We wish Haribhai Bajaniya happiness and pray to God for his prosperity...

Haribhai Bajaniya sharing his thoughts with Mittal Patel

"Singing lullabies and devotional sons on the tunes of our ravanhatta was our profession; it brought us alms in return. However, people now equate it with begging and advise us to work instead. We weren't beggars; in the past, people appreciated our flair for playing the instrument and singing and rewarded us in cash or kind. Things are very different now; hence, we have stopped playing ravanhattha." Haribhai living in Banaskantha's Chadotar shared with a heavy heart.

Inspired by the Bajaniya community's knack for selling fashion accessories and artificial jewelry, Haribhai decided to switch occupations. With a meager investment of Rs.1000, he brought some products and began selling them by walking to various villages. However, walking and covering more than two villages daily is difficult, so Haribhai bought a bicycle from his savings. Now he cycles almost 50 kilometers in a day for work.

These days people cycle to remain fit while humans like Haribhai cycle for work. Fifty kilometers is a considerable distance, but Haribhai manages to do so. The earnings help feed the family, but more funds are needed for business expansion.

Since VSSM has known these families well, on Haribhai's request, we loaned him Rs. 30000, which enabled him to procure products at wholesale rates and double and occasionally triple his monthly income. Haribhai utilized the increased income to repair the house and save for his daughter's wedding.

He was delighted to meet us, and while he continued to cycle his way across the villages, a motorbike would help him cover more distance. Hence, once he pays off the current loan, he wishes to opt for another loan to buy a motorbike.

We have always wanted these families to dream big and work hard to fulfill those dreams; therefore, it is obvious we will be providing him with another loan.

We wish Haribhai happiness and pray to God for his prosperity.

"અમારો ધંધો ઓમ તો મોગવાનો. રાવણ હથ્થા પર હાલરડાં, ભજન ગઈયે અન લોકો અમન રાજી કર્. પણ બુન પેલાં આ બધુ હેડતુ હવ્ મારા જેવાન્ જોઈન લોકો કોમ કરવાની સલાહ આલ્. ઓમ જુઓ તો અમે કોય ભીખ નતા મોગતા. રાવણહથ્થો વગાડીએ અન લોકો ખુશ થઈન બે પોચ રૃપિયા, હાડી(સાડી), દોણા આલતા. પણ હવ પેલા જેવું નઈ રયું. તે અમેય રાવળહથ્થો મેલ્યો. "

બનાસકાંઠાના ચડોતરમાં રહેતા હરીભાઈએ ભારે હૈયે કહ્યું. શૃંગાર પ્રસાધનો વેચવાનું કામ બજાણિયા સમુદાયો કરે. એમને જોઈને હરીભાઈને પણ પોતે આ કામ કરી શકશે એમ લાગ્યું ને એમણે હજાર રૃપિયાનો સામાન લાવી પગપાળા વિવિધ ગામોમાં ફરીને વેચવાનું ચાલુ કર્યું. 

પગે ચાલી ઝાઝા ગામ ફરી ન શકાય ને વાહનોમાં બેસીને ફરવાનું એમને પોષાય નહીં. આખરે એમણે થોડી ઘણી બચત કરી સાયકલ ખરીદી.. આ સાયકલ પર ક્યારેક એ દિવસના પચાસ કી.મી. ધંધા માટે ફરે. 

લોકો પોતાની તબીયત સારી રહે એ માટે આજે સાયકીંગ કરતા જોવા મળે. પણ હરીભાઈ ધંધા માટે કરે. પચાસ કી.મી. એ કાંઈ ઓછુ અંતર નથી. પણ ખેર એ કરે.

આમ થોડુ ઘણું મળતર મળે ને પરિવારનું ગુજરાન ચાલે. એમને ધંધો વધારવો હતો. વધુ સામાન એ પણ હોલસેલમાં ખરીદવો હતો પણ એ માટે પાસે પૈસા નહીં.

VSSM સાથે આ પરિવારો વર્ષોથી સંકળાયેલા. આખરે એમણે અમને લોન આપવા વાત કરીને અમે ત્રીસ હજાર આપ્યા. વધુ સામાન આવ્યો. આવક સીધી બમણી તો ક્યારેક બમણાથીયે વધી. જેમાંથી એમણે ઘર ઠીકઠીક કર્યું. દીકરીના લગ્ન માટે પણ એમણે પૈસા ભેગા કર્યા.

અમે જ્યારે એમને મળ્યા ત્યારે એ ખુબ રાજી હતા. એ હજુ સાયકલ પર ફરે. જો બાઈક મળે તો વધુ ગામ ફરી શકાય. ને ક્યારેક દૂર જવું હોય તો પણ જવાય. તે એમણે આ ત્રીસ હજારની લોન પતે પછી બાઈક માટે લોન આપવા કહ્યું.

આપવાની જ હોય. આ બધા પરિવારો સ્વપ્ન જોતા થાય એતો વર્ષોથી ઈચ્છીએ..

બસ હરીભાઈ સુખી થાય એમ ઈચ્છીએ.. ને ઈશ્વર તેમને ખુબ બરકત આપે તે માટે પ્રાર્થના..

 #MittalPatel #vssm #ravanhattho  #nomadictribes #nomads

Mittal Patel meets Haribhai Bajaniya during her visit to
Chadotar village

Haribhai Bajaniya's daughters for whom he
wants to save for their wedding

Anyone reading this post of our Swavlamban intitative can help us with this intent of ours...

 

Mittal Patel meets Bajaniya community who is experiencing
debt-free living after taking interest free loan from VSSM

‘Loan you offered helped me set up my business; I saved well and married off my daughter without borrowing a single rupee from a private money lender!’ an elated Govindbhai Bajaniya shared.

Around 25 people in Banaskantha’s Kankrej exchanged/sold fashion accessories and likes against the naturally fallen hair of women. However, they lacked the capital to procure and stock goods in bulk. As a result, they needed to borrow money from private lenders at a very high-interest rate. It means their ability to save money got compromised.

VSSM offered these individuals interest-free loans, enabling them to buy goods wholesale. These men who either walked or cycled to collect hair managed to make good profits from their rejenuvated business, which helped each of them buy a motorbike to help them scale more regions.

Recently, I met these young Bajaniya men. Since the motorbikes also double up as stores, we decided to upgrade the design of the bikes to mobile kiosks to help them showcase their products better and attract more customers.

Anyone reading this post can help us with this intent of ours.

The youth from Patan’s Sirval village also requested for the same, a modified motorbike.

We will help them with efficiently designing a motorbike. VSSM also plans to improvise their goods procurement system. Most of these families buy goods from the local level and pay a higher price for the same. We plan to link them with the Tankshal market in Ahmedabad. It will provide them options to buy the latest products and wholesale rates and make better profits. Our team members Nisha and Amibahen will help them with this nitty-gritty.

Ishwarbhai, our team member in Banaskantha helps identify deserving candidates for interest-free loan initiative. VSSM takes immense pride in its hardworking team at the realm of  various initiatives.

We are glad the families are economically flourishing and experiencing the joys of debt-free living.

'તમે લોન આપી એમાંથી ધંધો સરસ ગોઠવાયો. બચત થઈ એમાંથી મારી દીકરીના લગ્ન કર્યા. એક રૃપિયો પણ વ્યાજવો લાવવો ન પડ્યો.'

ગોવિદભાઈ બજાણિયાએ આ વાત હરખ સાથે કહી.

બનાસકાંઠાના કાંકરેજના ગામોમાં રહેતા લગભગ 25 વ્યક્તિઓ કાંસકામાં ઊતરીને આવતા વાળના બદલામાં કટલરી વેચવાનું કામ કરતા. પણ એમની પાસે કટલરીનો ઝાઝો સામાન લાવવા મૂડી નહીં. વ્યાજવા પૈસા લાવી એ ધંધો કરતા પણ એમાં બચત ન થાય. 

અમે લોન આપી એમાંથી તેઓ ધીમે ધીમે હોલસેલમાં સામાન લાવતા થયા. પગપાળા કે સાઈકલ પર ધંધો કરનાર સૌએ ધંધામાંથી નફો કરીને બાઈક વસાવ્યું. એક લોન પતી ને પછી બીજી પણ લીધી. 

હમણાં આ યુવાનોને મળવાનું થયું. એ બાઈક પર ધંધો કરે તે બાઈક પર એમની દુકાન સરસ ગોઠવાય તેવું અલગ બાઈક ડીઝાઈન કરવાનું નક્કી કર્યું છે. જેથી જો દીખતા હૈ વો બીકતા હૈ જેવું થઈ શકે.

આવા બાઈકની ડીઝાઈનમાં પણ કોઈ વ્યક્તિ મદદ કરી શકે.

પાટણના સરવાલમાં રહેતા યુવાનોની પણ આજ વિનંતી હતી.  

હરતી ફરતી સરસ દુકાન બનાવી આપીશું. સાથે આ બધા સ્થાનીક સ્તરેથી સામાન ખરીદે છે તેની જગ્યાએ અમદાવાદ ટંકશાળથી વિવિધ પ્રકારનો આજના સમયમાં ચલણી હોય તેવો સામાન ખરીદે તેવું ગોઠવવાનો પ્રયત્ન છે જેથી તેમનો નફો વધે..અમારી નિશા અને અમીબહેન આમાં મદદ કરશે.

બનાસકાંઠામાં અમારો ઈશ્વર આ પરિવારોને ખુબ મદદ કરે. યોગ્ય વ્યક્તિ શોધી તેને લોન આપવાનું એના થકી થાય. આવા સરસ કાર્યકરો VSSM પાસે હોવાનું ગર્વ છે. 

પણ આનંદ બધાનો ધંધો સરસ ગોઠવાયાનો ને સૌ ડાયરીમાંથી મુક્ત થયા એનો.

#MittalPatel #VSSM #livelyhood #loanapproval #jwellery

The wise financial planning helped Naranbhai Bajaniya build a beautiful house and move his family from a shanty to under a proper roof over head...

Naranbhai resides in Mandvi village of Patan district. Like most Bajaniyaa he too trades fashion accessories and likes in exchange of hair. The hair that collets and falls during combing is bought by the Bajaniyaa who then sell it to merchants. And because the Bajaniya earn from it we women giving hair refuse to give it for free. They always trade it  in exchange of  hair accessories or toys for their children.  

Naranbhai and many like him do not have enough capital to buy such accessories in bulk hence they sell the collected hair on a daily basis.  The returns on smaller quantity of hair remains small. The merchants offer Rs. 1500 to 1800 per kilo of hair but if you take 7-8 kilos to sell the amount stretches up to Rs. 2600 per kilo.

The loan of Rs. 10,000 VSSM had offered to Naranbhai is not a big amount but Naranbhai planned it wisely to earn well.  He also managed to save enough from the earnings. The wise financial planning helped him build a beautiful house (as seen in the picture) and move his family from a shanty to under a proper roof over head. Recently, he requested for a bigger loan of Rs. 30,000 to expand his business of selling fashion and hair accessories, toys, lingerie  etc. The joy of supporting such growing needs always cheers us up.

The house he has built of one room with a porch, adjoining it he built another similar house. “I need to earn enough to cover these houses with a roof, after which I will be at ease. Monsoons are difficult to spent under kuccha roofs.” Naranbhai shared and we couldn’t agree more.

We are grateful to all of you for support the cause that has helped us reach to thousands of individuals like Naranbhai. Without your support it would have been impossible to spread happiness in lives of so many families.

The role of our team members Mohanbhai in identifying the right kind of individuals in need is commendable. 

નામ એમનું નારણભાઈ. પાટણના માંડવીમાં એ રહે.. બજાણિયા સમુદાયના મોટાભાગના લોકો કરે એ વ્યવસાય કટલરી વેચવાનો ને એની સામે વાળ ખરીદવાનો એ કરે..

કાંસકામાં ઉતરી આવતા આપણા વાળ ભેગા કરીને બજાણિયા બે પાંચ રૃપિયા કમાય છે એવી લોકોને ખબર પડી ને બસ પછી આપણો સ્વાર્થ જાગ્રત થયો. મારા વાળમાં મારી હિસ્સેદારી કેમ નહીં? એટલે વાળના બદલામાં બોરિયા, બકલ, કશું નહીં તો ફુગ્ગો મફત આપો ને વાળ લઈ જાવનું આપણે કહેવા માંડ્યા..

નારણભાઈ પાસે ઝાઝો સામાન ખરીદવા કે વાળ ભેગા કરવા પૈસા નહીં. એટલે રોજે રોજ થાય એટલો વેપાર કરે. પણ એમાં મળતર ઝાઝુ ન રહે. અમે એમને દસ હજાર લોન પેટે આપ્યા. જેમાંથી એ સામટો કટલરીનો સામાન લાવ્યા ને વાળ પણ ખાસા ભેગા કરીને પછી વેપારીને વેચવા ગયા. પહેલાં અઢીસો કે પાંચસો વાળ વેચતા તો વેપારી મનફાવે તેવો ભાવ પ્રતિ કી.ગ્રામે 1500 કે 1800નો ભરે. પણ સામટા પાંચ સાત કિ.ગ્રા. વાળ વેચવા જતા 2600 સુધીનો ભાવ મળ્યો. 

દસ હજાર મોટી મૂડી નથી પણ એ દસ હજારનું આયોજન નારણભાઈએ બરાબર કર્યું ને એમાંથી એ સરસ કમાયા. આ કમાણીમાંથી એમણે બચત કરી.. પેલું ત્રેવડ એ ત્રીજો ભાઈ કહેવાય બસ એની જેમ. આ ત્રેવડમાંથી જ છાપરાંમાં રહેતા એમાંથી ફોટોમાં દેખાય એવું સરસ મજાનું ઘર એમણે બનાવ્યું. 

હમણાં એમણે વાળ એકત્રીત કરવાની સાથે સાથે કટલરી વેચવાના વ્યવસાય માટે બીજી ત્રીસ હજારની લોન માંગ ને અમે આપી. મૂળ ધંધો કરવાની ધગશ વધે એનાથી રૃડુ શું હોય...

બચતમાંથી એમણે એક રૃમ ઓસરીવાળું સરસ ઘર ઊભુ કર્યું. આ ઘરની બરાબર બાજુમાં ભીંતો ચણીને બીજુ આવું જ ઘર એમણે તૈયાર કર્યું છે. નારણભાઈ કહે,  

'બસ છત નાખવાના પૈસા ધંધામાંથી કમાઈ લઈશ. પછી શાંતિ. ચોમાસે સખત હેરાન થવાતું હવે નિરાંત છે' નારણભાઈએ હરખાતા  આ કહ્યું. ને એમને સાંભળી અમને રાજીપો..

નારણભાઈ જેવા હજારો લોકોને લોન આપી તેમને સ્વતંત્ર ધંધા કરવા પ્રોત્સાહીત કરનાર VSSM સાથે સંકળાયેલા સૌ સ્નેહીજનોનો હૃદયપૂર્વક આભાર. તમે ના હોત તો આ બધુયે થવું અસંભવ હતું. 

કાર્યકર મોહનભાઈની ભૂમિકા નારણભાઈને શોધીને તેમને યોગ્ય મદદ કરવાની રહી... 

#Mittalpatel #vssm #bajaniya

#nomadic #denotified #business

#smallbusiness #employment

#patan  #mandvi #Gujarat

Mittal Patel meets Naranbhai Bajaniya at his newly
build home

Naranbhai Bajaniya sharing his experience with 
Mittal Patel

Naranbhai expanded his buisness after getting big amount
interest free loan from VSSM

Rameshbhai Bajaniya hopeful of a better tomorrow after VSSM’s intervention…

Mittal Patel with Rameshbhai Bajaniya and VSSM
co-oirdinator Mohanbhai Bajaniya

 

Rameshbhai is originally from Bandhavad village of Radhanpur. He has four children, all of them are mentally and physically handicapped.

When our Mohanbhai met this family, he felt for the first time that God had forgotten to give happiness to this family.

Mohanbhai asked him to start a business that would provide him permanent employment and talked about providing the necessary capital from VSSM.

Rameshbhai had an experience working as an electrician. So after giving ten thousand rupees, Rameshbhai put a roof next to his raw house in Bandhavad and started repairing the fans and doing the wiring work.

With two pennies in hand, a man's zeal for work also increases. He now rented a shop in Radhanpur and started working there. He asked for another loan to buy a machine to build a broken fan motor and we gave him twenty thousand rupees.

Fan repair work goes well in summer and monsoon, but little slow in winter, as Rameshbhai said. He also talked about earning seven to ten thousand rupees a month after deducting expenses.

Economic conditions are not good. However, his spirit of giving is excellent. We started a hostel in Radhanpur for the education of deprived children. At that time, he gifted fans for the hostel!

He spoke to us when he had to go to meet a special school in Bidada for putting his mentally retarded daughter in a hostel. He agreed, but he was very saddened by the condition of his four children. He also got emotional while talking to me. We gave him sympathy but also talked about helping in repairing the shop as well as bringing some goods for sale.

Our Sombhai Bajaniya introduces many people who are in trouble around Radhanpur. Sombhai is a teacher by profession but also puts constant effort for the upliftment of the deprived society.  He is indeed an integral part of our team. 

It was through him that Rameshbhai met us and we contributed to his upliftment.

We still need to help Rameshbhai a lot. but now he earns a little money. There was a time when there was not enough money to feed the family and they had to sleep on empty stomachs. We are very happy for him now. I wish Rameshbhai all the best and thank all the loved ones who helped in this work.

 રમેશભાઈ મૂળ રાધનપુરના બંધવડગામના..તેમને ચાર બાળકો પણ ચારેય માનસીક અને શારિરીક રીતે વિકલાંગ.. ઘરની સ્થિતિ એક સાંધતા તેર તૂટે એવી. ભગવાન આ પરિવારને સુખ આપવાનું જ જાણે ભૂલી ગયો હોય એવું અમારા મોહનભાઈને એમને પહેલીવાર મળીને લાગેલું.

મોહનભાઈએ એમને કાયમી રોજગાર મળે એવો ધંધો નાખવા કહ્યું ને એ માટે જરૃરી મૂડી VSSMમાંથી આપવાની વાત કરી.ઈલેક્ટ્રીશય તરીકે કામ કરવાનો અનુભવ. આથી દસ હજાર આપ્યા ને એમણે બંધવડમાં જ એમના કાચા ઘરની બાજુમાં છાપરુ નાખી પંખા રીપેરીંગથી લઈને વાયરીંગનું કામ કરવાનું શરૃ કર્યું.

બે પૈસા હાથમાં આવે તો માણસની કામ કરવાની ધગસ પણ વધે. એમણે હવે રાધનપુરમાં દુકાન ભાડે રાખી ને ત્યાં કામ કરવાનું શરૃ કર્યું. બગડેલા પંખાની મોટર બાંધવાનું મશીન ખરીદવા એમણે બીજી લોન માંગી ને અમે વીસ હજાર આપ્યા. 

ઉનાળામાં ને ચોમાસામાં પંખા રીપેરીંગનું કામ સરસ ચાલે. શિયાળામાં થોડુ મંદુ કામ રહે એવું રમેશભાઈએ કહ્યું. ને સાથે ખર્ચો કાઢતા મહિને સાત થી દસ હજાર કમાઈ લેતાની વાત પણ કરી. 

આર્થિક સ્થિતિ એવીયે સારી નહીં. છતાં એમની આપવાની ભાવના ઉત્તમ.. અમે રાધનપુરમાં વંચિત બાળકોના શિક્ષણ અર્થે હોસ્ટેલ શરૃ કરેલી તે એ વખતે એમણે હોસ્ટેલ માટે પંખા અનુદાનમાં આપેલા..

માનસીક રીતે અસ્થિર દીકરીને બિદડામાં આવી વિશેષ દીકરીઓ માટે ચાલતી હોસ્ટેલમાં ભણવા મૂકવા એમને મળવા જવાનું થયું ત્યારે વાત કરી.. એમણે હા પાડી.. પણ પોતાના ચારેક બાળકોની આવી સ્થિતિથી એ બહુ ગમગીન જણાયા. મારી સાથે વાત કરતા કરતા એ ભાવુક પણ થયા.. 

હૈયાહરો તો આપણે આપીએ જ પણ દુકાનમાં રીપેરીંગની સાથે સાથે થોડો વેચાણ અર્થે સામાન લાવવા પણ મદદ કરવાની વાત કરી..

રાધનપુર આસપાસ રહેતા ને તકલીફમાં હોય એવા ઘણા માણસોનો પરિચય અમારા સોમભાઈ બજાણિયા કરાવે. એ વ્યવસાયે શિક્ષણ પણ વંચિત સમાજના ઉત્કર્ષ માટે એ સતત જાગ્રત ને પ્રયત્નશીલ...અમારી ટીમનો એક અભીન્ન હીસ્સો જ જાણે...એમના થકી જ રમેશભાઈ અમને મળ્યા ને અમે ક્યાંક એમના ઉત્કર્ષમાં નિમિત્ત બન્યા.

રમેશભાઈને હજુ ઘણી મદદ કરવાની છે.. પણ હવે એ બે પૈસા કમાય છે એક સમય હતો જ્યારે બં ટંકના ફાંફા હતા પણ હવે ઘરમાં કોઈને ભૂખ્યા સુવુ નથી પડતું.. આ વાતનો અમને વિશેષ રાજીપો છે..

રમેશભાઈને ખુબ પ્રગતિ કરોની શુભેચ્છા ને આ કાર્યમાં મદદ કરનાર પ્રિયજનોનો આભાર..

#MittalPatel #vssmindia #livelihood

#employment #business #smallbusiness

#dreambig #dream #denotifiedtribe

#humanity #skills #vocalforlocal #vocal

#struggle #HONEST #achievement

Rameshbhai Bajaniya doing fan repairing and wiring work

VSSM co-ordinaotor Mohanbhai Bajaniya helped
Rameshbhai to get interest free loan from VSSM

Babubhai Bajaniya could earn his livelihood with the help of VSSM...

Babubhai Bajaniya selling his cutlery items

Babubhai Malabhai Bajaniya’s home is located in the Dudosan village of Banaskantha, but he

had to fight for restoring his livelihood, when he was doing shared cropping and he also

couldn’t get any kind of employment opportunity in the village. So he spent the next five years

living in a shanty, staying on a farm with his wife and children.

“Ma’am, our kids were growing up and so living in the shanty was not an option, so leaving everything there I came back to the village. I tried to take up agriculture as a full-time job but the income was not enough to sustain our livelihood. So I tried to start with our age old family business of cutlery, but we couldn’t afford it. In 2011, I met Shankarbhai and Mohanbhai during a religious event held by Moraribapu for the Nomadic De-Notified tribes, where I came to know that Shankarbhai and Mohanbhai work for VSSM, Which offers interest free loans to NT-DNT Communities. I talked to shankarbhai  received a loan of Rs. 10,000/- as an opportunity to start our business. After this I started our business, but with a bicycle I could only cover a limited distance and hence I thought of buying a bike, so while saving from daily income and borrowing 10,000/- I bought a bike by giving a down payment. The distance that could never be covered on foot was now easily covered and I could sell much more goods. Now, I lacked the capital for buying new stock and hence the organization, understanding my necessity, VSSM gave me a loan of another 20,000/-, from

which I used 5,000/- to pay an installment and the other 15,000/- was used to buy stock. Now I

am successfully doing business.”

Now, Babubhai is financially independent to pay an amount of Rs. 2050/- as an installment for

the bike and Rs. 2000/- to the organization. He also gives a donation of Rs.100/- to the organization every month. His business is going very well. Two of his girls are married and his son is getting further education. His second son, after completing the eighth grade, has left school. He wants all his children to learn the business of cutlery so that they can dodge any financial difficulty.

Expressing his gratitude to the organization Babubhai says, “Ma’am, only because of VSSM I

can earn livelihood. If VSSM would not have helped us then a lot of people like me would

have been living on daily wages, with no savings or safety and never able to think about their children’s future.”

“ બેન, લોન મળી તે પહેલા ખેતી ભાગે રાખતો, અમે ત્યાં જ ઝુપડું બાંધી પડી રહેતા, લોન મળી તો આજે કટલરીનો ધંધો કરતો થઇ ગયો. ”

બનાસકાંઠાના સૂઈગામ તાલુકાનું દુદોસણ ગામ. બાબુભાઈ માલાભાઈ બજાણીયાનું ગામમાં પોતાનું ઘર ખરું. તેમને ખેતી કરતા આવડે પણ ભાગે ખેતી રાખે તો પૈસાયે ઓછા મળે અને ગામમાં એટલું કામ પણ ના મળે. તેથી તેઓ પાંચેક વર્ષ તો વિસનગર રહ્યા. ઝુપડું બાંધી બાળકો સાથે વાડીમાં જ પડ્યા રહે. બાબુભાઈ કહે,

“ બેન, બાળકો હવે મોટા થઇ રહ્યા હતા. આમ ખેતરમાં પડ્યા રહીએ તો કેમ ચાલે? તેથી બધું સમેટી ગામડે રહેવા આવતો રહ્યો. થોડાક દહાડા ખેતી ભાગે રાખી પણ તેમાં ઘરનું પૂરું થતું નહિ. તેથી અમારો વારસાગત ધંધો કરવાનું વિચાર્યું. અમારા બાપદાદા પણ કટલરીનો સામાન ગામેગામ જઈ વેચતા. હું પણ આ કટલરીનો ધંધો કરવા માંગતો પણ પૈસાના અભાવે કરી શકતો નહીં. ૨૦૧૧માં જ્યારે વિચરતી વિમુક્ત જાતિ માટે મોરારિબાપુ દ્વારા કથા કરવામાં આવી ત્યારથી હું શંકરભાઈ અને મોહનભાઈ (VSSMના કાર્યકર) ને ઓળખું છું. આ સંસ્થા અમારા જેવા વિચરતી જાતિના લોકોને વગર વ્યાજે લોન આપે છે એવી મને જાણ હતી. શંકરભાઇને વાત કરતા મને રૂપિયા ૧૦,૦૦૦/-ની પહેલી લોન મને સંસ્થા તરફથી આપવામાં આવી. લોન મળતા કટલરીનો સામાન લાવી ધંધો શરું કર્યો. પહેલા સાઈકલ લઇ ધંધો કરવા જતો. જેમાં એક થી બે ગામ જ ધંધો કરી શકતો. તેથી વિચાર્યું કે જો બાઈક લઇ લઉં તો વધું ગામ ફરી શકું. તેથી સંસ્થાએ આપેલ લોનની સાથે સાથે થોડી થોડી બચત કરતો ગયો. રૂપિયા ૧૦,૦૦૦/- ભેગા થતા બીજા રૂપિયા ૧૦,૦૦૦/- ઉછીના લઇ લીધા. રૂપિયા ૨૦,૦૦૦/- ડાઉનપેમેન્ટ ભરી બાઈક લઇ લીધું. હવે હું બાઈકમાં કટલરીના સામાનનો ધંધો કરવા લાગ્યો. બાઈકમાં ૫૦ કિલોમીટર સુધીના ગામમાં જઈ ધંધો થઇ શકતો હતો. પરંતુ પૈસાના અભાવે હું વધું કટલરીનો સામાન લાવી ધંધો કરી શકતો નહિ. સંસ્થામાંથી મને બીજીવાર લોન મળે તો હું સારી રીતે

ધંધો કરી શકું તેમ હતું તેથી મેં ફરીથી લોન માટે વાત કરી. સંસ્થાએ મારી પરિસ્થિતિ સમજી મને બીજીવાર રૂપિયા ૨૦,૦૦૦/-ની લોન આપી. લોન મળતા સૌથી પહેલા રૂપિયા ૫૦૦૦/-નું દેવું હતું તે પૂરું કર્યું અને બાકીના રૂપિયા ૧૫,૦૦૦/-નો કટલરીનો સામાન લાવી ધંધો શરું કર્યો.”

આજે બાબુભાઈ મહિને રૂપિયા ૨૦૫૦/- બાઈકનો હપ્તો અને રૂપિયા ૨૦૦૦/- સંસ્થામાંથી લીધેલી લોનના હપ્તા ભરે છે. તે સિવાય તેઓ દર મહિને હપ્તાની સાથે સાથે સંસ્થાને રૂપિયા ૧૦૦/-નું ધર્માંદુ પણ આપે છે. હવે તેમના ઘરનું ગુજરાન પણ સારી રીતે ચાલી જાય છે. તેમને ચાર બાળકો છે. તેમાં બે છોકરીઓ અને એક છોકરાના લગ્ન થઇ ગયેલ છે. મોટો છોકરો હાલ સુરતમાં છે. તે હીરા ઘસવાનું કામ શીખી ગયો છે. હવે બે ત્રણ મહિના પછી તે પણ કામે લાગી જશે. નાનો છોકરો મોટા છોકરાની જેમ જ આઠ ધોરણ ભણી ભણવાનું છોડી દીધેલ છે. બાબુભાઈની ઈચ્છે છે કે તેમનો દીકરો પણ કટલરીનો ધંધો શીખે. જેથી ભવિષ્યમાં કોઈ મુશ્કેલી ના થાય. બાબુભાઈ કહે,

 “બેન, સંસ્થા છે તો અમારો આધાર છે. સંસ્થા ના હોત તો અમારા જેવા કેટલાય રખડી પડત. રોજનું લાવીને રોજ ખાતા હોત અને પોતાના બાળકોના ભવિષ્ય માટે ક્યારેય ના વિચારી શકત.

#VSSM #MittalPatel #Swavlamban #VSSMforNomads #interestfreeloan #nomadictribes #Denotifiedtribes #independent #livelihood 

Radhben Bajaniya started buying cutlery on cash instead of credit with the help of VSSM...

Radhben Bajaniya with her cutlery items

The problem with small business entrepreneurs is lack of initial working capital to kick start a business that helps them make decent earning. Radhaben Babubhai Bajaniya struggled with the same challenges. Radhaben resides in Dhanera and earns her living by selling imitation jewelry, cosmetics etc. The deficit of funds requires her to buy her products on credit from a wholesaler. This means she cannot buy in bulk. The wholesale merchants do not lend goods beyond Rs. 500, less amount of products to sale curtails her from going beyond 1 village and also requires her to frequent the seller. All these is both time and money consuming effort, as Radhaben ends up spending more of commute to main market. This was the reason why she would station herself next to town bus-stop and sell whatever little goods she had.

Radhaben got in touch with VSSM’s Maheshbhai who recommended her for an interest free loan of Rs. 20,000. This enabled her to buy the products in bulk, take less trips tothe wholesale market and cover more villages in a day. She had now invested in a glass box that is synonymous with people engaged in this trade. At the end of the day she now easily earns around Rs. 300 to 400 and also barters her products in exchange of hair.

Radhaben has never missed an instalment but last month a medical emergency in the family made her skip an instalment. Which she eventually did the following month.

“Ever since I have received the loan from VSSM I always buy on cash. My ability to buy products on cash has improved my standing and image amongst the wholesale traders. I am grateful to VSSM for the trust they put in me, the loan has definitely helped me earn more and make more profit,” shares an elated Radhaben.

VSSMમાંથી વગર વ્યાજની લોન મળતા રાધાબેન કટલરીનો સામાન રોકડેથી ખરીદતા થયા...

રાધાબેન બાબુભાઈ બજાણીયા બનાસકાંઠાના ધાનેરા સિટીમાં વ્યવસાય કરે. આમ તો તેઓ ઘણા સમયથી કટલરીનો ધંધો કરે પરંતુ કટલરીનો ઉધાર સામાન લાવતા હોવાથી જોઈએ એટલો સામાન વેપારી તેમને આપે નહિ માટે ઓછા સામાનથી ધંધો કરતા હોવાના કારણે નફો ઓછો મળે. જેથી વધુ સામાન લાવી ધંધો કરવાની ઈચ્છા મનમાં ઘણી પણ પાસે મૂડી નહીં. ઉધારમાં કોઈ પણ દુકાનદાર રૂપિયા ૫૦૦થી વધારાનો સામાન આપે નહિ. સામાન ઓછો હોવાથી બીજા ગામડાઓમાં જઈ શકાય નહિ. જેટલાનો ધંધો થાય એટલા તો ભાડામાં જ જતા રહે. જેથી રાધાબેન ધાનેરા બસ સ્ટેન્ડની પાસે જેટલો સામાન હોય તેટલો લઇ બેસી વેચાણ કરે.  VSSMમાંથી મહેશભાઈ (VSSMના કાર્યકર) આવે છે. આ સંસ્થા વિચરતી જાતિને ધંધો વિકસાવવા માટે વગર વ્યાજની લોન આપે છે. મહેશભાઈનો સંપર્ક કરતા તેમને વગર વ્યાજની રૂપિયા ૨૦,૦૦૦ની લોન આપવામાં આવી. જેમાંથી તેઓ એકસામટા કટલરીનો સામાન લાવ્યા અને  ગામે-ગામ ફરી વેચાણ કરી શકાય તે માટે કાચની પેટી બનાવડાવી. હવે તેઓ પેટીમાં કટલરીનો સામાન લઇ જુદા જુદા ગામમાં વેચાણ કરવા જાય છે. આ સિવાય હવે તો વાળના બદલામાં પણ તેઓ કટલરીનો સામાન આપવાનું કરે છે વ્યાપાર વધવાથી હવે તેમને દિવસના રૂપિયા ૩૦૦ થી ૪૦૦ આરામથી મળી રહે છે.

આમ તો રાધાબેન નિયમિત ૨૦૦૦નો હપ્તો ભરે છે પરંતુ અચાનક બીમારી આવી જતા તેઓ એક હપ્તો ભરી શક્યા નથી. હપ્તાની બાબતમાં રાધાબેન એકદમ ચોક્કસ રહ્યા. બીજા મહિનામાં ચૂક્યા વગર હપ્તો ભરી દીધો.

રાધાબેન કહે...

“ રોકડેથી માલ ખરીદતા થયા તો ઓળખાણ વધી ગઈ, હવે તો ઘણા દુકાનદાર અમને ઓળખતા થઇ ગયા. જ્યારથી લોન આપી છે ત્યારથી રોકડેથી જ માલ ખરીદું છું. સંસ્થાનો ખૂબ ખૂબ આભાર. સંસ્થાના લીધે જ ઉધાર સામાન ખરીદવાથી છૂટકારો મળ્યો જેનાથી નફો વધી ગયો તેમજ ધંધો પણ વધ્યો...”

 

Lakshmiben Bajaniya's buisness increased with the help of VSSM...

Lakshmiben Bajaniya with her cutlery items

Lakshmiben Bajaniya is a happy woman now, there was a time when she spread a tarpaulin and spread her products  carried her business of selling artificial jewellery, cosmetics, hair pins etc. in the market place of Dhanera town. But the constant smoke and dust on the streets spoiled the look of her products, they became messy and looked shabby. No one buys products that looks old. Hence, when Lakshmiben was able to buy a glass box to store and showcase her bling, her joy was boundless. Now she did not have to protect her products from dust and more the people see her well-kept and stocked glass box. Her business increased.

“I have two sons and a daughter. My youngest son is still studying while my elder son and  daughter are married. The married son works as a painter. After acquiring loan, I could stock more products and increase the number of villages covered.  This helped me easily earn Rs. 300 to 350 daily. Due to this I was regularly able to pay the instalment of Rs. 2000. I have paid off my loan now but continues to save that amount for future emergency needs.” Lakshmiben is a wise woman indeed.

It was Lakshmiben’s foresight and planning that helped timely repayment of her loan. If people were this understanding with financial planning a lot of their issues could be resolved. We are glad the way lives of hundreds of such individuals is changing because of their association with us. We are extremely grateful to our team members and  our well-wishing donors for the support they have provided.

એક સમયે ધાનેરા બજારમાં રસ્તા પર પ્લાસ્ટીક પાથરી થોડા સામાન સાથે કટલરીનો ધંધો કરતા લક્ષ્મીબેન શંકરભાઈ બજાણીયા, આજે VSSM સંસ્થામાંથી મળેલ વગર વ્યાજની લોનનો ઉપયોગ કરી કાચની પેટીમાં સામાન વેચતા થઇ ગયા. સપનેય એમને વિશ્વાસ નહોતો કે એમની મદદે કોઈ આમ આવશે અને તેઓ આવી રીતે પોતાનો કટલરીનો ધંધો કરી શકશે. રસ્તા ઉપર જયારે તેઓ કટલરીનો સામાન વેચવા બેસતા તો ઘણીયે વાર સામાન રસ્તા પરની ધૂળ ઉડવાથી બગડી જાય, જેથી સામાન પડી રહેતો. લક્ષ્મીબેન કહે...,

“ બગડેલો સામાન કોઈ ખરીદે નહિ. લોન મળતા મેં કાચની પેટી બનાવડાવી જેથી મારો કટલરીનો ધંધો વધી ગયો. મારે બે દીકરા અને એક દિકરી છે. એક દિકરી અને એક દીકરાના લગ્ન થઇ ગયા છે, નાનો દીકરો હાલ ભણે છે. મારો મોટો દીકરો હાલ કલરકામ કરવા જાય છે. લોન મળતા હું હવે આજુબાજુના ગામોમાં ધંધો કરી શકું છું. જેથી મને રૂપિયા ૩૦૦ થી ૩૫૦ રોજના આરામથી મળી રહે છે અને તેના કારણે જ હું નિયમિત સંસ્થામાંથી લીધેલી લોનનો ૨,૦૦૦નો હપ્તો ભરી શકી. હવે તો મારી લોન પણ પૂરી થઇ ગઈ છે. હું લોનનો હપ્તો ભરવા ધંધો થાય એમાંથી થોડા થોડા પૈસા કાઢતી હતી. તેવી જ રીતે હું આગળ પણ બચત કરતી રહીશ. જેથી કરેલી બચત મુશ્કેલીના સમયે કામ આવે.”

લક્ષ્મીબેને નક્કી કર્યું હતું કે ગમે તે પરિસ્થિતિ આવે હપ્તા ભરવામાં ચૂક ના થવી જોઈએ. જેના માટે તેમણે પહેલાથી જ આયોજન કર્યું હતું. દરેક વ્યક્તિ આવી રીતે આયોજન કરી કામ કરે તો તે સરળતાથી તે પોતાની મુશ્કેલીઓને હલ કરી શકે. VSSM સંસ્થા દ્વારા લોકોના જીવનમાં બદલાવ લાવવાનું કામ એકલા હાથે થવું અશક્ય છે આ કાર્યમાં મદદ કરનાર આપના અમે આભારી છીએ. 

 

VSSM fullfills the dream of Jesangbhai Bajaniya...

Jesangbhai Bajaniya selling his cutlery

Jesangbhai Bajaniya lives in Sami’s Mandvi village. Jesangbhai makes his living selling artificial jewellery, cosmetics and likes. His life was spent in a small shanty that the family called home. It was always his dream to live in a house made with bricks and a roof that never leaks. The income from his business wasn’t enough to help him through his dream. Poor and deprived families never enjoy this privilege of savings or having cash on hand.

VSSM has been working in Mandvi village and Jesangbhai happened to meet team members Mohanbhai and Shankarbhai. He shared his desires and the difficulties in achieving them. He wished to expand his business, earn more , save more and build a house of his own. VSSM sanctioned an interest free loan of Rs. 10,000. He bought more goods with the capital. Gradually, his income increased and so did his ability to save money after paying the monthly instalments.

The current living condition of Jesangbhai Bajaniya

Now to build a proper house Jesangbhai needed funds, he was required to borrow it from private money lender. After borrowing a small amount he build a decent sized house. During this period he did miss few instalments but gradually things are back to normal.

“Ben, because of you I have realised my dream, we now live in a house and not a hut. Yes, I did miss a few instalments but that too is now on track. Today I have paid off this loan and god willing I will soon pay off the other loan too. It is because of the organisation that we are happier today. Thank you so much for all your help.” Jesangbhai wishes to educate his children well and break free from the crippling cycle of poverty. His wife also helps substantiate the family income by working as farm labour. Our prayers and best wishes are always with such honest and hardworking humans!!

જેસંગભાઈ વેરશીભાઈ બજાણીયા પાટણના સમી તાલુકાના માંડવીમાં વસવાટ કરે. ઝુપડામાં વર્ષોથી રહેતા હોવાથી ઘરનું સપનું તો તેમણે ક્યારનું ય સેવ્યું હતું પરંતુ કટલરીના ધંધામાં જે આવક થતી તે તો ઘરનું પુરૂ કરવામાં જ જતી રહેતી, આવામાં ઘર તો કેવી રીતે બનાવે પણ ધંધો વધારવાની ઈચ્છા તો ખરી પણ પાસે મૂડી નહીં. VSSMનું કામ માંડવીમાં ચાલતું જ હતું. તેમની મુલાકાત સંસ્થાના કાર્યકર મોહનભાઈ અને શંકરભાઈ સાથે થઇ. તેમણે પોતાની વ્યથાની વાત કરી. તેમનો ધંધો વિકસે તો તેઓ પોતાનું ઘર પાકુ બનાવી શકે. તેમને સંસ્થા તરફથી વગર વ્યાજની રૂપિયા ૧૦,૦૦૦ની લોન આપવામાં આવી. જેનો ઉપયોગ કરી તેમણે વધારે કટલરીનો સામાન લાવી ધંધો શરૂ કર્યો. ધીરે ધીરે આવક થતી ગઈ. તેઓ VSSMમાં મળેલ લોનના હપ્તા ભરવાની સાથે સાથે થોડી થોડી બચત પણ કરવા લાગ્યા. ઘરને થોડું ઘણું વ્યવસ્થિત કરવામાં વધારે પૈસાની જરૂર હતી તેઓ પાસે વ્યાજે પૈસા લેવા સિવાય કોઈ ઉપાય નહોતો. થોડા ઘણા પૈસા વ્યાજે લાવી તેમણે ઝુપડામાંથી નાનકડું ઘર બનાવી લીધું. ઘર બનાવવામાં પૈસા વપરાયેલ હોવાથી તેઓ અમુક હપ્તા ભરી શક્યા નહિ પણ બધુ ધીરે ધીરે ગોઠવાતુ ગયું. જેસંગભાઈ કહે...

“બેન, તમારી દયાથી હું ઝુપડામાંથી ઘર કરી શક્યો. મારું એક સપનું તો પુરૂ થયું. હા તમારી પાસેથી લીધેલ લોન ભરવામાં થોડી ચૂક થઇ ગઈ પણ જેમ ધંધો થવા લાગ્યો તેમ મેં હપ્તા ભરવાની શરૂઆત કરી. આજે આ લોન તો પૂરી થઇ ગઈ. બહારથી વ્યાજે લીધેલી લોનના થોડા પૈસા બાકી છે પરંતુ મને પૂરો વિશ્વાસ છે કે હું એ પણ પુરૂ  કરી દઈશ. સંસ્થા અને મિત્તલબેનની મદદથી જ આ બધુ શક્ય બન્યું છે, તેમનો જેટલો આભાર માનું ઓછો છે.

જેસંગભાઈ પોતાના દીકરાઓને ભણાવી ગણાવી આગળ વધારવા માંગે છે તેમને બે છોકરાઓ અને એક છોકરી છે, એક છોકરો અને એક છોકરી સ્કુલમાં ભણવા જાય છે. તેમના ઘરેથી તેમને મદદ કરવા માટે ખેત મજૂરી કરવા જાય છે. પ્રભુને એટલી જ પ્રાર્થના કે જેસંગભાઈ ના સપના પૂરા કરવામાં તેમની મદદ કરે...

 

VSSM helps us to live with dignity...

Naranbhai Bajaniya selling his cutlery

Naranbhai Samjibhai Bajaniya belongs to Mandvi village and lives with her wife and son. For many years Naranbhai earned his living by renting a farm, for landless and uneducated individuals like Naranbhai who have no other skill set  or land this is an option they choose. However, this isn’t an appealing option especially  because farming depends on climate and nature. There are times when his crops would fail entirely and the family would struggle for a single meal.

The current living condition of Naranbhai Bajaniya

The difficulties made him look for another option, “our Bajaniya community has been successful in selling artificial jewellery and likes. VSSM and its activities hence requested its team member to help me get a loan of Rs. 10,000 to begin my business. The organisation helped me with the loan to start my business. Every week I buy goods from Radhanpur which is 20-25 kilo meters from my village and set out to sell it on my bicycle. It earns me Rs. 200-250 daily. The amount is enough to take care of our daily food. I now plan to do just this and if I can earn more invest more in the business. Usually I buy goods on cash. The business is good during fates and festivals. This is a kind of business that never fails hence, I have always managed to pay my instalments regularly. Recently, both I and my son were taken ill, we were required to spend on medicines. But I remained strong and kept working.

I also felt like starting it because farming was not helping me earn anything. I  know

“We used to live in a small shanty made of rags and jute. Now we live in this house we were able to build after VSSM helped us with the application for constructing a house. If it wasn’t for VSSM we wouldn’t have been able to live with dignity...” says Naranbhai.

માંડવી ગામના નારણભાઈ સામજીભાઇ બજાણીયા, પરિવારમાં પત્ની અને નાનો દીકરો. નારણભાઈ પાસે મૂડી નહીં કે તેઓ પોતાનો ધંધો કરી શકે. વિચરતી જાતિને જમીન તો શાની હોય? નારણભાઈ પાસે જમીન નહીં ભણતર પણ નહીં, પણ ખેત મજૂરી કરતા આવડે. આથી ગામના સુખી ખેડૂતોની જમીન ભાગે રાખી ખેતી કરે. જેમાં માંડ માંડ ઘરનું પુરૂ થાય. વળી ખેતી કુદરત આધારીત, ઘણીવાર પાકમાં રોગ લાગુ પડી જાય તો બધીયે મહેનત અને કરેલુ રોકાણ નિષ્ફળ જાય. આવું થાય ત્યારે તો બે ટંક રોટલા ના યે ફાંફા થઇ જાય. 

નારણભાઈ કહે, “ અમારો બજાણીયા સમાજ કટલરીનો ધંધો કરે. મનેય ધંધામાં હાથ અજમાવવાનો વિચાર આવ્યો પણ પાસે મૂડી નહીં. VSSMના કામને હું જાણું એટલે અમારા વિસ્તારના કાર્યકર શંકરભાઈને રૂપિયા ૧૦,૦૦૦ની લોન આપવા વિનંતિ કરી અને સંસ્થામાંથી રૂપિયા ૧૦,૦૦૦ની લોન મળી એટલે કટલરીનો ધંધો શરૂ કર્યો. રાધનપુર ગામ અહીથી ૨૦-૨૫ કી.મી. દૂર, ત્યાં જઈ અઠવાડિયાનો સામાન લેતો આવું. અને પછી સાયકલ ઉપર ગામેગામ ફરીને વેચું. આમ ઘરનું હેન્ડ્યું જાય. રોજના બસોથી અઢીસો રૂપિયા મળે. હવે તો બારે મહિના આ જ ધંધો કરીએ. પૈસાની સગવડ હોય તો રોકડેથી સામાન લાવીએ અને ના હોય તો ઉધાર લાવીએ પણ બને ત્યાં સુધી રોકડેથી જ સામાન લાવવાનું રાખીએ. વાર તહેવાર આવતા મેળાઓમાં ધંધો ખૂબ સારો થાય. કટલરીના ધંધામાં આવક થાય જ આવક ના થાય તેવું ખાસ થાય નહીં. દરેક હપ્તાઓ સમયસર ભરી શકું તેવો પ્રયત્ન કરેલો છે પરંતુ વચ્ચે હું અને મારો દીકરો બંને બીમાર પડેલા આથી દવાના ખર્ચના કારણે થોડી અગવડ પડી તો પણ હિમ્મત કરી ધંધો ચાલુ રાખેલો. પહેલા તો એક કપડું નાખી ઝુપડું બાંધ્યું હતું પછી મકાન માટે સરકારને અરજી કરી અને મકાન બાંધવા પૈસા મળ્યાને મકાન બનાવડાવ્યું. હવે ધંધો, ઘર બધુ સારું છે જો કે હજી વધુ મહેનત કરી ધંધો આગળ વધારવો છે. સંસ્થાના હોત તો અમારા જેવા ગરીબ માણસો પોતાનું સ્વપ્ન કેમ પુરૂ કરી શકત પણ આભાર મને સ્વમાનની જિંદગી આપવા માટે...

 

Babubhai Bajaniyaa starts his independent venture from VSSM’s support.

Babubhai and his wife at their kiosk

Babubhai Bajaniyaa of Kuvaradgaum in Patan’s Sankheshawar district sings Bhajan’s - devotional songs, to earn his living. Along with singing Bhajan’s he also has developed a knack of repairing musical instruments. But both these activities weren’t enough to meet family’s financial needs, requiring Babubhai and his wife to work as masons. With three school going kids money has alway been an issue with this family. 

Babubhai got to know about VSSM’s initiative of providing interest free loan to needy but enterprising and hard working individuals from Nomadic communities. Babubhai shared his idea of owning a shop of selling and repairing musical instruments  requesting a loan of Rs. 20,000. VSSM’s Mohanbhai recommended Babubhai’s request to the organisation after understanding the feasibility of his  proposal. 

Babubhai has opened a small kiosk types shop ( as seen in the picture)  in Sankheshwar for sales and repairs of musical instruments. More than sales lot of repair jobs come his way. The folk musicians of the region know him, call up and come to get their instruments repaired. Along with the shop Babubhai continues to work as mason so the income has doubled. “Earlier running the household was an issue so saving for rainy day was out of question whereas he dual income now enables us to save,”confesses Bachubhai. 

Babubhai and his wife at their kiosk….

vssmની મદદથી વિચરતા સમુદાયના બજાણીયા બાબુભાઈ પોતાનો સ્વતંત્ર વ્યવસાય કરતા થયા

પાટણ જીલ્લાના શંખેશ્વર તાલુકાના કુવારદગામમાં રહેતાં બાબુભાઈ બજાણિયા ભજન કલાકાર છે. ભજન ગાતા ગાતા તબલાં અને અન્ય સંગીતના સાધનો રીપેર કરવાની સૂઝ પણ બનતી ગઈ. ભજન ગાઈને ઘર ચાલે નહિ એટલે પતિ –પત્ની બંને કડિયા કામ કરે. પરિવારમાં ત્રણ બાળકો અને એ બધા જ ભણે. પણ બાળકોના ભણતરનો અને ઘર ચલાવવાનો ખર્ચ ભેગો કરવો બાબુભાઇને મુશ્કેલ પડે. 

vssm દ્વારા વિચરતા પરિવારોને પગભર થવા સ્વતંત્ર વ્યવસાય કરવા માટે લોન આપવામાં આવે છે એ અંગેના સમાચાર બાબુભાઇને મળ્યાં. એમણે vssmના એ વિસ્તારના કાર્યકર મોહનભાઈનો સંપર્ક કર્યો અને પોતે સંગીતના સાધનોની દુકાન નાખવા ઈચ્છે છે અને એ માટે રૂ.૨૦,૦૦૦ની લોન vssmમાંથી મળે તો આખું કામ સરસ થઇ શકે એમ છે એમ એમણે જણાવ્યું. મોહનભાઈએ બાબુભાઈ ક્યાં દુકાન કરવાના છે વગેરે વિગતો જાણી અને vssmમાં બાબુભાઈને લોન આપવા સંદર્ભે અરજી કરી.

બાબુભાઈએ નાની દુકાન- આમ તો ફોટોમાં દેખાય છે એ ગલ્લા જેવી દુકાન શંખેશ્વરમાં કરી અને સૌ બાબુભાઈને ડબગર તરીકે ઓળખવા લાગ્યા છે. તેઓ સંગીતના સાધનો વેચે અને રીપેર પણ કરે. જોકે વેચાણ કરતા રીપેરીંગનું કામ વધારે મળે છે. હવે બાબુભાઈ કાયમ દુકાન પર બેસતાં નથી, હા કામ ના હોય એ સમયે તો એ દુકાન પર જ હોય પણ હવે એ વિસ્તારના તબલચી પાસે બાબુભાઈના નંબર છે એટલે જરૂર પડે બાબુભાઇને ફોન કરીને જ દુકાન ખુલ્લી હોય એવા વખતે તેઓ રીપેરીંગના કામ માટે જાય છે. જયારે બાબુભાઈ પણ દુકાનની સાથે સાથે કડીયાકામ કરે છે એટલે આવક પણ સારી મળે છે. બાબુભાઈ કહે છે, ‘પહેલા બચત નહોતી થતી ઘરનું માંડ પુરુ થતું, પણ હવે બચત થાય છે. મારી પત્ની પણ કામ કરે છે.. એટલે પ્રમાણમાં સારી એવી બચત થાય છે..

ફોટોમાં બાબુભાઈ તેમના પત્ની સાથે પોતાની દુકાનમાં..

vssmની મદદથી ઘણા પરિવારો લોન લઈને સ્વતંત્ર વ્યવસાય કરતા થઇ ગયા છે. આ પરિવારોને આર્થિક રીતે પગભર કરવા લોન આપવા માટે vssmમાં ભંડોળ આપનાર સૌ સ્વજનોનો  આભાર માનીએ છીએ..