VSSM’s Swavlamban initiative of providing interest-free loans helps sanjaybhai to revamp his business...

Mittal Patel meets our loanee Samnjaybhai at his kiosk

 “In 2002, I was utterly broke financially; I lost everything I owned. Clueless about how to move forward, I left my village, arrived in Nadiad, and took up a night-shift security guard job. However, it did not ensure my daily job; hence I bought a pre-owned hand cart and began selling stuff around Nadiad. But such ventures only give minuscule income. I needed capital to procure more products to have more varieties to market. But who lends money to poor people like us?

One day while I was passing through the bazaar with my hand cart, I heard someone call me, “Why do you have less stock in your cart?” he inquired. I shared the challenges to which he offered to give me an interest-free loan to procure enough stock.

Isn’t it astonishing to be offered a loan while minding business in a busy bazaar? Initially, I felt he was joking. But later, he introduced himself, explained about VSSM and Vimukt Foundation, and assured me of financial support. 

I did not have the required documents, but Rajnibhai helped to procure them. I was given a loan of Rs. 30,000. The funds helped repair the hand cart and purchase enough goods to fill up the cart. If I can find work, I do night shifts as a security guard; on other days, I earn through my business. My business income has grown, and so has my income. I now stay in a rented house, wear decent clothes, and have proper food on my plate. I now wish to expand my business.”

Sanjaybhai from Nadiad shared his experience with VSSM’s Swavlamban initiative of providing interest-free loans to individuals willing to grow or revamp their businesses. The program has helped 6500 individuals increase their incomes and quality of life.

We pray for continued prosperity and happiness.

"2002માં હું સાવ રોડ પર આવી ગયેલો. જે હતું એ બધુ ખતમ થઈ ગયું. શું કરુ એ સમજાતુ નહોતું. ગામ છોડી નડિયાદ આવ્યો અને હોમગાર્ડમાં રાત્રે નોકરીએ જવા માંડ્યો. પણ ત્યાં કાંઈ કાયમી કામ ન મળે મહિનાના પંદર સત્તર દિવસ કામ કરુ ને બાકીનો સમય એક જૂનામાં લારી ખરીદી તેમાં પાંચસો હજારનો સામાન ભરાવીને નડિયાદમાં ફરી ફરીને વેચું. પણ એમાં ઝાઝુ મળે નહીં. વધારે સામાન હોય તો ધંધો સારો થાય. પણ મને પૈસા કોણ ધીરે.

એક દિવસ બજારમાંથી લારી લઈને હું નકળી રહ્યો હતો ત્યાં એક ભાઈએ મને બૂમ પાડી ઊભો રાખ્યો ને લારીમાં આટલો સામાન કેમ એમ પુછ્યું.. મે સઘળી હકીકત કહી. એ પછી એ ભાઈએ કહ્યું, અમે તમને વધારે સામાન લાવવા લોન આપીયે તો?

આમ રસ્તે ચાલ્યા જતાને કોઈ લોન આપવાની વાત કરે તો નવાઈ જ લાગે ને? મને લાગ્યું આ ભાઈ મજાક કરે છે. પણ પછી એમણે VSSM સંસ્થા અને વિમુક્ત ફાઉન્ડેશનનો અને પોતાનો પરિચય આપ્યો અને ખરેખર લોન આપશેનું કહ્યું.મારી પાસે પુરતા ડોક્યુમેન્ટ પણ નહીં. પણ કાર્યકર રજનીભાઈએ ડોક્યુમેન્ટ કઢાવવા મને બધી મદદ કરી. અને પછી 30,000 લોન પેટે આપ્યા. મે મારી લારી સરખી કરાવી. જેમાં વધારે સામાન દેખાઈ શકે એ રીતે મે વધુ સામાન ભરાવ્યો. આજે હું મહિનામાં રાતના જ્યારે હોમગાર્ડ તરીકે કામ મળે ત્યારે કરુ બાકી દિવસે મારી લારી લઈને ફરુ. મારી આવક વધી ગઈ. હવે હું ભાડાના મકાનમાં રહુ છુ. કપડાં પણ સરખા પહેરુ ને ખાવાપીવાનુ હખ થઈ ગયું. હવે સ્વપ્ન થોડો મોટો ધંધો કરવાનું છે."

નડિયાદના સંજયભાઈની આ વાત. અમે સ્વાવલંબન કાર્યક્રમ અંતર્ગત સંજયભાઈને લોન આપી. સમગ્ર ગુજરાતામાં તેમના જેવા 6500 થી વધુ પરિવારોને અમે લોન આપી છે જેઓ પોતાનો ધંધો કરીને બે પાંદડે થયા છે.

બસ સૌ સુખી થાય એવી અભ્યર્થના...

#MittalPatel #vssm #loan #support #nadiyad

Sanjaybhai shareshis experience with Mittal Patel

Mittal Patel meets Sanjaybhai in Nadiad

Mittal Patel with Sanjaybhai and Rajnibhai

Sanjaybhai took interest free loan of Rs 30,000/- to enhace
his business

Meerkhanbhai's Life Changed with the help of VSSM Livelihood Programme

Mittal Patel meets Meerkhanbhai when she was in Una

Meerkhanbhai with his Tempo

Meerkhan is his name!!

I never go into the details of someone’s caste and faith, I knew Meerkhan belonged to Hindu Vansfoda Vadi community so how come he was named Meerkhan?

“My father must have liked this name hence, I was named Meerkhan!” he responded to my curious question of who had named him!!

Isn’t that amazing?

To me this what it means to be an Indian.

Meerkhanbhai and other Vansfoda Vadi families living at Una in Banaskantha’s Kankrej practised the occupation of basketry,  but the ever-increasing cost of bamboo as a result of declining forests made the baskets dearer thereby increasing the use of plasticware.

Meerkhan and most in his community shifted to selling plasticware instead of leaning on bamboo products.

The trading required them to commute to neighbouring villages and towns, walking to these regions meant they spent precious time in commute rather than doing business.

Meerkhan requested for an interest-free to help him buy a tempo automobile. VSSM sanctioned a loan of Rs. 50,000, the sum was used to pay the down payment for the auto seen in the image. He then requested Rs. 50,000 to expand his business, VSSM approved that amount too. The business flourished and Meerkhan paid off the loans he had taken from VSSM and a private finance company.

A couple of months back,  I was in Una where I happened to meet Meerkhan, with great joy he showed me the tempo than he had bought from VSSM’s support.

What are your dreams? I asked

A  pucca house in Shihori! he replied.

Even the birds aspire to build a secured nest,  isn't it obvious humans too would wish for a decent roof over their head?  

નામ એમનું મીરખાન

સામાન્ય રીતે હું કાંઈ જાત પાતમાં માનુ નહીં એટલે કોઈને એ સંદર્ભે કશું પુછુ નહીં પણ મીરખાનભાઈને હું જાણતી એ પ્રમાણે તેઓ હીંદુ વાંસફોડાવાદી સમાજના તો નામ કેમ મીરખાન?

નામ કોણે પાડ્યું એવું પુછ્યું તો કહે, બાપાને ગમ્યુ હશે એટલે પાડ્યું હશે...

કેવી અદભૂત વાત...ગમ્યુ એટલે પાડ્યું..

આમ જુઓ મારા મતે આજ સાચી ભારતીયતા..

મીરખાનભાઈ અને બનાસકાંઠાના કાંકરેજના ઊણમાં રહેતા અન્ય વાંસફોડા વાદી વાંસમાંથી સૂડલાં ટોપલાં બનાવવાનું કામ કરતા પણ જંગલો કપાતા ગયા એમ વાંસ મોંધા થતા ચાલ્યા. પ્લાસ્ટીકનું ચલણ વધ્યું એટલે વાંસની વસ્તુઓ વેચવાનું પ્રમાણ ઘટ્યું.

મોંધા વાંસની મોંધી વસ્તુઓ વેચવાની જગ્યાએ મીરખાનભાઈ અને અન્ય સૌએ પ્લાસ્ટીકના તબકડાં, ડોલ વગરે ખરીદી વેચવાનું ચાલુ કર્યું. પણ પગપાળા ગામડાં ખૂંદવાના આમાં ઝાઝુ રળી શકાય નહીં

એક દિવસ મીરખાનભાઈએ ટેમ્પો રીક્ષા માટે VSSMમાંથી વગર વ્યાજે લોન માંગી અમે આપી..

પચાસ હજાર આપ્યા એમાંથી ડાઉન પેમેન્ટ ભરીને ફોટોમાં દેખાય એ છકડો લીધો. ધંધો વધારવા બીજા પચાસ હજાર માંગ્યા અમે આપ્યા.

ધીમે ધીમે ધંધો વધ્યો ફાઈનાન્સમાંથી અને VSSMમાંથી લીધેલી પૂરી કરી.

થોડા મહિના પહેલાં ઊણ જવાનું થયું મીરખાનભાઈ મળ્યા.

બેન સંસ્થાની લોનમાંથી લીધેલો આ ટેમ્પો એમ કહીને તેમણે હરખથી ટેમ્પો બતાવ્યો.

સ્વપ્ન શું છે? એવું પુછતા તેમણે કહ્યું,

શિહોરીમાં એક સરસ ઘર થઈ જાય તો બસ...

પક્ષીઓ પણ પોતાના માળા બનાવે મૂળ તો સુરક્ષીત રહેવા અર્થે તો માણસ તો આ વિચારે જ...

મીરખાનભાઈનું સ્વપ્ન ઝટ પૂર્ણ થાય એવી અભીલાષા...

Dipakbhai's life got Transformed with the help of VSSM Interest Free Loans..

Dipakbhai's uncle's son learns
sewing machine in his shop
after coimg to school

Dipakbhai Bholabhai Parmar resides in Gariyadhar of Bhavnagar District. In his family he has his parents and a big brother.  Dipakbhai’s father goes to polish diamonds whereas Dipakbhai and his brother does tailoring. Dipakbhai is 12th Pass and his brother has completed two years of college. When Dipakbhai was in 10th and his brother was in 12th they found much difficulty in finding uniform and thus decided to learn tailoring. And so they started to learn Tailoring in vacation. After vacation also they used to learn it by deducing some time out of their schedule and it took them 4 years to learn it and after that they didnot had so much savings to start their own business and so took a small shop on rent in their own village in which he had tpo pay 1800 Rs as shop rent and 1500 Rs as machine rent.Dipakbhai says, “My paternal uncle (fuva) used to know rameshbhai (A VSSM feildworker) so I explained him my position asked him that everymonth I have to pay 3300 Rs as rent and so whatever I earn a greater part I have to pay as rent. we do the tailoring of Mens garments and as diwali is approaching if we can get our own machine 1500 Rs can be saved. we received an interest free loan of Rs.. 40,000 from the organization and from it we bought three machines seeing us our cousin from maternal uncle also came to our shop to learn it. so now we save the amount of machine rent. I will pay the loan installments regularly and I am giv ing pledge to do so for which we have kept a box in which everyday we keep 50 to 100 Rs. into it so that we can get an amount to pay as installment. When we were studying in school we used to watch our mother who was saving some money and so we also learns to save. The money saved in this box has helped us to get through many works. Now in our village we have a savings organization were we save 1000 Rs every month. VSSM is working very good so we are happy to join this organization. The organization has lead their trust on me by giving me the loan so I would not break this trust.”

Dipakbhbai and his brother sewing in his shop

Dipakbhai wants to start his own shop and for that he is saving money.Because of the habbit of saving and his hard work he has been able to fulfil his dreams. Because of school uniform he learned stiching and now he is dreaming of his own shop. We wish that he fullfills his dreams in near future. Because of the help of you donors these people are able to dream and try to acheive their dreams. Thank you so much to all donors...

દિપકભાઈ ભોળાભાઈ પરમાર ભાવનગરના ગારિયાધારમાં રહે.પરિવારમાં માતા-પિતા અને એક મોટોભાઈ છે. દિપકભાઈના પિતા હીરા ઘસવા જાય. બંને ભાઈઓ સિલાઈકામ કરવાનું કામ કરે. દિપકભાઈ ૧૨ પાસ છે અને તેમના મોટાભાઈએ કોલેજના બે વર્ષ કર્યા છે. દિપકભાઈ ૧૦માં ધોરણમાં અને તેમના મોટાભાઈ ૧૨માં ધોરણમાં ભણતા હતા ત્યારે સ્કુલ યુનિફોર્મ મેળવવા માટે તેમને બહુ મુશ્કેલી પડી. બંનેએ નક્કી કર્યું કે હવે સિલાઈકામ શીખવું છે.તેથી બંને ભાઈઓએ વેકેશનમાં સિલાઈકામ શીખવાનું શરૂ કર્યું. વેકેશન પૂરું થયા પછી પણ બંને ભાઈઓ સમય કાઢી સિલાઈકામ શીખવા જતા.ત્રણ થી ચાર વર્ષ તેમને શીખતા લાગ્યા. બંને ભાઈઓ પાસે એટલી તો મૂડી હતી નહીં કે ધંધો શરૂ કરે તેથી તેમના ગામમાં જ ચાલતી દુકાન ભાડેથી લઇ તેમાં કામ કરવા લાગ્યા. જેમાં રૂપિયા ૧૮૦૦/- દુકાનનું ભાડું અને રૂપિયા ૧૫૦૦/- સિલાઈમશીનનું ભાડું ચૂકવવું પડતું. ધંધો સારો ચાલે તેથી બંને ભાઈઓ દુકાન અને મશીનનું ભાડું આપી સિલાઈકામ કરતા.

દિપકભાઈ કહે,“ મારાફુવા જીતેન્દ્રભાઈ, રમેશભાઈ (VSSMના કાર્યકર)ને ઓળખતા. તેમને મેં મારી પરિસ્થિતિ વિશે વાત કરી કે મહિના દરમિયાન જે આવક થાય તેમાંથી રૂપિયા ૩૩૦૦/- તો ભાડામાં જ જતા રહે. અમે જેન્ટ્સ ગારમેન્ટનું કામ કરીએ. દિવાળી આવશે એટલે કામ વધવાનું, તેથી જો પોતાના મશીન થઇ જાય તો રૂપિયા ૧૫૦૦/- ભાડું ન ચૂકવવું પડે.સંસ્થામાંથી રૂપિયા ૪૦,૦૦૦ની વગર વ્યાજની લોન મળતા અમે ત્રણ મશીન લઇ આવ્યા. અમને જોઈ મારા મામાનો દીકરો હવે અમારી દુકાનમાં પણ સિલાઈકામ શીખવા આવે છે.આમ હવે અમને સિલાઈ મશીનનું ભાડું નહીં થાય. લોનના હપ્તા નિયમિત ભરવા માટેની હું બાંહેધરી આપું છુ. જેના માટે અમે દુકાનમાં એક ગલ્લો રાખ્યો છે. જેમાં રોજના રૂપિયા ૫૦ થી ૧૦૦ નાખીએ એટલે લોનનો હપ્તો ભરવા જેટલા પૈસાભેગા થઇ જાય.અમેસ્કૂલમાં ભણતા ત્યારે જોયું કે મારી મમ્મી રોજના થોડા થોડા પૈસા બચાવતા. તે જોઈ અમે પણ ગલ્લામાં પૈસા ભેગા કરવાની શરૂઆત કરી. આ ગલ્લામાં ભેગી કરેલી થોડી થોડી બચતે અમારા કેટલાયે કામો પારપાડ્યા. તેથી હવે તો અમે અમારા ગામમાં બચત મંડળ ચાલે. જેમાં દર મહીને ૧૦૦૦ રૂપિયા ભરીએ છીએ.VSSM સંસ્થા આટલું સારું કામ કરે છે એટલે સંસ્થા સાથે જોડાવાનો આનંદ છે. સંસ્થાએ મારા પર ભરોસો રાખી લોન આપી. તેથી સંસ્થાનો વિશ્વાસ ક્યારેય નહીં તોડું.“

દિપકભાઈ પોતાની જેન્ટ્સ ગારમેન્ટની દુકાન કરવા માંગે છે.જેના માટે તેઓ બચત કરી રહ્યા છે. નાનપણથી રહેલી બચતની આવડતથીઅને મહેનતથી જરૂર તેઓ પોતાના સપના સાકાર કરશે. સ્કૂલના યુનિફોર્મની જરૂરિયા તને કારણે દિપકભાઈ સિલાઈ શીખ્યા અને આજે પોતાની દુકાનના સ્વપ્ન જોતા થઇ ગયા. ભવિષ્યમાં દિપકભાઈ પોતાના સપના ને સાકારકરે તેવી શુભેચ્છા. આપ સૌ દાતા દ્વારા મળેલ અનુદાનથી લોકો સપના જોતા થયા છે અને એ સ્વપ્નને સાકાર કરવા માટે મથી રહ્યાછે. આપસૌ દાતાઓ નો ખૂબ ખૂબ આભાર...

 

Lakhabhai Dafer's life got Transformed with the help of VSSM Interest Free Loans...

Mittal Patel visits Lakhabhai Dafer at his kiosk

‘Ben, this is Lakho speaking. Since you have been telling us to walk the right path and give up our rogue behaviour I have  decided to do just that. But I need your support, I need some loan for that.”

“What do you plan to do with the loan you take?”

“The place where I stay not only has houses of people like me but some factories as well. If I start selling vegetables, snacks, groceries the income will be enough to sustain us.”

Lakhabhai Dafer sharing his journey to Mittal Patel

“But you have no experience of the working or doing any business in the past, will you know how to run a business?”

“ No one arrives in this world learning anything in his mother’s womb, we all learn as we grow, I too shall learn!!”

“Ok. Get Tohid to fill up your application form. Do not borrow large amount in the beginning. It is better to start small and gradually increase the amount.”

“Rest assured, Ben! But do sanction my application at the earliest.”

“Sure!”

Lakhabhai Dafer selling vegetables

We sanctioned a loan of Rs. 30,000/- to Lakhabhai. Although he has never gone to school and does not even know how to read or write, he successfully manages his kiosk. The daily income of Rs. 600-700 helped him save enough to build a decent house. Recently, when I met him I was given a tour of his neatly decorated house.  Lakhabhai shared his journey, which we have captured and shared in the attached video. As the family stays of government wasteland we have asked him not to  build a pucca house. Although his savings are enough to  help him build a one room house. He repaid the entire loan amount of Rs. 30k without missing an instalment. Lakhabhai intends to upscale his business now for which he needs bigger amount from VSSM.

VSSM’s has envisaged to provide dignified living to the marginalised nomadic  communities and the interest free loans are doing just that.  Also the Dafer community he belongs to needs our trust and support. Our policies need to be more inclusive for communities like these. This helps ensure  they improve their image amongst the police and administration. The unwarranted  police harassment of Dafers will stop  when they see the Dafer individuals working and earning rightful incomes like so.

'બુન લાખો બોલુ સુ. તમે ક્યો સો ને કે હવે આડા અવળા રસ્તા મેલી સીધા રસ્તે ચડી જાવ તે ઈ હાટુ મારે લોણ જોવે સે'

'લોન લઈને શું કરવા ના?'

'મુ જ્યાં રઉં સુ ન્યાં અમારા તો ઘર સે જ પણ બાજુમાં ફકેટરીએ સે. શાકબકાલુ, નાસ્તાના પડીકા અન થોડો કરિયાણાનો સોમાન એવું બધુ થોડ થોડું રાખુ તોય મારા જોગુ નેહરી જાય'

'પણ તમે પહેલાં કોઈ દિવસ ધંધો કર્યો નથી તો આવડશે?'

'આ દુનિયામાં કોઈ ક્યાં એની માના પેટમાંથી શીખીને બારો આયો તો બધાય શીખ્યા તો અમે ચમ નઈ શીખીએ?'

'સારુ તોહીદ પાહે ફોમ ભરાવી દેજો અને બહુ મોટી રકમનું સાહસ નો કરતા બધુ ધીમે ધીમે કરવું સારુ'

'ઈ નો કેવું પડે બુન. ફારમ ભરી મેલુ પહી ઝટ કરી દેજો'

'હા'

અમે લાખાભાઈને ત્રીસ હજારની લોન આપી. એમણે ફોટોમાં દેખાય એવો સરસ ગલ્લો કર્યો. લાખાભાઈ એક ચોપડી ભણ્યા નથી. પણ વ્યવહાર બરાબર આવડે. ગલ્લામાંથી રોજની છસો - સાતસોની આવક થાય છે એમાંથી એમણે પોતાનું સરસ ઘર પણ બનાવ્યું. લાખાભાઈના ઘરનાએ મને એમણે બાંધેલું અને સજાવેલું ઘર બતાવ્યું જે ફોટોમાં જોઈ શકાય છે. પોતાના ધંધાની વાત પણ લાખાભાઈએ આ સાથેના વિડીયોમાં કરી છે.

સરકારી ખરાબાની જમીનમાં રહે છે એટલે પાકુ ઘર બાંધવાની અમે ના પાડી, નહીં તો થોડી બચત કરીને એક રૃમનું ઘર બાંધવાની ક્ષમતા તો હવે થઈ ગઈ છે.

તેમણે લીધેલી લોન એક હપ્તો ચુક્યા વગર એમણે ભરપાઈ પણ કરી દીધી. હવે મોટો ધંધો કરવા બીજી લોન આપવા તેમણે કહ્યું.

બીજી લોન પણ આપીશું. મૂળ તો લાખાભાઈ જેવા સૌ તકવંચિતો બે પાંદડે થાય એ તો ઉદૃશ્ય છે અમારો..

વળી એ જે સમાજમાંથી છે એ ડફેર સમાજના સૌ મહેનત કરી રોજી રોટી રળતા થાય, પોલીસ એમને પજવે નહીં ને સમાજ એમને માનભેર જુએ એ સ્વપ્ન પણ અમે સેવ્યું છે..એટલે આ સમાજનો દરેક માણસ સ્વતંત્ર ધંધો કરીને આર્થિક રીતે સ્વતંત્ર થાય તે જરૃરી..

#VSSM #Mittalpatel #NomadsOfIndia #Dafer #NomadicDenotified #collector_Mehsana #NomadicTribes #humanity #NTDNT #denotifiedtribes #rights #fightforsurvivle #dream #ownland #districtcollector #residentialplot #humanrights #empathy #sympathy #humans #gujarat #livelihood #helpforlivelihood

Story of Transformation in the lives of Nomads...

Mittal Patel with Somabhai VansfodaVadi

The destitute families belonging to nomadic and de-notifiedcommunities aspire for a better life fo

themselves and there coming generations. The nomadic communities are entrepreneurs by nature, but given their socio-economic standing in the society it is hard for them to raise capital required to initiate their ventures.

The families began requesting financial assistance from VSSM. The prevalent circumstances and our vision to enable these communities lead a dignified life required us to provide  them interest free loans.

Mittal Patel with nomadic women at her kiosk

VSSM has provided a total of Rs. 2,97, 08, 111 as loan to 2442 families. This amount as revolving fund has increased to Rs. 7,23,37,843.

As shared in the video : https://www.facebook.com/mittal.patel.5836/videos/pcb.10206106490378300/10206106380455552/?type=3&theater

 and pictures , the family have managed to enjoy a regular monthly income and experience the joys of regular income.

We are grateful for support you have provided to help provide stability to these address-less families.

વિચરતી જાતિના સાવ અમાનવીય સ્થિતિમાં રહેતા પરિવારોને સ્વમાનભેર જીવવું છે.

Nomadic Women with her cutlery items

પોતાનો સ્વતંત્ર વ્યવસાય કરવાની કુશળતા ઘણી છે. પણ એ માટે જોઈએ એવી મૂડી એમની પાસે ક્યાં હતી. વળી મૂડી એમની રહેણાંકની હાલત જોઈને કોઈ ધીરેય નહીં.

અમારી પાસે આ પરિવારોએ સ્વતંત્ર ધંધો કરવા માટે લોન માંગી ને અમે એમને વગર વ્યાજે લોન આપી.

ફોટો અને વીડિયોમાં દેખાય એ રીતે અમણે પોતાની રીતે સ્વતંત્ર ધંધા શરૃ કર્યા અને આજે બે તેઓ બે પાંદડે થયા છે.

સંસ્થા દ્વારા કુલ 2,97,08,111 રૃપિયા લોન પેટે 2500 ઉપરાંત પરિવારોને આપવામાં આવ્યા.

રૃા. 2,97,08,111 લોન પેટે આપેલા. આ રકમ આજે રીવોલ્વીંગ નેચરમાં 7,23,37,843 જેટલી થઈ છે.

સરનામાં વગરના આ માણસોનો વ્યવહાર બરાબર પાક્કો છે...

મદદ કરનાર સૌ પ્રિયજનોનો આભાર

#MittalPatel #VSSM #NomadsOfIndia #NomadicTribes #DNT #Livelihood #loan_for_nomads #DenotifiedTribes #Income_generation #livelihoods_strategies