Friday, 21 September 2018

We stand by you, however, to succeed you need to put in hard work and plan better: Dungarbhai's Story

We are right beside you however, to succeed you need to put in hard work and plan better.....
Non-Possession was one of the eleven vows Gandhiji practiced and preached. However, when it comes to installing the habit of earning for living and planning finances with the nomadic families, we need to make them understand the value of regular savings and investing in decent quality of life. For them this would be children’s education, attaining two proper meals a day and money to receive medical services when required. 

Dungarbhai working on the Ganesha Idol in his house
Dungarbhai Marwadi Devipujak (Bawari) was constantly told about the need to save by Kanubhai and Chhayaben. The continuous lecturing has brought about successive change in their life. The small scale interest free loan has helped them earn well. This year they made POP statues of Lord Ganesha. Hopefully, next year we expect them to make the eco-friendly mud Ganesha. The problem they face with the mud Ganesha is of storing them once they are made because even minor exposure to water will distorts the shape of the mud statue. We are sure to find ways to protect the statues against the elements and once they have their own pucca homes they will hardly have to worry about such issues. VSSM is striving to ensure families like Dungarbhai acquires land and assistance from government to build their own homes.

Let’s listen to what Dungarbhai has to say on VSSM’s support...

To watch Dungarbhai's Story, click: https://www.youtube.com/watch?v=oQ-ZG-m7vJg
Ganesha Statues made by Dangarbhai

ગુજરાતીમાં અનુવાદ

ચાલ અમે તને ટેકો કરિયે... અમે છીયે તમારી સાથે... પણ મહેનત કરો અને આયોજન પણ શીખો...

ગાંધીજી અપરિગ્રહ માટે કહેતા. પણ તમે થોડો પરિગ્રહ રાખો અને જુઓ તમે ક્યાં પહોંચી જશો. ડુંગર ભાઈ મારવાડી દેવીપૂજક (બાવરી) બસ આવી જ નાની વાતોમાંથી એ શીખ્યા. કનુભાઈ, છાયા બેન સતત સમજાવે ને જીવનમાં બદલાવ આવ્યો.. વગર વ્યાજની લૉન થાકી સારું કમાતા થયા. એમના જ શબ્દોમાં એમને થયેલો ફાયદો સાંભળો..અને હા ખાસ એમને પીઓપી માંથી આ વખતે ગણેશજી બનાવ્યા છે. માટી માંથી કે ઇકો ફ્રેન્ડલી બનાવવા અમે કહ્યું છે. આવતા વર્ષે કદાચ એ માટીનો ઉપયોગ કરે. પણ માટીમાં પ્રશ્ન મૂર્તિ સઁગ્રહ કરવાની જગ્યાનો છે. વરસાદનું પાણી અડી જાય ને માટીની મૂર્તિ પીગળી જાય એટલે એનું શું કરવું. ખેર રસ્તા એનાયત નીકળશે. સરકાર રહેવા કાયમી જગ્યા આપશે ને પાકું ઘર થશે પછી બહુ વાંધો નહિ આવે ને એ માટે અમે મથીયે છીયે... ડુંગરભાઈને vssm ના લીધે થયેલો ફાયદો એમના જ શબ્દોમાં સાંભળીયે...

To watch Dungarbhai's Story, click: https://www.youtube.com/watch?v=oQ-ZG-m7vJg

Saturday, 8 September 2018

Jivabhai's life got Transformed with the help of VSSM Interest Free Loans

Jivabhai with his family

Who trusts the person who keeps smoking and drinking and does nothing?
I was not considered a good person!

My wife also used to get upset with me and go back to her parents’ place.
But Kanubhai (VSSM field worker) trusted me and gave me the loan. 
Now I have got reputation in Bawri community.
I got some jewellery made for my wife. I also got a bracelet, and earrings worth Rs. 20,000/-. I have saved some money in the bank too. 
Jivabhai, who did not even care for being alive when he was drinking, his life has transformed. He has become well to do with the help of the loan.   
He wishes to make his own house and wants to get rid of the shanty.  
Hear the story of Jivabhai in his own words… You will enjoy…

Youtube link: https://www.youtube.com/watch?v=UhPyN_7VkiM

ગુજરાતીમાં અનુવાદ

ગાંજો અને દારૃ પીને પડ્યા રહેનારનો ભરોષો કોણ કરે?
હારા માણહમાં આપણી ગણતરી જ નો થાય...
ઘરવારીએ રીહાઈને વારે ઘડીએ પિયર વઈ જાતીતી..
પણ કનુભાઈ (VSSMના કાર્યકર)એ ભરોષો કઈર્યો ને મને લોન દીધી.
હવે મારા બાવરી સમાજમાં મારી ગણના થવા માંડી.
ઘરવાળીના દાગીના કરાઈવ્યા. મેય હાથનું કડુ, કાનની વીહ હજારની કડલીઓ કરાઈવી ને બેંકમાંય થોડા પૈસા ભેગા કઈરા..
એક સમયે પીધા પછી પોતાના દેહનુંયે ભાન ન રહેતું એવા જીવાભાઈની જિંદગી બદલાઈ ગઈ છે. લોનથી સદ્ધર થયા છે. 
પોતાનું ઘર થાય ને છાપરાંમાંથી મુક્તિ મળે તેવી તેમની ઈચ્છા છે.. 
જીવાભાઈની વાત એમની જ જુબાનીમાં સાંભળો.. મજા પડશે..
Youtube link: https://www.youtube.com/watch?v=UhPyN_7VkiM



Tuesday, 4 September 2018

Pratapbhai's Life Changed with the help of VSSM Livelihood Programme

Mittal Patel with Pratapbhai and his wife
"Ben, please take care of us like you do now."

"Why? How did I take care of you?"

"Arre, Ben. You don’t know! You gave 30,000/- at such a fortunate moment that the entire picture changed. I earned a lot and we are living happily. You actually help the most starved progress in their lives. Now not even police harass us. You exposed nomadic tribes to the entire world."

Pratapbhai Vansfoda called me today and when I asked her how I took care of him and he spoke everything he wanted to share. But I am glad he did.

They became stable. Thirty Thousand is not a big amount. But he saved some bit out of it. He told on the phone only, “I got some silver jewellery, like the one you like, made for my daughter. I saved some money too.”

When we went to Pratapbhai's house four months ago, we had made a small video. I am uploading it here hoping that you all will like it. (https://www.youtube.com/watch?v=H2qica8BBG4)

He offered the food with same pleasure as he eats his meals. Let’s believe that the food he offered us was the same as he eats every day. But now he doesn’t have to sleep empty stomach.

VSSM workers Kanubhai, Chhayaben and Mahesh have become helpful to these families while being with them every time. Thank you to them! We express our gratitude to all dear ones who gave us money for loans…

'બેન હાલ જેવું ધ્યાન રાખો સો એવું કાયમ રાખજો.'
'કેમ મે શું ધ્યાન રાખ્યું?'

Mittal Patel and guests relishing food at Pratapbhai's house
'અરે બેન તમને ખબર નથ પણ 30,000/- તમે ક્યા શકનના આલ્યાતા તે આ તીસ મલ્યા પસી આખી શીકલ જ બદલાઈ ગઈ. હું ઘણું કમાણો ખુશ સીએ અન મોજથી ખઈએ સીએ. હાચેન ભૂખ્યા માણહને તમે આગળ લાવો સો. હવે તો પોલીસેય હેરાન નથ કરતી. વિચરતી જાતિને તમે દુનિયામાં બાર પાડી દીધી. આભાર બેન...'

પ્રતાપભાઈ વાંસફોડાનો આજે ફોન આવ્યો ને એમને મે ધ્યાન કેમ રાખવાનું એવું પુછ્યુું ને સામે એમણે જેટલું બોલવું હતું એ બધુંએ બોલી નાખ્યું. પણ સાંભળીને આનંદ થયો. 

તેઓ બે પાંદડે થયા. ત્રીસ હજાર કાંઈ બહુ મોટી રકમ નથી પણ એમાંથી થોડો અવેર કર્યો ને ફોન પર જ કહ્યું, મારી દીકરી હાટુ ચાંદીનું ઘરેણું તમને ગમે એવું લીધુ છે ને થોડી ઘણી બચેતેય કરી છે.

પ્રતાપભાઈના ઘરે ચારેક મહિના પહેલાં ગયેલા ત્યારે તેમનો નાનો વિડીયો લીધેલો આપને સાંભળવો ગમશે એ આશાએ અહીંયા મુકુ છું. (https://www.youtube.com/watch?v=H2qica8BBG4)

અને જે મોજથી એ ખાય છે એવું મોજથી અમનેય જમાડ્યું. રખેને માનતા એ રોજ અમને જમાડ્યા એવું જમે છે. પણ હવે પાણી પીને સુવાનો વારો નથી આવતો.

સંસ્થાના કાર્યકર કનુભાઈ, છાયાબહેન અને મહેશ આપણા આ પરિવારોની સતત સાથે રહીને તેમને આગળ લઈ જવામાં મદદરૃપ થાય છે. તેમનો આભાર ને લોનરૃપી રકમ આપનાર સૌ સ્વજનો પ્રત્યે કૃતજ્ઞતા..

Friday, 24 August 2018

Mafatkaka's desire to make his Grandchildren exemplary in the community gets fulfilled with the help of VSSM

Mafatkaka with his family and Mittal Patel
I want my daughter to be a doctor. But she got less marks so, I sent her to Philippines to study medicine. But expenses are high there. I applied to get the loans from the government for the children who go to study abroad. I had some hopes from the government so, I sent my daughter abroad using all my savings but my application got rejected. 

I told him, “you should have taken the permission before sending your daughter abroad.” But he said, “What to do ben, I am adamant on making my daughter a doctor. In Devipujak community, many people don’t study much. But I want to make my daughter a doctor and provide an example in the community. But I don’t have much money and the fees of second semester are yet to be paid. You have to help me. Now where shall I go and ask for money? We consider the government to be our guardian but it also turned its back from us. You give me loan, I will pay the instalments every month.”

Mafatkaka, Aarti’s grandfather is class-III government servant. He wanted his sons to study but they did not study much. Elder son got married. Mafatkaka had hope to make his daughter study. Today, Aarti’s mother- Mafatkaka’s daughter-in-law- Hiralben is working as a nurse in Palanpur Civil Hospital. Mafatkaka made Aarti’s elder brother Kalpesh an aeronautical engineer. 

Mafatkaka said, “Education is necessary to bring change in the society. I want to make my children exemplary in my community that’s why I made them reach this level of education although I was not financially capable. All my efforts will pay off when the other children of the community will start studying.”

We gave the loan of Rs. 1 lakh to Mafatkaka for Aarti’s education. Along with that, we gave the loan of Rs. 50 thousand to Hiralben for Kalpesh’s education. Hiralben has toiled hard to make her children take education. Right now, she has to face financial scarcity but she thinks that there will be bright future once her children will start working. 

We pray that Mafatkaka and Hiralben’s efforts become successful… 

This photo was taken when both children come to Ahmedabad for a vacation and came to the office with Mafatkaka and Hiralben…. 

‘મારે મારી દીકરીને ડોક્ટર બનાવવી છે. પણ એના ટકા ઓછા આવ્યા એટલે મે એને ડોકટરી ભણવા ફીલાપાઈન્સ મૂકી છે પણ ત્યાનો ખર્ચ વધારે છે. વિદેશમાં ભણતા વિદ્યાર્થીઓને ભણવા માટે સરકાર લોન આપે છે મે ફાઈલ મુકી પણ એ નામંજુર થઈ. મને સરકારમાંથી લોનની આશા હતી એટલે જ મે દીકરી આરતીને મારી પાસે જે સગવડ હતી એને લઈને વિદેશ મોકલી દીધી પણ મારી ફાઈલ સરકારે નામંજુર કરી. એમણે કહ્યું, તમારે દીકરીને મોકલતા પહેલાં મંજુરી લેવી જોઈતી હતી. શું કરુ બેન મારી દીકરીને ડોક્ટર બનાવવાની મારી જીદ છે. દેવીપૂજક સમાજમાં બધા બહુ ભણે એવું નથી. મારે મારી દીકરીને ડોક્ટર બનાવી સમાજમાં ઉદાહરણ પુરુ પાડવું છે. પણ પૈસાની સામટી સગવડ નથી અને એની બીજા સેમીસ્ટરની ફી ભરવાની બાકી છે. તમારે મને મદદ કરવી પડશે. હવે કોની પાસે જઈને પૈસા માંગુ. સરકારને માઈ બાપ માનીએ પણ એણે તો મોઢું ફેરવી લીધુ. તમે લોન આપો હું દર મહિને પૈસા ભરી દઈશ.’

મફતકાકા આરતીના દાદા. સરકારમાં ત્રીજા વર્ગના કર્મચારી તરીકે નોકરી કરતા. પોતાના દીકરાઓ ભણે તેવી હોંશ હતી પણ તે બહુ ભણ્યા નહીં. મોટા દીકરાના લગ્ન કરીને વહુને ઘરે લાવ્યા. વહુને ભણાવવાની હોંશ તેમણે રાખી ને આજે આરતીની મમ્મી અને મફતકાકાના મોટાદીકરાની વહુ હીરલબેન પાલનપુર સીવીલ હોસ્પીટલમાં નર્સ તરીકે ફરજ બજાવે છે. આરતીના મોટોભાઈ કલ્પેશને પણ મફતકાકાએ એરોનોટીકલ એન્જીનીયર બનાવ્યો.

મફતકાકા કહે, ‘કોઈ પણ સમાજના બદલાવ માટે ભણતર જરૃરી છે. મારા સમાજમાં મારા બાળકો ઉદાહરણ પુરુ પાડે તેવા બનાવવા છે ને એટલે જ આર્થિક ક્ષમતા ના હોવા છતાં મે મારા બાળકોને શિક્ષણના આ સ્તરે પહોંચાડ્યા છે કાલે એમને જોઈને સમાજના બીજા બાળકો ભણતા થાય તો મે કરેલું બધુ લેખે લાગશે.’

મફતકાકાને રુ.એક લાખની લોન આરતીના ભણતર માટે આપી. સાથે કલ્પેશના ભણતર માટે હીરલબહેનને રુ. પચાસ હજારની લોન આપી. હીરલબેને પણ પોતાના બાળકોના ભણતર માટે જાત ઘસી નાખી છે. હાલ આર્થિક તંગી વેઠવી પડે છે પણ કાલ સોનાનો સૂરજ મારા બાળકો કામે લાગશે ત્યારે ઊગશે તેવું હીરલબેન કહે છે.

મફતકાકાને હીરલબેનની મહેનત સફળ થાય તેવી પ્રાર્થના..
બંને બાળકો વેકેશનમાં ઘરે આવ્યા ત્યારે અમદાવાદ ઓફીસ મફતકાકાને હીરલબેન સાથે મળવા આવ્યા.તે વખતે તેમની સાથે પડાવેલી તસવીર..

Karshan Kaka and His Fixed Deposit

Karshankaka, with his loading rickshaw, talking to Shri Rashminbhai Sanghvi
‘Ben, please give me the loan of Rs. 50,000 this time.’

‘But now what do you need the loan for? Everything is settled now.’

‘Yes, but I need to make papers for the Fixed Deposit (FD) from the bank Madhuben suggested.’

‘Wow, Kaka! You take interest free loan and then put it in FD and get the interest from the bank.”

“That is true. This time we will give you the interest but you have to give us the loan. You gave us loan of Rs. 2 lakh to buy this loading rickshaw (chhakada). We had to pay the installment of Rs.10,000/- per month. So, there used to be tension to pay the money and that made us pay the installment. But now there is only one installment left. But after we pay it then one thousand rupees won’t be saved by us. That will be spent only. We told Madhuben (The fieldworker) about our concern and she told us to make an FD.  

Bhalabhai and his wife showing the passbook
You keep that paper once it is issued and we will pay the installments. When we gather some 5-10 papers like these, you give us the space to make a house."

I felt high regards for Karashankaka when I came to knew his understanding.

When you have money, you can’t save it that is true. But we don’t give loans for FDs. However, I feel like experimenting about it with Karashankaka at personal level.  

We planted dreams in this settlement. The people who used to buy and eat spices of 5 rupees and cook with the oil worth Rs.10, got an income to pay the monthly installment of 10 thousand Rupees. 

We are happy about it. Along with that, we taught investment to Karashankaka and he also learnt it like a school going kid. If he keeps doing as we say, he will be able to make his own house too. 

Bhalabhai making the brooms
The photo is taken with the loading rickshaw purchased by Karshankaka by loan, when Shri Rashminbhai had come to Karshan Kaka’s settlement. The other photo is of Bhalabhai with the passbook showing that only one instalment of the loan is left out of the loan of Rupees one lakh. And also an image of Bhalabhai making the brooms on which he earns the living. 


ગુજરાતી અનુવાદ

‘બેન આલી ખા પચા હજારની લોણ આલજો.’

‘પણ હવે તમારે લોન કેમ જોઈએ? હવે તો બધુ સેટ છે.’
‘હા પણ મધુબેને કીધુ તે બેંકમાંસી એફ.ડી.નું કાગર કરાબ્બાનું સે.’
‘વાહ કાકા વગર વ્યાજની લોન લઈને તમે એફ.ડી. કરાવો ને બેંક તમને વ્યાજ આપે.’

‘ઈ હાસુ બાપલા તે આલીખા અમે તમુને વ્યાજ શીખે આલી દેસું પણ લોણ તો આલવી જ જોશે. આ છકડાં બલ્લે તમે બે લાખની લોણ આલી તે દર મહિને દહ હજાર(10,000)નો હપ્તો ભરવાનું માથે ટેલશન રેતું ને હપ્તો ભરાતો જતો. હવે આના પસી એક જ હપ્તો ભરવાનો બાકી રીયો. પણ એ ભરાઈ જશે પસી દહ હજાર અમારી પાહે નો બચે. ઈ વપરાઈ જ જાય. મધુબેનને(VSSMના કાર્યકર) અમારી ચિંતા કીધી તે ઈમને આ એફ.ડી.નું કાગર કઢાબ્બા કીધુ. તે કાગર નીહરી જાય પસી તમારી કને જ રાખવાનું અને હપ્તા અમે ભરે જાસું. આવા પાંચ દસ કાગર થઈ જાય પસી તમે ઘર હાટુ ક્યાંક જગ્યા લઈ દેજો.’

સાંભળીને કરશનકાકાની સમજણ પર ઓવારી જવાયું. 

પાસે હોય તો પૈસા ના બચે એ વાત સો ટકાની. પણ એફ.ડી.માટે લોન આપવાનું અમે કરતા નથી. જો કે વ્યક્તિગત ધોરણે એક પ્રયોગ કરશનકાકાને લઈને કરવાનું મન પણ છે. 
આ વસાહતમાં અમે સપનાં રોપવાનું કર્યું. પાંચનું મરચુ ને દસનું તેલ લાવીને ખાતા આ પરિવારોની માસીક આવક દસ હજારનો હપ્તો ભરી શકે એટલી થઈ છે. એનો રાજીપો ને સાથે તમે ક્યો એમ કરશું બાપલા કહેતા મારા પપ્પા કરતાંય મોટા કરશનકાકાને પૈસાનો વહીવટ કેમ કરવો તે અમે સમજાવ્યું ને નિશાળમાં ભણતા નાના બાળકની જેમ એ શીખ્યા પણ ખરા. બસ થોડું વધુ કહીએ એમ કરશે તો ઘરેય થઈ જશે. પછી છાપરાંમાંથી છુટકારો...

આદરણીય રશ્મીનભાઈ કરશનકાકાની વસાહતમાં આવ્યા તે વેળાની તસવીર લોનથી લીધેલા તેમના છકડાં સાથે, ભલાભાઈ એક લાખની લોનનો છેલ્લો જ હપ્તો રહ્યો છે તે ચોપડીમાં બતાવતા ને જે ધંધા માથે એ નભે છે તે સાવરણી બનાવતા ભલાભાઈ.

Saturday, 28 July 2018

Earlier, there was not enough work, but after taking interest free loan from VSSM my profit increased ...

Dilipbhai with his Rickshaw
Dilipbhai Jayarambhai Viramgamiya himself is doing seasonal business and his wife Cutlery sales. One of his sons goes to work with them and other little boys still study. First time, Dilipbhai was given a loan of rupees thirty thousand for business in which he had to pay two thousand rupees per month to complete the loan in fifteen installments,instead he completed the loan in four installments since he had good business. Subsequently  second loan was given for Rs.60,000/- by the organization for purchase of a ‘chhagada’ (Six wheeler Auto) . Dilipbhai Jayarambhai says ...
Ben, there are  ten members in my house. I am doing seasonal business, was earning small amounts on daily basis.  With this amount, we were just meeting household expenses,  but if there is an event in the house or some unexpected work, where to get the money? If you have to do some major work on the house or have a big event, you need to borrow  money from someone or you will have to take loan  on interest. But after taking  loan from  VSSM,  all these things have been come to an end.   Now  we have  started to save money slowly.   Before getting  the  loan,  sales were in very small quantities,  but now  after getting the loan, the sale volume has increased, so that the profits also increased. I took ‘chhagda’ on loan from a Finance Company,  and I repaid the loan with the help of loan received from VSSM. It is almost twelve months since I brought ‘Chhagda’ .  Had I not repaid the  loan, I  would have to pay a penalty. When we were going to sell goods earlier taking a ‘lorry’, we could go to one village only and now we can go to more villages.    Now we two and one of our boys  go village to village with  this ‘chhagda’  to sell the goods.  We also save a little bit and pay the instalments of loan installment taken from the organization.   Now I want to go for a mini  loading truck so that I can expand my business and progress well. As my business improved, I also plastered my house. This kind of help extended to poor people like us by VSSM, makes lot of difference.  We are relieved from the exploitation of  money lenders   and you have put shutter to their business.

પહેલા ઓછું કામ થાતું હતું લોન લીધા બાદ નફો વધી ગયો...
દિલીપભાઈ જયરામભાઇ વિરમગામીયા પોતે સિઝનેબલ ધંધો તેમજ તેમના પત્ની કટલરીનો ધંધો કરે છે. તેમનો એક દીકરો તેમની સાથે ધંધો કરવા જાય છે અને બીજા નાના દિકરાઓ હજી ભણે છે. દિલીપભાઈને પહેલા ધંધો કરવા માટે રૂપિયા ત્રીસ હજારની લોન આપવામાં આવી જેમાં બે હજારનો હપ્તો રાખી પંદર હપ્તામાં લોન પૂરી કરવાની હતી જેની જગ્યાએ ધંધો સારો થતા તેમણે ચાર જ હપ્તામાં લોન પૂરી કરી દીધી. જેથી તેમને સંસ્થામાંથી છકડો લેવા માટે બીજી લોન રૂપિયા સાહીઠ હજારની આપવામાં આવી. દિલીપભાઈ જયરામભાઇ કહે...
બેન મારા ઘરમાં દસ સભ્યો છે. હું આમ તો સિઝનેબલ ધંધો કરું છું. પહેલા રોજ થોડું લાવી કમાતા હતા. જેમાં ઘર તો ચાલી જાતું પણ ઘરમાં કોઈ પ્રસંગ આવે કે અચાનક કંઈક કામ આવી પડે તો પૈસા લાવવા ક્યાંથી? મકાનમાં કંઈક કરાવવું હોય કે કોઈ મોટો પ્રસંગ હોય ત્યારે ઝાઝી મૂડીની જરૂર પડે ત્યારે કોઈનાથી માંગવા પડે અથવા વ્યાજવા લાવવા પડે. પરંતુ લોન લીધા બાદ આ બધું બંધ થઇ ગયું. હવે તો ધીરે ધીરે બચત કરતા થઇ ગયા. લોન મળી તે પહેલા થોડું લાવી થોડું વેચતા હતા લોન મળતા વધારે માલ લાવી વેચતા થયા જેથી નફો વધી ગયો. છકડો મેં લોન ઉપર લીધો હતો જેના હપ્તા પણ હવે પૂરા થઇ ગયા. છકડો લીધે બાર મહિના જેવું થઈ ગ્યું. છકડાની લોન ના ભરી હોત તો પેનલ્ટી ભરવી પડત. લારી લઈને પહેલા માલ વેચવા જતા ત્યારે એક જ ગામ ફરી શકતા હતા હવે તો વધારે ગામમાં ફરી શકીએ છીએ. હવે અમે બે માણહ અને મારો એક છોકરો રિક્ષા લઇ ગામડે ગામડે માલનું વેચાણ કરવા જઈએ છીએ. હવે થોડી થોડી બચત પણ કરીએ છીએ અને સંસ્થામાંથી મળેલ લોનના હપ્તા પણ ભરીએ છીએ. હવે તો છોટા હાથી લઇને ધંધો કરવો છે જેથી ઝાઝો વેપાર કરી શકાય અને ઝાઝું આગળ જવાય. મારો ધંધો સારો થતા મેં મારા મકાનમાં પ્લાસ્ટર પણ કરાવ્યું. અમારા ગરીબ માણહ માટે આવી રીતે સંસ્થા મદદ કરે છે તેનાથી ઘણો ફેર પડે છે. અમારા રોજ રોજ ના રૂપિયા એ શાહુકાર ખાતા હતા તે બંધ થઇ ગયા. બેન તમે તો વ્યાજવાવાળાની દુકાન બંધ કરાવી દીધી...


Shardaben could take a sigh of relief with the support of VSSM...

Shardaben Devipujak selling his cutlery
Shardaben bhavabhai Rathod stays at Dudhrej area of Vadhvan Taluka at Surendranagar District in Gujarat. She does her traditional business of selling cutlery. Her husband Bhavabhai moves around the surrounding villages riding on his chhakda and sells Peanuts and Chickpea. Initially they used to purchase the material as per the capital they were having. Shardaben said, “if there is lesser material, it gets sold faster and sometimes we have to go to purchase the material for two times in a day. She had to spend on the local commuting two times a day. Sometimes disability to purchase the material for second time, made my day wasted. If I could purchase more material, I may earn well and could save money on travel expenses. Even it could save my time and I could do more business but less capital is the issue. Harshadbhai the VSSM field worker used to visit Shardaben’s village frequently. She told her problem to Harshadbhai. VSSM gave her loan of Rs. 15,000/- on Harshadbhai’s recommendation. She used the money in to her cutlery business as well as gave some amount to her husband for his business. Apart from loan she had Nagarpalika card on the basis of the information she had from Harshadbhai. She got a place nearby Tanki Chawk which is three km away from her village. She daily sells her cutlery material sitting there. During the wedding season, she moves around the surrounding villages to sell cutlery material. Shardaben has the opinion that, “now after having the loan she can purchase more material and that saves her extra expenses. She can do little saving also. I will re-pay this loan early so that I can have another big loan to expand my business.”  Shardaben is staying in a joint family. Her elder son is married and her younger daughter is studying. Her son goes with his father to help him in the business. Shardaben’s monthly installment decided was Rs. 1000/- per month but she is regularly re-paying Rs. 1500 to close her first loan at the earliest. She has decided to expand her business and her husband’s business by taking new loan of Rs. 40,000/-. She says that, “she never thought of to expand her business like this but when VSSM supported, we could understand business mechanism and it gave us courage think to expand our business. I could work up on to issue Nagarpalika Card on my name. I am thankful to VSSM.”
VSSM wishes Shardaben to progress more and more in her business and her dreams may come true. 

VSSMની લોન દ્વારા શારદાબેનને મળ્યો હાશકારો...

શારદાબેન ભવાભાઈ રાઠોડ સુરેન્દ્રનગર જીલ્લાના દૂધરેજમાં વસવાટ કરે. તેઓ પોતે તેમનો વંશ પરંપરાગત કટલરીનો ધંધો કરે જયારે તેમના પતિ ભવાભાઈ આજુબાજુના ગામોમાં છકડો લઇ સીંગ ચણાની ફેરી કરે. VSSMમાંથી લોન મળ્યા પહેલા શારદાબેન એમની પાસે જેટલી મૂડી હોય એટલો સામાન લાવે અને ગામમાં વેચવા જાય. શારદાબેનનું કહેવું છે કે માલ ઓછો હોય તો જલ્દી વેચાઈ જાય, ઘણીયે વાર માલ દિવસમાં બે વાર લેવા જવું પડે જેનાથી દિવસમાં બે વાર ભાડું થાય.. કેટલીયે વાર બીજી વાર માલ લેવા ના જવાય અને બેકાર બેસી રહેવું પડે. ઝાઝો માલ હોય તો ધક્કો ના થાય. શારદાબેનના ગામમાં VSSMમાંથી હર્ષદભાઈ અવાર નવાર આવે, હર્ષદભાઈને વાત કરતા સંસ્થામાંથી શારદાબેનને ૧૫,૦૦૦ની લોન આપવામાં આવી. આ રકમનો ઉપયોગ શારદાબેને પોતાના કટલરીના ધંધામાં તો કર્યો જ સાથે સાથે પોતાના પતિના ધંધામાં પણ કર્યો. એ સિવાય હર્ષદભાઈ પાસેથી મળેલી માહિતીનો ઉપયોગ કરી શારદાબેને નગરપાલિકા દ્વારા કાર્ડ મેળવ્યું. જેના કારણે તેમના ગામથી ત્રણ કિ.મી. દૂર તેમને ટાંકી ચોક પાસે જગ્યા આપવામાં આવી છે જ્યાં તે દરરોજ પોતાના કટલરીના માલનું વેચાણ કરે છે. તે સિવાય શારદાબેન ગામમાં આજુબાજુ મેળામાં અને લગ્ન પ્રસંગે માલ વેચવા જાય છે. શારદાબેન કહે છે કે લોન મળતા હવે તો બચત થાય છે તેથી લોન વ્હેલા પૂરી કરી દેવી છે અને બીજી મોટી લોન લઇ મોટો ધંધો કરવો છે. શારદાબેન સંયુક્ત પરિવારમાં રહે છે તેમના મોટા દીકરાના લગ્ન થઇ ગયા છે અને નાની દિકરી ભણવા જાય છે. દીકરો પિતાની સાથે છકડામાં માલ વેચવા જાય છે. શારદાબેન હાલ રૂ. ૧૦૦૦ની જગ્યાએ રૂ. ૧૫૦૦નો હપ્તો નિયમિત ભરે છે જેથી આ લોન વહેલી પૂરી થાય. તે બીજી લોન રૂ. ૪૦,૦૦૦ની લઇ પોતાના ધંધાની સાથે સાથે પોતાના પતિના ધંધાને પણ વિકસાવવા માંગે છે. શારદાબેન કહે છે કે ક્યારેય આવી રીતે પોતાના ધંધાને વિકસાવવા માટે વિચાર્યું જ નહોતું સંસ્થાએ હાથ ઝાલ્યો તો સમજણેય આવી અને હિમ્મ્તેય આવી જેથી હું જાતે નગરપાલિકા જઈ કાર્ડ કઢાઈ શકી આ માટે સંસ્થાનો ખૂબ ખૂબ આભાર. સંસ્થા તરફથી એ જ પ્રાર્થના કે શારદાબેન દિવસે ને દિવસે પ્રગતિ કરે અને પોતાના સપના પૂરા કરે...