Tuesday, 18 January 2022

VSSM's interest free loan gave Sitabahen Gadaliya the freedom from the hefty interest rates of private loans and provided opportunities to save money...

Sitabahen Kangasiya talked about her financial well-being
and growth to Mittal Patel

I have rented a shop in Chotila market at a monthly rent of Rs. 10000, with the help of little savings I had and some loans, I have built a house in society. The house has cost me Rs. 12.5 lacs. I will invite you for the house warming ceremony; you have to come.”

Chotila’s Sitabahen Kangasiya talked about her financial well-being and growth when I recently met her. Four years ago, Sitabahen and her husband wandered villages to sell hosiery and fashion accessories. They would never have enough capital to buy goods, hence were required to borrow money at hefty interest from private money lenders. 

Sitabahen aspired to expand her business but lacked financial backing.  Jagmalbapa, Sitabahen’s father  had long association with VSSM, he spoke to Chayabahen and Kanubhai for loan to Sitabahen. VSSM offered her loans of 10K, 30K and 50K after repayment of each loan; she might have taken four loans from VSSM. These loans gave her the freedom from the hefty interest rates of private loans and provided opportunities to save money. 

Recently, on my way to Gondal I decided to meet Sitabahen as Chayaben insisted for a very long time. She took me to see her shop; while their daughter looks after the shop, the couple continues to wader across the villages to sell their products. The business has expanded, and so has their income. “Not even in our wildest dreams had we thought that we are capable of paying rent of Rs. 10,000, and to be able to build a house feels so surreal. We did not rely on the government but our hard work to build this house.”

Education and economic well-being are enough to uplift human beings in difficult circumstances. The joy of building a fortune from our sweat and blood remains unparalleled.

I wished Sitabahen happiness and the ability to share her joy towards the betterment of her community. I insisted that happiness doubles when shared, “Of course, I will…” she responded.

'બેન મે ચોટીલાની બજારમાં મહિને દસ હજાર રૃપિયા ભાડેથી દુકાન રાખી  ને મારી બચત ને થોડી બેંકથી લોન લઈને સાડા બાર લાખનું ઘર સોસાયટીમાં લીધુ છે. આ ઘરનું વાસ્તુ કરુ ત્યારે તમને તેડાવીશ. તમારે ખાસ આવવાનું છે....'

ચોટીલાના સીતાબહેન કાંગસિયા હોંશથી પોતાની આર્થિક પ્રગતિની વાત કરી રહ્યા હતા. આજથી ચારેક વર્ષ પહેલાં સીતાબહેન અને તેમના પતિ કટલરી, હોઝયરીનો સામાન લઈને ગામે ગામ ફરી વેચવાનું કરતા. સામાન લાવવા પુરતા પૈસા ન હોય એટલે તગડાં વ્યાજે લાવતા ને મર્યાદીત સામાન ખરીદતા. 

સીતાબહેનને ધંધો મોટો કરવાની હોંશ ઘણી પણ પાસે મૂડી નહીં. સીતાબહેનના પપ્પા જગમાલબાપા VSSM સાથે સંકળાયેલા. એમણે અમારા કાર્યકર છાયાબહેન અને કનુભાઈને સીતાબહેનને લોન આપવા વાત કરી. 

ને અમે સીતાબહેનને દસ હજારને પછી ત્રીસ ને પચાસ એમ ક્રમશઃ લોન આપતા ગયા. લગભગ ચારે વખત લોન લીધી. તગડા વ્યાજમાંથી મુક્તિ મળી એટલે બચત પણ થઈ.

છાયાબહેન ક્યારના સીતાબહેનને મળવાનું કહ્યા કરે. તે હમણાં ગોંડલા જતા ચોટીલા ખાસ સીતાબહેનને મળવા ગઈ. એ વખતે આગ્રહ કરી એ પોતાની દુકાન જોવા લઈ ગયા. એમની દીકરી દુકાન સંભાળે પોતે અને તેમના પતિ આજેય ગામોમાં સામાન લઈને ફરે. ટૂંકમાં ધંધો મોટો થયો આવક વધી. એ કહે, 'અમે ક્યારેય વિચાર્યું નહોતું કે દસ હજાર ભાડુ અમે ભરી શકીશું પણ જુઓ આજે બધુ થાય છે. ઘર તો સ્વપ્ન જેવું હતું. પણ એય થઈ ગયું. સરકાર આપે એવી આશા નથી રાખી. બાવળાના બળ પર વિશ્વાસ હતો તે ઘર થઈ ગયું...' 

શિક્ષણ ને આર્થિક સદ્ધરતા માણસને કપરી સ્થિતિમાંથી બહાર કાઢવા માટે પુરતા. જાત મહેનતે કમાયેલાની મજા જ જુદી. 

સીતાબહેનને ખુબ સુખી થાવ ને સમાજઉપયોગી કાર્યમાં તમારુ સુખ ખાસ વહેંચજોનું. મૂળ સુખ વહેંચવાથી સુખ જ મળે એ ભાર પુર્વક કહ્યું ને એમણે કહ્યું, એ તો કરીશ જ બેન... 

લખ્યું એ બધુયે ફોટોમાં....

#MittalPatel #VSSM



Sitabahen Gadaliya have rented a shop in Chotila market at a
monthly rent of Rs. 10000


With the help of little savings and some loans,
Sitabahen have built a house in society.

Sitabahen Gadaliya at her shop



Friday, 7 January 2022

VSSM's swawlamban initiative helps bajaniya individuals to help them pursue their chosen occupations and attain freedom from the hefty debts of private money lenders...

Mittal Patel meets bajaniya community individuals

You brought me freedom from the Diary…

Govindbhai, a resident of Ratanpura village near Shihori tells me this.

Diary; for those who cannot put this term into context, let me clarify it. Dairy is a notebook that maintains the daily account for the individuals who borrow money daily. The amount of Rs. 1000 increases to Rs. 1100 the next day. Indeed a hefty interest these individuals are required to pay to private money lenders. 

The Bajaniya men sell plastic homeware and fashion accessories on a motorbike. They never have cash on hand, so they must borrow money from private money lenders. 

“The money we earn is enough to meet their living expenses but does not bring us prosperity,” Vershibhai tells me. 

Under the Swavlamban initiative, VSSM has offered interest-free loans of Rs. 20,000 each to eight Bajaniya individuals to help them pursue their chosen occupations and attain freedom from the hefty debts of private money lenders. Many of them have already repaid Rs. 2000 before the month finishes. Apart from the instalment, they have also donated to the organization. 

“Ben, let us plan a Bajaniya convention for the community in this region. We were hoping you could make them understand that you can free us from the Diary. Also, help us establish a wholesale store of goods we sell in Shihori itself. The store can work as a cooperative. The Bajaniya community members will purchase the goods from this store, others willing to buy them shall also be allowed, and the profit earned will be shared amongst the cooperative members.  

We have been striving to evolve such models for a very long time and have educated numerous communities on the same. But as they say, things happen when they are destined to happen. Now that the community has felt the need, we are sure that this will be accomplished soon. 

And when we free them from their Diary, we shall make them take a pledge that they will be careful to not fall into the trap again….

ડાયરીમાંથી મુક્તી આપી...

શિહોરી નજીકના રતનપુરાગામમાં રહેતા ગોવિંદભાઈએ આ કહ્યું. 

ડાયરીના ચલણને ન સમજનારને ડાયરી એટલે શું એ પ્રશ્ન થશે.. એટલે થોડી ચોખવટ કરુ.

 દૈનિક  વ્યાજવા લેવાતા પૈસાના લેખાજોખા જેમાં રહે તે ડાયરી.. હજાર રૃપિયા ઉધાર લઈએ તો બીજે દિવસે હજારના અગિયારસો ચુકવવાના ટૂંકમાં દૈનિક તગડુ વ્યાજ..

બજાણિયા પરિવારો મોટરબાઈક પર પ્લાસ્ટીકનો ઘર વપરાશનો સામાન એ સિવાય બંગડી બોરિયા બક્કલ વગેરે વેચે.. હાથ વગી મોટી મુડી નહીં એટલે વ્યાજવા પૈસાથી ધંધો કરે.. જેમાં ઘર ચાલી જાય પણ આર્થિક રીતે સદ્ધર ન થવાય એવું વેરશીભાઈ કહે.

VSSMના સ્વાવલંબન કાર્યક્રમ અંતર્ગત અમે આઠ બજાણિયા ભાઈઓને તેઓ જે વ્યવસાય કરે તે કરવા અને વ્યાજના ચૂંગાલમાંથી છૂટવા પ્રત્યેકને વીસ વીસ હજારની લોન આપી.. ને કેટલાકે તો મહિનો પતે એ પહેલાં જ બે હજારનો હપ્તો ભરી પણ દીધો.. વળી હપ્તા સાથે સંસ્થાના સેવાકાર્યો માટે ધર્માદા પેટે સો દોઢસો રૃપિયા પણ એમણે આપ્યા... 

વેરશીભાઈ કહે, બેન આપણા આ વિસ્તારના બધા બજાણિયાનું સંમેલન કરીએ ને તમે એમને આ સમજ આપો આપણે બધાને ડાયરીમાંથી મુક્ત કરી દઈએ. પછી અમે જે સામાન વેચીએ તેની હોલસેલની દુકાન શિહોરીમાં જ કરવામાં મદદ કરો. મંડળીની જેમ એ દુકાન ચાલે. અમે બજાણિયા ત્યાંથી જ સામાન લઈએ ને બજાણિયા સિવાય બીજા ને સામાન જોઈતો હોય તોય આપવાનો ને જે નફો થાય તે મંડળીના બધા સભ્યોમાં વહેંચાય એમ કરવાનું.

સાચા લોકોને શોધવા એય મોટી કવાયત એ માટે અમારા કાર્યકર ઈશ્વરભાઈ, નારણભાઈ અને કનુભાઈ ઘણું મથે તેમનો ઘણો આભાર..

આવા મોડલ ઊભા થાય તે માટે અમારી વર્ષોથી ખેવના ને એ માટે સમજ પણ આપીયે. પણ ખેર નિયત સમય પહેલાં કશું થતું નથી.. અમે કહ્યા કરતા પણ હવે તેમના પોતાનામાં જ આવી ભાવના ઊભી થઈ છે તો આ પણ પાર પડશે...

પણ હા બધાને ડાયરીમાંથી મુક્ત તો કરીશું ને સાથે વચન પણ લઈશું ડાયરીમાંથી એક વખત મુક્ત થયા પછી ફેર આ ચુંગાલમાં ન પડવાનું...

#MittalPatel #vssm



Bajaniya community sharing their buisness ideas with
Mittal Patel

The Bajaniya men sell plastic homeware and fashion
 accessories on a motorbike

The Bajaniya men sell plastic homeware and fashion
accessories on a motorbike


Thursday, 23 December 2021

VSSM's Swawlamban program brings joy to thousands of individuals like Ramzanbhai...

Ramzanbhai with his new rickshaw came to meet Mittal Patel
and our Swawlamban team members Nisha and Bhargavbhai

I was into forbidden occupations, but I fell in love with the person who changed my life forever. She got me addicted to hard work.

“If we don’t have food, we shall go hungry, but whatever we eat will be earned through our hard work. Money earned unlawfully drain the same way,” she would tell me.  Since that day, I have been pulling this paddle rickshaw.

It has been 15 years since that day, Ramzanbhai has been riding a rented paddle rickshaw ever since. The rent has increased from Rs. 10 to Rs.30.

VSSM’s Swavlamban team members Bhargavbhai and Nisha identified Ramzanbhai, who had ferried some goods to our office.  As usual, we inquired if the paddle rickshaw was his own, which he denied. 

“Would you like it if you could own a paddle rickshaw?” we asked Ramzanbhai.

“What is there not to like?” he responded. “But I do not have money for that!” he continued.

Bhargavbhai reached to meet the shop owner for whom Ramzanbhai ferried the most. We offered him a loan, to which he agreed immediately. But we had to know him better before proceeding any further. The owner decided to become his guarantor, and we offered him the loan to buy a paddle rickshaw.

Ramzanbhai reached straight to our office at Ramdevnagar after purchasing the rickshaw from Delhi Darwaja. He couldn’t thank us enough.

“My wife has called me 25 times; she is eagerly waiting for me to reach home. She wants to distribute jalebi in our neighbourhood now that we have our vehicle.” Ramzanbhai shared with cheer, his face reflecting a joy as if he owned a BMW!

“We hope that you won’t sell it off in case of financial emergency?” we asked.

“This was a desire, to own my rickshaw. The household expenses never spared any money, and I could never save enough to buy even a paddle rickshaw. Now I will follow your advice and save Rs. 1000 a month. I will treat this as a rented rickshaw and deposit Rs. 40 into the piggy bank I have bought. The rickshaw is the first property I have bought; I still have to purchase much more. I also want to be clean in my financial relationship with you to trust me further. I want to buy a house, and only if I have your trust will you support me. Who supports the way you have!”

Ramzanbhai was reeling under immense joy. It sure was infectious.

We are grateful to all our friends and well-wishers who help us bring joy to thousands of individuals like Ramazanbhai.

મારા ધંધા ખરાબ હતા પણ જીવનમાં કોઈ એવું આવી જાય જે તમારુ જીવન બદલી નાખે બસ એક વ્યક્તિને પ્રેમ કર્યો ને એણે મને મહેનતના રવાડે ચડાવ્યો. એ કહેતી, ઓછુ મળે તો ઓછુ ખાવાનું પણ મહેનતનું ખાવાનું. હરામનું હરામના રસ્તે જ જાય.. 

જે દિવસે એણે આ સમજાવ્યું એ દિવસે પેડલરીક્ષા પકડી તે આજ સુધી એના પર જ નભુ છું. 

15 વર્ષથી ભાડે પેડલરીક્ષા ચલાવતા અમદાવાદના રમઝાનભાઈએ આ કહ્યું. પહેલાં દસ ને હવે ત્રીસ રૃપિયા ભાડે એ રીક્ષા લાવે. 

VSSM ની સ્વાવલંબન ટીમમાં કાર્યરત ભાર્ગવભાઈ તેમજ નિશાએ રમઝાનભાઈને શોધી કાઢ્યા. એ કોઈનો સામાન ભરવા અમારા ત્યાં આવ્યા ને ટેવ પ્રમાણે આ પેડલરીક્ષા તમારી છે નો સવાલ પુછ્યોને એમણે ના કહ્યું.પોતાની રીક્ષા થાય તો ગમે? 

રમઝાનભાઈએ કહ્યું કેમ ન ગમે.પણ મારી પાસે પૈસા નથી. અમે લોન આપવા કહ્યું. એમણે તુરત હા પાડી. પણ પ્રશ્ન હતો અજાણ્યા વ્યક્તિનો. ભાગર્વભાઈ તો પહોંચ્યા રમઝાનભાઈ જે દુકાનનો મહત્તમ સામાન ભરે એમના ત્યાં. દુકાન માલીકે રમઝાનભાઈના જામીન ભર્યા ને અમે પેડલરીક્ષા માટે લોન આપી.

એમણે પેડલરીક્ષા ખરીદીને સીધા દિલ્હી દરવાજાથી રામદેવનગર અમારી ઓફીસ આવ્યા.. આભાર માનવા..

હરખથી કહે, મારી ઘરવાળી દિવસના પચીસ ફોન કરી ચુકી ક્યારે આવશો ક્યારે આવશો... તે હવે ઘેર જઈશ ને મહોલ્લા આખામાં જલેબી બાટીશ.. મારે ઘરનું સાધન થઈ ગ્યું.

જાણે બીએમડબલ્યુ ખરીદી હોય એવી ખુશી એમના ચહેરા પર હતી. 

જરા હાસ્ય સાથે ઘરમાં તકલીફ આવશે તો વેચી તો નહીં નાખો ને એવું પુછ્યું તો કહ્યું. આ તો તમન્ના હતી. પણ ખર્ચા એટલા બધા કે આ ખરીદવાની તાકાત જ ન થઈ. પણ હવે તમે બધાએ શીખ આપી તે મહિનાના 1000 બચાઈશ. 

મૂળ ભાડાની જ છે એમ માનીને મે ગલ્લો ખરીદ્યો છે તે એમાં 40 નાખીશ... 

આ પેલી પ્રોપર્ટી ખરીદી હજુ આગળ ઘણું લેવું છે. તમારી સાથે વ્યવહાર પણ સરસ રાખવો છે મૂળ મારે ઘર લેવું છે. મારો વ્યવહાર સારો હશે તો તમે મદદ કરશો નહીં તો કોણ કરે...

રમઝાનભાઈના મોંઢા પર અપાર આનંદ હતો એ સુખી તો અમેય સુખી....

આ કાર્ય માટે મદદ કરનાર સૌ પ્રિયજનોનો આભાર... 

તેમની મદદથી જ આવા હજારો પરિવારોના ચહેરા પર સ્મિત લાવવાનું થઈ શકે છે.

#MittalPatel #vssm

Monday, 20 December 2021

Lilaben shared from personal experience the importance of giving up the deadly addiction to gutka/tobacco ...

Mittal Patel with Subhashbhai and Lilaben

Subhashbhai and Lilaben are residents of Ahmedabad’s Shahpur locality. Subhashbhai sells plasticware to make living while Lilaben is a homemaker.

Subhashbhai was addicted to gutka and pan masala so much that even Lilaben’s  insistence could not convince him to give up the addiction. “I don’t feel hungry, I feel blotted, cannot focus on work…” he would reason out and find an excuse to continue eating gutka.  Then came a time his body gave in to the addiction, Subhashbhai was diagnosed with mouth cancer. Lilaben  ran pillar to post for his treatment, months of treatment saved Subhashbhai’s life, but his physical capabilities deteriorated drastically.

Lilaben took up of responsibility of earning for the family, by taking up chores of a domestic help in surrounding residential colonies. While the parents managed to make two ends meet, the sons decided to lead independent lives. As years passed Subhashbhai gained strength and could think of coming back to work. The money Lilaben earned was barely enough to meet their needs, the couple lacked capital to restock the goods and start their business.

VSSM learned about their condition and decided to loan them Rs. 10000 from which Subhashbhai bought goods and began selling them through a rented paddle rickshaw. We asked them to buy a rickshaw so that he saves the daily rental. “I will take a loan after I begin earning well, cannot afford to take too much for free!!”

The addiction to gutka ruined our life, we are required to start afresh. Lilaben shared from personal experience the importance of giving up the deadly addiction to gutka/tobacco in the video clip shared here.

We wish this couple all the best in life and are grateful to all of you for your continued support.

સુભાષભાઈ અને લીલાબહેન અમદાવાદમાં શાહપુુર વિસ્તારમાં છાપરુ બાંધી રહે. પ્લાસ્ટીકના તગારાં વેચવાનું સુભાષભાઈ કરે ને લીલાબહેન ઘર સંભાળે. 

સુભાષભાઈને માવા મસાલા ખાવાની જબરી લત. લીલાબહેન ઘણું ના પાડે પણ વ્યસન કરનાર માણસના બહાના પણ જબરા. ના ખવું તો પેટમાં ગેસ થાય, માથુ ચડે, કામની સુઝ ન પડે વગેરે વગેરે.. આખરે તબીયતે જવાબ આપી દીધો. મોંઢાનું કેન્સર થયું. લીલાબહેને ઘણા દોડા કર્યા. સિવીલમાં મહિનાઓની સારવાર પછી સુભાષભાઈ બચ્યા. પણ તબીયત નરમ થઈ ગઈ. કામ કરી શકવાની જાણે ક્ષમતા જ ન રહી. 

લીલાબહેને સોસાયટીમાં વાસણ, કચરા પોતાના કામ શરૃ કર્યા. દિકરા ખરા પણ એ જુદા રહેવા જતા રહ્યા. આમ હુતો હુતી હખેડખે ચલાવે. 

સુભાષભાઈની તબીયત ઠીક થઈ. કામ કરવાની ધગશ જાગી પણ તબકડાં, ડોલ, ટબ ખરીદવા પાસે મૂડી નહીં. લીલાબહેન પેટ જોગુ કમાઈ લેતા આમાં બચતનો તો પ્રશ્ન જ નહોતો. 

અમારા ધ્યાને આ બેઉની સ્થિતિ આવી. VSSM એ દસ હજારનો ફોટોમાં દેખાય એ સામાન લઈ આપ્યો. પેડલ રીક્ષા એ દૈનિક 30 રૃપિયા ભાડેથી લાવે ને એના ઉપર સામાન લાદી વેચવા ફરે. અમે ભાડાની જગ્યાએ પોતાની પેડલ રીક્ષા ખરીદી આપવા અંગ કહ્યું તો એમણે કહ્યું, 

એક વખત ફેર કમાતો થાવું પછી લોન આપજો પેડલ ખરીદવા. મફતનું વારે વારે ન લેવાય...

સામાન લઈને નીકળી રહેલા લીલાબહેને પોતાની જીંદગી માવા મસાલાએ બગાડી. પોતાને ફરી એકડ એકથી શરૃ કરવાનું થયું પણ અન્યોની સાથે આવું ન થાય તે માટે વ્યસન ત્યજજોનું ખાસ વિડીયો ક્લીપમાં કહ્યું...

બેઉ સુખી થાય એવી ભાવના....

ને આ કાર્યમાં મદદ કરનાર પ્રિયજનોનો આભાર...

#MittalPatel #vssm

Thursday, 9 December 2021

VSSM has provided tools to nomadic community under its tool support program...

Rasikbhai Saraniya shares his experience to Mittal Patel

VSSM provided handcart to Varshaben under its tool
support program

En route to Surendranagar via Dhrangadhra, we spot Rasikbhai on a bicycle. Rasikbhai Saraniya is one of the 35 recipients of hamry fitted bicycle VSSM has provided to individuals from Saraniya community under its tool support program.

Rasikbhai’s narration of the difference the tool fitted bicycle has made in the lives of these individuals made us realise the impact the support has made.

“We could barely cover 2-3 villages with the heavy Saran loaded on our shoulders; the private transport fellows would never allow us into their vehicles. In the villages, dogs would chase us. It was like harassment, but sharpening knives is our traditional occupation; we lack other skills. Hence,  we have no choice but to continue practising it. However, after you gave us hamry fitted bicycles, we can cover 40 kilometres in a day and earn at least Rs. 500 to 600 daily. And neither do we worry about being chased by dogs.

Just like Rasikbhai and his fellow community men, we could also bring a positive change in the life of Varshaben, who rented a handcart to ferry and sell water across the shops. Varshaben lacked funds to buy her handcart. VSSM, with the support of its well-wishers, gave Varshaben a handcart, saving her Rs. 25 of daily rent.

The change experienced by these Rasikbhai, Varshaben and others proves the little help goes a long way…

અમે ધ્રાંગધ્રાથી સુરેન્દ્રનગર જઈ રહ્યા હતા ને વચમાં એકદમ રસીકભાઈ સાયકલ સાથે દેખાણા. અત્યાર સુધી ખભા પર સરાણ લઈને પગપાળા ફરનાર રસીકભાઈને થોડા દિવસ પહેલાં જ અમે સાયકલ આપેલી. દોઢસો બસો કમાનાર વ્યક્તિના જીવનમાં એક સાયકલ કેવો બદલાવ લાવી શકે તે રસીકભાઈએ કહ્યું ત્યારે ખ્યાલ આવ્યો.  

અમે ખભે સરાણ લઈને એકાદ બે ગામ માંડ ફરતા. રીક્ષાવાળા બેસાડે નહીં ને બેસાડે તો બમણું ભાડુ લે, ગામમાં જઈએ તો કુતરા વાંહે થાય. બહુ હેરાન થતા પણ છરી ચપ્પુની ધાર કાઢવાનો અમારો પરંપરાગત ધંધો. એ સિવાયનું કશું આવડે નહીં. એટલે હખેડખે એ કરે રાખતા. પણ તમે આ સાયકલ માથે હેમરી ફીટ કરી આપી તે હવે 40 કી.મી.નો પ્રવાસ કરવામાંય વાંધો નથી આવતો. 500 - 600 તો આરામથી કમાઈ લઉ છું. હવે કુતરા કે ગાયોની બીકેય નથી.

અમે રસીકભાઈ ને તેમના જેવા અન્ય 35 સરાણિયાઓને સાયકલ પર હેમરી ફીટ કરી આપી ને તેમનું જીવન બદલાયું.આજ રીતે સુરેન્દ્રનગરમાં રહેતા વર્ષાબેનનું જીવન પણ બદલાયું. એ ભાડેથી લારી લાવી તેના ઉપર પાણી ભરીને દુકાનોમાં વેચતા. પોતાની લારી ખરીદવાની આર્થિક સગવડ નહીં. VSSM સાથે સંકળાયેલા પ્રિયજનોની મદદ લારી આપી...હવે વર્ષાબેનને નિરાંત છે ને 25 રૃપિયા બચે છે...નાનકડો પ્રયાસ કોઈના જીવનમાં કેવો ફેર પાડી શકે તે આ બધાને સાંભળીએ ત્યારે ખ્યાલ આવે..

#MittalPatel #vssm

Tuesday, 30 November 2021

VSSM became instrumental in bringing joy to Varshaben...

Mittal Patel meets Varshaben Chuvadiya Koli 

Varshaben Chuvadiya Koli , stays in a small shanty with her parents and brothers. After a dispute with her husband, she walked out of his house and returned to her parents’ home. Varshaben now wishes to spend her life in the service of her parents. She does not want to be a burden on her parents therefore,  she sells water to make her living. After hiring a handcart for Rs 25 she loads them with water-filled drums and sets out to sell water to make a daily living of Rs 100 -150.

VSSM’s Bhargavbhai learnt about Varsha’s condition. Since the family is very poor,  we decided that instead of offering a loan we directly help Varshaben and buy her a  handcart.

Varshaben is a self-respecting woman. During the lockdown, VSSM offered ration kits to numerous families and Varshaben was one of them,the lockdown continued for longer than expected. Next time the VSSM team approached the family to allot ration kit Varshben refused to accept saying they have managed for food and it would be better if the kit is given to anyone who needs it more. Such profound understanding. She was delighted to see a handcart at her doorstep. And we were happy to be instrumental in bringing this joy to Varshaben.

We are grateful for the support extended by Sushri Upmaben Shah, Shri Mulkesh Shah, Sushri Vandana and Vikram Gandhi and our very respected Krishnakant Mehta and Indira Mehta.

The pictures share the rented handcart loaded with water drums as well as the new hand cart.

વર્ષાબહેન ચુંવાળિયા કોળી...

સુરેન્દ્રનગરમાં નાનકડા ઘરમાં માતા-પિતા અને ભાઈઓ સાથે રહે.. લગ્ન થયેલા પણ ત્યાં તકલીફ થઈ તે બધુ છોડી પિયર આવી ગયા. હવે મા-બાપની સેવામાં જીવન કાઢવું છે તેવું એ કહે. 

મા-બાપ ઉપર બોજ ન બનવું પડે તે માટે એ પાણી વેચવાનું કામ  કરે. 

દૈનિક 25 રૃપિયા ભાડેથી એ લારી લાવે ને એના ઉપર પાણીના ડ્રમ ભરી સુરેન્દ્રનગરની બજારમાં વેચે. દિવસના 100 - 150 મળી જાય. પણ ભાડામાં 25 જતા રહેતા. 

અમારા કાર્યકર ભાર્ગવભાઈને આ ખ્યાલ આવ્યો. ઘરની સ્થિતિ એવી સારી નહીં એટલે લોન કરતા મદદ કરવી વધારે ઊચીત લાગી ને ફોટોમાં દેખાય એ લારી અમે આપી...

પણ એમની ખુદ્દારી જબરી. ભાગર્વભાઈ કહે, કોરોનાના લીધે લોકડાઉન આવ્યું તે વેળા અમે એક રાશનકીટ આપી. એમણે એ લીધી. પણ પછી લોકડાઉન લાંબુ ચાલ્યું અમે બીજી વાર કીટ આપવા ગયા તો એમણે ના પાડી અને કહ્યું, હાલ પુરતી વ્યવસ્થા થઈ ગઈ છે. બીજા જરૃરિયાતવાળાને આપો.. 

આવી સરસ સજમણ.... 

લારી જોઈને વર્ષાબહેન રાજી... ને એમને જોઈને નિમિત્તનો અમને પણ.....

ફોટોમાં એમની ભાડાની લારી પાણીના ડ્રમ સાથે ને નવી લારી પણ...

#MittalPatel #vssm


Varshaben with her rented handcart loaded with drums and
new handcart given by VSSM


Sunday, 24 October 2021

VSSM's interest free loan helped Lakshmanbhai's life back on track...

Mittal Patel meets Laksdhmanbhai 

We were on our way to meet the Saraniya families living in Amreli’s Savarkundla. “Ben, we have to meet Lakshmanbhai Chuvadiya Koli,” said Rameshbhai, my team member, tells me when we cross Hamapur village on our way. 

We decided to stop at the village where Lakshmanbhai arrived on a bicycle to meet us. Both, Lakshmanbhai and his wife are differently-abled. But while watching him ride his bicycle, one cannot make out that he had issues with his leg.  

Lakshmanbhai tutored children in his village to earn a living. However, the pandemic took a toll on his student strength and most withered away. A self-respecting man, Lakshmanbhai did not like stretching his arms for help. Rameshbbhai was aware of his deteriorating financial condition. We asked him to start some venture for us to help him with an interest-free loan. Lakshmanbhai decided to open a grocery store at his home. VSSM offered a loan of Rs. 15000, and his life was back on track. 

“After I learnt that you were to pass through the village, I have been waiting for you since morning,” he tells me warmly. 

Lakshmanbhai’s son stayed in our hostel and completed his 12th grade. Currently, he is pursuing a BSc IT degree from Ganpat University. Given the family’s economic health, VSSM has been supporting his fees. 

“ Once my son gets employed, we will pay back every penny of the support you have given me. We cannot keep the money received in charity!” he shares. 

Lakshamnbhai insisted we visit his house, but had to refuse the invite as we were stretched on time. We showered our best wishes on Lakshmanbhai, and we continued for Savarkundla

અમરેલીના સાવરકુંડલામાં રહેતા સરાણિયા પરિવારોને મળવા અમે જઈ રહ્યા ત્યાં વચમાં હામાપુરગામ આવ્યું. 

અમારા કાર્યકર રમેશભાઈ કહ્યું, બેન લક્ષ્મણભાઈ ચુવાળિયા કોળીને આપણે મળવાનું છે.

અમે ગામના પાદરે વાહન રોક્યુ ત્યાં સાયકલ પર લક્ષ્મણભાઈ આવી પહોંચ્યા. સાયકલ ચલાવતા લક્ષ્મણભાઈને જોઈને લાગે નહીં કે એમને પગમાં તકલીફ છે. માંડ ચાલી શકતા લક્ષ્મણભાઈના પત્ની પણ વિકલાંગ..

ગામમાં ટ્યુશન કરીને પરિવાર પેટિયું રળે. પણ કોરોના આવ્યા ધીમે ધીમે ટ્યુશન છુટવા માંડ્યા. કોઈ સામે હાથ લાંબો કરવો એમને ગમે નહીં. પણ રમેશભાઈ એમના સંપર્કમાં તે એમને ખ્યાલ આવ્યો. લક્ષ્મણભાઈને પોતે કોઈ નવો વ્યવસાય કરી શકે તો અમે મદદ કરીએનું કહ્યું ને એમણે ઘરમાં જ કરિયાણાની દુકાન કરવાની વાત કરી. એ પછી 15000નો સામાન અમે ભરાવી આપ્યો ને એમની ગાડી નીકળી પડી.

હું એમના ગામમાંથી નીકળવાની છું આવી ખબર પડી તે સવારથી તમારી રાહ જોવું છુ બને એવું એમણે ભાવથી કહ્યું..

લક્ષ્મણભાઈનો દીકરો અમારી હોસ્ટેલમાં બાર ધોરણ ભણ્યો. હવે અમે એને BSC IT ભણવા ગણપત યુનિવર્સીટીમાં દાખલ કર્યો. પિતાની ફી ભરી શકે એવી સગવડ નહીં તે અમે ત્યાં પણ તેના નિભાવ અને ભણવાના ખર્ચમાં મદદ કરીએ..

લક્ષ્ણભાઈ કહે, 'મારો દીકરો ભણી નોકરીએ લાગે પછી VSSMએ કરેલી બધી મદદ મારે પાછી દેવાની હો બેન.. ધર્માદાનું અમને નો ખપે..'

કેવી ઉમદા ભાવના.....

લક્ષ્મણભાઈનો ઘણો આગ્રહ પોતાના ઘરે આવવાનો પણ સમયના અભાવે એ ન થયું પણ ગામના પાધરે એમની સાથેનો ફોટો તો લીધો જ...

લક્ષ્મણભાઈને સુખી થાવ તરક્કી કરોની શુભેચ્છા આપી અમે આગળ વધ્યા...

#MittalPatel #vssm

Sunday, 17 October 2021

VSSM, with the support it receives from its well-wishing friends, has been constantly working for the upliftment of the poorest of the poor families of our country...

Mittal Patel with Ashaben Devipujak

VSSM, with the support it receives from its well-wishing friends, has been constantly working for the upliftment of the poorest of the poor families of our country.

 Recently when we were in Surendranagar we especially met with Ashaben and Kiranbhai Devipujak. Kiranbhai is a vegetable vendor, the family lives in a small shanty. The couple had dreams of educating their children well and raising them in good surroundings. But that was not to be as it they could not afford the rentals the pucca houses demanded. 

 

Ashaben could venture into selling bed sheets, blankets but lacked funds. Kiranbhai knew VSSM’s Harshadbhai, he requested a loan from VSSM. The Rs. 30,000 loan we sanctioned helped Ashaben procure goods and set up her business. 

 

The family moved into a rented house, the children were also enrolled in a private school. All this was before the pandemic stuck. The prolonged lockdown slowed the economy, the couple had to spend their savings eventually, the financial difficulties required them to sell off their goods at whatever price they got.  

 

 Harshad proposed another loan for them, VSSM sanctioned Rs. 15000 that helped them save Rs. 10,000. With Diwali approaching, the couple requested another loan of Rs. 30,000 to help them build up their stock for the festive season. 

 

How could we refuse such a hard-working and determined couple? On their insistence, I decided to go and meet them at their home. “We have already made a profit of Rs. 9000,” said the delighted couple. “we need to save as much as we can for the construction of our house.” Kiranbhai shared. VSSM led efforts have been instrumental in the allotment of residential plots to this family. 

If we as a society can begin to see God in every poor, the world would be a better place. 

 

As Bapu’s favourite prayer rendition goes… “Sab ko Sanmati de Bhawan”

ગાંધીજી કહેતા, કોઈ પણ કાર્ય કરતા પહેલાં એ કાર્યથી છેવાડે રહેનાર માણસને શું લાભ થશે તે વિચારવું ને પછી કાર્ય કરવું.. 

દરિદ્રનારાયણ સાથેના સેવા કાર્યો VSSM સાથે સંકળાયેલા આત્મીયજનો થકી સતત ચાલે.. 

હમણાં સુરેન્દ્રનગર જવાનું થયું ત્યારે આશાબહેન અને કિરણભાઈ દેવીપૂજકને ખાસ મળવાનું થયું. કિરણભાઈ શાકભાજી વેચે. છાપરાંમાં આ પરિવાર રહે. પણ બેઉની ઈચ્છા પોતાના બાળકો સરસ ભણે ને એમનો સારા વાતાવરણમાં ઉછેર થાય તેવી. પણ ઘર ભાડે લઈ શકાય તેવી આર્થિક ક્ષમતા નહીં.

આશાબહેન ચાદરો, ઓછાડ વેચવાનું કરી શકે પણ આ વેપાર કરવા પૈસા નહીં. અમારા કાર્યકર હર્ષદભાઈના સંપર્કમાં કિરણભાઈ ખરા. તે એમણે VSSMમાંથી લોન આપવા કહ્યું ને અમે 30,000 વગર વ્યાજે આપ્યા ને આશાબહેનનો ધંધો સરસ ગોઠવાયો. ઘર પણ ભાડે લઈ લીધું ને બાળકોને સારી નિશાળામાં ભણવા બેસાડ્યા. બધુ બરાબર ચાલતુ હતું ત્યાં કોરોના આવ્યો ને બચત ખતમ થઈ. પડેલો સામાન પણ જે મળે તે ભાવે કાઢવો પડ્યો. મૂળ ઘરમાં આર્થિક તંગી આવી માટે.

હર્ષદે વાત કરી અમે 15,000ની મદદ સામાન ખરીદવા કરી. જેનાથી એમને રાહત થઈ ને 10,000ની બચતેય થઈ. એ પછી એમણે બીજી 30,000ની લોન આપવા વિનંતી કરી. મૂળ ચાલીસ હજારનો સામાન લાવી શકાય ને સામે દિવાળી છે તો ધંધોય થશે તેવો તેમને વિશ્વાસ. 

કામ કરવાની ધગશ હોય તેને ના કેમ પડાય? અમે બીજી લોન આપી. 

આશાબહેન અને કિરણભાઈનો આગ્રહ હતો એટલે ખાસ તેમને મળવા તેમના ઘરે ગઈ. બેઉ રાજી હતા. 9000 નો નફો તો રળી લીધો બેન એવુ એમણે હરખાતા કહ્યું. તેમને VSSM ની મદદથી રહેવા પ્લોટ મળ્યો છે. બસ પ્લોટ પર સારુ ઘર બંધાય એ માટે બચતેય કરીશું એવું કિરણભાઈએ કહ્યું....

સમાજ આખો દરિદ્રનારાયણમાં ખરેખર ભગવાનને જોતો થઈ જાય તો સમાજમાં કોઈ તકવંચિત ન રહે તે નક્કી...

છેલ્લે બાપુ હંમેશાં ગાતા તે પ્રાર્થના... સબ કો સંમતિ દે ભગવાન...

#MittalPatel #vssm



Ashaben Devipujak

Mittal Patel meets Ashaben and Kiranbhai Devipujak during 
her visit to  Surendranagar


Monday, 27 September 2021

We are extremely grateful to Krishnakant uncle and Indira auntie for the providing tools for earning dignified living to many such families...

Mittal Patel gives sewing machine to Zakirbhai and his wife 

A freak accident in 2012 had slit open Zakirbhai’s leg into two. 11 surgeries later, Zakirbhai still finds it difficult to remain standing after some time and walks with the help of a stick. The treatment required them to sell off the house they owned.

We appealed one of our well-wishers to help the family, providing ration kit was not a permanent solution.  We suggested they start a business, but before Zakirbhai could reply his wife spoke up, I don’t have a sewing machine. I work on someone else’s machine and the money  helps me meet the household expenses. If I have my own machine my income will increase.

Our dear Krishnakant Uncle and Indira Auntie immediately offered to support when they were briefed about Zakirbhai’s family.

At our office to collect the machine, Zakirbhai’s wife was in tears when she narrated their painful living condition after her husband’s medical emergency.  “We do not like to stretch our arms for help, but we do not have a choice!” she mentioned.

“Ben, can you get me a job of liftman, which I can do sitting on a stool.” Zakirbhai requested while leaving.

Do let us know if there are such work opportunities in Vatva.  

We are extremely grateful to Krishnakant uncle and Indira auntie for the providing tools for earning dignified living to  many such families.

May almighty grant happiness to one and all.

ઝાકીરભાઈને 2012માં અકસ્માત થયો ને એક પગ જાણે વચમાંથી ચિરાઈ જ ગયો. 11 ઓપરેશન થયા. માલિકીનું ઘર વેચાઈ ગયું. ત્યારે જતા લાકડીના ટેકે ચાલી શકે એવી સ્થિતિ થઈ. જો કે વધુ સમય માટે ઊભા રહેવું તો આજેય મુશ્કેલ.

આવા ઝાકીરભાઈને મદદ કરવા એક પ્રિયજને કહ્યું. રાશનકીટ એક બે વખત આપી પણ એ કાયમી ઉકેલ નહીં.

અમે એમને ધંધો કરવા કહ્યું. પણ ઝાકીરભાઈ કાંઈ જવાબ આપે તે પહેલાં તેમના પત્નીએ કહ્યું, મારી પાસે નથી. હું બીજાના ત્યાં જઈને સિલાઈ કામ કરુ છુ ને એનાથી ઘર ચલાવું મને પોતાનું મશીન મળે તો મારી આવક વધે. 

અમારા પ્રિય ક્રિષ્ણકાંત મહેતા અને ઈન્દિરા આંટીને વાત કરી ને એમણે તો તુરત આવા પરિવારોને મદદ કરવા હા ભણી. 

સિલાઈનું મશીન લેવા ઝાકીરભાઈ ને તેમના પત્ની ઓફીસ પર આવ્યા ત્યારે સ્થિતિની વાત કરતા કરતા તેમના પત્નીના આંખમાં ઝળઝળિયા આવી ગયા. 

માંગવું ગમે નહીં પણ સ્થિતિ એવી એટલે....

ઝાકીરભાઈએ જતા જતા, મને લીફ્ટમેનની નોકરી મળે કે બેઠા બેઠા થઈ શકે એવું કોઈ કામ મળે તો અપાવજો બેન એવું કહ્યું..

વટવામાં આવું કોઈ કામ હોય તો ચોક્કસ જણાવજો. 

આ અને આવા કેટલાય પરિવારોને આર્થિક રીતે બેઠા કરવા સ્વતંત્ર ધંધો કરી શકે તે માટે સાધન આપવા મદદ કરનાર ક્રિષ્ણકાંત અને આંટીનો આભાર...

કુદરત સૌને સુખી કરે એવી ભાવના...

#MittalPatel #vssm


Friday, 3 September 2021

VSSM’s support helps Jayantibhai to expand his own buisness...

Mittal Patel meets Jayantibhai and his family

Jayantibhai of Patan’s Vijaynagar trades toys and hair accessories for human hair. Despite  working hard,  Jayantibhai did not make enough to be able to save and expand his business. VSSM provided an interest free loan of Rs. 20,000 to help Jayantibhai expand his business. Though not a huge amount, it was enough to provide confidence Jayantibbhai needed.

The capital helped him purchase more exchange worthy stuff and hold on to the collected hair to fetch better prices.

All these years the family did not have a proper home to stay,  but the growing opportunities to save money and support from in-laws along with government assistance helped him build a beautiful house.  Jayantibhai aspires to be a big businessman.

 “I will be achieve it if I have VSSM’s support!!” he confides. 

I am overwhelmed with the feeling of joy when I listen such warm words. I pray for their success and happiness always.

And thank you to our Shankarbhai for identifying deserving individuals like Jayantibhai.

જયંતીભાઈ પાટણના વિજયનગરગામમાં રહે.

ફુગ્ગા, બોરિયા બકલની સામે વાળ ભેગા કરવાનું એ કરે. એ મહેનતુ ઘણા પણ હાથમાં પૈસા નહીં એટલે ધંધો વધારી ન શકે.

અમે 20,000ની રકમ વગર વ્યાજે આપી. આમ તો આ રકમ કાંઈ બહુ મોટી નથી પણ આપણને મોટી ન લાગતી આ રકમે જયંતીભાઈને હીંમત આપી. 

આ રકમમાંથી એ હોલસેલમાં બોરીયા બકલ લાવ્યા ને વાળનો જથ્થો પણ ભાવતાલ કરી શકાય તેટલો ભેગો કર્યો પછી વેચ્યો એટલે પૈસા સારા મળ્યા.

એમની પાસે રહેવા સરખુ ખોરડુ નહીં. ધંધામાંથી બચત થવા માંડી. થોડી એમના સાસરિયાએ મદદ કરી, સાથે સરકારી સહાય મળી તે જુઓ એ કેવું સરસ ઘર બાંધી રહ્યા છે. 

પોતાને મોટા વેપારી થવાનું સ્વપ્ન છે. એ કહે છે, VSSM સાથે હશે તો હું એ કરી શકીશ..

જ્યારે લોકો પાસેથી આ બધુ સાંભળુ ત્યારે રાજી થવાય. કુદરત તેમને બરકત આપે એવી પ્રાર્થના.. 

ને જયંતીભાઈને શોધનાર અમારા કાર્યકર શંકરભાઈને ધન્યવાદ..

#MittalPatel #vssm



Jayantibhai trades toys and hair accessories for human hair

Mittal Patel with Jayantibhai

Jayantibhai build new house from his savings and support 
from his in-laws along with government assistance


Tuesday, 24 August 2021

VSSM with support from YVO, is providing livelihood goods to Pratapbhai who have lost the earnings of the family to Covid-19...

Mittal Patel meets Pratap during her visit to Tramba

 “Ben, I promise to be  back to my good old days in the next six months…”

Pratap resides in Rajkot’s Tramba. Like most, Pratap could not escape the second wave of Covid 19; after 28 days of hospitalisation at Dharpur he was left with severely weak lungs. The entire episode had shattered him physically as well as mentally. 

During his Covid illness, VSSM remained in constant touch with Pratap as well as his treating doctors. Pratap defeated the virus, but the fear that he might not survive without oxygen support stayed in his mind. To calm his state of mind, the doctors asked him to go home with oxygen support. Pratap however, refused to leave the hospital. We tried to explain the situation to him, convince him,  but he refused to go back home. One day,  I had to reprimand him over the phone and order him to take immediate discharge from the hospital. I asked our Mohanbhai to make arrangements to bring him home along with oxygen support.

Finally,  he did get up from his bed but he continued to complain of breathlessness and weakness both of which were true. His wife took good care to ensure he recovers well. VSSM’s Kanubhai and Chayaben are great friends with Pratap, they would visit him daily and boost his confidence.  

Gradually,  he gained his health back but the illness drained him financially.

Pratap was into the business of plastic retail, the loans VSSM provided had helped him expand his business. He would buy goods at wholesale rates and retail to small vendors. The income was good and so were his savings. He had plans to buy a Bolero car to increase his outreach. But Covid had messed up his calculation.

The family had reached a stage where they had no food in the house. Pratap never accepted charity, “I can never digest charity,” he would tell us with great dignity. But the situation was such that he had no choice but to accept charity.

Our Krishnakant uncle and Indira aunty supported his treatment and recuperation.

Once Pratap regained his health and confidence his desire to repair his business also increased. “How to begin?” was the question that troubled him. He had no courage to request a loan. But,  we were aware of his condition. With support from YVO, we asked him to stock his goods from a new loan of Rs. 25,000.

“Ben, I used to buy goods in lacs. How will this much suffice my need?” he tells me when I was in Tramba.

I shared examples of individuals like him who had worked their way up from scratch.

“I promise to reach my earlier glory in the next six months!” he told me after my pep talk.

We were delighted to hear that. Apart from the support, Pratap needed someone to push his courage, our conversation proved to be it….

'હું છો મહિનામાં પહેલાં જે સ્થિતિએ હતો એ સ્થિતિએ ફેર પહોંચી જઈશ બેન..'

પ્રતાપ રાજકોટના ત્રાંબામાં રહે. કોરાનાની બીજી લહેરેમાં એ કોરોનામાં પટકાયો. 28 દિવસ પાટણની ધારપુર હોસ્પીટલમાં રહ્યો. ફેફસા સાવ નબળા પડ્યા. માનસીક રીતે ભાંગી પડ્યો. 

એના ખબર તો રોજ પુછીએ સાથે ડોક્ટર સાથે વાત પણ કરીએ.  કોરોનાથી એ મુક્ત તો થયો પણ મનમાં ઓક્સીજન કાઢશે તો નહીં બચુ એવો ભય ધુસી ગયેલો. ડોક્ટરે ઓક્સિજનની વ્યવસ્થા સાથે ઘરે લઈ જવા કહ્યું.

પણ પ્રતાપ હોસ્પીટલમાંથી નીકળવાની ના પાડે. પ્રેમથી રોજ સમજાવીએ પણ માને નહીં. મૂળ બીક લાગી ગયેલી. એક દિવસ ફોન પર સખત ધમકાવીને આજે જ રજા લઈ લોનું કહ્યું ને અમારા કાર્યકર મોહનભાઈને ઓક્સિજન સીલીન્ડર સાથે એને ઘેર મોકલવાની વ્યવસ્થા કરવા કહ્યું. 

આખેર એણે ખાટલો છોડ્યો. શ્વાસ ચડે ને ચલાતુ નથી કમજોરી ફરિયાદો ઘરે આવ્યા પછી પણ જો કે એ ફરિયાદો સાચી હતી. એની ઘરવાળીએ સારી ચાકરી કરી. અમારા કાર્યકર કનુભાઈ અને છાયાબહેન સાથે એની જબરી મૈત્રી એ લોકો પણ એને રોજ સમજાવે.

ધીરે ધીરે એ ઠીક થયો પણ પૈસે ટકે ધોવાઈ ગયો.

પહેલાં પ્લાસ્ટીકની ખુરશી તગારાં વેચવાનું એ કરતો. અમે એને લોન આપેલી એમાંથી એ ધંધો વધારતો ગયો.  હોલસેલમાં સામાન લાવીને એ નાના ફેરિયાને આપતો. બચત પણ સારી કરી. મૂળ એને બોલેરો ગાડી લેવી હતી. ગાડી લઈને વધારે ગામડાંઓમાં ધંધા માટે ફરી શકાય વધારે સામના રાખી શકાય એવું સ્વપ્ન હતું પણ કોરોનાએ ગણીત ઊંધુ પાડ્યું. 

ઘરમાં અન્નનો દાણો ન હોય એવી સ્થિતિ આવી. ધર્માદુ મને નો ખપે એવું એ હંમેશાં કહે એની જગ્યાએ ધર્માદા પર નભવાનો વારો આવ્યો. અમારા ક્રિષ્ણકાંત અંકલ ને ઈન્દિરા આંટીએ પણ એને બિમારીમાંથી સાજા થવામાં મદદ કરી.. 

પ્રતાપની તબીયત રાગે પડી. ફરી ધંધો કરવાની ધગશ થઈ પણ ક્યાંથી શરૃ કરવું. લોન લેવાની હિંમત પણ નહોતી થતી. પ્રતાપની હાલત અમે જાણતા હતા. અમે એને YVOની મદદથી 15000નો સામાન લઈ આપ્યો ને ફરી ધંધો કરવા કહ્યું. 

હું ત્રાંબા ગઈ એ વખતે એણે કહ્યું, 'બેન હું લાખનો સામાન ઉતારતો ત્યારે આટલા સામાનથી શું થશે?'થોડી હિંમત ને શૂન્યમાંથી સર્જન કરનાર એની પોતાની જ વાત એને કહી..જો કે એ સમયે એ મૂક જ રહ્યો.

ઘણી વાતો પછી હું નીકળી રહી હતી ત્યારે એ મારી પાસે આવ્યો ને કહ્યું, 'છો મહિનામાં હતો ત્યાં પહોંચી જઈશ આ મારુ વચન બેન... '

સાંભળીને રાજી થવાયું..માણસને હિંમત આપવી એ પણ મોટુ કાર્ય ને મદદની સાથે એની મારા ખ્યાલથી વધુ જરૃર..

#MittalPatel #VSSM



With support from YVO, Pratap stock his goods from a
new loan of Rs. 25,000.


 


 

Thursday, 19 August 2021

VSSM is supporting 4000 individuals like Mituben to revamp or restore their livelihoods...

Mittal Patel meets Mituben at her store

 “Ben, Mituben runs cutlery (businesses that sell fashion and kink-knacks are called cutlery stores/business in Gujarati countryside) the business was good, but her husband’s COVID infection and consequent medical expenses has left them with huge debts. The financial condition is so weak that she is incapable of restocking her store and whatever she is left with is not enough to run the store. Can we loan her some money?” VSSM’s Shankarbhai based in Patan’s Radhanpur called up with this request. We approved an interest-free loan of Rs. 30,000 to Mituben.

Mituben restocked her store and business limped back to normal. She paid the loan instalments twice a month. Shankarbhai took me to meet her when I was in Radhanpur recently. It was a joy to hear that a woman from  Devipujak community was so efficient with her business.

“How much did you study, Mituben?”

“I have not even climbed the stairs of the school. It was my husband’s illness that brought me the responsibility of earning for the family. The responsibility has taught me all that I know of the business.”

I was at her store for about 30 minutes, during our conversation she continued to attend to her customers and orally calculate the amount. I was amazed at her skills. It was not education but experiential learnings that had shaped Mituben’s entrepreneurial abilities.

“Once I finish paying off this loan, I want to take another one. I want to make my business thriving as before!” Mituben said as I bid her adieu.

“Of course. But make sure you adopt the practice of regular savings. We would love that even more.” I mentioned before leavening.

VSSM is supporting 4000 individuals like Mituben to revamp or restore their livelihoods. It would not have been possible without the support of our generous well-wishers and donors, for which we are immensely grateful. It brings us joy to be instrumental in helping others build a stronger future.

#MittalPatel #VSSM

'બેન, મીતુબેન કટલરીની દુકાન ચલાવે. પહેલાં ધંધો સારો ચાલતો પણ એમના પતિની માંદગી ને કોરોનાએ એમની કેડ ભાંગી નાખી. આર્થિક હાલત નાજુક દુકાનમાં સામાન ભરાવવા પૈસા નથી ને જે છે એમાંથી કાંઈ સરખો ધંધો થાય નહીં તે આપણે એમને લોન ન આપી શકીએ?'

પાટણના રાધનપુરના અમારા કાર્યકર શંકરભાઈએ આ વાત કહીને અમે મીતુબેનને 30,000 વગર વ્યાજે આપ્યા. 

મીતુબહેન સામાન લાવ્યા ને ધંધો પાછો પાટે ચડ્યો. એક જ મહિનામાં એ બે વાર લોનનો હપ્તો આપી ગયા. હું રાધનપુર ગઈ એ વખતે શંકરભાઈ મને મીતુબહેન પાસે ખાસ લઈ ગયા. 

દેવીપૂજક સમુદાયની બહેન આવો સરસ વ્યવસાય વિકસાવે એ વાત જ આનંદદાયક હતી. 

'કેટલું ભણ્યા મીતુબહેન?''હું તો નિશાળનું એકેય પગથિયું નથી ચડી. પણ મારા ઘરવાળાને લાંબી માંદગી આવી ને મારા માથે જવાબદારી આવી. બસ એ જવાબદારી એ બધુ શીખવી દીધું'

એમની દુકાનમાં હું અડધો કલાક ઊભી રહી. એ દરમ્યાન એમણે ઘણી વાતો કરી સાથે ગ્રાહકોને પણ સાચવ્યા ને સૌથી અગત્યનું હિસાબ તો આંગળીના વેઢે કરે..

ભણતરનેય ચડે એવું ગણતર મીતુબહેનમાં હતું. હું વિદાય લઈ રહી હતી ત્યાં એમણે કહ્યું, 'આ લોન ઝટ પતાવી મારે બીજી લેવાની છે હો.. મારે દુકાન પહેલાં જેવી ધમધમતી કરવી છે..'

વ્યવસાયની હોંશ હોય એને તો મદદ કરવાની જ હોય તમે આ લોન પતાવો ને સાથે નાનેરી બચતેય કરજો તો બીજી લોન ચોક્કસ આપીશું કહીને અમે ત્યાંથી નીકળ્યા.

મીતુબહેન જેવા 4000 લોકોને અમે લોન થકી તેમનો ધંધો વિકસાવવા મદદ કરી રહ્યા છીએ અને આ બધુ સંસ્થા સાથે સંકળાયેલા પ્રિયજનોની મદદ વગર શક્ય નથી. આપ સૌનો આભાર...ને અમને નિમિત્તનો આનંદ...

#MittalPatel #VSSM

Tuesday, 10 August 2021

VSSM with support from YVO, is providing livelihood tools to Harshaben who have lost the primary earning member of the family to Covid-19...

Mittal Patel consoles Harshaben

Harshaben was at our office for sewing machine, her face looked grave. After the death of her husband in May the responsibility of three children and aging mother-in-law fell on her.

“Do you know tailoring?”

“I had been sewing once but could not continue because of  family  responsibilities.”

“Will you manage to do it now?”

“The responsibility of raising  three kids is on me. I don’t have a choice, will have to manage.”

Harshaben resides in a rented house in Ahmedabad’s Chanakyapuri. During the deadly second wave of Covid-19, her husband got infected. Few days later his oxygen levels dropped. “We could not find a bed at any hospital, we got him treated at home, got oxygen too but once the bottle was empty he began gasping for air. I took him to Civil Hospital in that condition but….!!” Harshaben was in tears as we consoled.

VSSM with support from YVO, is providing livelihood tools to 48 individuals who have lost the primary earning member of the family to Covid-19 and has exhausted their savings to the treatment. As part of the initiative Harshaben received a sewing machine.

May  Almighty grant strength to  Harshaben to carry out her responsibilities and to save the humankind from the pandemic.

We are grateful to YVO and our Swavlamban team to identify deserving individuals.

હર્ષાબહેન સિલાઈ મશીન લેવા માટે અમારી ઓફીસ પર આવ્યા.

ચહેરા પર ગમગીની હતી. મે મહિનામાં એમણે એમના પતિને ગુમાવ્યા હતા. ત્રણ બાળકો ને ઘરડાં સાસુની જવાબદારી હવે હર્ષાબહેનના માથે હતી. 

'સિલાઈ કામ ફાવે છે?'

'ઘણા વખત પહેલાં કરતી પછી મારા ઘરવાળાએ છોકરાંઓ પર ધ્યાન આપવા કહ્યું ને મે એ છોડ્યું'

'હવે ફાવશે?'

'શું કરુ ન ફાવે તોય ફવડાવીશ. જીવવું તો પડશે અને ત્રણેયને ભણાવવાના પણ છે'

અમદાવાદના ચાણક્યપુરી વિસ્તારમાં ભાડાના મકાનમાં હર્ષાબહેન રહે. કોરોનાની બીજી લહેરમાં એમના પતિને તાવ આવ્યો ને પછી ઓક્સીજન લેવલ ડાઉન ગયું. એ કહે, 'એમને લઈને દવાખાના ગઈ પણ જગ્યા મળી નહીં. ઘરે ઓક્સિજનની વ્યવસ્થા કરી પણ બોટલ ખતમ થઈ ગઈ. મને આ બધુ કાંઈ સમજાય નહીં. ડચકા લેતા એમને લઈને હું સીવીલ પહોંચી પણ.....'

હર્ષાબહેનની આંખોમાંથી અશ્રુધારા વહેવા માંડી..દિલાશો તો આપવો જ રહ્યો..

હર્ષોબહેન જેવા 148 પરિવારો જેમણે કોરોનામાં ઘરનું કમાનાર મુ્ખ્ય વ્યક્તિ ગુમાવ્યું હોય કે, બિમારીના લીધે બચત ખતમ થઈ ગઈ હોય તેમને YVOની મદદથી સાધનીક સહાય આપવાનું અમે કરી રહ્યા છીએ. હર્ષાબહેનને પણ એના ભાગરૃપે જ મશીન આપ્યું..

કોરોનાથી જગતને બચાવવા ને હર્ષાબહેનને જવાબદારીઓ નિભાવી શકેની તાકાત આપવા કુદરતને પ્રાર્થના... ને YVO નો આભાર.... સાથે અમારી સ્વાવલંબન ટીમનો આભાર એ લોકોએ તકલીફમાં આવી પડેલા આવા સ્વજનોને શોધ્યા... 

#MittalPatel #vssm #Swavlamban #YVO


VSSM team with harshaben

Harshaben with her sewing machine