VSSM always remains grateful to its donors for helping bring change in lives of individuals like Virambhai Raval

Virambhai Raval at his koisk

Virambhai Tadshibhai Raval resides in Khaakal village that sits just next to Radhanpur Highway. Virambhai’s family consists of wife and three children. Few years back Virambhai owned a camel cart just like most families in his community do. Camel cart is still an accepted mode of transporting goods in many rural parts of Gujarat. The income from this profession remains very irregular as there are days they find work and some when finding work remains a challenge. As the kids grew the need for funds to support their education etc. also grew and Virambhai remained short of money always. Hence, he decided to shift his profession and plunged into setting up a roadside kiosk that

Virambhai Raval's puncture shop next to his kiosk

would sell packaged snacks etc.

“Why did you decide to stop ferrying camel cart and start a shop?” we inquired.

“Ben, it has been 10 years I started the kiosk. Initially, it helped me supplement my income from camel-cart. But, since the kiosk was strategically situated on highway the business picked up fast. The income was enough to run the household and save extra for emergency needs. I needed some capital to expand my business. And that is when I got in touch with VSSM’s Mohanbhai who approved an interest free loan of Rs. 10,000 for me. I expanded the kiosk into a shop with popular demand, we now also have a tea stall next to the shop and a puncture shop too. My elder son studies in 8th grade, he and my wife help me with running and managing this shop. It is only because of their support I could think of expanding my business.  I manage to earn Rs. 300 to 350 daily. When sets summers in the business is brisk as we begin to sell cold drinks too. I have set a rule wherein I keep aside Rs. 30 to 40 daily. This amount was used to pay the loan instalment. A habit that had helped me be regular with instalments. I have paid off the loan but I plan to continue with this habit because it will help me build my savings. I have begun building a house from the money I have managed to save so far.”

Individuals like Virambhai are a rarity within nomadic communities who with their own understanding and enterprise manage their business and finances well. “We do not have any inheritance or huge bank balances, regular savings help us during medical emergencies and some unwarranted financial emergencies. This business is my capital and thanks to VSSM for enabling me grow my capital in such a manner.”

VSSM always remains grateful to its donors for helping bring change in lives of individuals like Virambhai.

રાધનપુર હાઇવેથી અડીને આવેલું ખાખલ ગામ. ખાખલ ગામમાં વસવાટ કરતા વિરમભાઇ તળશીભાઈ રાવળ. પરિવારમાં પત્ની અને ત્રણ બાળકો. એક સમયે વિરમભાઇ ઊંટલારી હાંકતા. એ સમયે ક્યારેય કામ મળતું અને ક્યારેક ના મળે. આ ઊંટલારીના કામમાં ઘરનું જેમ તેમ કરી ચાલી જાતું. વિરમભાઇના બાળકો હવે મોટા થતા હતા તેથી તેમને હંમેશા એ ચિંતા રહેતી કે બાળકોને ભણાવવા છે તો ખર્ચો પણ વધશે. આ ઊંટલારીમાં આ બધું પરવડે તેમ નહોતું. તેમણે કંઈક અલગ કરવાનું વિચાર્યું અને તેમણે રાધનપુર હાઇવે પર પાર્લરની એક દુકાન કરી. તેમને એવું પૂછ્યું કે અચાનક ઊંટલારીનું કામ બંધ કરી દુકાન કેમ કરી? તો તેઓ કહ્યુ...

“ બેન, દુકાન કરે તો દસ વર્ષ જેવું થઇ ગયું. પહેલા નાનકડો ગલ્લો હતો. શરૂઆતમાં થોડી તકલીફ થઇ પણ પછી હાઇવે એટલે વાહનોની અવરજવર વધારે એટલે ધંધો જામતો ગયો અને ઘરનું પુરૂ થઇ ગયા બાદ થોડી થોડી બચત પણ થવા લાગી. હવે નાની દુકાનમાંથી મોટી દુકાન કરવાની ઈચ્છા હતી પણ થોડી મૂડીની જરૂર હતી. (VSSMના કાર્યકર) મોહનભાઈને આ વિશે વાત કરતા સંસ્થામાંથી મને વગર વ્યાજની રૂપિયા ૧૦,૦૦૦ની લોન મળી. જેમાંથી મેં ગલ્લામાંથી દુકાન કરી. દુકાનમાં સામાન લેવા લોકો આવે અને ઘણીયે વાર મને કહે, તમે ચા પણ રાખતા હોવ તો? એટલે પછી દુકાનમાં જ એક બાજુ ચા બનાવવાનું પણ ચાલુ કર્યું અને હવે તો તેની સાથે સાથે ટાયર પંચરનું કામ પણ ચાલુ કરી દીધું છે. મારો મોટો છોકરો જે હાલ આઠમાં ધોરણમાં અભ્યાસ કરે છે તે અને મારી પત્ની પણ મને આ કામમાં મદદ કરે છે. તેથી જ તો હું આ દરેક કામ સંભાળી શકું છું. આમ તો રોજના રૂપિયા ૩૦૦ થી ૩૫૦ જેવો ધંધો થઇ જાય છે. ઉનાળામાં ઠંડા પીણા વધારે વેચાય એટલે આવક વધી જાય. જે આવક થાય તેમાંથી નક્કી કરેલું જ કે રોજના રૂપિયા ૩૦ કે ચાલીસ હપ્તા માટેના અલગથી કાઢીને મૂકી દેવાના અને તેથી જ હું નિયમિત હપ્તા ભરી શક્યો. હવે તો મારી લોન પણ પૂરી થઇ ગઈ. હાલ રોજના રૂપિયા ૩૦ થી ચાલીસ અલગથી નીકળી જ જાય છે અને આમ મારી બચત કરવાની ટેવ પણ પડી ગઈ. કરેલી બચતમાંથી જ હાલ ઘર બનાવવાનું કામ ચાલુ છે.”

બચત કેમ કરવી પડે ના જવાબમાં વિરમભાઇ કહે...

“ બચત તો કરવી જ પડે. બચત હોય તો સાજા માંદે કામ આવે. બચતથી જ તો મકાન બનાવવાની શરૂઆત કરી. અમારી પાસે જમીન જાગીરી જેવું તો કશું છે નહીં. જે છે એ આ ધંધો છે એ જ અમારો પોતાનો અને એ જ અમારી મૂડી, એ જ અમારો આધાર. સંસ્થાએ મદદ કરી તેથી મારો ધંધો વધ્યો...”

આમ તો પોતાની સમજણથી જ વિરમભાઇ આગળ વધ્યા છે. દાતાઓ પાસેથી મળેલા અનુદાનથી જ વિરમભાઇ જેવા લોકોના જીવનમાં ઉજાસ આવી રહ્યો છે. તે માટે VSSMમાં અનુદાન આપનાર આપના ખૂબ ખૂબ આભાર...

Bharatbhai Raval's Sugarcane Juice Center blooms with the help of VSSM...

Mittal Patel with Bharatbhai Raval at his Sugarcane
Juice center

Bharatbhai Raval's daughter Neelam studying at VSSM
Unnati girls hostel

 Bharatbhai Raval runs his home doing small business. He lives in Umbari village of Kankrej block. He has three children. Neelam is very clever among three of them. We always talk to Nomadic families that there is no upliftment without financial stability. Bharatbhai also understood this thing well so he began looking for independent and profitable business which he can do. The more he explored various businesses, more he got confused. Eventually, he could zero in on the business of making sugarcane juice. He decided not to start an ordinary sugarcane juice centre. Then started the journey of exploring the sugarcane juice centres of South Gujarat to Maharashtra . After a long trajectory he decided to make the sugarcane centre as it can be seen in the photo. 

He asked us for loan of Rs. 50,000/- but it was not possible for us to give the same immediately, so he borrowed some money and started the sugarcane juice centre. He requested us to give him loans as soon as possible. We gave him loan when it was possible for us and he repaid the money he had borrowed. 

Bharatbhai Raval with his family at his Sugarcane Juice center

Bharatbhai runs his sugarcane juice centre in the villages on the way to Shihori from Patan. He adds pineapple juice in the sugarcane juice so, it becomes even more tasteful.  

From the mudhouse in Umbari, now Bharatbhai is living in a rented house in Shihori. He is getting good income and all the more he is paying the instalments regularly. 

Bharatbhai’s daughter Neelam is studying in 11th std and living in our Ahmedabad Hostel. He is very clever and wise. This girl is always found in the corner with a book. We pray to god that Neelam’s dream of becoming a doctor and Bharatbhai’s dream of buying his own house get fulfilled. 

We are glad to be the part of being helpful in somebody’s difficulties. But thanks to all the people who helped, our worker Naran, Ishwar and Kanubhai Raval who work with us like a fieldworker. These three friends are working for making VSSM reach deprived people. 

Bharatbhai with his juice centre and his daughter with a book in our hostel in the photos.                 

#MittalPatel #VSSM #Raval #NomadsOfindia #NomadicTribes #Employment#interestfreeloanforlivelihood #Livelihood #गन्नेकारस #Swawlamban

ભરતભાઈ #રાવળ નાનુ મોટુ કામ કરીને પરિવારનું ગુજરાન ચલાવે. કાંકરેજ તાલુકાના ઉમરીગામમાં એમનું રહેવાનું. પરિવારમાં ત્રણ બાળકો. એમાં નીલમ તો ભણવામાં ખુબ હોંશિયાર. #આર્થિક સદ્ધરતા વગર ઉધ્ધાર નથી એવું હંમેશાં વિચરતી જાતિના પરિવારો સાથે વાત કરતા કહીએ. ભરતભાઈ પણ આ વાતને પોતાની રીતે બરાબર સમજેલા એટલે જ પોતાનો સ્વતંત્ર ધંધો અને પાછો સારી આવક થાય તેવો શોધવા તેમણે મહેનત આદરી. જુદા જુદા વ્યવસાયોને સમજતા ગયા તેમ તેમ ગુંચવણ વધી છેવટે શેરડીના રસ પર આવીને મન અટક્યું. પણ ચીલા ચાલુ શેરડી રસનું સેન્ટર નહીં બનાવવાનું તેમણે નક્કી કર્યું અને પછી સફર શરૃ થઈ દક્ષિણ ગુજરાત થી લઈને મહારાષ્ટ્રમાં ચાલતા શેરડીના રસના સેન્ટરને જોવાની. ઘણા પ્રવાસ પછી હાલમાં દેખાય છે તેવું સેન્ટર બનાવવાનું નક્કી કર્યું. 

અમારી પાસેથી 50,000ની લોન માંગી પણ લોન તત્કાલ આપી શકાય તેમ નહોતું આથી તેમણે #વ્યાજવા પૈસા લાવીને #શેરડીરસ સેન્ટર બનાવી દીધુ અને લોન ઝટ આપવા વિનંતી કરી. સગવડ થતા અમે લોન આપી ને ભરતભાઈએ લીધેલી ઉધારી ચુકતે કરી દીધી. 

ભરતભાઈ શેરડીના રસનું આ સેન્ટર પાટણથી શિહોરી જતા રસ્તે આવતા ગામમાં ચલાવે. પાછો શેરડીના રસમાં અનાનસ પણ નાખે એટલે રસ વધારે ટેસ્ટી લાગે. 

ઉમરીમાં માટીથી ચણેલા ઘરમાં રહેતા ભરતભાઈ હવે સીહોરી ભાડાના મકાનમાં રહે છે. મહિને દિવસે પ્રમાણમાં સારી એવી આવક થયા છે ને સૌથી અગત્યનો હપ્તો નિયમિત ભરે છે.

એમની દીકરી નીલમ અમારી અમદાવાદમાં આવેલી હોસ્ટેલમાં ધો.11માં ભણી રહી છે. ખુબ હોંશિયાર ને ડાહી દીકરી હંમેશાં ચોપડીઓના થોથા સાથે જ ખુણો શોધીને ભણવા બેસેલી જોઈ શકાય. નીલમનું સ્વપ્ન #ડોક્ટર બનવાનું ને ભરતભાઈનું પોતાનું ઘર ખરીદવાનું. બંનેના સ્વપ્ન સાકાર થાય તેવી ઈશ્વરને પ્રાર્થના..ને અમે આ પરિવારની તકલીફોમાં કોઈ વતી નિમિત્ત બન્યા તેનો હરખ... પણ આભાર મદદ કરવાવાળાનો અને અમારા કાર્યકર નારણ, ઈશ્વર અને અમારી સાથે કાર્યકરની જેમ કામ કરતા કનુભાઈ રાવળનો. આ ત્રણે મિત્રો તકવંચિતો સુધી VSSMને પહોંચાડવાનું કરી રહ્યા છે. 

ફોટોમાં ભરતભાઈ એમના રસ સેન્ટર સાથે ને એમની દીકરી અમારી હોસ્ટેલમાં ચોપડીના થોથા સાથે...

#MittalPatel #VSSM #Raval #NomadsOfindia #NomadicTribes #Employment #interestfreeloanforlivelihood #Livelihood #गन्नेकारस #Swawlamban

VSSM’s small loans prove to be big help to nomadic communities…

Kanubhai Raval with his Business 

“I remember it was 2011 when, during the program of Ramkatha by Moraribapu I had seen you walking across the settlements of nomadic communities. I never knew anything about service but your selfless acts of service for others made me understand the word ‘Sewa’. I never had enough money to help others in fact, I was barely able to manage my own family. But, your support with the interest free loan of Rs. 50,000 to help me setup a grocery store in Sihor has improved my financial health. The business has done good. The floods of this year ravaged my village Umri. It completely ruined 35 families. I closed my shop and offered my services to help these and many other affected families, contributed myself wherever I was required, distributed relief material to the needy. Even the kits we received from VSSM, I helped bringing them to the needy!!”

I had recently visited the flood affected and ravaged families of Umri. On the way to Umri, we pit stopped to pick up Kanubhai from his grocery store in Sihor. He is someone who always takes lead in helping others. We were delighted to see his store flourishing and doing brisk business.

“Ben, now I am able to work at the store and simultaneously be of help to others. Infact, now that the earning is good I devote more time to service of others. I have arranged the logistics in such a way that the store continues to function in my absence as well.”

I don’t remember when but, Kanubhai picked up this sentence I must have uttered during one of the numerous meetings, “service is the highest religion, so engage in it as much as you can!!” I had never thought my work and passion would influence others. Apparently, that seems to have made an impact on Kanubhai. “Ben, I have seen you work and have absorbed that from you, I have learnt the true essence of selfless service from you. When you choose to stand besides us the nomads, I am one of them, it is my duty to play my part!!”

I felt the need to share this story not for any self-promotion but because you all have taken time out to read my narratives, I had never known the impact one’s deeds could have until I heard it from Kanubhai who was doing his bit to take the good deeds forward!!

Kudos to you Kanubhai!!

'ગોમમાં કારીયોણાની દુકોન હતી એટલ ઘરનું ગાડું હડે જતુતું. 2011માં મોરારીબાપુએ વિચરતી જાતિઓ માટે રામકથા કરી એ વખતે તમન વિચરતી જાતિઓની વસાહતમાં ફરતા ભાળ્યા ન તાણથી સેવા કૂન કેવાય એ ખબર પડી. પણ મારી કને બહુ પૈસા નહિ. મારુય મોડ મોડ જ હેડતું એટલ બધાન કોય મદદ ના કરી હકું. પણ તમે પચા હજાર કારીયોણાની મોટી દુકાન બ્લલે વગર વ્યાજે આલ્યા તે સિહોરીમો દુકાન કીધી. ભાડાની દુકોન સ પણ ખુબ હારી હેડ હ. આ ફેરા પૂર આયુ ક ન? મારા ગોમ ઉમરીમાં ખુબ નુકશોન થયુ. પોતરી પરિવાર હાથે પગે થઇ જ્યાં. બેન દુકોન બંધ કરીન ઈમની અને ઈમન જેવા બીજા ગોમડાઓમોં રેતાક ન તે ઇમની સેવામો ઉભો રયો. અનાજ, પોણી જેવો જે સોમોન મલ એ બધા અસરગ્રસ્તો ન પોગાડયો. આપણી સંસ્થા- VSSM મોંથી આલેલી અનાજની કિટોય બધાન અલાઇ.'

ઉમરીમાં રહેતા અને જેમનું બધું જ તણાઈ ગયું છે એવા પરિવારોને મળવા જવાનું નક્કી કર્યું અને સિહોરથી કનુભાઈને એમની દુકાનમાંથી અમે રિતસર ઊપડ્યા. જોકે સેવાના કામમાં એ પોતે જ હંમેશા આગળ હોય. લૉન આપી તે ધંધો કેવો થાય છે એ પણ જોવાય એમ વિચારી કનુભાઈની દુકાને ગયા અને દુકાન જોઈને જ રાજી થયા...

'બેન દુકોન ભેગી સેવાય ખુબ થાય સે. અન હવ પૈસાય હાર મળહ એટલે સેવામોં વધુ લાગ્યો સુ. મુ ના હોવું તોય દુકોન હેડ એવું ગોઠવ્યું સ.'

'સેવા પરમો ધર્મ' કહેવાય એટલે થાય એટલી કરજો એવું અનાયાસે બોલાયેલું અને કનુભાઈ એ બરાબર પાળ્યું. આપણા કામોમાંથી કેવી પ્રેરણા લોકોને મળે છે એનો ખ્યાલ કનુભાઈ ને મળીને આવ્યો. એમણે કહ્યું, ' બેન સેવા તમારી પાહેનથી તો શિખ્યા. સ્વાર્થ વગર ડંગામોં તમે ફરો અમારા સુખ દુઃખમાં ભાગીદાર બનો તો અમે તો આ સમાજના સિયે. અમારેય અમારા જોગુ કરવું પડ'

તમે સૌ વાંચો છો એટલે આ બધું જ લખવાનું મન થાય અને એટલે જ લખું છું... આત્મસ્લાઘા માટે નથી લખ્યું. પણ આપણા કામો કેવા ઉગી નીકળે છે તે દર્શાવવા લખ્યું, ને કનુભાઈ એનું શ્રેષ્ઠ ઉદાહરણ જણાયું...

નિઃશ્વાર્થ પણે પોતાના પૈસા ખર્ચી દોડવાવાળા કનુભાઈ રાવળને અમારા પોંખણા.....

The interest free loans by VSSM helps individuals march towards financially secured future…..

Chetanbhai Barot with his kiosk.

Dashrathbhai Raval lives in Juna Deesa town of Banaskantha district. He makes living by driving an auto rickshaw. Since the vehicle he drove was quite old it required him to make frequent visits to the garage, fed up with the high maintenance cost he sold off the old rickshaw for Rs. 10,000. The new rickshaw costs more than 1 lakh so managing that huge an amount proved to be a challenge for  Dashrathbhai. 

    

Dashrathbhai Raval with his auto rickshaw

Dashrathbhai was starring at quite a few substantial expenses. VSSM has helped Dashrathbhai get a residential plot from government , but he did not have money to commence construction on the same. Investing in livelihood was important and hence he saved money to partially fund rickshaw purchase which left him with no funds to initiate construction on the allotted plot. Dashrathbhai approached a private finance company to seek assistance to buy auto but he still fell short of Rs. 25,000, requiring him to approach VSSM’s Maheshbhai with a request for a loan from VSSM. With the loan provided by VSSM Dashrathbhai has purchased a second-hand auto rickshaw in Rs. 80,000. 

Dashrathbhai’s income has improved allowing him to pay the loan instalments as well as save money to commence the construction of his house. 

Similarly, Chetanbhai Barot was also struggling to earn decent livelihood. Chetanbhai studied until 8th grade and chose to drop out of school to begin earning and share the burden of providing for the family. However, we all know that earning a daily wage as an unskilled labourer isn’t a very rewarding job! Chetanbhai wanted to take up some other job to improve the family income, he had this secret wish to set up a small kiosk and a hotel next to his house which was very strategically located,  just on the street. 

Chetanbhai was aware of VSSM’s program of providing interest free loans to nomadic communities hence he approached Maheshbhai,  one of our team members. Maheshbhai could sense Chetanbhai's the strong urge  to work hard and do better and recommended him for VSSM's support. With the support of Rs. 20,000 extended by VSSM Chetanbhai was able to setup a small kiosk ( as seen in the picture). 

It brings us joy to see  that such small supports become instrumental in changing the financial lot of individuals like Chetanbhai. We are extremely thankful to our donors for their generous donations to help the extremely marginalised communities become financially independent. 

બનાસકાંઠાના જુના ડીસામાં દશરથભાઈ રાવળ પોતાના પરિવાર સાથે રહે અને રીક્ષા ચલાવી ગુજારો કરે. જૂનામાં રીક્ષા ખરીદેલી જેની કંડીશન પણ ખરાબ એટલે વારંવાર મરમ્મત કરાવવાનું થાય. કંટાળીને રૂ.૧૦,૦૦૦માં રીક્ષા વેચીને જૂનામાં જ પણ થોડી સારી કન્ડીશનમાં હોય એવી રીક્ષા લાવવાનું આયોજન કર્યું પણ એ માટે જરૂરી ૮૦,૦૦૦ ક્યાંથી લાવવા?

vssmની મદદથી દશરથભાઈને રહેણાંક અર્થે જુનાડીસામાં પ્લોટ મળેલો પણ એના ઉપર બાંધકામ કરવા પાસે પૈસા નહિ. થોડી બચત હતી જે નવી રીક્ષા ખરીદવા માટે રાખેલી એ ઘર બાંધકામમાં નાખી દે તો ધંધો શુ કરવો? નવી રીક્ષા લેવા ફાયનાન્સમાં લોન માટે વાત કરી પણ એમની બચત ઉપરાંત બીજા રૂ.૨૫,૦૦૦ દશરથભાઈએ ભરવા પડે એમ હતું. vssm આ પરિવારો સાથે કામ કરે એટલે એમણે vssmના કાર્યકર મહેશને રૂ.૨૫,૦૦૦ ની લોન આપવા વિનંતી કરી. આપણે એમને વગર વ્યાજે આ રકમ લોન સ્વરૂપમાં આપી. આ રકમ અને પોતાની બચત ડાઉનપેમેન્ટના રૂપમાં ભરીને એમણે જૂનામાં સારી સ્થિતિવાળી રૂ.૮૦,૦૦૦ની રીક્ષા લીધી.

દશરથભાઈ vssm અને ફાયનાન્સન ની લોન ભરે છે અને નિયમિત થતી આવકમાંથી એમણે ઘરનું બાંધકામ પણ શરુ કર્યું છે. 

દશરથભાઈની જેમ જ ચેતનભાઈ બારોટ ધો.૮ ભણ્યા પછી પરિવારની આર્થિક સ્થિતિ ખરાબ હોવાના કારણે પરિવારને ટેકો થાય એ માટે છૂટક મજૂરીએ લાગી ગયા. પણ એમાં ઝાઝું આગળ જવાશે નહિ એવું એમને હંમેશા લાગે. પોતાનું ઘર ડીસામાં જ અને વળી પાછું રોડ પર આ ઘરની આગળ જ જો ગલ્લો થાય તો ઘેરબેઠા સારો વકરો થઇ શકે એવી આશા. વળી એક વખત ગલ્લામાંથી પછી દુકાન અથવા નાની હોટલ કરવાનું સ્વપ્ન પણ ખરું. 

vssmમાંથી વિચરતા પરિવારોને નાના વ્યવસાય માટે વગર વ્યાજની લોન આપવામાં આવે છે એવી ચેતનભાઈને માહિતી મળી અને એમણે કાર્યકર મહેશનો સંપર્ક કર્યો.

ચેતનભાઈની જીજીવિષા જોઇને રૂ.૨૦,૦૦૦ની લોન માટે મહેશે vssmમાં અરજી કરી. vssmમાંથી મળેલી લોનથી ચેતનભાઈએ ફોટોમાં દેખાય છે એવો ગલ્લો કર્યો છે. 

આટલી નાની રકમની લોનથી લોકો પગભર થઇ રહ્યાં છે એનો અમને આનંદ છે. આ કામમાં નિમિત્ત બનનાર દાતાઓના અમે આભારી છીએ જેમના કારણે આ લોકો પગભર થઇ શક્યા છે.

ફોટોમાં vssm માંથી લોન લઈને લીધેલી પોતાની રીક્ષા સાથે દશરથભાઈ રાવળ 

vssmમાંથી લોન લઈને કરેલા ગલ્લા સાથે ચેતનભાઈ બારોટ

Bhavnaben Raval begins her saree business after loan from VSSM

Bhavnaben (in blue saree) selling her sarees…

Bhavnaben Raval and her family are residents of Regiment area in Banaskantha’s Deesa. Both she and her husband work as labourers to earn their living. VSSM has extended interest free loans to many families in Deesa and Bhavnaben was aware of this fact. She too had plans to start her business but did not have capital to make initial investments. Hence, she approached VSSM’s Maheshbhai requesting for a Rs. 10,000 loan.

After receiving the loan from VSSM Bhavnaben began her retail business in Sarees. She procures sarees between Rs. 100 to 120 and retails them at Rs. 200 to 250, managing to sell 1to 2 pieces a day. This is one job Bhavnaben is loving, for now she is planning to pay off this loan as soon as possible and take another bigger loan from VSSM so that she can expand her business.


vssm પાસેથી લોન લઈને ભાવનાબહેને રાવળે સાડીઓનો વેપાર શરૂ કર્યો...

બનાસકાંઠાનાં ડીસા શહેરમાં રીજ્મેન્ટ વિસ્તારમાં ભાવનાબહેન રાવળ રહે. ભાવનાબહેન અને તેમના પતિ મજૂરી કરીને જીવન ગુજારો કરે. ભાવનાબહેનને પોતાનો સ્વતંત્ર વ્યવસાય કરવાની ઘણી હોંશ પણ પાસે મૂડી રોકાણ નહિ એટલે એ કરી શકે નહિ. vssm દ્વારા ડીસામાં રહેતાં ઘણા વિચરતા પરિવારોને વગર વ્યાજની લોન આપવામાં આવેલી. આ અંગે ભાવનાબહેન જાણે એટલે એમણે પણ vssmના કાર્યકર મહેશને રૂ.૧૦,૦૦૦ની લોન સાડીઓના વેપાર માટે આપવા વિનંતી કરી.

vssmમાંથી વગર વ્યાજની લોન લઈને ભાવનાબહેને વેપાર શરુ કર્યો છે. તેઓ એક સાડી રૂ.૧૦૦ થી રૂ.૧૨૦માં ખરીદી લાવે છે અને ૨૦૦ થી ૨૫૦ રૂપિયામાં વેચે છે. રોજ એક-બે સાડી

તેઓ વેચી શકે છે. સાડીઓનો વેપાર એમને ખુબ ગમે છે એ કહે છે, ‘હાલની લોન ઝડપથી પૂરી કરી થોડી મોટી લોન સંસ્થામાંથી લેવી છે જેથી વેપાર વધારે કરી શકાય.’

ફોટોમાં vssmમાંથી વગર વ્યાજની લોન લઈને સાડીનો વેપાર કરતા ભાવનાબહેન(બ્લુ સાડી પહેરેલા)

As a result of VSSM’s support, the increased regular incomes from independent trades enables the nomadic families save money on regular basis….

Dahyabhai with his daughter Payal who is
holding the bank fixed-deposits

VSSM had lent a loan of Rs. 30,000 to Dahyabhai Devipujak a resident of Odhav area of Ahmedabad. Dahyabhai stays in a shanty and earns living from making brooms (jhadu). Such substantial working capital helped him increase the income from his profession. Within six months he was able to pay back the loan VSSM had lent him. Since the loan has been repaid there is a potential to begin regular savings and that is what Dahyabhai has began doing. He listened to the advise given by VSSM’s Chayaben and made a fixed-deposits of Rs. 3,000 in the name of his daughter Payal. 

“Chayaben has very aptly explained the importance of regular savings, if I save today the money will help me in future. I want to educate my daughter well and the savings will help me achieve that..” says Dahyabhai who have absorbed the importance of regular savings very well….

Dakshaben managing her kiosk

Dakshaben Raval resides in Diyodar with her 3 years old son. Some marital dispute with her husband made her return to her widowed mother. Her mother earns from cleaning vessels at a nearby hotel. Dakshaben too began working with her mother. But thethere was no match between the rising cost of living and the income the duo earned after a hard day’s work. Dakshaben wished to change the nature of her work but was clueless on how to go about it. Since she knew the work done by VSSM in the region she went and net up Naran and request him to get her some more rewarding job!! Naran suggest she starts a small kiosk selling all the daily need stuff. The settlement did not have any thing like that hence the suggestion left  Dakshaben elated and upbeat. But the concern now was lack of capital to invest in setting up the kiosk. 

Naran helped Dakshaben obtain an interest free loan of Rs. 10,000 from VSSM, which enabled her set up a kiosk, thus enabling her to lead a financial independent life. “There is so much I did not know earlier but time is the best teacher, life has been difficult but now there is hope as things are falling in place. The kiosk is helping me earn well, I do not have to ask for money from anyone, I am not dependent on anyone” is any honest feedback by Dakshaben. 

The nomadic communities starting their independent trades and the consequent increased incomes have given them the much needed financial stability and some surplus that could be saved for future use. The VSSM team is trying hard to inculcate the habit of saving regularly..

vssmમાંથી લોન લઈને સ્વતંત્ર વ્યવસાય કર્યો હવે તેમાંથી બચત કરવાનું શરૃ કર્યું.

ડાહ્યાભાઈ દેવીપૂજક ઓઢવમાં છાપરાં બાંધીને રહે અને સાવરણી બનાવીને વેચે. vssmમાંથી તેમને ધંધો વિકસાવવા વગર વ્યાજની રુ.30,000ની લોન આપવામાં આવેલી. ધંધામાં વકરો સારો થતા તેમણે આ લોન 6 મહિનામાં જ ભરપાઈ કરી દીધી. સંસ્થાના કાર્યકર છાયાબહેનની દરેક વાત ડાહ્યાભાઈ માને અને તેમના કહ્યા પ્રમાણે ચાલવાની કોશીશ પણ કરે. 

ડાહ્યાભાઈએ છ મહિનમાં લોન ભરપાઈ કરી દીધી. એટલે બચત તો થવાની જ હતી. છાયાબહેને ડાહ્યાભાઈને પોતાની નાની દીકરી પાયલના નામે રુપિયા 3000 બેંકમાં ડીપોઝીટ કરવાની સલાહ આપી. ડાહ્યાભાઈએ આ વિગત માની અને ફીક્સ ડીપોઝીટ કરાવી. ડાહ્યાભાઈ કહે છે, ‘છાયાબેને બચતનું મહત્વ સમજાવ્યું. અત્યારથી થોડા થોડા પૈસા બચાવીશ તો આગળ જતા અમને જ કામ લાગવાના છે. પાયલને મારે ખુબ ભણાવી છે એટલે આ બચત કરી છે જે એના ભણતરમાં કામ લાગશે.’

દિયોદરમાં દક્ષાબેન રાવળ પોતાના ત્રણ વર્ષના દિકરા સાથે રહે. પતિ સાથે મતભેદ થતા તેઓ સાસરી છોડીને પિયર આવીને રહેવા લાગ્યા. દક્ષાબેનના મા વિધવા. તેઓ દિયોદરમાં આવેલી હોટલમાં વાસણ ઘસવાનું કામ કરે. દક્ષાબેન પણ તેમને કામમાં મદદરુપ થવા લાગ્યા પણ એમાં કાંઈ ઝાઝુ બચે નહીં. શું કરવું એની મુંઝવણ હતી. આવામાં vssmના કામથી પરિચિત દક્ષાબેને કાર્યકર નારણ પાસે જઈને કામ અપાવવા વિનંતી કરી. નારણે દક્ષાબેન જ્યાં રહે છે તે વસાહતમાં જ પરચૂરણ વસ્તુઓના વેચાણ માટે ગલ્લો ખોલવાની સલાહ આપી. મુળ તો તેમની વસાહતની આસપાસ ક્યાંય આ પ્રકારે નાની દુકાન નહોતી એટલે. દક્ષાબેન સાંભળીને રાજી થયા. ધંધો કરવાની તૈયારી પણ બતાવી પણ પાસે કાણીયો પૈસો નહીં. આવામાં ધંધો કેવી રીતે કરવો. 

નારણે તેમને vssmમાંથી વગર વ્યાજની રૃા.10,000ની લોન અપાવી. જેમાંથી તેઓ ફોટોમાં દેખાય છે તે સામાન લાવ્યા અને સ્વતંત્ર વ્યવસાય શરૃ કર્યો. 

દક્ષાબેન કહે છે એમ, ‘જીવનમાં એવું ઘણું હતું જે નહોતું આવડતું પણ સમયે બધુ શીખવાડી દીધું. સંસ્થાની મદદ નામ મળી હોત તો જીંદગી ખરાબ જ હતી પણ હવે બધુ ઠીક થવા માંડ્યું છે. ગલ્લો સારો ચાલે છે. હવે કોઈના ઓશિયાળા થઈને રહેવું નથી પડતું.’

વિચરતી જાતિના દરેક પરિવારો પગભર થાય સ્વમાનભેર રોજી રળતા થાય અને સૌથી અગત્યુનું તેઓ બચત કરતા થાય અને બચતનું મુલ્ય સમજતા થાય તેવો અમારો પ્રય્તન છે. સંસ્થાના નિષ્ઠાનવાન કાર્યકરો આ માટે હંમેશાં પ્રયત્નશીલ છે. 

ફોટોમાં ડાહ્યાભાઈ પોતાની દીકરી પાયલ સાથે. પાયલના હાથમાં બેંકમાં કરાવેલી ફીક્સ ડીપોઝીટ જોઈ શકાય છે. 

જ્યારે બીજા ફોટોમાં દક્ષાબેન રાવળ પોતાના ગલ્લા સાથે..

Karsanbhai Raval starts Animal Farming after procuring interest free loan from VSSM……

Karsanbhai Raval with their round possession,
their cow...

Mangabhia Raval had no money so to marry his young son Karsanbhai he was need to take a loan of Rs. 15,000 from a farmer. In return Karsanbhai became a bonded farm labourer with the farmer. Karsanbhai Raval stays and works on a farm  in Vadgaum’s  Thur village. The entire family worked on the farm and received their share of income by the end of the annual seasons but the money was never enough to pay of a mere  Rs 15,00o loan. Hence the family took another loan to free Karsanbhai, this time from another private money lender, within a year Karsanbhai repaid this loan by working as a manual labourer. Karsanbhai is debt free but the money is never enough to sustain the family. 

Karsanbhai always wanted to own a cow and sell the milk but, he never had funds to accomplish his desire. Karsanbhai’s nephew Paresh is a VSSM team member so Karsanbhai was aware of the ‘Swavalamban’ initiative by VSSM. He requested for a loan of Rs. 45,000 under the program because that was the amount required to buy a cow. Paresh said Rs, 45,000 won’t be possible but he can apply for Rs. 30,000 loan the remaining amount he would have to manage. Farsanbhai managed Rs 15,000 from his family members and bought a cow.

Karsanbhai has begun earning by selling the milk, even his children get to drink milk now. He is happy with the increased income. “I am glad the organisation stood by us, our living conditions are improving gradually, I will be taking another loan once I pay back this amount and buy another cow. We can’t thank VSSM enough for holding hand of poor people like us,” expressed Karsanbhai. 

Such expressions makes the entire effort worthwhile, hope VSSM is able to spread light in the lives of thousands of poor and marginalised nomadic families. 

vssmમાંથી લોન લઈને રાવળ પરિવારે પશુપાલનનું કામ શરુ કર્યું.

વડગામ તાલુકાના થુર ગામમાં રહેતા કરશનભાઈ રાવળ ખેતરમાં ભાગીયા તરીકે કામ કરી પોતાના પરિવારનું ગુજરાન ચલાવતા. પિતા મંગાભાઈએ કરશનભાઈના લગ્ન કરાવવા માટે એક ખેડૂત પાસેથી રૂ. ૧૫,૦૦૦/-ની લોન લીધેલી અને તેના બદલે કરશનભાઈને તેના ખેતરમાં ભાગિયા તરીકે રાખેલા. લગભગ ૬ થી ૭ વર્ષ ભાગિયાતરીકે કામ કરવા છતાં લોનની રકમ ભરપાઈ ના થવાથી કરશનભાઈના પરિવારે બહારથી રૂ. ૧૫,૦૦૦/- વ્યાજે લાવી ખેડૂતને ત્યાંથી કરશનભાઈને મુક્ત કરાવ્યા અને છૂટક મજૂરી કરી ધીમે ધીમે ૧ વર્ષમાં વ્યાજે લીધેલી રકમ મુદ્દલ સાથે ભરપાઈ કરી દીધી. કરશનભાઈ છૂટક મજૂરી કરી ગુજરાન ચલાવે પણ મજૂરીમાં બે પાંદળે ક્યારે થવાય? ક્યારેક વિચારેય આવતો કે ઘરમાં એક ગાય હોય તો દૂધ વેચીને પણ થોડી આવક ઉભી કરી શકાય.  પણ ગાય ખરીદવા માટે મૂડી કેવી રીતે કાઢવી તે સમજાય નહીં.

ભત્રીજો પરેશ VSSMમાં કામ કરે અને vssm વંચિત લોકોને સ્વતંત્ર વ્યવસાય માટે વગર વ્યાજની લોન આપે તેવો કરશનભાઈને ખ્યાલ હતો તેથી પરેશને vssmમાંથી લોન આપવા કહ્યું.  એક ગાય ખરીદવા રૂ. ૪૫,૦૦૦/- જેટલી મૂડી જોઈએ. તેથી પરેશે કરશનભાઈને કહ્યું, “રૂ. ૪૫,૦૦૦ પૂરેપૂરા તો ન આપી શકીએ પણ રૂ. ૩૦,૦૦૦/-ની લોન માટે હું vssmમાં અરજી કરું પણ બાકીની વ્યવસ્થા તમારે કરવાની થાય. એમના પરિવારના સૌએ રૂ.૧૫,૦૦૦ ઉછીના આપ્યા અને vssmમાંથી લોન લઈને તેઓ ગાય લાવ્યા.

ગાય લાવ્યા પછી કરસનભાઈના બાળકો પણ દૂધ પીતા થયા સાથે સાથે દૂધ વેચીને કરસનભાઈ કમાણી પણ કરવા માંડ્યા છે. કરશનભાઈ પોતાના વ્યવસાયથી ખુબ રાજી છે તેઓ કહે છે, “સંસ્થા (vssm) ની મદદથી આજે અમારી સ્થિતિ બદલાઈ રહી છે. માથેથી દેવું ઉતારીને ફરી લોન લઈને બીજી ગાય લાવવી છે. અમારા જેવા ગરીબ માણસોનો આધાર સંસ્થા બની છે એનો જેટલો આભાર માનીએ એટલો ઓછો છે'

કરશનભાઈના આ શબ્દો સાંભળી સંસ્થાગત રીતે આપણે કરેલા કામો લેખે લાગ્યાનો અહેસાસ થાય છે. વધુને વધુ વંચિત વ્યક્તિઓના જીવનમાં પ્રકાશ પાથરવામાં vssm નિમિત્ત બને એવી પ્રાર્થના સાથે...

ફોટામાં કરશનભાઈ તેમને ખરીદેલી ગાય સાથે જોઈ શકાય છે.

VSSM supports Bhurabhai purchase a second hand jeep to ferry passengers...

Parshbhai Raval driving the purchased jeep..

Bhurabhai Raval stays in Deesa, Banaskantha. Both Bhurabhai and his son Paresh ferry passengers in a rented jeep. Everyday they rent the jeep for Rs. 500. At the end of the day the jeep needs to be returned back to its owner and if some days they have to attend to another work the owner gives away the jeep to some one else. Than they  keep waiting for their turn. The father-son duo felt that if they had their own jeep it would save them from all these apprehensions and bring them good earnings.  Buying a second hand jeep costs around Rs. 1,70,000. So how to go about was a question!!

When Bhurabhai came to know about VSSM’s initiative of lending money to nomadic communities to help them rebuild their livelihoods he approached VSSM team member Maheshbhai with a proposal for a loan to buy a second hand jeep. Maheshbhai discussed with Bhurabhai regarding his savings and his ability to pay back the loan. Maheshbhai referred his case to VSSM and helped him with getting a bank loan as well. So with his saving and loan from VSSM and bank Bhurabhai purchased a second hand jeep. Both father and son now drive separate vehicles and have doubled their income. They plan to purchase another jeep once the loan for this one is paid off. 

The support VSSM is extending to such individuals from nomadic communities is helping them attain financial security and understand financial management. 

vssmની મદદથી વિચરતી જાતિના ભૂરાભાઈ રાવળએ પોતાની માલિકીની જીપ ખરીદી

બનાસકાંઠાના ડીસામાં રહેતાં ભુરાભાઈ રાવળ અને એમનો દીકરો પરેશ ભાડેથી જીપ લઈને ચલાવે. રોજના ભાડા પેટે રૂ.૫૦૦ જીપ માલિકને આપે. વળી જીપ માલિકના ઘરે રોજ જીપ લેવા અને મુકવા પણ જવાનું.  ક્યારેક કોઈ કારણસર રજા રાખવાનું મન થાય પણ રજા રાખે તો જીપ તો ભાડે ફરે એટલે બીજા કોઈ ડ્રાઈવરને સોંપી દેવાય. એટલે બીજા દિવસે જીપ મળશે કે નહિ એનો પણ ભય લાગે. 

પોતાની જીપ હોય તો સ્વતંત્ર રીતે વ્યવસાય થઇ શકે પણ એ માટેના પૈસા નહોતા. રૂ.૩૦,૦૦૦ની બચત હતી પણ એટલા રૂપિયામાં જીપ આવે નહિ. જૂની જીપની કિંમત પણ ૧,૭૦,૦૦૦. શુ કરવું? 

vssm વિચરતા પરિવારોને  આર્થિક રીતે પગભર કરવા માટે - સ્વતંત્ર વ્યવસાય માટે લોન આપે છે એ અંગે ભુરાભાઈને ખબર પડી. એમણે vssmના કાર્યકર મહેશભાઈને જૂનામાંથી જીપ ખરીદવા માટે લોન આપવા કહ્યું. મહેશે એમની સાથે બેસીને જીપની કિંમત અને એ પ્રમાણે એમની બચત, vssmમાંથી રૂ.૨૦,૦૦૦ની લોનની ગોઠવણ અને બાકીની રકમની બેંકમાંથી લોન કરી આપવામાં મદદ કરી.  ભુરાભાઈ જૂની જીપ લાવ્યાં. પરેશભાઈ એ જીપ ચલાવે. ભુરાભાઈ પણ ભાડેથી બીજાની જીપ ચલાવે છે. બીજી જીપ ખરીદવાની ઈચ્છા છે જેથી બાપ – દીકરો બંને મહેનત કરી શકે. 

વિચરતા પરિવારો ધીમે ધીમે આર્થિક રીતે સદ્ધર થઇ રહ્યા છે. બેંક સાથેના નાણાંકીય વ્યવહારો પણ એ સમજતા થયા છે જેનો આનંદ છે..

ફોટોમાં માલિકીની જીપ ચલાવતાં પરેશભાઈ રાવળ