Jivabhai's life got Transformed with the help of VSSM Interest Free Loans

Jivabhai with his family

Who trusts the person who keeps smoking and drinking and does nothing?

I was not considered a good person!

My wife also used to get upset with me and go back to her parents’ place.

But Kanubhai (VSSM field worker) trusted me and gave me the loan. 

Now I have got reputation in Bawri community.

I got some jewellery made for my wife. I also got a bracelet, and earrings worth Rs. 20,000/-. I have saved some money in the bank too. 

Jivabhai, who did not even care for being alive when he was drinking, his life has transformed. He has become well to do with the help of the loan.   

He wishes to make his own house and wants to get rid of the shanty.  

Hear the story of Jivabhai in his own words… You will enjoy…

Youtube link: https://www.youtube.com/watch?v=UhPyN_7VkiM

ગુજરાતીમાં અનુવાદ

ગાંજો અને દારૃ પીને પડ્યા રહેનારનો ભરોષો કોણ કરે?

હારા માણહમાં આપણી ગણતરી જ નો થાય...

ઘરવારીએ રીહાઈને વારે ઘડીએ પિયર વઈ જાતીતી..

પણ કનુભાઈ (VSSMના કાર્યકર)એ ભરોષો કઈર્યો ને મને લોન દીધી.

હવે મારા બાવરી સમાજમાં મારી ગણના થવા માંડી.

ઘરવાળીના દાગીના કરાઈવ્યા. મેય હાથનું કડુ, કાનની વીહ હજારની કડલીઓ કરાઈવી ને બેંકમાંય થોડા પૈસા ભેગા કઈરા..

એક સમયે પીધા પછી પોતાના દેહનુંયે ભાન ન રહેતું એવા જીવાભાઈની જિંદગી બદલાઈ ગઈ છે. લોનથી સદ્ધર થયા છે. 

પોતાનું ઘર થાય ને છાપરાંમાંથી મુક્તિ મળે તેવી તેમની ઈચ્છા છે.. 

જીવાભાઈની વાત એમની જ જુબાનીમાં સાંભળો.. મજા પડશે..

Youtube link: https://www.youtube.com/watch?v=UhPyN_7VkiM

Mafatkaka's desire to make his Grandchildren exemplary in the community gets fulfilled with the help of VSSM

Mafatkaka with his family and Mittal Patel

I want my daughter to be a doctor. But she got less marks so, I sent her to Philippines to study medicine. But expenses are high there. I applied to get the loans from the government for the children who go to study abroad. I had some hopes from the government so, I sent my daughter abroad using all my savings but my application got rejected. 

I told him, “you should have taken the permission before sending your daughter abroad.” But he said, “What to do ben, I am adamant on making my daughter a doctor. In Devipujak community, many people don’t study much. But I want to make my daughter a doctor and provide an example in the community. But I don’t have much money and the fees of second semester are yet to be paid. You have to help me. Now where shall I go and ask for money? We consider the government to be our guardian but it also turned its back from us. You give me loan, I will pay the instalments every month.”

Mafatkaka, Aarti’s grandfather is class-III government servant. He wanted his sons to study but they did not study much. Elder son got married. Mafatkaka had hope to make his daughter study. Today, Aarti’s mother- Mafatkaka’s daughter-in-law- Hiralben is working as a nurse in Palanpur Civil Hospital. Mafatkaka made Aarti’s elder brother Kalpesh an aeronautical engineer. 

Mafatkaka said, “Education is necessary to bring change in the society. I want to make my children exemplary in my community that’s why I made them reach this level of education although I was not financially capable. All my efforts will pay off when the other children of the community will start studying.”

We gave the loan of Rs. 1 lakh to Mafatkaka for Aarti’s education. Along with that, we gave the loan of Rs. 50 thousand to Hiralben for Kalpesh’s education. Hiralben has toiled hard to make her children take education. Right now, she has to face financial scarcity but she thinks that there will be bright future once her children will start working. 

We pray that Mafatkaka and Hiralben’s efforts become successful… 

This photo was taken when both children come to Ahmedabad for a vacation and came to the office with Mafatkaka and Hiralben…. 

‘મારે મારી દીકરીને ડોક્ટર બનાવવી છે. પણ એના ટકા ઓછા આવ્યા એટલે મે એને ડોકટરી ભણવા ફીલાપાઈન્સ મૂકી છે પણ ત્યાનો ખર્ચ વધારે છે. વિદેશમાં ભણતા વિદ્યાર્થીઓને ભણવા માટે સરકાર લોન આપે છે મે ફાઈલ મુકી પણ એ નામંજુર થઈ. મને સરકારમાંથી લોનની આશા હતી એટલે જ મે દીકરી આરતીને મારી પાસે જે સગવડ હતી એને લઈને વિદેશ મોકલી દીધી પણ મારી ફાઈલ સરકારે નામંજુર કરી. એમણે કહ્યું, તમારે દીકરીને મોકલતા પહેલાં મંજુરી લેવી જોઈતી હતી. શું કરુ બેન મારી દીકરીને ડોક્ટર બનાવવાની મારી જીદ છે. દેવીપૂજક સમાજમાં બધા બહુ ભણે એવું નથી. મારે મારી દીકરીને ડોક્ટર બનાવી સમાજમાં ઉદાહરણ પુરુ પાડવું છે. પણ પૈસાની સામટી સગવડ નથી અને એની બીજા સેમીસ્ટરની ફી ભરવાની બાકી છે. તમારે મને મદદ કરવી પડશે. હવે કોની પાસે જઈને પૈસા માંગુ. સરકારને માઈ બાપ માનીએ પણ એણે તો મોઢું ફેરવી લીધુ. તમે લોન આપો હું દર મહિને પૈસા ભરી દઈશ.’

મફતકાકા આરતીના દાદા. સરકારમાં ત્રીજા વર્ગના કર્મચારી તરીકે નોકરી કરતા. પોતાના દીકરાઓ ભણે તેવી હોંશ હતી પણ તે બહુ ભણ્યા નહીં. મોટા દીકરાના લગ્ન કરીને વહુને ઘરે લાવ્યા. વહુને ભણાવવાની હોંશ તેમણે રાખી ને આજે આરતીની મમ્મી અને મફતકાકાના મોટાદીકરાની વહુ હીરલબેન પાલનપુર સીવીલ હોસ્પીટલમાં નર્સ તરીકે ફરજ બજાવે છે. આરતીના મોટોભાઈ કલ્પેશને પણ મફતકાકાએ એરોનોટીકલ એન્જીનીયર બનાવ્યો.

મફતકાકા કહે, ‘કોઈ પણ સમાજના બદલાવ માટે ભણતર જરૃરી છે. મારા સમાજમાં મારા બાળકો ઉદાહરણ પુરુ પાડે તેવા બનાવવા છે ને એટલે જ આર્થિક ક્ષમતા ના હોવા છતાં મે મારા બાળકોને શિક્ષણના આ સ્તરે પહોંચાડ્યા છે કાલે એમને જોઈને સમાજના બીજા બાળકો ભણતા થાય તો મે કરેલું બધુ લેખે લાગશે.’

મફતકાકાને રુ.એક લાખની લોન આરતીના ભણતર માટે આપી. સાથે કલ્પેશના ભણતર માટે હીરલબહેનને રુ. પચાસ હજારની લોન આપી. હીરલબેને પણ પોતાના બાળકોના ભણતર માટે જાત ઘસી નાખી છે. હાલ આર્થિક તંગી વેઠવી પડે છે પણ કાલ સોનાનો સૂરજ મારા બાળકો કામે લાગશે ત્યારે ઊગશે તેવું હીરલબેન કહે છે.

મફતકાકાને હીરલબેનની મહેનત સફળ થાય તેવી પ્રાર્થના..

બંને બાળકો વેકેશનમાં ઘરે આવ્યા ત્યારે અમદાવાદ ઓફીસ મફતકાકાને હીરલબેન સાથે મળવા આવ્યા.તે વખતે તેમની સાથે પડાવેલી તસવીર..

Karshan Kaka and His Fixed Deposit

Karshankaka, with his loading rickshaw, talking to Shri Rashminbhai Sanghvi

‘Ben, please give me the loan of Rs. 50,000 this time.’

‘But now what do you need the loan for? Everything is settled now.’

‘Yes, but I need to make papers for the Fixed Deposit (FD) from the bank Madhuben suggested.’

‘Wow, Kaka! You take interest free loan and then put it in FD and get the interest from the bank.”

“That is true. This time we will give you the interest but you have to give us the loan. You gave us loan of Rs. 2 lakh to buy this loading rickshaw (chhakada). We had to pay the installment of Rs.10,000/- per month. So, there used to be tension to pay the money and that made us pay the installment. But now there is only one installment left. But after we pay it then one thousand rupees won’t be saved by us. That will be spent only. We told Madhuben (The fieldworker) about our concern and she told us to make an FD.  

Bhalabhai and his wife showing the passbook

You keep that paper once it is issued and we will pay the installments. When we gather some 5-10 papers like these, you give us the space to make a house."

I felt high regards for Karashankaka when I came to knew his understanding.

When you have money, you can’t save it that is true. But we don’t give loans for FDs. However, I feel like experimenting about it with Karashankaka at personal level.  

We planted dreams in this settlement. The people who used to buy and eat spices of 5 rupees and cook with the oil worth Rs.10, got an income to pay the monthly installment of 10 thousand Rupees. 

We are happy about it. Along with that, we taught investment to Karashankaka and he also learnt it like a school going kid. If he keeps doing as we say, he will be able to make his own house too. 

Bhalabhai making the brooms

The photo is taken with the loading rickshaw purchased by Karshankaka by loan, when Shri Rashminbhai had come to Karshan Kaka’s settlement. The other photo is of Bhalabhai with the passbook showing that only one instalment of the loan is left out of the loan of Rupees one lakh. And also an image of Bhalabhai making the brooms on which he earns the living. 

ગુજરાતી અનુવાદ

‘બેન આલી ખા પચા હજારની લોણ આલજો.’

‘પણ હવે તમારે લોન કેમ જોઈએ? હવે તો બધુ સેટ છે.’

‘હા પણ મધુબેને કીધુ તે બેંકમાંસી એફ.ડી.નું કાગર કરાબ્બાનું સે.’

‘વાહ કાકા વગર વ્યાજની લોન લઈને તમે એફ.ડી. કરાવો ને બેંક તમને વ્યાજ આપે.’

‘ઈ હાસુ બાપલા તે આલીખા અમે તમુને વ્યાજ શીખે આલી દેસું પણ લોણ તો આલવી જ જોશે. આ છકડાં બલ્લે તમે બે લાખની લોણ આલી તે દર મહિને દહ હજાર(10,000)નો હપ્તો ભરવાનું માથે ટેલશન રેતું ને હપ્તો ભરાતો જતો. હવે આના પસી એક જ હપ્તો ભરવાનો બાકી રીયો. પણ એ ભરાઈ જશે પસી દહ હજાર અમારી પાહે નો બચે. ઈ વપરાઈ જ જાય. મધુબેનને(VSSMના કાર્યકર) અમારી ચિંતા કીધી તે ઈમને આ એફ.ડી.નું કાગર કઢાબ્બા કીધુ. તે કાગર નીહરી જાય પસી તમારી કને જ રાખવાનું અને હપ્તા અમે ભરે જાસું. આવા પાંચ દસ કાગર થઈ જાય પસી તમે ઘર હાટુ ક્યાંક જગ્યા લઈ દેજો.’

સાંભળીને કરશનકાકાની સમજણ પર ઓવારી જવાયું. 

પાસે હોય તો પૈસા ના બચે એ વાત સો ટકાની. પણ એફ.ડી.માટે લોન આપવાનું અમે કરતા નથી. જો કે વ્યક્તિગત ધોરણે એક પ્રયોગ કરશનકાકાને લઈને કરવાનું મન પણ છે. 

આ વસાહતમાં અમે સપનાં રોપવાનું કર્યું. પાંચનું મરચુ ને દસનું તેલ લાવીને ખાતા આ પરિવારોની માસીક આવક દસ હજારનો હપ્તો ભરી શકે એટલી થઈ છે. એનો રાજીપો ને સાથે તમે ક્યો એમ કરશું બાપલા કહેતા મારા પપ્પા કરતાંય મોટા કરશનકાકાને પૈસાનો વહીવટ કેમ કરવો તે અમે સમજાવ્યું ને નિશાળમાં ભણતા નાના બાળકની જેમ એ શીખ્યા પણ ખરા. બસ થોડું વધુ કહીએ એમ કરશે તો ઘરેય થઈ જશે. પછી છાપરાંમાંથી છુટકારો...

આદરણીય રશ્મીનભાઈ કરશનકાકાની વસાહતમાં આવ્યા તે વેળાની તસવીર લોનથી લીધેલા તેમના છકડાં સાથે, ભલાભાઈ એક લાખની લોનનો છેલ્લો જ હપ્તો રહ્યો છે તે ચોપડીમાં બતાવતા ને જે ધંધા માથે એ નભે છે તે સાવરણી બનાવતા ભલાભાઈ.

Bharatbhai Raval's Sugarcane Juice Center blooms with the help of VSSM...

Mittal Patel with Bharatbhai Raval at his Sugarcane
Juice center

Bharatbhai Raval's daughter Neelam studying at VSSM
Unnati girls hostel

 Bharatbhai Raval runs his home doing small business. He lives in Umbari village of Kankrej block. He has three children. Neelam is very clever among three of them. We always talk to Nomadic families that there is no upliftment without financial stability. Bharatbhai also understood this thing well so he began looking for independent and profitable business which he can do. The more he explored various businesses, more he got confused. Eventually, he could zero in on the business of making sugarcane juice. He decided not to start an ordinary sugarcane juice centre. Then started the journey of exploring the sugarcane juice centres of South Gujarat to Maharashtra . After a long trajectory he decided to make the sugarcane centre as it can be seen in the photo. 

He asked us for loan of Rs. 50,000/- but it was not possible for us to give the same immediately, so he borrowed some money and started the sugarcane juice centre. He requested us to give him loans as soon as possible. We gave him loan when it was possible for us and he repaid the money he had borrowed. 

Bharatbhai Raval with his family at his Sugarcane Juice center

Bharatbhai runs his sugarcane juice centre in the villages on the way to Shihori from Patan. He adds pineapple juice in the sugarcane juice so, it becomes even more tasteful.  

From the mudhouse in Umbari, now Bharatbhai is living in a rented house in Shihori. He is getting good income and all the more he is paying the instalments regularly. 

Bharatbhai’s daughter Neelam is studying in 11th std and living in our Ahmedabad Hostel. He is very clever and wise. This girl is always found in the corner with a book. We pray to god that Neelam’s dream of becoming a doctor and Bharatbhai’s dream of buying his own house get fulfilled. 

We are glad to be the part of being helpful in somebody’s difficulties. But thanks to all the people who helped, our worker Naran, Ishwar and Kanubhai Raval who work with us like a fieldworker. These three friends are working for making VSSM reach deprived people. 

Bharatbhai with his juice centre and his daughter with a book in our hostel in the photos.                 

#MittalPatel #VSSM #Raval #NomadsOfindia #NomadicTribes #Employment#interestfreeloanforlivelihood #Livelihood #गन्नेकारस #Swawlamban

ભરતભાઈ #રાવળ નાનુ મોટુ કામ કરીને પરિવારનું ગુજરાન ચલાવે. કાંકરેજ તાલુકાના ઉમરીગામમાં એમનું રહેવાનું. પરિવારમાં ત્રણ બાળકો. એમાં નીલમ તો ભણવામાં ખુબ હોંશિયાર. #આર્થિક સદ્ધરતા વગર ઉધ્ધાર નથી એવું હંમેશાં વિચરતી જાતિના પરિવારો સાથે વાત કરતા કહીએ. ભરતભાઈ પણ આ વાતને પોતાની રીતે બરાબર સમજેલા એટલે જ પોતાનો સ્વતંત્ર ધંધો અને પાછો સારી આવક થાય તેવો શોધવા તેમણે મહેનત આદરી. જુદા જુદા વ્યવસાયોને સમજતા ગયા તેમ તેમ ગુંચવણ વધી છેવટે શેરડીના રસ પર આવીને મન અટક્યું. પણ ચીલા ચાલુ શેરડી રસનું સેન્ટર નહીં બનાવવાનું તેમણે નક્કી કર્યું અને પછી સફર શરૃ થઈ દક્ષિણ ગુજરાત થી લઈને મહારાષ્ટ્રમાં ચાલતા શેરડીના રસના સેન્ટરને જોવાની. ઘણા પ્રવાસ પછી હાલમાં દેખાય છે તેવું સેન્ટર બનાવવાનું નક્કી કર્યું. 

અમારી પાસેથી 50,000ની લોન માંગી પણ લોન તત્કાલ આપી શકાય તેમ નહોતું આથી તેમણે #વ્યાજવા પૈસા લાવીને #શેરડીરસ સેન્ટર બનાવી દીધુ અને લોન ઝટ આપવા વિનંતી કરી. સગવડ થતા અમે લોન આપી ને ભરતભાઈએ લીધેલી ઉધારી ચુકતે કરી દીધી. 

ભરતભાઈ શેરડીના રસનું આ સેન્ટર પાટણથી શિહોરી જતા રસ્તે આવતા ગામમાં ચલાવે. પાછો શેરડીના રસમાં અનાનસ પણ નાખે એટલે રસ વધારે ટેસ્ટી લાગે. 

ઉમરીમાં માટીથી ચણેલા ઘરમાં રહેતા ભરતભાઈ હવે સીહોરી ભાડાના મકાનમાં રહે છે. મહિને દિવસે પ્રમાણમાં સારી એવી આવક થયા છે ને સૌથી અગત્યનો હપ્તો નિયમિત ભરે છે.

એમની દીકરી નીલમ અમારી અમદાવાદમાં આવેલી હોસ્ટેલમાં ધો.11માં ભણી રહી છે. ખુબ હોંશિયાર ને ડાહી દીકરી હંમેશાં ચોપડીઓના થોથા સાથે જ ખુણો શોધીને ભણવા બેસેલી જોઈ શકાય. નીલમનું સ્વપ્ન #ડોક્ટર બનવાનું ને ભરતભાઈનું પોતાનું ઘર ખરીદવાનું. બંનેના સ્વપ્ન સાકાર થાય તેવી ઈશ્વરને પ્રાર્થના..ને અમે આ પરિવારની તકલીફોમાં કોઈ વતી નિમિત્ત બન્યા તેનો હરખ... પણ આભાર મદદ કરવાવાળાનો અને અમારા કાર્યકર નારણ, ઈશ્વર અને અમારી સાથે કાર્યકરની જેમ કામ કરતા કનુભાઈ રાવળનો. આ ત્રણે મિત્રો તકવંચિતો સુધી VSSMને પહોંચાડવાનું કરી રહ્યા છે. 

ફોટોમાં ભરતભાઈ એમના રસ સેન્ટર સાથે ને એમની દીકરી અમારી હોસ્ટેલમાં ચોપડીના થોથા સાથે...

#MittalPatel #VSSM #Raval #NomadsOfindia #NomadicTribes #Employment #interestfreeloanforlivelihood #Livelihood #गन्नेकारस #Swawlamban

VSSM’s small loans prove to be big help to nomadic communities…

a gleaming Amaratbhai Bajania in her shop, her priced possession…..

When the floods hit Banaskantha the last monsoon, PunjaBhai, a resident of Totana Village was anxious and worried about the condition of his submerged shop and the possible losses that the flood will cause to him. The process of waiting for the water to go down and facing the losses was very stressful for Punjabhai and in this extremely stressful period, he had a heart attack. 

He was immediately rushed to hospital and by the grace of god, he was taken to hospital on time and he was able to recover well. Once the water seeped out of the village, VSSM team had gone to Totada for give relief kits and on talking to Punjabhai they discovered that both of his shops had been destroyed. On hearing this, VSSM expressed their heartfelt sympathies to him and his family and decide to extend him and his son Amratbhai an interest free loan of Rs20, 000/- each. With that amount that were able to restock their shops again and are back on their foot now. They repay the monthly amount of Rs 2,000/- and are also saving the money for themselves. 

a gleaming Punjabhai Bajania in her shop, her priced possession…..

This wouldn’t have been possible without the support of our donors and well-wishers. We extend a heartfelt thanks to all those who came to our support and made it possible for us to help people like Punjabhai .. 

પુજાભાઇને મળ્યું નવજીવન અને #Vssm ના કારણે ધંધામા આવ્યું પરિવર્તન....

બનાસકાંઠામા આવેલ ભયંકર પાણીનુ પુર જોઇ ટોટાણામા રહેતા બજાણીયા પુંજાભાઇ ખુબ ગભરાઇ ગયેલા તેમને ગામમાં 2 દુકાન હતી એમને એમ કે હવે અમારી દુકાનો તણાઇ જશે અમારા ઘરોની શું હાલત થશે બાળકોનુ શું થશે આ બધી ચિંતા સતાવવા લાગી અચાનક પાણીનુ પુર વધતાજ બધાને ત્યાથી સ્થળાંતર કરાવાયા પુંજાભાઇને પાણીનુ પુર જોતા જ હાર્ટએટેક આવી ગયુ પુંજાભાઇને તાત્કાલિક પાટણ હોસ્પિટલ ખસેડવામાં આવ્યા.સમયસર લીધેલી સારવારથી તેઓ બચી ગયા. પરંતુ, પુરમાં ઘરનો બધો જ માલસામાન તણાઇ ગયો 2 દુકાનોનો સામાન પણ તણાઇ ગયો ને ખુબ નુકશાન થયું. 

પુરના પાણી ઓસરતા ટોટાણા જવાનુ થયુ રાશનકિટ અને વાસણકિટો બધાં પરિવારોને આપી પુજાભાઇએ પુરની પરિસ્થિતિ કહી તેમની વેદના વ્યકત કરી 2 દુકાનો તણાઇ ગઇ એ સાંભળી ખુબ દુખ થયુ. vssm દ્વારા તેમને વગર વયાજે લોન આપવાનુ નક્કી કર્યું. તેમના દિકરા અમરતને 20,000 અને પુજાભાઇને 20,000 ની લોન આપી ફરીથી દુકાનમા નવો માલસામાન ભરી દિધો હાલ તેમની 2 દુકાનો બહુ સારી ચાલે છે અને દરમહિને 2000 નો હપ્તો ભરે છે અને સારૂ કમાય પણ છે. 

ફોટોમા પુંજાભાઇ અને અમરતભાઇ દુકાન સાથે નજરે પડે છે...!

“To teach them a lesson, we are prepared to outcaste them!”

The nomads we work for are generally very righteous communities. They abide by the human values we all have grown up with, but somehow choose to unfollow at times!! Sometime back VSSM sanctioned interest free loans to two Devipujak families, for a while they remained regular in paying back the monthly instalments. But as time passed they decided to stop paying their installments. This was quite disturbing for VSSM’s Kanubhai who had recommended these individuals to VSSM management and to us too. Since we always vouch for the integrity of these families, we felt let down by the behavior we had encountered.  There was a sense of betrayal we were experiencing.

VSSM team at Rajkot with Marvadi Devipujak Community

The issue of non-repayment of loan was taken up to the Marwadi Devipujak community leaders from Rajkot. The leadership was astonished by the offence. They failed to understand how can someone ditch their own people; this organization (VSSM) was their own.

“No one should point finger on our organization!! This act will give a bad name to our community too, we can never tolerate this. The community cannot allow to break the trust the organization has put in us!!” The leaders of the Marwari Devipujak community decided to collectively pay the remaining installments. Every month they raise contribution to be sent as installment.

“We will be teaching these two individuals a lesson, let there be a right occasion, a proper opportunity. If required, we will outcaste them!” said the leaders.

Hope these otherwise simple and humble communities can hold their values intact from the bitter external influences!

લોનનો હપ્તો ના ભર એ નાત બારો

મારવાડી દેવીપૂજકના બે પરિવારોને વગર વ્યાજની લોન ધંધા માટે આપી. થોડા હપ્તા સમયસર આવ્યા અને પછી હપ્તા આપવાનું બંધ કર્યું. 

પરિવારનું કોઈ ખરાબ રવાડે ચડી ગ્યાનું સાંભળીએ ને જે દુ:ખ થાય તેવું થ્યું. નૈતિકતા કાયમ જળવાવી જોઈએ એવું અમે સૌ માનીએ ત્યારે પરિવારનું કોઈ અવળે રસ્તે જાય તે કેમ કરી સાંખી શકાય? VSSM ના કાર્યકર કનુભાઈ પણ દુઃખી.

રાજકોટના મારવાડી દેવીપૂજક સમાજના લોકોએ આ જાણ્યું. લોન લેનારને સમજાવ્યો. આપણી સંસ્થા સાથે દગો કરીએ તો કુદરત ના છોડે વગેરે... પણ.. પેલા ભાઈની નિયતમાં ખોટ આવી ગઈ હતી.

આખરે મારવાડી દેવીપૂજક સમાજે બાકી રહેલી લોન સમાજ તરીકે ભરવાનું નક્કી કર્યું. દર મહિને ઉધરાણું થાય અને લોન ભરાય. 

‘અમારી સંસ્થાને કોઈ કહી જાય એ નો પાલવે, બાવરીઓનું હોત નામ ખરાબ થાય... તમે ભરોષો મુક્યો અમારાથી એને ના તોડાય. પેલો ભલે હાલ લોન ના ભરે પણ નાતમાં તો બેહવાનું થાશેને? પ્રસંગ આવવા દો.. એવું ઉદાહરણ બેહાડીશું કે દગો કરવાનો બીજોય કોઈ વિચાર નઈ કરે. જરૃર પડે નાત બારો કાઢશું’  

મૂલ્યો સાથે જીવનારા આ સમાજને કહેવાતા ભદ્ર સમાજની ગંદકી અડકી ના જાય તે જોવું રહ્યું..

We wish they Earn well & Live well...

રાપરથી કરશનકાકા દેવીપૂજકનો ફોન આવ્યો.  

‘બેન ટેટી ખૂબ થઈસે, ખાવા આવો.’

મે કહ્યું, ‘રાપર ટેટી ખાવા આવવું મોંધુ પડે કાકા, પણ યાદ કર્યા એ માટે આભાર.’

‘બેન ગાડીના તેલના પૈસા દઈ દઈશું પણ તમે આવો.’

મે ના પાડી અને સરસ ઉપજ અને સારા પૈસા મળે તેવી શુભેચ્છા પાઠવી.

આજે ઓફિસ પહોંચી તો વાલજીભાઈ ટેટીના થેલા સાથે રાહ જોતા હતા. કરશનકાકાએ તેમને ખાસ મોકલ્યા હતા.

‘આ ફેરા માલ ખુબ થ્યોને એટલે ટેટીનો ભાવ બહુ ના મળ્યો. ખોટ ગઈ બેન.’ એવું કરશનકાકાએ કહ્યું.

કરશનકાકાએ 20 વિઘા જમીન ભાગવી રાખી, તેમાં ટેટીની ખેતી કરેલી. પરિવારના 14 વ્યક્તિઓએ 4 મહિના દિવસ - રાત મહેનત કરેલી તોય, એક રૃપિયાનોય નફો ના થ્યો.

Valjibhai Devipujak with "Sakkarteti"

લારીમાંથી શાકભાજી ખરીદતી વખતે આપણે ભાવતાલ કર્યા વગર તો રહીએ જ નહીં. બે રૃપિયા ઓછા કરી ઉપર મરચાં અને કોથમીર મફત માંગીએ અને એ મળે એટલે જગ જીત્યા. પણ આપણે રકઝક કરીને બચાવેલા બે રૃપિયામાંથી આપણા બંગલા બંધાવાના હતા? તે આપણે વિચારવું જ રહ્યું...

જો કે, કાકા અમને બધાને વહાલા. એમના છાપરે જઈએ તો જમ્યા વગર ના મોકલે. બાજરીનો રોટલો મને ભાવે એવી ખબર એટલે જ્યારે પણ VSSMની ઓફિસ આવે ત્યારે રોટલો અને રીંગણનું ભડથું મારી માટે બાંધતા આવે..

      બસ તેઓ સારુ કમાતા થાય, બચત કરતા થાય અને સરસ જીંદગી જીવતા થાય તે અમારે કરવું છે...