the VSSM account directly. Almost everyone's loan was getting over. Everyone talked about how the loan helped them increase their income. They quietly asked for a second loan. When we asked why the second loan, they reminded us that  we had told them to become financially stable which in turn would help to solve many other problems. They had dreams to fulfill.

We were happy to listen to them & promised them a second loan.

In Patan District we have given such loans to over 1000 families so that they could do independent business. We at VSSM are thankful to Respected Pratulbhai Shroff & Dr K R Foundation. Pratulbhai compares  education to a precious stone and to that we added financial stability. If these both are available to men, their future would be just great. They would become independent and that is what we want.

#VSSM #DrKRSroffFoundation #MittalPatel 

ઈશ્વર જયારે આપે છે ત્યારે સારુ જ આપે છે, નથી આપતા ત્યારે વધુ સારુ મેળવવાનો રસ્તો આપે છે પણ જ્યારે રાહ જોવડાવે ત્યારે તો સૌથી ઉત્તમ ફળ આપવાની એ તૈયારી કરે છે..

વાત છે ધીરજની અને જે પણ કાર્ય કરીએ તેમાં સતત મથ્યા કરવાની..

હમણાં પાટણના રાધનપુર જવાનું થયું. અમે રાધનપુરમાં ઘણા પરિવારોને આર્થિક રીતે તેઓ પગભર થાય તે માટે લોન આપેલી. તે એ બધા મળવા આવ્યા. એ દરેકની વાર્તા કાંઈક આવી જ. 

ઝમુબા અને મધુબહેને કહ્યું, 'ઘરના બધા કામે જાય ને અમે ઘર સંભાળીયે પણ મનમાં પોતાના હાથમાં બે પાંચ રૃપિયા આપ કમાઈના આવે એવી હોંશ. ભેંસ લઈએ તો ઘાસચારો તો વગડામાંથી મળી રહે ને ઘર ઘરાવું દૂધ ભરાવીએ તો બે પાંચ રૃપિયા રળી લેવાય. પણ ભેંસ લઈ કોણ આપે?'

દીલપીભાઈ શાકભાજીની લારી ચલાવે એમને ફ્રુટની લારી કરવી હતી પણ એમાં પૈસા ઘણા જોઈએ. આવું જ મીતુબેનનું પણ એમને કટલરીનો ધંધો વધારવો હતો તો અરવીંદભાઈને મંડપનો ધંધો કરવો હતો તો ભરતભાઈને ફર્નીચરનું કામ રાખવું હતું.

ટૂંકમાં સૌના સમણા મોટા હતા. પણ સમણાં પૂરા કરવા પૈસા નહીં.

અમારા કાર્યકર શંકરભાઈએ આ બધાને VSSM મદદ કરશેનું કહ્યું ને અમે લોન આપી..

જેેમાંથી બધાની સુખાકારી વધી..

'લોનના હપ્તા લેવા મને બોલાવશો તો ફેર લોન નહીં આપુ' એવી શંકરભાઈની મીઠી ટકોરે પણ કામ કર્યું ને બધા સીધા અમારા ખાતામાં જમા કરાવતા થયા. 

લગભગ બધાની લોન પૂર્ણ થવામાં હતી. આવકમાં કેવો વધારો થયો એની બધાએ વાત કરી. પછી હળવેકથી બીજી લોનની માંગણી કરી. 

શું કામ બીજી? એમ પુછ્યું તો કહે,

'તમે જ ક્યો છો ને કે પૈસાવાળા થાવ. પૈસા કમાશો તો ઘણા પ્રશ્નો આપો આપ ઉકલી જશે. તે અમારી આંખો હવે સ્વપ્ન જોતી થઈ ગઈ.'

સાંભળીને રાજી થવાયું... આપીશું બીજી લોન પણ..

પાટણ જિલ્લામાં અમે 1000 થી વધારે પરિવારોને લોન આપી સ્વતંત્ર ધંધો કરતા કર્યા છે.

આદરણીય પ્રતુલભાઈ શ્રોફ, Dr K R Shroff Foundation નો ઘણો આભાર આ કાર્યમાં એ અમને ઘણી મોટી મદદ કરે.. પ્રતુલભાઈ શિક્ષણને પારસમણી કહે ને એમાં અમે આર્થિક સદ્ધરતા ઉમેર્યું...

આ બેય ચીજો માણસ પાસે આવી જાય તો એની ગાડી નીકળી પડે અને એ સ્વતંત્ર થઈ જાય અને એ સ્વતંત્ર થાય એ અમારી નેમ...

#VSSM #DrKRSroffFoundation #MittalPatel

Mittal Patel meets our loanees who took interest free loan
from VSSM under its Swavlamban initiative

Madhuben bought buffalo with the help of VSSM's 
swavlamban initiative

Mittal Patel with the nomadic families of Patan who took
interest free loan from VSSM

Mittal Patel with VSSM Coordinator and others for field visit

We at VSSM are proud of our association with Sanjaybhai....

Mittal Patel meets Sanjaybhai at his rental shop

My parents came to drop me to a school in Gandhinagar when I was young. They have never been to School in their life but they know how important education is. So they put me in a school. Our home was a temporary shed . There was no light in it. I studied  under street lights & passed my exams. I also got a job in a private company & the salary was just barely enough.

Meanwhile the government demolished our house in Sector 13 of Gandhinagar. We stayed in that house for many years. I realised that I will have to make my own home. I was now married and also had two children. I did not want my family to live in a temporary shed. I also realised that I will never be able to make my house from the salary I got in my job. So I decided to start a business. Many in our society were vegetable vendors. I also decided to do that. However I did not want to do that by moving around in a hand cart. I started my business by renting a shop. I also thought that in the morning I could sell vegetables by moving around in a vehicle.   I had big plans but how do I implement them ?

Rizwanbhai of  VSSM informed me that they would support persons like me who desire to have a business of their own.  

I took out a loan twice. I now owned a vehicle and also my income increased. Thousand questions were asked in spite of  being educated why I became a vegetable vendor. For me no work is big or small. I did it with dedication and that is why I became successful.

This is the story of Sanjaybhai from Gandhinagar. 

Sanjaybhai's desire is to make his son an IAS officer & to see his daughter in police uniform. He works hard for this. Sanjaybhai is service minded. He motivates persons who come in his contact to do business, He also gives loans & also gives guarantee on behalf of the borrowers. We need more such people in society. We at VSSM are proud of our association with Sanjaybhai.

'મારા મા-બાપ મને નાનો લઈને ગાંધીનગરમાં આવેલા. એ નિશાળનું એકેય પગથિયું ચડેલા નહીં પણ એમને ભણતરનું મહત્વ ખબર હતી એટલે મને નિશાળમાં બેસાડ્યો. અમે છાપરાંમાં રહેતા. લાઈટની સુવિધા પણ નહીં. સ્ટ્રીટલાઈટના અજવાળે વાંચીને હું સ્નાતક થયો. ખાનગી કંપનીમાં નોકરી મળી પણ પગાર ઠીક ઠીક. 

આવામાં ગાંધીનગરમાં અમે સેક્ટર 13માં રહીએ એ છાપરાં સરકારે તોડી નાખ્યા. વર્ષોથી રહેતા એ આશરો જતો રહ્યો. પોતાનું ઘર કરવું પડશે એ સમજાયું. મારા લગ્ન થઈ ગયા. બે બાળકો છે. મારા પરિવારને આખી જિંદગી છાપરામાં નથી રાખવો. પણ પોતાનું પાક્કુ ઘર નોકરીથી નહીં થાય. એટલે પોતાનો ધંધો કરવાનું નક્કી કર્યું. 

શાકભાજીનો વેપાર અમારા સમાજના ઘણા કરે તે મે પણ એ કરવાનું નક્કી કર્યું. પણ લારી લઈને નહીં. ભાડાની દુકાનમાં શાકભાજી વેચવાનું શરૃ કર્યું. દુકાનની સાથે સાથે પોતાનું વાહન થઈ જાય તો વાહનમાં પણ સવારના ભાગમાં શાકભાજી લઈને ધંધો થાય. વિચારો તો મોટા મોટા પણ એ પુરા કેવી રીતે થાય?

VSSM માંથી અમારા જેવા સ્વતંત્ર ધંધો કરવાની ખેવના રાખનારને લોન મળે તેવું સંસ્થાના કાર્યકર રીઝવાનભાઈએ કહ્યું ને મે લોન માંગી.

મે બે વાર લોન લીધી. વાહન થઈ ગયું ને આવક પણ વધી.. ભણેલા ગણેલા થઈને શાકભાજી વેચવાનું નક્કી કર્યું લોકોના હજારો સવાલો પણ થયા પણ કોઈ પણ કામ નાનુ કે મોટુ નથી હોતું. બસ મે લગનથી એ કર્યું એટલે સફળ પણ થયો.'

ગાંધીનગરના સંજયભાઈની આ વાત.

સંજયભાઈની ઈચ્છા તેમના દિકરાને IAS અધિકારી બનાવવાની ને દિકરીને પોલીસની વર્દીમાં જોવાની. એ માટે તે ખુબ મહેનત કરે. 

સંજયભાઈ ખુબ સેવાભાવી એમના સંપર્કમાં હોય ને જેઓ સ્વતંત્ર ધંધો કરવાની ખેવના રાખે તેમને લોન અપાવવાનું પણ એમણે કર્યું ને એમની બાંહેધરી સંજયભાઈએ લીધી.. આવા આગેવાનો દરેક સમાજમાં ઈચ્છનીય.. તેમના જેવા વ્યક્તિ VSSM સાથે છે એનો ગર્વ...  

#MittalPatel #vssm #loanservices #allovergujarat #nomadictribes #gujarat

Mittal Patel with Sanjaybhai and VSSM
Coordinator Rizwan who helped 
Sanjaybhai to get interest free loan

Sanjaybhai shares his dream with Mittal Patel

Sanjaybhai started his own buisness with the help of
interest free loan from VSSM

Sanjaybhai's income increased with the help of VSSM

VSSM bought hand cart for Rekha Maa under its tool support program...

Mittal Patel meets Rekha Maa

There is a very popular phrase in Gujarati, 'Even the dogs from maternal town are dearer'. Women use it to share the ingrained love for all things associated to their maternal home. Rekha Maa used that phrase when she tightly held my hand.

VSSM's Madhuben and Hiren were working on ration card-related issues in Ramol when Alpesh from the settlement asked them to meet Rekha Maa.

Rekha Maa's husband ran a pakora cart, and it was a flourishing business. The family lived at peace until her husband was alive, as there was a steady flow of income. However, meeting the household expenses became a challenge after he passed away. The couple's only child is differently abled and needs constant medical attention. Rekha Maa took up a job as a utensil cleaner at a hotel. Gradually, as she aged, that became cumbersome because handling restaurant vessels required a lot of energy.

With no options left, she began begging near Ramol toll booth.

Alpesh and other village youth would watch Rekha Maa's plight in dismay. They helped whenever possible, but with unstable economic conditions, they also had limitations. Alpesh felt it would be better if Rekha Maa was given a hand cart through which she could trade seasonal produce. Alpesh did not want her to feel burdened by depending on others for food.

Alpesh shared his thoughts with Madhuben. Consequently, we bought a hand cart for Rekha Maa.

"Ba, where is your maternal home?" I asked Rekha Maa when she was at our office to collect the hand cart.

"Have you seen Tharad in Banaskantha?" Rekha Maa asked.

“Yes, I have also seen Chekhla, Simana, Kakar…” I replied.

"Are you from there, my village?" a gleaning Rekha Maa asks me.

The delight on her face was so bright that I could not say no. Also,  I believe in Vasudhaiv Kutumbakam… that makes this entire earth my maternal home.

I liked the Ba's intent of working to earn a living. Alpesh and others from the settlement accepted the responsibility of bringing goods for Ba and ferrying the cart to and from the work spot.

This was a fantastic amalgamation. Alpesh, his friends and Rekha Ma all belong to different communities neither were they related in any other way, yet humanity prevailed, and they chose to stand beside Rekha maa.

We told Rekha Ma to work until her health permits, after which we shall provide a monthly ration kit.

The world is a better place because humans live Alpesh still exist.

પિયરનું તો કુતરુય વહાલું લાગે... એવું કહીને રેખા માએ મારો હાથ એકદમ મજબૂત પકડી લીધો..

વાત જાણે એમ બની..

અમારા મધુબહેન અને હીરેન(કાર્યકરો) રામોલમાં  વિચરતી જાતિઓની વસાહતમાં તેમના રેશનકાર્ડના પ્રશ્નોને લઈને કામગીરી કરી રહ્યા હતા એ વેળા વસાહતમાં રહેતા અલ્પેશે મધુબહેનને રેખા માને એક વખત મળવા કહ્યું.

રેખામાના ઘરવાળા ભજીયાની લારી ચલાવતા. એ જ્યાં સુધી હતા ત્યાં સુધી સંસાર સુખેથી ચાલ્યા કરતો. પણ એમના ગયા પછી ઘર ચલાવવું કઠીન થઈ પડ્યું. એમને એક દીકરો પણ એ વિકલાંગ ને સતત બિમાર રહ્યા કરે. રેખા મા હોટલમાં વાસણ ઘસવા જાય ને ઘરનું પુરુ કરે.ધીમે ધીમે હોટલમાં વાસણો એ પણ મોટા મોટા ઘસવાનું પણ એમને કઠીન લાગવા માંડ્યું મૂળ ઉંમર થઈ ને એટલે. 

આખરે એમણે રામલો ટોલ નાકા પાસે ભીખ માંગવાનું શરૃ કર્યું. 

અલ્પેશ ને અન્ય યુવાનોને આ ગમે નહીં. એ નાની મોટી મદદ કરે પણ એ લોકોની સ્થિતિયે કાંઈ એવી સારી નહીં. અલ્પેશને થયું કે રેખા માને જો લારી મળે તો એ સીઝનલ ધંધો જેમ કે મકાઈના ડોડા વેચવાનું કે જામફળ વેચવાનુ કરી શકે. મૂળ કોઈ આપે ને ખાય એ રૃણાનુબંધ શક્ય હોય ત્યાં સુધી ન બંધાય તો સારુ એવું અલ્પેશ માને. 

તે એણે મધુબહેનને કહ્યું ને અમે લારી આપવાનું નક્કી કર્યું. રેખા મા લારી લેવા આવ્યા ત્યારે મે પુછ્યું,. 

બા પિયર ક્યાં થાય? 

એમણે કહ્યું બનાસકોઠામોં થરા જોયું?

મે કહ્યું હા, ચેખલા, સીમાણા, કાકર આ બધા જોયા..

સાંભળીને એ તો રાજી રાજી એમણે કહ્યું. તમે તોના? મારા ગોમના?

એમના મોંઢા પર એટલો હરખ હતો કે, ના ન પાડી શકી. વળી થયું હું તો વસુદૈવ કુટુબંકમઃમાં માનુ એટલે આ જગત આપણું પિયર જને....

પણ બાની મહેનત કરીને ખાવાની વાત ગમી. અલ્પેશ અને વસાહતના યુવાનોએ બાને લારીમાં ભરવાનો સામાન લાવી આપવાની ને લારી વેપારના સ્થળ સુધી લઈ આવવાનું ને સાંજે પરત મુકી આપવાની જવાબદારી સ્વીકારી. 

કેવો અદભૂત સંગમ. અલ્પેશ ને એના મિત્રો અને રેખા માની જાતિયે જુદી આમ કોઈ સંબંધ નહીં છતાં માનવતાને નાતે એ રેખામાની પડખે...

બસ રેખા માને અમે કહ્યું થાય ત્યાં સુધી કામ કરો ન થાય તે દિવસે કહેજો અમે રાશન આપીશું... 

પણ દુનિયા અલ્પેશ જેવા માનવતાવાદી યુવાનોથી ટકી છે... 

#mittalpatel #vssm

Mittal Patel hand overs hand cart to Rekha Ma and Alpeshbhai
at VSSM's office