Lakshmiben Bajaniya's buisness increased with the help of VSSM...

Lakshmiben Bajaniya with her cutlery items

Lakshmiben Bajaniya is a happy woman now, there was a time when she spread a tarpaulin and spread her products  carried her business of selling artificial jewellery, cosmetics, hair pins etc. in the market place of Dhanera town. But the constant smoke and dust on the streets spoiled the look of her products, they became messy and looked shabby. No one buys products that looks old. Hence, when Lakshmiben was able to buy a glass box to store and showcase her bling, her joy was boundless. Now she did not have to protect her products from dust and more the people see her well-kept and stocked glass box. Her business increased.

“I have two sons and a daughter. My youngest son is still studying while my elder son and  daughter are married. The married son works as a painter. After acquiring loan, I could stock more products and increase the number of villages covered.  This helped me easily earn Rs. 300 to 350 daily. Due to this I was regularly able to pay the instalment of Rs. 2000. I have paid off my loan now but continues to save that amount for future emergency needs.” Lakshmiben is a wise woman indeed.

It was Lakshmiben’s foresight and planning that helped timely repayment of her loan. If people were this understanding with financial planning a lot of their issues could be resolved. We are glad the way lives of hundreds of such individuals is changing because of their association with us. We are extremely grateful to our team members and  our well-wishing donors for the support they have provided.

એક સમયે ધાનેરા બજારમાં રસ્તા પર પ્લાસ્ટીક પાથરી થોડા સામાન સાથે કટલરીનો ધંધો કરતા લક્ષ્મીબેન શંકરભાઈ બજાણીયા, આજે VSSM સંસ્થામાંથી મળેલ વગર વ્યાજની લોનનો ઉપયોગ કરી કાચની પેટીમાં સામાન વેચતા થઇ ગયા. સપનેય એમને વિશ્વાસ નહોતો કે એમની મદદે કોઈ આમ આવશે અને તેઓ આવી રીતે પોતાનો કટલરીનો ધંધો કરી શકશે. રસ્તા ઉપર જયારે તેઓ કટલરીનો સામાન વેચવા બેસતા તો ઘણીયે વાર સામાન રસ્તા પરની ધૂળ ઉડવાથી બગડી જાય, જેથી સામાન પડી રહેતો. લક્ષ્મીબેન કહે...,

“ બગડેલો સામાન કોઈ ખરીદે નહિ. લોન મળતા મેં કાચની પેટી બનાવડાવી જેથી મારો કટલરીનો ધંધો વધી ગયો. મારે બે દીકરા અને એક દિકરી છે. એક દિકરી અને એક દીકરાના લગ્ન થઇ ગયા છે, નાનો દીકરો હાલ ભણે છે. મારો મોટો દીકરો હાલ કલરકામ કરવા જાય છે. લોન મળતા હું હવે આજુબાજુના ગામોમાં ધંધો કરી શકું છું. જેથી મને રૂપિયા ૩૦૦ થી ૩૫૦ રોજના આરામથી મળી રહે છે અને તેના કારણે જ હું નિયમિત સંસ્થામાંથી લીધેલી લોનનો ૨,૦૦૦નો હપ્તો ભરી શકી. હવે તો મારી લોન પણ પૂરી થઇ ગઈ છે. હું લોનનો હપ્તો ભરવા ધંધો થાય એમાંથી થોડા થોડા પૈસા કાઢતી હતી. તેવી જ રીતે હું આગળ પણ બચત કરતી રહીશ. જેથી કરેલી બચત મુશ્કેલીના સમયે કામ આવે.”

લક્ષ્મીબેને નક્કી કર્યું હતું કે ગમે તે પરિસ્થિતિ આવે હપ્તા ભરવામાં ચૂક ના થવી જોઈએ. જેના માટે તેમણે પહેલાથી જ આયોજન કર્યું હતું. દરેક વ્યક્તિ આવી રીતે આયોજન કરી કામ કરે તો તે સરળતાથી તે પોતાની મુશ્કેલીઓને હલ કરી શકે. VSSM સંસ્થા દ્વારા લોકોના જીવનમાં બદલાવ લાવવાનું કામ એકલા હાથે થવું અશક્ય છે આ કાર્યમાં મદદ કરનાર આપના અમે આભારી છીએ. 

 

Geetaben and Bipinbhai Nayak (Bajaniya) were able to get auto rickshaw with the help of VSSM

Geetaben Nayak (Bajanya) with Mittal Patel

Geetaben and Bipinbhai Nayak (Bajaniya) lives in Vatva village, near Ahmedabad. They both worked as labourers. Bipinbhai knew how to drive an auto rickshaw and so he thought of buying a second hand auto Rickshaw, but the cost of the rickshaw was 50, 000/- and he didn’t have that kind of money.

So Bipinbhai borrowed 50,000/- from a private money lender and at the end of the year, he had to pay 70,000/- including the interest to the money lender. And the money was given on a condition that since Bipinbhai failed to pay back 70,000 /- then them money lender will take away his rickshaw.

Bipinbhai started a shuttle from Vatva to Ramol and Nikol. But, it didn’t not bring him enough money. The repaying of money was causing stain and he could hardly meet ends with the hefty interest that he had to pay. If he drove an auto Rickshaw in the city, he could earn much more, but he didn’t have a driving license and so he didn’t take the risk of driving in the city without a driving licence.

Geetaben came in contact with Madhuben (VSSM worker) and she requested Madhuben to give her husband interest free loan of Rs40, 000/- so that they can pay back the private money lender and secure the rickshaw and not have to worry about a hefty interest they were continuously met with every month. She put her gold ornaments on mortgage and could get 30,000/- from it and they repaid the 70,000/- to the private money lender and were able to secure their Rickshaw.

Once they were relieved of the interest, they started repaying back the interest free loan that they borrowed from VSSM. And they have repaired the full amount. They were also able to get the gold ornaments back.

Bipinbhai Nayak (Bajaniya) with his Auto Rickshaw

Now, Bipinbhai earns Rs 200-250 per day and sometimes, even up to Rs 500.Although the issue of not being able to get a driving licence because he of his inability to ready and give the Theory exam for availing driving licence remains. We have been writing to the government with regard to this matter and have also been lobbying for the same. Hoping to find a way out for this soon.. 






Loan ID no. : 916

A loan from VSSM allows Pravinbhai to initiate a daily saving of Rs. 200..

Pravinbhai with his old Tea-Stall

Pravinbhai Bajaniya resides in Gujarwada village of Sami block in Patan. Pravinbhai operates  a tea-stall on the outskirts of his village. Money is scarce hence the need to repair his cart and upgrade to a gas stove remained a distant dream for Pravinbhai. 

Pravinbhai had been aware of the ‘interest-free loan program’ by VSSM, he also was in touch with our teammate  Mohanbhai. He requested  a loan of Rs. 20,000 to enable him carry out the repairs of his tea stall and purchase an LPG connection. With the loan Pravinbhai  undertook the necessary repairs of his tea-cart and improvised the services at his tea-stall with installing some benches and tables for his customers. Now with the access  of LPG the soaring expense  of kerosene has come down,  allowing Pravinbhai to save Rs. 200 (a good amount of his earnings) daily. The amount is deposited in the bank near his place of work. This is a decent sum for someone belonging to such marginalised community. 

Pravinbhai with his new Tea-stall

We are extremely grateful to the individuals and institutions who have been instrumental in bringing such change in the lives of these extremely poor families. Its a daily joy we experience as we witness the positive changes in the lives of these families with loan amounts as less as Rs. 5,000… 

In the picture- the before and after pictures of Pravinbhai’s tea stall...

vssmમાંથી લોન લઈને પ્રવિણભાઈ બજાણિયા દૈનિય રુા.200ની બચત કરતા થયા.

પાટણના સમી તાલુકાના ગુજરવાડાગામમાં રહેતા પ્રવિણભાઈ બજાણિયા સમીમાં ચાની લારી ચલાવે. આર્થિક સગવડ એટલી નહીં એટલે કેરોસીનવાળા સ્ટવ પર ચા બનાવે. વળી લારીની મરમ્મત કરવાનો વિચાર આવે પણ કરી શકાય તેવી સગવડ નહોતી.

vssmના કાર્યકર મોહનભાઈના પરિચયમાં પ્રવિણભાઈ ખરા. વળી સંસ્થા દ્વારા વગર વ્યાજની લોન મળે છે તે વિગતોની માહિતી પણ પ્રવિણભાઈને ખરી. એમણે લારીમાં થોડો સુધારો કરવા તથા ગેસ સીલીન્ડર ખરીદવા માટે સંસ્થામાંથી રુા. 20,000ની લોન આપવા કહ્યું. લોન લઈને પ્રવિણભાઈએ લારીમાં સુધારો કર્યો. સાથે સાથે ગ્રાહકોને બેસવા માટે ટેબલ, ખુરશીની વ્યવસ્થા પણ કરી. કેરોસીનનો ખર્ચ ખૂબ થતો ગેસના કારણે તેમાં ઘડાટો થયો. લારીમાં સુધારો કર્યો એટલે તેમાં નાસ્તો પણ રાખવાનું થવા માંડ્યું. હવે આવક સારી થાય છે. 

પ્રવિણભાઈની લારીની બાજુમાં જ બેંક છે. જેમાં પ્રવિણભાઈ દરરોજના રુા.200 જમા કરાવતા થયા છે. આમ બચત પણ સારી એવી થવા માંડી છે. 

ખુબ નાની નાની રકમની લોનથી લોકોના જીવનમાં કેવો સરસ બદલાવ આવી શકે છે તે અમે દરરોજ અનુભવીએ છે. આવા સરસ કામમાં મદદરૃપ થવા માટે સંસ્થા સાથે સંકળાયેલા સૌ શુભેચ્છકોના માધ્યમથી નિમિત્ત બનવાનું થયું તે માટે સૌના આભારી છીએ.

ફોટોમાં પ્રવિણભાઈ પોતાની જુની અને vssmમાંથી લોન લઈને કરેલી નવી લારી અને અન્ય વ્યવસ્થા સાથે..

Take a step first - VSSM is always there to hold your hand & walk with you on a path of success.

Ramilaben Bharatbhai Bajaniya

Tea Stall  a place - where youngster , office going people , retired people , people from different segments & class of society and people who have nothing to do … sit for hours , chit chatting , discussing, arguing , planning & to our surprise many famous personalities had been identified from this Chai Ki Tapris.

Though in cities Coffee Shops has taken the place of tea stall, in villages or small town this place symbolizes a center to meet over. A lot actually happens over a cup of tea. People get attracted especially for the aroma & particular taste. It also depended on the art of preparing the tea.

Story of Ramila revolves around this tea stall. 

Ramilaben and her family's living condition

Working as a helper on a tea stall in Vatva Village, since five years, people were addicted to the taste and aroma , her tea was a famous beverage in the surrounding area , powerful blend of herbs and spices cherished them.  BUT this lady was not paid sufficient by the tea stall owner, she was not able to save enough for a rainy day. Her salary was 1500/- her husband doing labour work in factories, growing kids had increased their demands , inlaws are facing illness.. Day to day life was dragging her in ditch of borrowing money from money lenders.

One fine sunny afternoon our worker Madhuben and her supporting people were in that area , sitting at the tea stall & discussing about projects our organization conduct regarding education, advocacy,  livelihood, child marriage & the kind of financial & moral support we extend to them.

Now Ramila is an entrepreneur !!!

Ramilaben promptly jumped into the discussion and shared her feeling & problems & asked for an advice. Madhuben at a glance understood that this lady is smart dedicated & eager to make better changes in her life.

Madhuben guided her on many issues & asked her to visit our VSSM office.

Ramilaben without any delay the very next day came to meet us.. here we understood that this lady can run her own set up of tea stall very efficiently, as she was well equipped with knowledge of buying the materials, quality , quantity & décor. We asked her to find a proper place where we can give her this setup of tea stall. But to our surprise it cost a lot in that area, we asked our workers to identify place for her. 

As our organization working in this area since long time , surrounding people has supported us on many fronts & we too have brought significant changes in  their lives. They were now aware about Ramila’s requirement, a local gentlemen came forward & gave a corner of land to start the setup.

We in the meantime conducted social events and raised fund of Rs. 30,000/- & Ramila was given an Interest Free Loan under VSSM – Livelihood Program. 

Further She got her family & society support to make the setup.

Earnings has increased , quality of life , social recognition , education level of children, proper medications for inlaws and more above a confidence in a women has proved.

VSSM is always there to hold your hand & walk with you on a path of success.

Employment For Nomadic Tribes Babubhai Bajaniyaa by VSSM

VSSM’s support helps Babubhai to buy an auto rickshaw and increase his monthly income..

VSSM for Income Generation for Nomadic Tribe Babubhai Bajaniyaa

Babubhai Bajaniyaa, his wife, 2 daughters and a son stay in the Paldi area of Ahmedabad. The couple’s two elder daughters are married and moved to their own homes. Babubhai irons clothes during the day time and drives a rented auto in the nights. His wife works as household help at times taking her daughters along to help her out. All the 4 kids do go to school though. 

Inspite of the couple working really hard,  making ends meet remained a challenge. The rent of the auto is Rs. 200 per day plus fuel charges, “ driving rickshaw isn’t a very lucrative, the  income from driving rickshaw is just enough to buy some vegetables for the family,” says Babubhai.  Had Babubhai owned the rickshaw he would save substantial amount every month, Babubhai desired to buy a rickshaw but that required lot of money which the family did now have. The couple had managed to save Rs. 20,000 but that wasn’t enough to buy an auto. 

VSSM’s Ilaben knew Babubhai. She knew Babubhai wished to buy a rickshaw , she explained to Babubhai that instead of buying a new vehicle get a second hand rickshaw  and once he has  saved  enough get a brand new one!! Ilaben helped Babubhai in getting Rs. 30,000 loan from Vicharta Samuday Samarthan Manch - VSSM. He added his savings of Rs. 20,000 and bought a second hand rickshaw fro Rs. 50,000. 

VSSM for Income Generation for Nomadic Tribe Babubhai Bajaniyaa

Babubhai Bajaniyaa Nomadic Tribes still works the same way irons clothes in during the day ash drives auto in the night. Sometimes when he gets a good customer he drives during the day. But he does have to catch up with his sleep which he does during the day by taking breaks from  ironing clothes. He saves Rs. 5000 to Rs. 5500 every month the amount he paid as auto rent earlier. “I want to educate my children well and give them a better future, it seems I will be able to do that now!!” shared Babubhai. 

In the picture … Babubhai with his auto rickshaw and ironing the clothes. 

vssmની મદદથી જૂનામાં રીક્ષા ખરીદી અને પોતાની આર્થિક આવક વધારી 

બાબુભાઈ બજાણિયા તેમની પત્ની, ચાર દીકરીઓ અને એક દીકરા સાથે અમદાવાદના પાલડી વિસ્તારમાં  રહે. બે દીકરીઓ પરણીને સાસરે ગઈ અને બીજા બાળકો ભણે છે. બાબુભાઈ દિવસે કપડાંને ઈસ્ત્રી કરવાનું કામ કરે અને રાતનાં ભાડેથી રીક્ષા લઈને ચલાવે. તેમની પત્ની ઘરકામ કરવા જાય અને ક્યારેક દીકરીઓને પણ સાથે લઇ જાય. 

બાબુભાઈનો પરિવાર મોટો આખા ઘરનું પૂરું કરવું મુશ્કેલ પડે. રીક્ષાના ભાડા પેટે રૂ.૨૦૦ રોજના આપવા પડે અને રીક્ષામાં ગેસ પણ પોતે ભરાવે આમ મળતર ખુબ ઓછું રહે પણ એકલી ઈસ્ત્રી કરીને ઘર ચલાવવું મુશ્કેલ હતું. બાબુભાઈ કહે છે એમ ‘રીક્ષા ચલાવવામાં મળતર ખાસ નહિ પણ શાકભાજીના પૈસા નીકળી જાય એટલે બસ..’ પોતાની રીક્ષા હોય તો સારી એવી આવક થાય પણ તે ખરીદવા બાબુભાઈ પાસે ખાસ બચત નહોતી. રૂ.૨૦,૦૦૦ની મૂડી ખુબ મહેનત કરી પતી પત્નીએ ભેગી કરી રાખેલી. પણ એટલામાં રીક્ષા આવે નહિ...

vssm કાર્યકર ઇલાબહેન બાબુભાઈના પરિચયમાં ખરા. બાબુભાઈ રીક્ષા ખરીદવા ઈચ્છે છે એ પણ એ જાણે. ઇલાબહેને એમને નવી રીક્ષા ખરીદવાની જગ્યાએ હાલ પુરતી જૂની રીક્ષા લઈ લેવા કહ્યું અને સારી કમાણી થાય તો નવી રીક્ષા ક્યાં નથી લેવાતી એમ વાત કરી સમજાવ્યા. બાબુભાઈના ગળે આ વાત ઉતરી પણ પાસે તો રૂ.૨૦,૦૦૦ જ હતા. જૂની રીક્ષા રૂ.૫૦,૦૦૦માં આવે. ઈલાબહેને બાબુભાઇને રૂ.૩૦,૦૦૦ની લોન vssmમાંથી અપાવી અને બાબુભાઈ રીક્ષા લાવ્યા. બાબુભાઈનો નિત્યક્રમ એજ રહ્યો, દિવસે ઈસ્ત્રી કરે અને રાતના રીક્ષા ચલાવે.. પરિવાર આખો એકબીજાને મદદરૂપ થાય છે.. બાબુભાઈ પોતે ગરીબીમાંથી બહાર નીકળવા ઈચ્છે છે અને એટલે જ આવી કાળી મજૂરી કરે છે એ કહે છે, ‘દિવસે ઇસ્ત્રીના કામની સાથે થોડો આરામ થઇ જાય છે એટલે રાતના રીક્ષા ચલાવું છું હવે ભાડું આપવું પડતું નથી એટલે ભાડાના જ મહિનાના રૂ. ૫,૦૦૦ થી રૂ.૫,૫૦૦ બચે છે. બાકી દિવસ દરમ્યાન પણ કોઈ વરધી મળે જાય તો એ પણ કરી લઉં છું.. બચત પણ કરું છું. મારે બાળકોને ખુબ ભણાવવા છે અને હવે બધું થશે એમ લાગે છે.’

ફોટોમાં બાબુભાઈ પોતાની રીક્ષા સાથે પાછળ તેઓ જ્યાં રહે છે તે અને રીક્ષાની સાથે સાથે તેઓ જે  ઈસ્ત્રીકામ કરે છે એ જોઈ શકાય છે.

Livelihood Generation Opportunities for Bajaniya - Nomadic Family by VSSM

Desired livelihood means altered  lives for good….

A VSSM Initiative in the direction of making selfreliant the Nomadic families

If Bachubhai Bajaniya had his way all he would do is  immerse himself in a business of selling cosmetics and imitation jewellery. But with severe lack of funds that was a distant dream. Instead he had earn his living by working as a manual labourer. But whenever he had the opportunity,  meaning  enough money, he would buy some stuff from the town of Patdi and  sell it in his village Vanod and its neighbouring villages. Babubhai’s wife Ragiben too has knack and skill to do business but its difficult of both of them to be in the same job since one was required to earn the daily income. 

Vicharta Samudaay Samarthan Manch - VSSM decided to support them with a loan of Rs 10,000. The amount was their revolving fund. With this money Bachubhai brought products and material from wholesale market. It gave them the power to negotiate with the wholesale merchants. Earlier Bachubhai with very limited savings Bachubhai was required to buy goods at retail rate hence making more profit wasn’t possible for him. These days the husband-wife duo sets out in different villages and does brisk sales. The profit is good  and since they  now buy in regular basis the merchants know them and gives them good price. 

With the double income they now can manage to save some amount.  Ragiben’s income is deposited in bank which is later used to buy goods and material while Bachubhai income is used to run the household. Now the couple does not need to go and work as manual labour. As Bachubhai says, “ I can understand that if one has no other relevant skills working as manual labour is the only option left, but I have skills to do business and am sure those skills would eventually  make me successful but it is very frustrating when one has to work as a labourer just because he/she has not capital required to do some business, working as a daily wage earner it isn’t possible to save even Rs. 5,000.”

Rs. 10,000 may seem a small amount but for individuals like Bachubhai Bajaniya a Nomadic Tribes it leaves a profound impact and helps drastically change their lives for better. 

Bachubhai now dreams of education his youngest son all the way and marry him at a later age deciding not to repeat the mistakes he made with his elder two sons……...  

વિચરતા પરિવારોને પગભર કરવાની દીશામાં vssmની પહેલ...

બચુભાઈ બજાણિયા સુરેન્દ્રનગર જીલ્લાના દસાડાતાલુકાના વણોદગામમાં રહે. શૃંગાર પ્રસાધનો વેચવાનું એમને સૌથી વધુ ફાવે અને ગમે. પણ મૂડી રોકાણ કરી શકે એવી આર્થિક ક્ષમતા નહિ. એટલે મજૂરી કરે અને રૂ. ૧૦૦0 કે રૂ.૨૦0૦ ભેગા થાય એટલે પાટડી જઈને સામાન ખરીદી લાવે અને વેચે. આમ તો બચુભાઈના પત્ની રાગીબહેનને પણ આ બધું ફાવે પણ બંને જણ ધંધો કરી શકે એવું પૈસાની મુશ્કેલીના કારણે શક્ય ના બને. 

આ પરિવારને vssmમાંથી રૂપિયા ૧૦,૦૦૦ની લોન આપી. જેમાંથી તેઓ એક સામટો સામાન લાવ્યા અને ગામડામાં ફેરી કરીને વેચવા માંડ્યા. પતિ-પત્ની બન્ને જુદા જુદા ગામોમાં જઈને વેપાર કરે. રાગીબહેનની આવક બેંકમાં જમા કરે અને બચુભાઈની આવકમાંથી ઘર ચાલે. સામાન ખરીદવાની જરૂર પડે એટલે રાગીબેનની બચતમાંથી સામાન ખરીદાય.. હવે મજૂરી કરવા જવું નથી પડતું. 

આમ તો રૂ.૧૦,૦૦૦ ખુબ નાની રકમ કહેવાય પણ નાના નાના વ્યવસાય કરવાવાળા વિચરતા પરિવારો માટે તો આ રકમ પહાડ જેવડી મોટી છે. બચુભાઈ કહે છે એમ, ‘કંઈ આવડત ના હોય તો ઘર ચલાવવા મજૂરી કરવી પડે એ તો સમજાય અને એ કરવું પણ પડે પણ મારી તો આવડત છે પૈસા હોય તો હું ખુબ સારો ધંધો કરી શકું પણ મૂડી ના હોય અને વળી પાછું મન પણ સામટી મજૂરી કરીને પૈસા ભેગા કરવા તૈયાર નહિ. એટલે ૫૦૦ -૧૦૦૦ ભેગા થાય એટલે પાટડી ઉપડી જાઉં અને જે સામાન આવે એ લઇ આવું અને વેચું. પણ આટલા પૈસામાં મને કંઈ હોલસેલના ભાવે વેપારી સામાન ના આપે. વળી નિયમિત લેતો હોવું તો જુદી વાત હતી પણ એમ પણ નહોતું. પણ હવે સંસ્થાના કારણે બધું ગોઠવાઈ રહ્યું છે.’ બચુભાઈના બે મોટા દીકરા પરણીને અલગ રહે છે અને છૂટક મજૂરી કરે છે. જયારે નાનો દીકરો ધો.૧૦માં અભ્યાસ કરે છે જેને ખુબ ભણાવવાની બચુભાઈની ઈચ્છા છે. આમ તો બજાણીયા સમાજમાં બાળલગ્નનું પ્રમાણ પણ છે પણ અભ્યાસ કરી રહેલા દીકરાના નાની ઉંમરમાં લગ્ન નહિ કરવાનો પણ એમણે નિર્ધાર કર્યો છે..

ફોટોમાં સામાન સાથે બચુભાઈ અને રાગીબહેન...