VSSM's Swavlamban initiative helps Ghanshyambhai to buy products to retail and also pay off partial debts...

Mittal Patel meets Ghanshyambhai who took interest free loan
from VSSM

We were en route to Nadiad when we noticed a handcart selling ice-golas. So we stopped the car, not to eat the gola (because it was daytime and gola’s are best enjoyed after evening)  but to meet Ghanshyambhai,  the person operating this cart.

During the pre-pandemic days, Ghanshyambhai ran a small business, and his aspiration to expand his business made him borrow Rs. 40,000 from a private moneylender. Within no time, the pandemic stuck, and we are all aware of its damaging consequences on our lives.

 Ghanshyambhai had to use the loan amount to meet domestic expenses while the interest grew. Ghanshyambhai took up working as a daily wager and paid off the debt. The entire experience has had a damaging impact on his enterprising nature. He owned a handcart but needed more funds to purchase products to load into the cart. 

Ghanshyambhai belongs to a nomadic community; on learning about VSSM’s Swavlamban initiative, he requested Rajnibhai, our team member, for a loan from VSSM.

We approved a loan of Rs. 30,000. The funds helped him buy products to retail and also pay off partial debt.

Ghanshyambhai changes his business each season and earns Rs. 600 to Rs. 700 daily. He has managed to ultimately pay off the private money lender and almost finish the installments of VSSM’s loan, after which he wants to apply for a bigger loan.

VSSM makes it a point to support individuals reeling under financial difficulties, hoping that our support will keep them away from debt traps. We wish these families happiness and prosperity always.

નડિયાદ જતા રસ્તામાં બરફના ગોળાની લારી જોઈ. અમે ઊભા રહ્યા. આમ તો સવાર સવારમાં ગોળો ન ખવાય. આપણે દરેક વસ્તુ ક્યારે ખાવી તે જરા નક્કી કરેલું હોય એ મુજબ ગોળો તો રાતે જ ખવાય. પણ અમે ઊભા રહ્યા. કારણ કે અમારે આ ગોળાની લારીવાળા ઘનશ્યામભાઈને મળવાનું હતું. 

ઘનશ્યામભાઈ કોરોના પહેલાં નાનો સીઝનલ ધંધો કરતા. તેમણે  ધંધો મોટો કરવાનું સ્વપ્ન જોયું. અને એ માટે રૂપિયા 40,000/- વ્યાજવા લીધા. 

એ પછી કોરોનાએ કેવો દાટ વાળ્યો એ આપણે બધા જાણીએ જ છીએ. ઘનશ્યામભાઈ નવો ધંધો ન કરી શક્યા ઊલટાનું 40,000/- ઘર ખર્ચમાં વપરાઈ ગયા. માથે દેણું અને પાછુ વ્યાજ તો વધી જ રહ્યું હતું. ઘનશ્યામભાઈએ છુટક મજૂરી કરીને 40,000 વ્યાજ પેટે ચુકવ્યા. ધંધો કરવાની હવે હિંમત થાય એમ નહોતી. એમની પાસે હાથલારી હતી પણ લારીમાં મુકવા સામાનના નામે કશું નહીં. 

ઘનશ્યામભાઈ અમે જે સમુદાયના કલ્યાણ માટે કામ કરીએ તે સમુદાયમાંથી આવે. તેમને સંસ્થા વગર વ્યાજની લોન આપે છે તે વાતની જાણ થઈ. તેમણે અમારા કાર્યકર રજનીભાઈને લોન આપવા માટે વિનંતી કરી. 

ઘનશ્યામભાઈને VSSM ના સ્વાવલંબન કાર્યક્રમ અંતર્ગત અમે 30,000 લોન પેટે આપ્યા. જેમાંથી એમણે લારી થોડી સરખી કરાવી અને 15,000 વ્યાજવાળા ભાઈને આપ્યા.

તે પછી દરેક સીઝનમાં એમણે જુદો જુદો ધંધો શરૂ કર્યો. દેવું માથેથી ઉતરી ગયું. 

લોન પણ ભરાઈ જવામાં છે. હવે એમને બીજી લોન લઈને થોડો મોટો ધંધો કરવાનો વિચાર છે. દૈનિક એ 600 થી 700નો વકરો કરે છે. 

તકલીફમાં આવી પડેલા આવા પ્રિયજનોને મદદ કરવાનું કાર્ય અમે કરીએ. બસ સૌ સુખી અને બે પાંદડે થાય એવી અપેક્ષા.

#MittalPatel #vssm #loanservices #icegola #barafgola

Ghanshyambhai took interest free loan from VSSM for
doing seasonal buisness

Ghanshyambhai sells ice-gola on his handcart

Mittal Patel with VSSM Co-ordinator Rajnibhai and
Ghanshyambhai

VSSM’s Swavlamban initiative of providing interest-free loans helps sanjaybhai to revamp his business...

Mittal Patel meets our loanee Samnjaybhai at his kiosk

 “In 2002, I was utterly broke financially; I lost everything I owned. Clueless about how to move forward, I left my village, arrived in Nadiad, and took up a night-shift security guard job. However, it did not ensure my daily job; hence I bought a pre-owned hand cart and began selling stuff around Nadiad. But such ventures only give minuscule income. I needed capital to procure more products to have more varieties to market. But who lends money to poor people like us?

One day while I was passing through the bazaar with my hand cart, I heard someone call me, “Why do you have less stock in your cart?” he inquired. I shared the challenges to which he offered to give me an interest-free loan to procure enough stock.

Isn’t it astonishing to be offered a loan while minding business in a busy bazaar? Initially, I felt he was joking. But later, he introduced himself, explained about VSSM and Vimukt Foundation, and assured me of financial support. 

I did not have the required documents, but Rajnibhai helped to procure them. I was given a loan of Rs. 30,000. The funds helped repair the hand cart and purchase enough goods to fill up the cart. If I can find work, I do night shifts as a security guard; on other days, I earn through my business. My business income has grown, and so has my income. I now stay in a rented house, wear decent clothes, and have proper food on my plate. I now wish to expand my business.”

Sanjaybhai from Nadiad shared his experience with VSSM’s Swavlamban initiative of providing interest-free loans to individuals willing to grow or revamp their businesses. The program has helped 6500 individuals increase their incomes and quality of life.

We pray for continued prosperity and happiness.

"2002માં હું સાવ રોડ પર આવી ગયેલો. જે હતું એ બધુ ખતમ થઈ ગયું. શું કરુ એ સમજાતુ નહોતું. ગામ છોડી નડિયાદ આવ્યો અને હોમગાર્ડમાં રાત્રે નોકરીએ જવા માંડ્યો. પણ ત્યાં કાંઈ કાયમી કામ ન મળે મહિનાના પંદર સત્તર દિવસ કામ કરુ ને બાકીનો સમય એક જૂનામાં લારી ખરીદી તેમાં પાંચસો હજારનો સામાન ભરાવીને નડિયાદમાં ફરી ફરીને વેચું. પણ એમાં ઝાઝુ મળે નહીં. વધારે સામાન હોય તો ધંધો સારો થાય. પણ મને પૈસા કોણ ધીરે.

એક દિવસ બજારમાંથી લારી લઈને હું નકળી રહ્યો હતો ત્યાં એક ભાઈએ મને બૂમ પાડી ઊભો રાખ્યો ને લારીમાં આટલો સામાન કેમ એમ પુછ્યું.. મે સઘળી હકીકત કહી. એ પછી એ ભાઈએ કહ્યું, અમે તમને વધારે સામાન લાવવા લોન આપીયે તો?

આમ રસ્તે ચાલ્યા જતાને કોઈ લોન આપવાની વાત કરે તો નવાઈ જ લાગે ને? મને લાગ્યું આ ભાઈ મજાક કરે છે. પણ પછી એમણે VSSM સંસ્થા અને વિમુક્ત ફાઉન્ડેશનનો અને પોતાનો પરિચય આપ્યો અને ખરેખર લોન આપશેનું કહ્યું.મારી પાસે પુરતા ડોક્યુમેન્ટ પણ નહીં. પણ કાર્યકર રજનીભાઈએ ડોક્યુમેન્ટ કઢાવવા મને બધી મદદ કરી. અને પછી 30,000 લોન પેટે આપ્યા. મે મારી લારી સરખી કરાવી. જેમાં વધારે સામાન દેખાઈ શકે એ રીતે મે વધુ સામાન ભરાવ્યો. આજે હું મહિનામાં રાતના જ્યારે હોમગાર્ડ તરીકે કામ મળે ત્યારે કરુ બાકી દિવસે મારી લારી લઈને ફરુ. મારી આવક વધી ગઈ. હવે હું ભાડાના મકાનમાં રહુ છુ. કપડાં પણ સરખા પહેરુ ને ખાવાપીવાનુ હખ થઈ ગયું. હવે સ્વપ્ન થોડો મોટો ધંધો કરવાનું છે."

નડિયાદના સંજયભાઈની આ વાત. અમે સ્વાવલંબન કાર્યક્રમ અંતર્ગત સંજયભાઈને લોન આપી. સમગ્ર ગુજરાતામાં તેમના જેવા 6500 થી વધુ પરિવારોને અમે લોન આપી છે જેઓ પોતાનો ધંધો કરીને બે પાંદડે થયા છે.

બસ સૌ સુખી થાય એવી અભ્યર્થના...

#MittalPatel #vssm #loan #support #nadiyad

Sanjaybhai shareshis experience with Mittal Patel

Mittal Patel meets Sanjaybhai in Nadiad

Mittal Patel with Sanjaybhai and Rajnibhai

Sanjaybhai took interest free loan of Rs 30,000/- to enhace
his business

VSSM’s support helps Hamirbhai return to buisness...

Mittal Patel meets Hamirbhai in Surendranagar

Hamirbhai resides in Surendranagar. He travels across the villages in his region to collect and trade junk; the chakda he owns enables him to cover multiple towns in a day. The income from his business has remained good, and so have the savings; this financial prudence helped  Hamirbhai build a pucca house. However, the construction cost of the home of his dreams ate away all his savings.

Hamirbhai’s occupation requires capital on hand; this helps him collect/buy more junk and sell only when substantial kilos are collected. Selling junk in bulk gives him better bargaining capacity and fetches more money. But Hamirbhai had spent all his savings on the house and needed financial support. 

Since Hamirbhai has been associated with us through our activities, he spoke to our team member Harshadbhai about the financial crunch. As a result, VSSM sanctioned a loan of Rs. 30,000. The funds helped him return to business, with profits and savings returning to normal. Hamirbhai has almost paid off his loan. We recently had a meeting with such families of Surendranagar. We were happy to learn about the progress and well-being of these families, more importantly, to know that individuals like Hamirbhai have remained punctual in their financial relationship with us.

We wish Hamirbhai all the very best in his future endeavors.

હમીરભાઈ સુરેન્દ્રનગરમાં રહે. છકડામાં એ ભંગાર ભેગુ કરવાનું કામ આસપાસના ગામોમાં ફરીને કરે. આવક પ્રમાણમાં સારી અને બચતની એમની સમજણ પણ ખરી. એટલે છાપરાંમાંથી પાક્કુ મજાનું ઘર એમણે બાંધી દીધું. પણ ઘર એ કૂવો, નાખવું હોય એટલું એમાં નંખાય. બસ હમીરભાઈએ પણ નાખ્યું ને એમાં એમની બચત ખતમ થઈ ગઈ.

ભંગાર ભેગુ કરવાના ધંધામાં એમને થોડી ઘણી મુડી હાથ પર જોઈએ એ હોય તો વધારે ભંગાર ભેગું કરી સામટુ વેચવા જઈ શકાય. વધારે સામાન હોય તો પૈસા પણ સારા મળે. પણ ઘર બનાવવામાં હાથવગી બધી મૂડી ખતમ થઈ.

અમારા સાથે એ વર્ષોથી સંકળાયેલા. અમારા કાર્યકર હર્ષદભાઈને એમણે ધંધો કરવામાં પડી રહેલી ભીંસની વાત કરી. અમે 30,000ની લોન આપી. હાથમાં મૂડી આવતા પાછી ગાડી પાટે ચડી ગઈ. હવે તો એમની લોનના હપ્તા પણ ભરાઈ ગયા. લોનથી ધંધામાં પણ નફો પણ પહેલાં જેવો થવા માંડ્યો. હમણાં સુરેન્દ્રનગરમાં અમારા આ બધા પરિવારો સાથે બેઠક થઈ એમાં હમીરભાઈ મળ્યા ને એમણે બધી વાત કરી.  એમને થયેલી બરકત વિષે સાંભળી રાજી થવાયું.  પણ અગત્યનું એમણે વ્યવહાર જાળવ્યો એ છે.

હમીરભાઈ ખુબ સુખી થાય એવી શુભભાવના. VSSM આવા શુભમાં નિમિત્ત બની શકે એનો રાજીપો..

#MittalPatel #VSSM #loanservices #upliftlifestyle #home #surendranagar #surendranagar_offical #surendranagarnews #nomads #scrap #scrapbusiness #smallbusinessbigdreams #સુરેન્દ્રનગર

Women Empowerment for Nomadic Communities Women by VSSM...

Mittal Patel meets Geetaben in Surendranagar

"I bring goods from Chor-Bazaar in Mumbai to sell it here in Surendranagar. I used to live in Mumbai, but after my husband's death, my parents brought me to stay with them in Surendranagar. I have no children, and I did not want to burden my father or brother. Since I knew the Mumbai market well,  I decided to bring goods from there and retail them in Surendranagar. I did not have the capital to begin the business, but VSSM's Harshadbhai got me a loan of Rs. 30,000, and my business took wings," shared Geetaben, a resident of Surendranagar; she also talked about the importance of being financially independent.

"Of course. I have formed a habit of saving money." Geetaben responded to our query if she saved enough.

Geetaben's first loan is about to be paid off, and she has already requested another loan of Rs. 50000/- to help her stock more goods.

Geetaben has never been to school, but her entrepreneurial skills have helped her find success in her independent venture.

"I want to live an independent life and earn for myself," Geetaben had valid reasons for not remarrying. Individuals like Geetaben are an inspiration to single women. And watching her succeed and be happy has cheered us for sure.

The wisdom and understanding VSSM's team showcase in identifying such beneficiaries are worth a shoutout.

"હું મુંબઈ ચોરબજારમાંથી સામાન લાવીને સુરેન્દ્રનગરમાં વેચુ છુ. મારા ઘરવાળા ગુજરી ગ્યા. મારે છોકરાં નથી. હું પહેલાં મુંબઈ રહેતી પણ મારા ઘરવાળા ગુજરી ગ્યા પછી મારા બાપા મને સુરેન્દ્રનગર તેડી લાવ્યા. એમનો  આભાર પણ અહીંયા આવીને બાપા કે ભાઈના માથે પડીએ તો એમને ન ગમે. એટલે પગભર થવાનો વિચાર કર્યો અને મુંબઈ તો મારુ જાણીતું હતુ. એટલે ત્યાંથી સામાન લાવીને વેચવાનું શરૃ કર્યું. શરૃઆતમાં ધંધા માટે પૈસા નહોતા પણ હર્ષદભાઈ (vssm ના કાર્યકર)એ સંસ્થામાંથી મને ત્રીસ હજારની લોન આપી અને મારુ ગાડુ ગબડ્યું."

સુરેન્દ્રનગરમાં રહેતા ગીતાબહેને આ વાત કરી. પોતે કમાતા હોઈએ તો જીવને કેવી રાહત થાય એની વાત પણ એમણે કરી. 

જ્યારે અમે પુછ્યું બચત કરો છો ત્યારે એમણે કહ્યું, "હા એ તો કરવી જ પડે ને.. નિયમીત બચત કરુ". 

એમની લોન પતવામાં છે એમણે કહ્યું હવે મારે પચાસ હજારની લોન જોઈએ છે. જેથી વધારે સામાન લાવીને વેચી શકાય.ગીતાબહેન નિશાળનું પગથિયું ચડ્યા નથી પણ ધંધામાં એમની હોંશિયારી ઘણી છે એટલે એ સરસ કમાતા થઈ ગયા. બીજા લગ્ન કરવા નથી. એમણે કહ્યું, " સ્વતંત્ર રીતે જીવવું છે ને પોતાની રીતે કમાઈને ખાવું છે.."

ગીતાબહેન પતિની છત્રછાયા ગુમાવી ચુકેલી અથવા એકલી રહેતી કેટલીયે સ્ત્રીઓ માટે પ્રેરણા આપનાર. એમની સુખાકારી જોઈ અમનેય ટાઢક થઈ.

અમારો હર્ષદ આવા વ્યક્તિઓને શોધી લોન આપે તેની આ સુઝબુઝને સલામ..

#MittalPatel #vssm #loanforbusiness #supportsmallbusinessowners #supportwomen #womenleaders #loanfacility #nomadiclife #nomadstories #nomadsofindia #nomadsofgujarat

Mittal Patel with nomadic communties in Surendranagar

VSSM inspires Bajaniya Community Women of Panchmahal for financial empowerment...

Mittal Patel with VSSM's coordinator Vinodbhai and all
the bajaniya community hard workingwomen

 

“You will have to give us a loan as we need to release our mortgaged land!” was the voice of women from the Bajaniyaa community of Mahisagar’s Morai village.

The women are upbeat and full of life and help their husbands earn an extra income. They cultivate flowers on leased land, and because they lack funds to pay as lease, the money is borrowed from a private money lender at an excessive rate of interest. In the past, VSSM has helped these families obtain caste certificates.

The group knew about VSSM’s interest-free loan program and requested a loan of Rs. 10,000 each to lease the land and grow flowers for trading. The profits were good, and the loan was easily repaid. As an add-on to their savings, ten women from the group wished to avail of another loan to buy buffalos. The previous track record was good; hence,  VSSM loaned  Rs. 50,000 to each of them. The money helped them buy buffaloes. The milk is sold to the dairy, and the salary comes every ten days.

Once upon a time, the family members of these women owned land, however, the need for cash to meet social or medical obligations made them mortgage their land. Since the economic conditions of these families never improved, they could never get their land released. When they married into these families, these women always heard mention of the farms their in-laws owned, but the thought of getting the land released never passed their minds because of poor financial conditions. 

As the business of flowers and milk flourished, the group grew a little more greedy; they desired to release the mortgaged land to save on the money they paid as the lease. Thus, they came up with a request for another loan which we sanctioned immediately.

Who would not want to support such hard-working and honest humans?

We hope and pray for the success and happiness of these and all the other hard-working women.

'અમારે અમારી ગીરો મુકેલી જમીન છોડાવવી છે.. તે તમારે અમને એ માટે લોન આપવી પડશે?'મહિસાગરનું મોરાઈ ગામ ને ત્યાં રહેતા બજાણિયા સમુદાયની બહેનોએ આ કહ્યું. આ બહેનો છે મજાની.. પતિને ઘર સંભાળવામાં આર્થિક મદદ કરે. આમ તો ફૂલોની ખેતી એ ભાડેથી ખેતર રાખીને કરે. ભાડે ખેતર રાખવા પૈસા ન હોય એટલે વ્યાજવા પૈસા લાવે.. પણ વ્યાજને પહોંચવું એમના માટે મુશ્કેલ થાય. અમે આ પરિવારોને જાતિ પ્રમાણપત્ર કઢાવી આપવામાં મદદરૃપ થયેલા. 

એમને VSSM સ્વતંત્ર ધંધો કરવા લોન આપે એ ખબર તે અમારી પાસેથી 10,000ની લોન લઈ એમણે ફૂલોની ખેતી કરી. નફો સારો એવો થયો. લોન તો ભરપાઈ થઈ ગઈ. હવે વિચાર આવ્યો બચતમાં થોડા બીજા પૈસા ઉમેરાય તો ભેંસો લઈ લેવાનો.

10 બહેનોએ ભેંસો લેવા લોન માંગી. અમે પ્રત્યેકને 50,000 આપ્યા. મૂળ એમનો વાટકી વ્યવહાર સરસ હતો એટલે મન થયું. ને દસે બહેનોના ઘર આંગણે ભેંસો બંધાઈ ગઈ. હવે એ ડેરીમાં દૂધ ભરાવે ને દસ દિવસે પગાર રળતા થઈ ગયા. 

આ બધી બહેનો પાસે પોતાની જમીન હતી. પણ દાદા, પરદાદા કે સસરાએ નાની જરૃરિયાતો ઘરમાં કોઈ બિમારી આવી કે પ્રસંગ આવ્યો એ કરવા માટે પૈસાની સગવડ ન થઈ એટલે એમણે ગામના કોઈ વ્યક્તિ પાસે જમીન ગીરો મુકી ને પૈસા લઈ પ્રસંગો કર્યા.

પણ એમની આર્થિક સ્થિતિ નબળી જ રહી તે જમીન ફરી છોડાવી ન શક્યા. આ બહેનો તો પરણીને આવ્યા પછી આ પેલુ ખેતર આપણું એવું જ સાઁભળતી. પણ જમીન છોડાવવાનો વિચાર એમને નહોતો આવતો. મૂળ છોડાવવા પાસે પૈસા નહીં.

પણ ફૂલોના વેપાર પછી ભેંસો આવી આમ થોડી સુખાકારી વધી. એટલે હવે વધારે આવક રળવાની હોંશ થઈ. હાલ ભાગવી જમીન વાવી ભેંસો માટે ચારો કરે. એમને થયું પોતાની જમીન મળી જાય તો આ ભાગવી જમીનમાં જે બે ભાગ જાય છે તે ન જાય.બસ એટલે એમણે આ જમીન છોડાવવા અમારી પાસેથી લોન માંગી. ને અમે તુરત આપવા કહ્યું. 

આવી મહેનતકશ બહેનોને મદદ કરવી કોને ન ગમે..

વળી એમનો વ્યવહાર એકદમ ચોખ્ખો ત્યારે તો ખાસ મદદ કરવી ગમે... 

બસ આ બહેનોને એમના જેવી તમામ મહેનતકશ બહેનો સુખી થાય એવી શુભભાવના... ને એમની સાથે ફોટો લેવો તો ગમેજ..

તસવીરમાં દેખાતો અમારો કાર્યકર વિનોદ આ બહેનો માટે સ્વપ્ન જુએ નેએમને એમાં આગળ વધવા પ્રોત્સાહન આપે.. આવા કાર્યકરો મળવા એ પણ નસીબની વાત...

We wish Haribhai Bajaniya happiness and pray to God for his prosperity...

Haribhai Bajaniya sharing his thoughts with Mittal Patel

"Singing lullabies and devotional sons on the tunes of our ravanhatta was our profession; it brought us alms in return. However, people now equate it with begging and advise us to work instead. We weren't beggars; in the past, people appreciated our flair for playing the instrument and singing and rewarded us in cash or kind. Things are very different now; hence, we have stopped playing ravanhattha." Haribhai living in Banaskantha's Chadotar shared with a heavy heart.

Inspired by the Bajaniya community's knack for selling fashion accessories and artificial jewelry, Haribhai decided to switch occupations. With a meager investment of Rs.1000, he brought some products and began selling them by walking to various villages. However, walking and covering more than two villages daily is difficult, so Haribhai bought a bicycle from his savings. Now he cycles almost 50 kilometers in a day for work.

These days people cycle to remain fit while humans like Haribhai cycle for work. Fifty kilometers is a considerable distance, but Haribhai manages to do so. The earnings help feed the family, but more funds are needed for business expansion.

Since VSSM has known these families well, on Haribhai's request, we loaned him Rs. 30000, which enabled him to procure products at wholesale rates and double and occasionally triple his monthly income. Haribhai utilized the increased income to repair the house and save for his daughter's wedding.

He was delighted to meet us, and while he continued to cycle his way across the villages, a motorbike would help him cover more distance. Hence, once he pays off the current loan, he wishes to opt for another loan to buy a motorbike.

We have always wanted these families to dream big and work hard to fulfill those dreams; therefore, it is obvious we will be providing him with another loan.

We wish Haribhai happiness and pray to God for his prosperity.

"અમારો ધંધો ઓમ તો મોગવાનો. રાવણ હથ્થા પર હાલરડાં, ભજન ગઈયે અન લોકો અમન રાજી કર્. પણ બુન પેલાં આ બધુ હેડતુ હવ્ મારા જેવાન્ જોઈન લોકો કોમ કરવાની સલાહ આલ્. ઓમ જુઓ તો અમે કોય ભીખ નતા મોગતા. રાવણહથ્થો વગાડીએ અન લોકો ખુશ થઈન બે પોચ રૃપિયા, હાડી(સાડી), દોણા આલતા. પણ હવ પેલા જેવું નઈ રયું. તે અમેય રાવળહથ્થો મેલ્યો. "

બનાસકાંઠાના ચડોતરમાં રહેતા હરીભાઈએ ભારે હૈયે કહ્યું. શૃંગાર પ્રસાધનો વેચવાનું કામ બજાણિયા સમુદાયો કરે. એમને જોઈને હરીભાઈને પણ પોતે આ કામ કરી શકશે એમ લાગ્યું ને એમણે હજાર રૃપિયાનો સામાન લાવી પગપાળા વિવિધ ગામોમાં ફરીને વેચવાનું ચાલુ કર્યું. 

પગે ચાલી ઝાઝા ગામ ફરી ન શકાય ને વાહનોમાં બેસીને ફરવાનું એમને પોષાય નહીં. આખરે એમણે થોડી ઘણી બચત કરી સાયકલ ખરીદી.. આ સાયકલ પર ક્યારેક એ દિવસના પચાસ કી.મી. ધંધા માટે ફરે. 

લોકો પોતાની તબીયત સારી રહે એ માટે આજે સાયકીંગ કરતા જોવા મળે. પણ હરીભાઈ ધંધા માટે કરે. પચાસ કી.મી. એ કાંઈ ઓછુ અંતર નથી. પણ ખેર એ કરે.

આમ થોડુ ઘણું મળતર મળે ને પરિવારનું ગુજરાન ચાલે. એમને ધંધો વધારવો હતો. વધુ સામાન એ પણ હોલસેલમાં ખરીદવો હતો પણ એ માટે પાસે પૈસા નહીં.

VSSM સાથે આ પરિવારો વર્ષોથી સંકળાયેલા. આખરે એમણે અમને લોન આપવા વાત કરીને અમે ત્રીસ હજાર આપ્યા. વધુ સામાન આવ્યો. આવક સીધી બમણી તો ક્યારેક બમણાથીયે વધી. જેમાંથી એમણે ઘર ઠીકઠીક કર્યું. દીકરીના લગ્ન માટે પણ એમણે પૈસા ભેગા કર્યા.

અમે જ્યારે એમને મળ્યા ત્યારે એ ખુબ રાજી હતા. એ હજુ સાયકલ પર ફરે. જો બાઈક મળે તો વધુ ગામ ફરી શકાય. ને ક્યારેક દૂર જવું હોય તો પણ જવાય. તે એમણે આ ત્રીસ હજારની લોન પતે પછી બાઈક માટે લોન આપવા કહ્યું.

આપવાની જ હોય. આ બધા પરિવારો સ્વપ્ન જોતા થાય એતો વર્ષોથી ઈચ્છીએ..

બસ હરીભાઈ સુખી થાય એમ ઈચ્છીએ.. ને ઈશ્વર તેમને ખુબ બરકત આપે તે માટે પ્રાર્થના..

 #MittalPatel #vssm #ravanhattho  #nomadictribes #nomads

Mittal Patel meets Haribhai Bajaniya during her visit to
Chadotar village

Haribhai Bajaniya's daughters for whom he
wants to save for their wedding

With the help of VSSM's Swavlamban program, Navghanbhai was able to expand his business...

Navghanbhai with raw material at his back for making 
wooden toys

Navghanbhai lives in Surendranagar’s Dhudhrej. The family’s traditional occupation was converting/upcycling edible oil containers into storage bins by fitting them with attached lids. These kind of containers were a common feature in the larders of most households. Even my house had them!! Recycling and upcycling were a way of life in the past; it was a strong value we had imbibed from the generations before us. And with the current use and throw culture, imagine how far we have come! Do we have plastic to blame for it or the change in our attitude that now looks for ‘convenience’ all around?

Coming back to Navghanbhai, he opted out of following his father’s crumbling profession. Instead, he learned to make wooden toys and taught the craft to his wife too. Despite being a skilled craftsman, his lack of business skills kept his earnings meagre. Navghanbhai needed capital to buy raw materials at wholesale rates, and since he knew VSSM’s Harshadbhai, he requested a loan from VSSM. And after VSSM loaned him Rs.  30,000, he has been doing good.

“Earlier, I sold goods worth 10-12 thousand; that figure has now gone up to 15-17 thousand!” Navghanbhai was upbeat while sharing about the growth in his business. Navghanbhai takes his toys to all the fetes that happen across Saurashtra.

Inspired by his son’s success, the father has decided to learn the wooden toy-making craft and boost his earnings.

Navghanbhai aspires to build a pucca house and educate his children well. We wish him all the best with his future endeavours and hope for continued success.

નવઘણભાઈ #સુરેન્દ્રનગરના #દૂધરેજમાં રહે. એમના પિતાનો વ્યવસાય તેલના ખાલી ડબ્બાના ઢાંકણા બનાવવાનો.

જો કે પહેલાં આવા ડબ્બાનો વપરાશ ઘણો હોતો. મારા ઘરેય આવા ડબ્બા હતા. ક્યારેક થાય આપણે એ વખતે દરેક વસ્તુઓ કેવી ચીવટથી વાપરતા. કપડાં ફાટે તો એની થેલીઓ બનતી. ગોદડાના કવર બનતા. પણ હવે જમાનો યુઝ એન્ડ થ્રોનો..

આમ જુઓ દાટ બધો પ્લાસ્ટીકે વાળ્યો. 

ખેર નવઘણભાઈની વાત કરતા કરતા મારી ગાડી પાછી પાટાથી નીચે ઉતરી ગઈ.

નવઘણભાઈએ પિતાનો ડબ્બાના ઢાંકણા બનાવવાનો વ્યવસાય ન કર્યો. એ લાકડાંમાંથી #રમકડાં બનાવવાનું શીખ્યા. એમના પત્નીનો પણ એમને સાથ મળ્યો.

પણ એમની પાસે મૂડી ઝાઝી નહીં. એટલે મળતર ઝાઝુ મળે નહીં.

એમને હોસસેલમાં સામટો સામાન લાવવો હતો. એ માટે એમને પૈસાની જરૃર હતી.. અમારા કાર્યકર હર્ષદભાઈને એ બરાબર ઓળખે. તે એમની પાસે VSSMમાંથી લોન અપાવવા એમણે કહ્યું ને અમે 30,000 આપ્યા. 

પછી તો એમની ગાડી સરસ નીકળી પડી.

એ કહે, "પેલાં દસ બાર હજારનું કામ થાતું હવે ધંધો પંદર હત્તર હાજરે પોગી ગ્યો."

સૌરાષ્ટ્રમાં મેળાની પરંપરા વધારે. નવઘણભાઈ લગભગ દરેક  મેળામાં જાય.

બાપનો ધંધો દીકરો શીખે પણ નવઘણભાઈની પ્રગતિ જોઈ તેમના પિતા પણ રમકડાં બનાવતા થઈ ગયા. એ પણ રમકડાંનો સ્વતંત્ર ધંધો કરતા થઈ ગયા. 

નવઘણભાઈનું સ્વપ્ન ધંધામાંથી પૈસા કમાઈને પોતાનું પાક્કુ ઘર બનાવવાનું ને બાળકોને ભણાવવાનું..

બસ એ ખુબ પ્રગતિ કરે તેમ ઈચ્છીએ...

#MittalPatel #vssm #nomadictribes #livelyhood #incomegeneration #surendranagar

Navghanbhai makes wooden toy craft 

VSSM always remains grateful to its donors for helping bring change in lives of individuals like Natubhai...

Mittal Patel meets Natubhai in his grocery shop

Natubhai runs a small grocery shop in the remote village of Morikha in Banaskantha’s Suigaum block.

The shop helped suffice the daily needs of the family but saving for a rainy day was not possible through that meager income. Moreover, Natubhai needed capital to stock up the shop, which would also come with a heavy interest rate. Hence, he did not bother to stir the normal.

When Natubhai met VSSM’s Bhagwanbhai he learned about the organization’s Swavlamban initiative. “Will you loan me some money?” he asked hesitantly. Natubhai was concerned we might question his loan repayment capacity as he owned a kuchha house and had nothing much to act as a guarantee. However, VSSM considers such individuals ideal loanees, and we loaned him Rs. 30,000.

Natubhai paid timely installments and paid off the loan. I had the opportunity to meet him when I was in his region recently.

“What difference did the loan of Rs. 30,000 bring in  your life?”  I asked.

“The loan helped me stock up the shop and increase earnings and profit. My wife had a stroke recently, and I managed to afford her treatment of Rs. 90,000 thanks to the earnings. I also rebuild the house from kuccha to puccca. If it weren’t for the loan, I would not have managed to spend on all these expenses.” Natubhai narrated. The reply brought me so much joy.

“What more do you wish to achieve!” I asked.

“If you trust me and loan me some more money, I wish to renovate my shop into a puccca one,” Natubhai replied to my question.

Since Natubhai had paid timely installments, there was no question we would refuse another loan.

VSSM has supported 6200 such individuals, most of whom have turned their ventures into successful ones. We pray to the almighty for their continued success and thank all our well-wishing donors for their trust in us.  

મોરીખા સૂઈગામ તાલુકાનું અંતરિયાળ ગામ.

નટુભાઈ ત્યાં નાનકડી દુકાન ચલાવે. રોજીંદો ખર્ચો એમાંથી નીકળી જાય પણ ઝાઝુ ભેગુ ન થાય. પૈસા મળે તો દુકાનમાં વધારે સામાન ભરાવી શકાય. પણ પૈસા આપે કોણ? વ્યાજવા લાવે તો વ્યાજ તોડી નાખે... એટલે જેમ ચાલતુ હતું એ ચલાવે રાખ્યું.

આવામાં નટુભાઈને અમારા કાર્યકર ભગવાનભાઈનો પરિચય થયો ને સંસ્થા થકી લોન મળે છે તેવો ખ્યાલ આવ્યો. એમણે સંકોચ સાથે મને લોન આપશો એમ કહ્યું. મૂળ ઘર પણ પાકકુ નથી ગેરંટી માટેનો એવો કોઈ આધાર નથી એટલે એમને ડર લાગતો. પણ અમે તો આવા જ પરિવારોને ભગવાન માનીએ.

એટલે ત્રીસ હજાર લોન પેટે આપ્યા.

નિયમીત હપ્તો ભરીને એમણે લોન પુરી કરી. હમણાં ત્યાં જવાનું થયું તો નટુભાઈ મળ્યા. અમે પુછ્યું. "ત્રીસ હજારથી જીવનમાં શું બદલાવ આવ્યો?" જવાબમાં એમણે જે કહ્યું એ સાંભળી રાજી થવાયું.

એમણે કહ્યું, 

"મારી ઘરવાળીને લકવા થકી ગ્યો તે 90,000ની દવા આ દુકાનમાં સામાન વધારે ભરાવ્યો હતો તેમાંથી કમાઈને જ કરાવી શક્યો. મારુ કાચુ ઘર પાક્કુ બાંધ્યું અને હાલેય નફો તો સારો જ મળે છે.."

કેવો હરખ થાય આવું સાંભળીયે ત્યારે.મે પુછ્યું, બીજી કોઈ એષણા તો એમણે કહ્યું, "આ દુકાન પાક્કી કરવી છે. જો તમે ભરોષો કરી લોન આપો તો."

નટુભાઈના ના પાડવાનો પ્રશ્ન નહોતો મૂળ એમણે વ્યવહાર બરાબર સાચવ્યો હતો.. 

આવા 6200 થી વધુ પરિવારોને અમે લોન આપી છે. જેમાંના મોટાભાગના આજે બે પાંદડે થયા છે. બસ ઈશ્વર એમને ખુબ તાકાત આપે ને એ ખુબ તરક્કી કરે તેવી શુભભાવના. આ કાર્યમાં અમને મદદ કરનાર સ્વજનોનો પણ ઘણો આભાર.

#MittalPatel #vssm #સ્વાવલંબન

 

Mukeshbhai considers VSSM’s money blessed with the goodwill of people who have wished good for others...

Mittal Patel meets Mukeshbhai who took interest free loan
from VSSM to purchase a cow

Imagine a third grader taking up a job as a farm worker, which means he must have been eight years old then and had to give up school to earn a living! Tough to comprehend why he was required to do so. This is the story of Mukeshbhai from  Banaskantha’s Ruppura, whose father’s illness compelled him to give up his education and join the workforce. Who employs an eight-year-old would be an obvious question, but that is a discussion for another time.

At this young age, Mukeshbhai had decided to free himself from this bondage, but the conditions never turned favourable. He continued to work as a bhagiya labor even after getting married. One day he learned about VSSM’s interest-free loan initiative to support small-scale independent business ventures. Mukeshbhai knew VSSM’s Pareshbhai; he requested a loan to purchase a cow. He bought a cow from Rs. 30,000 we loaned. The couple worked hard to earn a decent living.

It has been five years since the first loan, and Mukeshbhai has continued to repay and take new loans. Today, five years later, he has five cows, an auto rickshaw, a motorbike, and much more.

Mukeshbhai considers VSSM’s money blessed with the goodwill of people who have wished good for others. Hence, according to him, the progress he made was but obvious.

It is not just the excellent money but his intent to repay the loan and be regular with instalments that have brought him success.

I am glad our team members practice caution and identify not just deserving but honest individuals.

The interest-free loan initiative has helped 6200 families until now, many of whom have raised their independent businesses to successful ventures.

We are grateful for the continued support of our well-wishing donors whose contribution has strengthened the lives of thousands of families.

ત્રીજા ધોરણમાં ભણતો વ્યક્તિ કોઈ ખેડૂતના ત્યાં સાથી કે ભાગિયા તરીકે નોકરીએ લાગી જાય! 

આ વાત વિચારવી પણ અઘરી પડે ને?  એ વખતે એ વ્યક્તિની ઉંમર 8 વર્ષની થાય. આટલી નાની ઉંમરમાં એણે મહેનત મજૂરીના કામમાં ભણવાનું પડતું મુકી કેમ જોડાવવું પડ્યું એ પ્રશ્ન સાહજિક થાય.

વાત બનાસકાંઠાના રૃપપુરાના મુકેશભાઈની..પિતાની બિમારીના લીધે એમને નાની ઉંમરથી કામે લાગવું પડ્યું. સવાલ આવડા નાના છોકરાને કામે રાખનાર સામે પણ થાય પણ ખેર એ પાછો જુદો વિષય.

પણ મુકેશભાઈએ એ વખતે જ મનમાં ગુલામીમાંથી મુક્ત થવાનો નિર્ધાર કરી રાખેલો. જો કે સંજોગો સાથ નહોતો આપતા. મોટા થયા, લગ્ન થયા પછી પણ એ ભાગિયા તરીકે જ કામ કરતા. 

ત્યાં અચાનક એમને VSSMમાંથી સ્વતંત્ર ધંધો કરવાની ખેવના રાખનારને લોન આપતા હોવાની ખબર પડી. અમારા કાર્યકર પરેશના એ પરિચયમાં. એમણે પરેશ પાસે ગાય ખરીદવા લોન માંગી. અને અમે ત્રીસ હજાર આપ્યા. એ એક ગાય લાવ્યા. પતિ પત્ની બેઉએ મહેનત કરવા માંડી. 

અમે આ લોન પાંચ વર્ષ પહેલાં આપેલી. એ પછી એ એક પછી એમ લોન લેતા ગયા પણ એમણે વ્યવહાર બરાબર સાચવ્યો. આજે પાંચ વર્ષના અંતે એમની પાસે પાંચ ગાયો, રીક્ષા, બાઈક ને બીજુયે ઘણું...

મુકેશભાઈને સંસ્થાનો પૈસો બરકતનો લાગે. એ કહે, એમાં કેટલાય લોકોની શુભભાવના ભળેલી એટલે પ્રગતિ થઈ.

મને લાગે બરકતનો પૈસો તો ખરો પણ એ બધામાં એમની મહેનત અને લીધેલા પૈસા સમયસર પરત આપવાની એમની દાનતના લીધે એ સફળ થયા. 

અમારા કાર્યકર પરેશે આવા મહેનતકશ લોકોને શોધ્યા એનો આનંદ.. 

અત્યાર સુધી અમે 6200 થી વધુ પરિવારોને લોન આપી છે. જેમાંના ઘણા ખરા સ્વતંત્ર ધંધો કરી સરસ આવક રળતા થઈ ગયા..બસ આ કાર્યમાં મદદ કરનાર સ્વજનોનો આભાર ને જેમને લોન મળી છે તે પરિવારોને સુખી થાવની શુભભાવના...

#mittalpatel #vssm

Mittal Patel with VSSM's cordinator Paresh Raval 
Mukeshbhai and his wife

With the help from VSSM Mukeshbhai has five cows,
 an auto rickshaw, a motorbike, and much more.

We are glad to stop the distress migration for eight families...

Mittal Patel with Malabhai and his family members

“I was eating stones; if you hadn’t helped me, I would still be eating stones.”

The statement surprised me as much as it did to you. Malabhai smirked at our confusion and continued, “we cannot find work here throughout the year. The farmland we own is small and unirrigated, giving us an option for rainfed agriculture only. So, after monsoons, we leave for Palanpur and progress towards Ahmedabad, Surat, or where ever our labor is required to load stone in trucks. Hence, I told you I ate stone!”

Malabhai lives in Banaskantha’s Khatisitaram village of Amirgadh block. It is a predominantly hilly and tribal region. The hilly areas experience abundant monsoon, but post-winters, water resources become scarce. The communities here cannot afford to drill borewells, so drawing water from the well is the only option. And wells, too, are an expensive option because deepening wells on rocky terrain is a challenging task.

Malabhai, Punmabhai, and eight others had 10 feet deep wells whose waters dried after monsoons. These families wanted to deepen their lakes to take a couple more seasons in crops. Mustukhan, works for the welfare of these families. So he recommended we give them loans to deepen wells.

We always look forward to supporting families that work hard; we provided loans of Rs. 30,000 each. The amount helped repair and deepen the wells. The direct impact of this is seen in their crop.

Recently, I had the opportunity to meet these families. “What do your dream for the future?” I inquired. “Will think after we pay off the loan!” they responded.

We still want to deepen the lake further and invest in cattle wealth so that we can earn enough hand not to move to Palanpur!

Such humble and god-fearing humans they are. Even their dreams are limited. We are glad to stop the distress migration for eight families.   Mustukhan, you have been instrumental in this shift. We wish Malabhai, Punmabhai, and our other loanees all the best with their future.

 'હું તો પથરા ખાતો તો. આ જુઓ તમે મદદે ન આવ્યા હોત તો હાલેય પથરા જ ખાતો હોત..'

કોઈના મોંઢે આવુ સાંભળીએ તો નવાઈ લાગે ને? મનેય લાગી. માલાભાઈ અમારી મૂંઝવણ સમજ્યા એટલે હસીને કહ્યું, અમારે અહીંયા બારેમાસ કામ ન હોય. ખેતીની જમીન નાની. પાછુ પાણી ચોમાસા પૂરતુ જ મળે. જો બારેમાસ મળે તો ખેતીની ત્રણ સીઝન લઈ શકીએ પણ પાણી નહીં એટલે ચોમાસુ ખેતી પછી પાલનપુર નાહી(જતા) જઈએ. ત્યાંથી અમદાવાદ, સુરત માટે પથ્થરની ગાડીઓ ભરાય એમાં કામ કરીએ. એટલે પથરા ખાતો એમ કહ્યું.

માલાભાઈ #બનાસકાંઠાના #અમીરગઢતાલુકાના ખાટીસીતરાગામમાં રહે. આખો વિસ્તાર પહાડી. આદિવાસી સમુદાયની વસતિ. 

આમ પણ પહાડોમાં ચોમાસુમાં ખુબ વરસાદ પડે પણ ચોમાસા પછી શિયાળો ઉતરતા પાણીની તંગી દેખાવાનું શરૃ થઈ જાય. બોરવેલ બનાવવાના પૈસા આ લોકો પાસે નહીં. એટલે કૂવાગાળી એનાથી ખેતી કરે. પણ કૂવામાંય પથ્થર ઘણા એને ગાળવા ખર્ચ સારો એવો થાય. 

માલાભાઈ, પૂનમાભાઈ ને એમના જેવા બીજા છ મળી કુલ 8 લોકોના કૂવા 10 ફૂટના. જે ચોમાસા પછી ખાલી થઈ જતા. આ પરિવારોના કૂવા ઊંડા થાય તો તેઓ ખેતીની ત્રણે સીઝન લઈ શકે માટે તેમને કૂવા ગાળવા લોન આપવા આ પરિવારોના કલ્યાણનું કામ કરતા મુસ્તુખાને કહ્યું. 

મહેનતકશ લોકોને મદદ કરવી તો ગમે. અમે 30,000ની લોન આપી. જેમાંથી કૂવા ગળાવ્યા ને વરસાદથી સરસ ભરાયા. ખેતી પણ સરસ થઈ રહી છે.

હમણાં આ પરિવારોને મળવા ગયા ત્યારે એમને આગળનું સ્વપ્ન શું છે એ પુછ્યું. એમણે કહ્યું, આ લોન પતે પછી આગળ વિચારીશું. 

થોડી વધારે વાતો કરતા એમણે કહ્યું, હજુ વધારે ઊંડો કૂવો ગાળવો છે. અને પશુપાલન પણ કરવું છે જેથી અહીંયા જ કાયમ રહી શકાય. પાલનપુર નાહવું ના પડે. 

મજાના લોકો.. વધારે લેતાય ડરે. વળી લાંબા સ્વપ્નો પણ નહીં... 

અમને રાજીપો આઠ પરિવારોનું સ્થળાંતર રોકી શક્યાનો... મુસ્તુખાન તમે નિમિત્ત બન્યા. 

બાકી માલાભાઈ અને પૂનમાભાઈ જેવા અમારા લોન ધારકોને સફળ થાવની શુભભાવના... 

👉🏼Full video link: https://appopener.com/yt/edurw61zd

#MittalPatel #vssm #Banaskantha

Mittal Patel meets these families

Mittal Patel meets these families 

Anyone reading this post of our Swavlamban intitative can help us with this intent of ours...

 

Mittal Patel meets Bajaniya community who is experiencing
debt-free living after taking interest free loan from VSSM

‘Loan you offered helped me set up my business; I saved well and married off my daughter without borrowing a single rupee from a private money lender!’ an elated Govindbhai Bajaniya shared.

Around 25 people in Banaskantha’s Kankrej exchanged/sold fashion accessories and likes against the naturally fallen hair of women. However, they lacked the capital to procure and stock goods in bulk. As a result, they needed to borrow money from private lenders at a very high-interest rate. It means their ability to save money got compromised.

VSSM offered these individuals interest-free loans, enabling them to buy goods wholesale. These men who either walked or cycled to collect hair managed to make good profits from their rejenuvated business, which helped each of them buy a motorbike to help them scale more regions.

Recently, I met these young Bajaniya men. Since the motorbikes also double up as stores, we decided to upgrade the design of the bikes to mobile kiosks to help them showcase their products better and attract more customers.

Anyone reading this post can help us with this intent of ours.

The youth from Patan’s Sirval village also requested for the same, a modified motorbike.

We will help them with efficiently designing a motorbike. VSSM also plans to improvise their goods procurement system. Most of these families buy goods from the local level and pay a higher price for the same. We plan to link them with the Tankshal market in Ahmedabad. It will provide them options to buy the latest products and wholesale rates and make better profits. Our team members Nisha and Amibahen will help them with this nitty-gritty.

Ishwarbhai, our team member in Banaskantha helps identify deserving candidates for interest-free loan initiative. VSSM takes immense pride in its hardworking team at the realm of  various initiatives.

We are glad the families are economically flourishing and experiencing the joys of debt-free living.

'તમે લોન આપી એમાંથી ધંધો સરસ ગોઠવાયો. બચત થઈ એમાંથી મારી દીકરીના લગ્ન કર્યા. એક રૃપિયો પણ વ્યાજવો લાવવો ન પડ્યો.'

ગોવિદભાઈ બજાણિયાએ આ વાત હરખ સાથે કહી.

બનાસકાંઠાના કાંકરેજના ગામોમાં રહેતા લગભગ 25 વ્યક્તિઓ કાંસકામાં ઊતરીને આવતા વાળના બદલામાં કટલરી વેચવાનું કામ કરતા. પણ એમની પાસે કટલરીનો ઝાઝો સામાન લાવવા મૂડી નહીં. વ્યાજવા પૈસા લાવી એ ધંધો કરતા પણ એમાં બચત ન થાય. 

અમે લોન આપી એમાંથી તેઓ ધીમે ધીમે હોલસેલમાં સામાન લાવતા થયા. પગપાળા કે સાઈકલ પર ધંધો કરનાર સૌએ ધંધામાંથી નફો કરીને બાઈક વસાવ્યું. એક લોન પતી ને પછી બીજી પણ લીધી. 

હમણાં આ યુવાનોને મળવાનું થયું. એ બાઈક પર ધંધો કરે તે બાઈક પર એમની દુકાન સરસ ગોઠવાય તેવું અલગ બાઈક ડીઝાઈન કરવાનું નક્કી કર્યું છે. જેથી જો દીખતા હૈ વો બીકતા હૈ જેવું થઈ શકે.

આવા બાઈકની ડીઝાઈનમાં પણ કોઈ વ્યક્તિ મદદ કરી શકે.

પાટણના સરવાલમાં રહેતા યુવાનોની પણ આજ વિનંતી હતી.  

હરતી ફરતી સરસ દુકાન બનાવી આપીશું. સાથે આ બધા સ્થાનીક સ્તરેથી સામાન ખરીદે છે તેની જગ્યાએ અમદાવાદ ટંકશાળથી વિવિધ પ્રકારનો આજના સમયમાં ચલણી હોય તેવો સામાન ખરીદે તેવું ગોઠવવાનો પ્રયત્ન છે જેથી તેમનો નફો વધે..અમારી નિશા અને અમીબહેન આમાં મદદ કરશે.

બનાસકાંઠામાં અમારો ઈશ્વર આ પરિવારોને ખુબ મદદ કરે. યોગ્ય વ્યક્તિ શોધી તેને લોન આપવાનું એના થકી થાય. આવા સરસ કાર્યકરો VSSM પાસે હોવાનું ગર્વ છે. 

પણ આનંદ બધાનો ધંધો સરસ ગોઠવાયાનો ને સૌ ડાયરીમાંથી મુક્ત થયા એનો.

#MittalPatel #VSSM #livelyhood #loanapproval #jwellery

Dalpatbhai is a wise man; we wish he soon realizes his dreams...

Dalpatbhai Bharthari came to meet Mittal Patel to show his 
Fixed Deposit receipt of Rs 15,000/- 

“Ben, look, I have got an FD (fixed deposit) done!”

I was a little amazed listening to the word FD from Dalpatbhai, who has never been to school. Only to realise that this is the doing of our Nisha and Ambien. The duo is in charge of the Swavlamban initiative while Bhargawbhai, Madhubahen, Hiren, Sachin, and Dipen support them. Our team offers unsolicited advice to any loan applicant to cultivate the habit of regular savings.

And not all choose to follow it with dedication and promptness shown by Dalpatbhai.

“Ben, I am a Bharthari from Banaskantha living in Ahmedabad’s Kamod. The Ravanhattha I play doesn’t earn me much. I work hard, but my earnings remain meager. I collect scrap; how much can I carry on my shoulder? In a video shared by you, I saw how the Nathbawa  inn Surendranagar benefited from the paddle rickshaw you gave them; I also want to buy a paddle rickshaw.” Dalpatbhai spoke his mind at our office a few months ago. 

Although we were meeting Dalpatbhai for the first time, we know his community well. Hence, we asked him to write an application for the paddle rickshaw. “But I cannot read or write!” he responded, requesting Ambien and Nishaben to write an application. “But I don’t want it free; you loan me the money to buy it!” he added.

Dalpatbhai leads an itinerant life, and it is not sure how long he will remain in Kamod. Therefore, we had our apprehensions about his ability to pay installments regularly. 

“Please have faith in me, I don’t want charity. But, I will not let you down; loan me some money!” he requested after our queries.

Dalpatbhai’s intentions were noble, and we loaned him some amount. Within a month, he repaid Rs. 6000, and one day he came to our office to show FD receipt of Rs. 15000. “I want to collect more such receipts because I wish to buy a house.”  Dalpatbhai shared. He has bought separate paddle rickshaws for his wife and son. They, too, work independently and contribute to family income along with regular savings.

“I have to save Rs. 3000 a month if not more; you have taught me how to do it. Had I begun a little early, the amount would have been substantial enough to buy a house. ” Dalpatbhai shared.

Dalpatbhai is a wise man; we wish he soon realizes his dreams.

'આ લો બેન મે એફ.ડી કરાઈ લીધી...'

નિશાળનું એકેય પગથિયું ન ચડેલા દલપતભાઈના મોંઢે એફ.ડી. શબ્દ સાંભળીને નવાઈ લાગી. પછી ખ્યાલ આવ્યો આ કમાલ તો અમારી નિશા અને અમીબેનનો.. 

આ બેય vssm નો સ્વાવલંબન કાર્યક્રમ સંભાળે. ભાર્ગવભાઈ,મધુબહેન, હીરેન, સચિન, દીપેન એમને મદદ કરે. પણ જેમની પણ લોનની અરજી આવે એ લોકોને ફરજિયાત બચત કરવાની સલાહ અમારી ટીમ વણમાંગે આપે.. 

આમ તો બચત કરોનું અમારી સાથે સંકળાયેલા બધાને કહીયે પણ અમારી કહેલી વાતનું અક્ષરસહ પાલન એ પણ દલપતભાઈએ માની ન શકાય એ ઝડપે કર્યું.

થોડા મહિના પહેલાં દલપતભાઈ અમારી ઓફીસ પર આવ્યા ને કહ્યું,

'બેન મુ બનાસકોઠાનો ભરથરી. હવ રાવણહથ્થો વગાડવાનું કોય ચાલતુ નહીં. મેનત મજુરી કરુ પણ એમાં દાડો નહીં વળતો. અમદાવાદ કમોડમો રહુ હુ અન ભંગાર ભેગો કરી વેચવાનું કરુ હુ. પણ ખભા ઉપર કોથળો નોખી ચેટલું વેણી હકાય. માર્ પેડલ લેવી હ. તમે સુનગર(સુરેન્દ્રનગર)મો નાથબાવાન્ પેડલ આલી ને ઈમન ચેવો ફાયદો થ્યો એ બધુ મે તમારા વિડીયામો હોભળ્યું તે મારય્ પેડલ લેવી હ્.'

એકી શ્વાસે બોલી રહેલા દલપતભાઈને અમે પહેલીવાર મળી રહ્યા હતા. હા એમના આખા સમાજને જાણીયે એટલે અમે એમને પેડલ માટે મદદ કરોની અરજી લખી આપવા કહ્યું. એમણે કહ્યું, 'બુના મુ તો અંગુઠાસાપ સુ'

છેવટે અમીબેન અને નિશાને અરજી લખી આપવા કહ્યું.. 

પણ દલપતભાઈ ઊભા રહ્યા એમણે કહ્યું, 'બેન મારે મદદ ના જોવ. મન લોન આલો'

દલપતભાઈનું ઠેકાણું બદલાયા કરે. કમોડમાં છાપરુ કેટલો વખત રહેશે એ નક્કી નહીં. આવામાં લોન આપીયે અને ન ભરાય તો?  અમે અમારા મનની શંકા કહી.

સાંભળીને એમણે કહ્યું.. 'તમે એક ફેરા વિસવા કરો અન લોન આલો. ધર્માદાનું મન ના જોવ..'

કેવી ઉત્તમ ભાવના. અમે લોન કરી અને એક જ મહિનામાં એ 6000નો હપ્તો ભરી ગયા. 

બચત વિષે ટીમે એમને સમજાવેલું તે એક દિવસ 15,000ની એફડી લઈને આવ્યા અને કહ્યું, 'આવા કાગળિયા ઘૈઈક ભેગા કરવાહ્. માર ઘર લેવું હ્ ને એટલ...'

એમણે એમની પત્ની ને દિકરાને પણ અલગ પેડલ રીક્ષા લઈ આપી એ લોકો પણ પોતાની રીતે ધંધો કરે અને અલગ બચત કરે. 

દલપતભાઈ કહે, 'માર મહિનાના 3000 તો બચાબ્બાના જ.. વધાર થાય તો હારુ પણ આટલા તો કરવાના જ. બસ આ ત્રેવડ તમે હીખવી પણ જો પેલણથી કરી હોત તો આજે ઘરનું ઘર હોત..'

કેવી સરસ સમજણ... દલપતભાઈ સુખી થાય અને ઝટ ઘરવાળા થાય એમ ઈચ્છીએ...

#MittalPatel #vssm #FD #house #scrap #sbi

Dalpatbhai tells Mittal Patel that he wants to collect more such 
receipts because he wants to buy house

Dalpatbhai Bharthari with his Fixed Deposit Receipt

VSSM learned about the need and gave a handcart to Shantibahen under its tool-kit support program...

Shantibahen and Hasubhai shared their sentiments with Mittal 
Patel during their visit to collect the handcart

Shantibahen’s long battle with tuberculosis has taken a heavy toll on her body. The body has lost a lot of muscle and fat weight, and it is tired of fighting all these years. Shantibahen was a vegetable vendor and her husband Hasubhai rode a three-tiered paddle rickshaw. The couple worked hard, and life was good.  But the battle with TB stretched too long; it shattered her physical and mental strength; fight it out, and mental strength is a significant factor in fighting a disease like TB.

Hasubhai continued to boost Shantibahen’s spirits to keep fighting, but it didn’t help much. Hasubhai is wise; he knows work is the only therapy to keep his wife upbeat. He wanted Shantibahen to take up vegetable vending again but lacked the capital to buy a hand cart. VSSM learned about the need and gave a handcart to Shantibahen.

“I want to work and get better soon; I want to be there for my children, who are still small!” Shantibahen shared her sentiments while at our office to collect the handcart, 

We pray for Shantibahen’s speedy recovery, and a happy and peaceful future. We are also grateful to the generous support of our well-wishing donors who enable us to walk this path.

શાંતિબહેનનું શરીર સાવ જીર્ણ થઈ ગયું. એ ઘણા વખતથી ટીબીની બિમારીથી પીડાય. શરીર પણ હવે થાક્યું. પહેલાં એ શાકભાજીનો વેપાર કરતા અને એમના પતિ હસુભાઈ પેડલ રીક્ષા ચલાવે. પતિ પત્ની બેઉની મહેનતથી જીંદગી સરસ ચાલતી.

પણ ટીબીની લાંબી બિમારીથી એ મનથી એ સાવ ભાંગી પડ્યા. આમ પણ માણસ મનથી ભાંગી પડે પછી શરીર કાંઈ ઝાઝી ઝીક ઝીલી ન શકે.

હસુભાઈ શાંતિબહેનની આ હાલત જુએ એ હિંમત આપે પણ શાંતિબહેનના જીવનમાંથી જાણે શાંતિ જ હણાઈ ગયેલી. 

આવામાં શાંતિબહેન ફરીથી કામ પર લાગે તો મન વ્યસ્ત રહે તો ખોટા વિચારો આવવાના બંધ થાય. આવું હસુભાઈએ વિચાર્યું ને એમણે શાંતિબહેનને ફેર શાકભાજી વેચતા કરવાનું નક્કી કર્યું. પણ એ માટે જોઈતી લારી એમની પાસે નહીં. અમારા ધ્યાને આ વિગત આવી અને અમે એમને લારી આપી. 

અમારા કાર્યાલય પર એ લારી લેવા આવ્યા ત્યારે ખુબ રાજી થયા. એમણે કહ્યું, 'બસ ધંધો કરવો છે ને શરીર સારુ કરવું છે..' મૂળ એમના બાળકો નાના એમના માટે શાંતિબહેનને જીવવું છે..

શાંતિબહેન ધંધામાં સફળ થાય સાથે એમની તબીયત સારી થાય એવું ઈચ્છીએ VSSM ને આ કાર્ય કરવા માટે મદદ કરનાર સ્નેહીજનોનો આભાર..